دسته بندی :قتل

ابوبكر، مردى بنام «اشجع بن مزاحم ثقفى» را كه منافقى بى‏دين بود، به عنوان نماينده‏ى خود در فدك و چند منطقه‏ى اطراف مدينه قرار داد. برادر اين شخص در يكى از جنگهاى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بدست اميرالمؤمنين عليه‏السلام بقتل رسيده بود. اشجع، از مدينه به قصد جمع‏آورى

 خون[ريزي]، اولين عنوان داوري در قيامت     أوَّلُ ما يُقضي بينَ الناسِ يَومَ القِيامَةِ في الدِّماءِ.(10/4766؛ كنزالعمال: 39887)     در روز قيامت نخستين چيزي كه درباره آن ميان مردم داوري مي شود، خون است. ارزش خون انسان در نزد خداوند لَزَوالُ الدنيا جَميعاً أهوَنُ علَي‏اللَّهِ مِن دَمٍ سُفِكَ بغيرِ حَقٍّ. 

در اين گفتار مباحثى چند است :(مبحث اول : مباشر) مساءله 1 – منظور از مبارشرت تنها اين نيست كه قاتل و يا هر جانى ديگر جنايتش را بدون آلت و با دستان خود انجام دهد، مثلا با دست خود گلوى كسى را فشار دهد تا خفه شود و يا

کلمه ديات جمع ديه (بدون تشديد) است ، و ديه عبارتست از آن مالى كه جانى به خاطر جنايتى كه به انسان آزادى مرتكب شده واجب است بپردازد، چه اينكه آن جنايت قتل باشد و چه نقص عضو و جراحت ، و چه اينكه براى آن جنايت ديه اى معين

حق قصاص از چند طريق ثابت مى شود: طريق اول براى اثبات قتل اقرار است در ثابت شدن قتل يكبار اقرار كافى است و اينكه بعضى از فقهاء فرموده اند شرط ثبوت قصاص دو نوبت اقرار است اين قول بدون دليل است . مساءله 1 – در اقرار كننده چند

و آن چند شرط است : شرط اول ، اينكه جانى و مجنى عليه از نظر آزادى و بردگى مساوى باشند يا هر دو آزاد و يا هر دو برده باشند، پس ‍ وقتى قاتل آزاد در قصاص به قتل مى رسد كه مقتولش نيز آزاد باشد چه مرد و

در اين قسم از قصاص در موجب قصاص و شرائط معتبره در آن و طرق ثابت شدنش و كيفيت استيفاى آن نظر مى شود. موجب قصاص موجب قصاص در جان تلف كردن انسانى است بى گناه با شرائطى كه بيان خواهد شد.مساءله 1 – قتل عمد محض دو ركن است