257 مقاله
حمایت امیرکبیر از اقلیت های دینی در ایران البته نه دین سازان دغل باز روادار، اما نه با دینسازان وحدت شکن تاریخ ایران، میرزا تقی خان امیرکبیر را رادمردی اصلاحگر میداند که عاشق پیشرفت و تعالی ایران بود و جان بر سر دفاع از آزادی و استقلال کشور گذاشت.
بخش قابل توجهی از ایرانیان روستائیان فقیری بودند که در روستاهای اربابان و مالکان بهائی زندگی میکردند. تعداد قابل توجهی از اینگونه روستاها در سراسر ایران وجود داشت که یا ملک بهائیان ثروتمند بود یا از موقوفات بهائی. از مالکین بزرگ بهائی در دوران متأخر قاجار، میتوان به افراد زیر
علی محمد باب در شیراز از پدری به نام محمدرضا که کار بزازی داشت زاده شد. در کودکی پدر خود را از دست داد و خالویش سید علی او را به مکتب شیخ عابد شیرازی سپرد. علی محمد در آنجا خواندن و نوشتن فارسی و عربی و اندکی از علم
بیا تا عزیزت کنم! عزیز خان مُکری آجودان باشی / سردار کل، از دولتمردان برجسته و باکفایت ایران در زمان ناصرالدین شاه، و از برکشیدگان شخص امیرکبیر است که گفته میشود جمله مشهور: «عزیزا، بیا تا عزیزت کنم» سخنی است که امیر به وی گفته و قصدش انتصاب وی به
یکی از عناصر مهم و کلیدی تشکیلات بهائیت، سپهبد عبدالکریم ایادی بود که از نفوذ مهم و تعیینکنندهاش در دربار پهلوی، برای پیشبرد اهداف خود و فرقه بهره میگرفت. در اسناد سفارت امریکا به سندی بر میخوریم که حاوی گزارش «خیلی محرمانه» امریکاییها از رابطین با امریکا در ایران است.
جریانی ارتجاعی و وابسته محمدرضا فشاهی، پژوهشگر معاصر، نسبت به غائله بابیت (به عنوان «نهضتی انقلابی») دیدگاهی خوشبینانه دارد و البته از خود باب، به عنوان کسی که «با وجود تسلط [؟] بر فلسفه و عرفان، از آیین سیاست و مبارزه اجتماعی، آگاهی چندانی نداشت و به نوشتن رساله و
ولی خنده آور است که: سید باب و میرزا بهاء پس از همه مجاهدات دین مقدس اسلام، تازه قرون جاهلیت و ایام خرافات پرستی و بت پرستی را تجدید نموده، و مردم را بسوی بت تراشی دعوت میکنند، ملاحظه نمائید که عبدالبهاء در مکاتیب اول (ص ۲۵۴ س ۱۴) میگوید:
وزیر همایون، اواخر عمر (دوران ورشکستگی سیاسی) به قول بامداد: «انحراف عقیده مذهبی» یافت?، یعنی «بابی شد و ترتیبات دیگری در زندگانی او به وجود آمد و به صورت خیلی عبرت آور و تأسف انگیز درگذشت» ? و کارش (در پریشان حالی) به آنجا کشید که حتی قبرش بر بازماندگان
دختر آقای میرزا حسینعلی ملقب به «ورقه علیا» از عزیزالله فرزند ورقای سابق الذکر پرسید در ایران چه می کردید؟ برادرش روح الله جواب داد تبلیغ می کردیم فرمودند وقتی که تبلیغ می کردید چه می گفتید عرض کرد می گفتیم خدا ظاهر شده است خانم لب را به دندان
این مقاله بر آن است تا با نگاهی به پیشینهی تاریخی و نحوهی پیدایش فرقهی بهایی، دلایل و چگونگی گسترش آن را به اجمال بررسی نماید. دین و مذهب همواره عامل تعیین کنندهای در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور ما بوده است. تاریخ ایران، از دوران باستان تا به امروز،
میرزا حیدرعلی اصفهانی ظاهرا از بهائیان دو آتشه و طرفدار پر و پا قرص میرزا حسینعلی و عباس عبدالبهاء و از مبلغان طراز اول این طایفه عقیده خود را در کتابی به نام بهجه الصدور نوشته و از قول بهاءالله یادآور شده هر چه می گوئیم و می نویسیم تفسیری
