76 مقاله
کودکان ما در بستر خانواده رشد مییابند و شکل میگیرند لذا نوع مفاهیم و آموزشهایی که در جریان تربیت آنان به کار میبریم میتواند برای آنان سرنوشت ساز باشد چهبسا که سالهای نخستین رشد بتواند آینده آنان را تضمین نماید. خانواده اولین مأمن و جایگاهی است که گوهر وجودی انسان
از ویژگیهای عمده نوجوانی کسب شخصیت ( تشخص طلبی ) است . بهطور کلی شخصیت جنبه بیرونی و اکتسابی دارد ، در حالی که منش جنبه ذاتی و درونی دارد . « نوجوان دوستدار کسب شخصیت است » برای رسیدن به مرحله کسب شخصیت باید دو اصل حاصل شود :
اولین مرحلهی بیدار و فعال کردن حس لامسه در نوزادان ، نوازش و در آغوش گرفتن آنها است.با این عمل به نوزادمان این حس را منتقل میکنیم که دوستش داریم و جایش امن است.اولین احساس امنیت که پایه گذار بسیاری از توانمندیهای آینده است از همین زمان شکل میگیرد. اولین
فرزندان ممکن است در برخی مواقع خواستههایی داشته باشند که برآورده کردن آنها به صلاح نباشد. با چنین فرزندانی چه برخوردی باید داشته باشیم و چگونه میتوانیم آنها را قانع کنیم؟ درخواست فرزندان بر اساس میل و نیاز آنها است اما در برخی مواقع برآورده کردن این میل و نیاز،
مقوله تربیت از ابتداییترین و اساسیترین نیازهای زندگی بشری است و نه تنها تربیت لازمه جدایی ناپذیر زندگی که متن آن بوده و بلکه زندگی ، از گهواره تا گورش جلوهای از آن است. انسان تنها در پرتو تربیت صحیح است که بهعنوان موجودی هدفمند و اندیشه ورز به اهداف
زمانی که کودکی بتواند بدون توقع و انتظار از دیگران کاری را آغاز کند و بکوشد تا آن را به اتمام برساند ، میگوییم، «اعتماد به نفس» دارد. کودک از همان ابتدا که شروع به شناخت خود و محیط پیرامونش میکند، به قدرت و توانایی خود برای تسلط بر محیط
فرزندان از مشارکت شما در زندگیشان بهرهمند میشوند اما گاهی اوقات ممکن است یک چیز خوب بیش از حد زیاد باشد. مشارکت شما نباید آنقدر زیاد باشد که رشد روانی او را سرکوب کند. مشارکت کنید اما مزاحمت ایجاد نکنید ایجاد مزاحمت بعضی والدین از نیاز بسیار شدید کنترل کردن
با توجه به فهم و درک کودکان از چه سنی در کودکان رعایت مسائل جنسی همچون بوسیدن و در آغوش گرفتن و بدن نیمه عریان در مقابل کودکان لازم است؟ اسلام تربیت کودک را بسیار مهم شمرده است. در این راستا برای پیش از انعقاد نطفه و سنین مختلف عمر
دلسوزی را کنار بگذارید و تربیتش را عزیز بشمرید! در حدیثی از امام محمد باقر(ع) روایت شده که فرمودند: بدترین پدران کسانی هستند که در نیکی و محبت نسبت به فرزندان ، از حد تجاوز کنند و به زیاده روی و افراط بگرایند. مطمئناً هیچ یک از ما پدران و
از مهمترین حالات عاطفی که نقش فوقالعادهای در رشد شخصیت کودکان دارد و وجودش ضروری حیات و دوام و بقای آنان است مسئله اعتماد به نفس میباشد. روانشناسان و علمای اخلاق آن را اساس تأمین سعادت و آسایش و آرامش انسانها ذکر کردهاند و مربیان بزرگ و بالاتر از همهی
امنیت عاطفی فرزندان در خانواده هر فردی علاقه مند است که احساس کند تمام اشخاص دیگر دوستش دارند، برای او احترام قابلاند و او را همانطور که هست، بپسندند. این احساس در تشدید حس اعتماد به خود و اتکا به نفس بسیار مؤثر است و بهویژه برای کودکی که خود
وقتی خواهر و برادر دعوا میکنند یکی از آرزوهای والدین این است که خواهرها و برادرها- چه در دوره کودکی و چه در بزرگسالی- باهم روابطی خوب و صمیمی داشته باشند. اما برخی مواقع در خانوادهها شاهد کدورت اعضای درجه یک خانواده هستیم، در این میان نقش پدران و مادران
نوجوانان از والدین خویش توقعاتی دارند که برآورده شدن این انتظارات، میتواند نقش مهمی در سلامت روان آنان داشته باشد. این عوامل بهاختصار عبارتاند از: .۱ محرم اسرار: نوجوانان به بزرگسالانی نیاز دارند، که به حرفهای آنها گوش نموده و آنها را درک نمایند و از همه مهمتر این که
نکات کلیدی برای رابطه نوجوانان با والدین ۱. وقتی که والدین تان غیر منطقی هستند با آن ها بحث استدلالی نکنید، لبخنده زده و موافقت کنید. این کار باعث می شود تا احساس خجالت و گناه کنند. هنگامی که آن ها سرگرم صحبت با شما هستند، به کار دیگری مشغول
یکی از حقوق فرزندان بر عهده والدین، ساماندهی امر ازدواج آن ها می باشد. از آن جا که ازدواج از رویدادهای مهم و سرنوشت ساز زندگی است، والدین در امر ازدواج و انتخاب همسر فرزندانشان نقش خطیری بر عهده دارند. پدر و مادری که در تمام دوران کودکی و نوجوانی
اسلام پس از بلوغ و رشد مرد و زن: حریت و آزادی و اختیار و استقلال آنها را برسمیت شناخته، و رضایت خود آنها را در اقسام معاملات و نکاح نافذ و مؤثر و کافی دیده است، و البته برای حفظ شئون پدر و مادر و از جنبه ی تشریفاتی
