دسته بندی :مسیحیت

اگر ما، مسيحيان امروزى، از جايى كه در آنيم آغاز كنيم، از وسط شك و ترديد شروع كرده ايم، شك و ترديدى كه هنگام سخن گفتن از عيسى ـ يعنى همان شخصيت تاريخى كه در ثلث اول قرن اول تاريخ مسيحى در جليل مى زيست ـ به ما يورش مى

اشاره[1]  حضرت مريم در كليساهاى كاتوليك رم و ارتدكس از جايگاهى بس والا برخوردار است و از اين رو، بحث مريم شناسى يكى از شاخه هاى مهمّ الهيات مسيحى به شمار مى آيد. اعتقاد به باكره بودن مريم قبل از باردار شدن به مسيح در قرون اوليه وجود داشته است

امروز، اول ژانويه 2011 ميلادي، آغاز دهه دوم از هزاره سوم ميلاد عيسي مسيح پيامبر عظيم الشأن الهي است. اگر اين روايت تاريخي درست باشد که اين پيامبر بزرگ در آن تاريخ به دنيا آمده، اکنون مي‌توان گفت قريب به دو هزار سال است که مسيحيت به عنوان يک دين

بنام جانان که موسي را لوح ، عيسي را کلمه و محمد را قلم شد. موسي لوح را ديد ، تورات آ ورد. عيسي کلمه را ديد ، انجيل آورد . محمد قلم را ديد، قرآ ن آورد. هر سه آگاهي محض شدند وحقيقت را مکتوب کردند. قلب آ نها

4 دى ماه، سال روز ميلاد حضرت مسيح عليه السلام عيسى عليه السلام مى آمد که به سگى عقور (گزنده) و ديوانه باز افتاد؛ گفت: صَحِبَتکَ السلامه (تندرستى يار تو باشد)! پرسيدند که در حق چنين حيوانى نجس، چنين لفظى چرا فرمودى؟ گفت: تا زبان به نيکى خوگر شود که

مسيحيان صهيونيست‌، از خواسته‌ها و ويژگي‌هاي‌ خاصي‌ برخوردارند، مثلاً تشويق‌ گفت‌وگوهاي‌ يهودي‌ و مسيحي‌، مقابله‌ با افکار ضد يهودي‌، آموزش‌ با نگرش‌ به‌ ريشه‌هاي‌ يهودي‌ دين‌ مسيح‌، مخالفت‌ با مقامات‌ يهودي ‌ميانه‌روي‌ اسرائيلي‌ خواهان‌ روش‌ مصالحه‌ جويانه ي‌ حل بحران‌ خاورميانه‌، به‌ويژه‌، آخرالزمان‌شناسي‌ از کتاب‌ مقدس‌. پيروان‌ اين‌ نظريه‌ و

اشاره  داستان تولد و كودكى عيسى در دو انجيل متى و لوقا، در مجموعه عهد جديد رسمى، آمده است. اما برخى از اناجيل غيررسمى با تفصيل بيشتر به اين ماجرا پرداخته اند. در برخى از اين اناجيل مطالبى آمده كه در اناجيل رسمى نيامده و گاهى مطالب در اناجيل غيررسمى

نام مسيح عيسى بن مريم. عيسى پيغامبر عليه السلام. ملقب به روح الله از پيامبران بزرگ است. کلمه عيسى لغت عبرانى يا سريانى است و اسم وى مسيح است. اسمى است عبرانى يا سريانى و گويند مقلوب از يسوع است که آن نيز عبرانى است و شايد تحريفى است از

بررسي تحريف در آيين مسيحيت در گروي مطالعه ي تاريخ زندگاني حضرت مسيح و آشنايي با تاريخ کليسا است. در مورد تاريخ مسيحيت اولين سؤالي که به ذهن مي رسد اين است که آيا مجموعه ي مدون و معتبري از زندگاني حضرت مسيح وجود دارد؟ و يا ايمکه تا چه

در لابه لاى مصادر روايى مسلمانان، از حضرت عيسى (عليه السلام) و درباره وى، احاديث بسيارى نقل شده است. گردآورى اين مجموعه احاديث، به عنوان « مسند عيسى بن مريم (عليهما السلام) » پژوهشى ارزنده و سودمند، هم براى مسلمانان و هم براى مسيحيان خواهد بود و در تقريب پيروان