محمد بیک چاپارچی باشی با غلامانی چند باب را به طرف تبریز بردند ولی آرزوی سید این بود که او را به تهران ببرند چنان چه باب مقصود خود را محرمانه با محمد بیگ گفت و این شخص نیز چون آدم سلیم و ملایمی بود و نسبت به سادات و
کرنش به دیکتاتوری! در طول سالهای سیاه پس از جنگ دوم جهانی که دنیا به دو بلوک شرق و غرب به رهبری امریکا و شوروی تقسیم شده بود، ابرقدرتها برای حفظ رژیمهای متمایل به خود در کشورهای مختلف از هیچ کوششی دریغ نداشتند و حکام این کشورها نیز برای حفظ
میرزا علی محمد باب در سال ۱۲۶۶ به دنبال اغتشاش های مختلف در سطح کشورکه به رهبری پنهان و آشکار خودش صورت می گرفت ، به دستور امیر کبیر در تبریز اعدام شد. با آنکه سید باب در مقابل چشمان هزاران نفر تیرباران شد ، لیکن باز در تاریخ فوت
تا جایی که به تاریخ نویسی مربوط باشد، تجربه صد چند ساله گذشته که تصادفا اکثریت عمر فرقه بهائیت را در بر میگیرد، از امراء و به اصطلاح تاریخ نویسان بهائی بی ابروتر نمی توان یافت. اولین نمونه ان توسط مرحوم پرفسور براون بر ملا شد. ایشان که بسیار به
حرکت سران بابیه به جانب خراسان به منظور تشکیل اجتماعی از بابیان ، برای رهائی بخشیدن علی محمد شیرازی ( که در زندان به سر می برد) و بالاخره به زعمشان تسلط بر حکومت و تشکیل حکومت بابی ، صورت پذیرفت. طراح و گرداننده اصلی این اجتماع میرزا حسینعلی نوری
=) خوشبختانه با شکل گیری موج بیداری اسلامی در جهان به دنبال انقلاب اسلامی، زمینه رشد این جریان انحرافی وابسته به بیگانگان به شدت کاهش یافته است؛ فضای فکری حاکم بر جهان اسلام، دیگر فضای «جهل»، «سازش» و «تقلید» از غرب نمی باشد. بلکه فضای «آگاهی»، «خودباوری»، «ایستادگی» و «جهاد
مقدمتا باید دانست که میرزا عباس نوری معروف به میرزا بزرگ از اهل نور (جائی است در مازندران) بوده و به سبب خط و انشا از افراد خانواده ی خود ممتاز سپس برای کسب مال و رسیدن به جاه و جلال مسافرتی به کرمان می نماید و نزد حاکم کرمان
هرمان رومر (Hermann Roemer) متکلّم روحانی پروتستان، در هشتم جولای ???? در اشتوتگارت آلمان متولد شد. رومر در دانشکده الهیات و فلسفه دانشگاه های توبینگن و هال به تحصیل پرداخت و… از محضر اساتید به نامی چون پروفسور هرینگ، هگلر، هول، کالر، رایشله، اشلاتر و زیبولد بهره برد. پس از
بهائیت فرقه ای منشعب از آیین بابی است، بهائیان این آیین را دین می خوانند، ولی مسلمانان عموماً آن را به رسمیت نشناخته اند و آن را فرقه منحرف می شمارند و معمولاً تعبیر «فرقه ضاله» را برای آن به کار می برند. بنیانگذار آیین بهائی، میرزا حسینعلی نوری معروف
از نکات بسیار مهم در جریان تبعید بابیان به عراق تلاش بهاء برای تثبیت خود و تبیین جایگاه نداشته خود در بین بابیان بود و در این راه از هر کوشش منفی و البته خیانت به دوستان و همراهان بابی خود دریغ ننمود جناب بهاءالله از اوضاع آشفته بابیان در
برغم مخالفت شدید مرحوم امیرکبیر با باب و بهاء، میرزا آقا خان نوری (رقیب و عامل قتل امیر) با حسینعلی بهاء روابط صمیمی و همکاری سری داشت. ذیلاً نخست با منش اخلاقی و مواضع سیاسی میرزا آقاخان آشنا میشویم و سپس روابطش با بهاء را بررسی میکنیم. ?? میرزا آقا
در جمادی الاولی سال ???? میرزا آقاسی صدر اعظم وقت (زمان محمد شاه قاجار) امر نمود سید علی محمد باب را از ماکو به چهریق[?] منتقل ساختند تا کمتر در دسترس مریدان باشد و به آرامی ذکر بابیت به فراموشی سپرده گردد. این کار خشم باب و بابیان را برانگیخت.
