دسته بندی :ذلت

سفارش به انجام خوبی ‌ها و درخواست ترک و دوری از بدی ‌ها، کاری عاقلانه و خداپسندانه است که ضمن حفظ نظم اجتماعی، رمز بقای راه و رسم اسلام و مسلمانی نیز می ‌باشد. امر به معروف و نهی از منکر شیرازه دین و شریعت و عاملان به آن، شیرازه

مقولۀ شناخت انسان و راهکارهای تحقق سعادت و کمال با بهره‌گیری از آموزه‌های ناب اهل‌بیت (ع) امری انکارناپذیر است. زیرا جوامع غربی با ارائۀ مکتب اومانیسم، تصویری نادرست از انسان ارائه نمودند که این امر منجر به نفی خداگرایی و ضدیت با خداوند متعال و آموزه‌های دینی در جوامع غربی

شیعیان همواره در طول تاریخ قریب به ۱۴۰۰ ساله خویش با الهام از حسین بن علی ـ علیه‌السّلام ـ و عزت‌جویی ایشان در برخورد طاغوت زمان یزید بن معاویه، عزّت و افتخار خویش را در مبارزه با طاغوتیان زمان خویش جستجو می‌کرده‌اند لذا در این مختصر ما بر آن شدیم

دیدی که خون نا حقِ پروانه، شمع را             چندان امان نداد که شب را سحر کند؟   خون به ناحق ریخته مظلوم، دامن ظالم را می‌گیرد و ستمگران و همدستانشان گرفتار ذلّت و خواری می‌شوند. ظالمان به خاطر ظلمشان و مردم به خاطر تنها گذاشتنِ جبهه

عزّت چه به عنوان خصلت فردی یا روحیه جمعی به معنای مقهور عوامل بیرونی نشدن، شکست‌ناپذیری، صلابت نفس، کرامت و والایی روح انسانی و حفظ شخصیّت است. به زمین سفت و سخت و نفوذناپذیر، «عُزاز» گفته می‌شود. آنان که از عزّت برخوردارند، تن به پستی و دنائت نمی‌دهند، کارهای زشت

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : ذلت و خواری ذلت پذیر نبودن مؤمن     مَن أقَرَّ بالذُّلِّ طائعاً فَلَیسَ مِنّا أهلَ البیتِ.(۴/۱۸۷۴؛ تحف العقول: ۵۸)     هر که مطیعانه (و بدون هیچ مقاومتی ) خواری و زبونی را بپذیرد، از ما خاندان نیست.   زبون