با توجه به اینکه اکثر سؤالات دانش آموزان عزیز راجع به مَن یظهرُهُ الله است ? لذا تصمیم گرفته شد که در این بخش ? مَن یظهرُهُ الله را بار دیگر معرفی نمائیم. سید باب در آثار خود به خصوص در بیان فارسی ? بارها به شخصیتی تحت عنوان مَن
بهائیت که یک آیین دست ساز و کاملا مرتبط با استعمارگرانی از قبیل انگلستان و امریکاست، در آغاز فعالیت خود را در ایران آغاز کرد.اوج فعالیت این فرقه انحرافی را باید در دوران سلطنت مظفرالدین شاه قاجار دانست، که پس از آن در دوره سلطنت احمدشاه، رضاخان و نیز دوره
روشی که عبدالبهاء برای معرفی این فرقه جدید پیش گرفته بود همراه با تقیه و احتیاط در عنوان کردن مسایل بود. او هنگامی که با شخصی به مذاکره مینشست این فرقه را یکی از شعبههای دین اسلام معرفی مینمود و خود نیز هر روز به ظاهر پنج بار در نماز
مرحوم امیر، با سرکوب قاطع فتنه بابیان و اعدام باب و تبعید بهاء همراه با انجام برخی اصلاحات سیاسی – اجتماعی در کشور در چند سال نخست سلطنت ناصرالدین شاه، برای همیشه راه را بر پیشرفت این گروه در تاریخ ایران سد کرد. این نقش بی بدیل، چنان که دیدیم،
محفل روحانی هیئت بهائی است که با انتخابات بهائی انتخاب میشود و وظیفه اداره امور جامعه بهائی را بر عهده دارد. بهاییان تأسیسات رسمی روحانیت را مردود میداند و بنابراین وظایف اداری که در مذاهب دیگر به طور سنتی در حوزه مسؤولیت روحانیون میباشند، در بین بهائیان بر عهده محفلهای
منابع بهائی، رفتن بهاء (پس از ترور شاه و دستگیری بابیان توسط حکومت ایران) به خانه منشی سفارت روسیه در زرگنده (محل ییلاقی سفارت روس) را، امری ساده (رفتن بها به میهمانی شوهر خواهرش!) تلقی کرده و بسادگی از کنار این مساله مهم گذشتهاند.? حال آنکه دقت در زوایای مساله،
یکی از طرق شناسایی ماهیت و مواضع سیاسی میرزا حسینعلی بهاء، مؤسس بهائیت، بررسی روابط و مناسباتش با رجال عصر خویش است. وضعیت فکری و سیاسی رجالی که با او در «پیوند» یا «ستیز» بودهاند، نشان میدهد که بهاء، در چه خطی سیر میکرده: خط دفاع از مصالح ایران یا