مطابق آنچه که تاريخ‌نويسان اکنون مي‌شمارند، 4 سال پيش از ميلاد يعني 2 هزار و 12 سال پيش، در شهر بيت‌لحم کودکي به دنيا آمد با خلقتي بس عجيب؛ خلقتي که ديگر کسي بدان شيوت بدين جهان نيامد. (هفت آسمان) مادرش دختر عمران بود و از نسل داوود پيغامبر. زني

بي‌گمان در بين همراهان عيسي رفقاي سياسي مشکوکي هم وجود داشتند. يکي از اعضاي هسته مرکزي همراهان عيسي فردي بود مشهور به شمعون غيور (‌فدايي‌) (1)، فدائيان يکي از جنبش‌هاي زيرزميني ضد-‌امپراتوري (‌ضد‌امپرياليستي) بود که خود را وقف بيرون کردن روميان از فلسطين کرده بود. ايشان يک دولت يهودي خالص

مسيحيان از ديرباز حضرت عيسى را تجسد خدا و داراى مقام الوهى مى شناسند. با اين حال، در دهه هاى اخير گروهى از دانشمندان مسيحى ادبيات تجسّد را بهره مند از زبان اسطوره اى دانسته اند. قرآن کريم انديشه تجسّد را يکسره رد کرده و کفر آن را به صراحت

واكاوى عناصر و زمينه هاى عرفى شدن در آموزه ها و تجربه تاريخى مسيحيت اشـاره  راز ناتوانى مسيحيت در همراه ساختن خويش با تحولات روبه پيشرفت و پيچيدگى هاى روزافزون جوامع و پاسخگويى به نيازها و پرسش هاىِ دائماً روبه تزايدِ انسانِ متجدد چيست و چرا مؤمن مسيحى پس از

شهادت عيساى مسيح قرآن كريم، پيامبران الهى را عموماً و حضرت مسيح را خصوصاً به عنوان شاهد بر اعمال امتهايشان، و رسول اكرم (صلي الله عليه واله) را شهيد شاهدان معرفى مى‏كند: (فكيف إذا جئنا من كل امةٍ بشهيد وجئنا بك على هؤلاء شهيداً) (1) . در سوره نساء اصل

يکي از پيامبران اولوالعزم، حضرت عيسي بن مريم(ع) است و مسيحيان در حال حاضر اکثريت پيروان اسمي شرايع ابراهيمي را تشکيل مي دهند و در همه جاي جهان حضور دارند. مسيحيت به علل مختلف توانسته است که بسياري از مردم را همراه خويش سازد. بااين همه تحليل قرآن از مسيحيت

1- عصر ظهور عيسى (ع) حضرت عيسى مسيح (ع) در نقطه اى ازجهان متولد شد که به تازگى زير سلطه روميان درآمده بود و فلسطين يکى از آخرين سرزمينهايى بود که به دست روميان تسخير شد. در آن عصر، يهوديان به شکل نامطلوبى زير يوغ بيگانگان قرار داشتند و فشار

عيسي مسيح با درک پنداره آفرينش خويش طي زندگي، دين اش را عرضه کرد. روح آن چون هر ديني حقيقت، روش وي نيکي و خدمت و منش او، رحمت و گذشت بود. نخستين مبارزه وي با کساني بود که با ظاهري ديني، خود را به شعائر و شريعت ديني مزين

فرازهايي از کلام مسيح (ع) در نخستين روزهاي سال  ميلادي              خداوند بشارت مي دهد تو را به کلمه اي از خويش که اسم او مسيح، عيسي پسر مريم، است… همانا او پسر مريم، پيامبر خدا و کلمه اوست.» اين، وصف قرآن کريم است از مسيح (ع).

حضرت عيسي(ع) از جمله پيامبراني است که در قرآن‌کريم اشارات زيادي به نحوه و سير زندگاني وي شده است. از جمله در سوره‌هاي مريم و آل‌عمران. در اين سوره‌ها و ديگر سوره‌هاي قرآن، نکات بسيار ظريفي درباره حضرت وجود دارد که دستمايه آفرينش‌هاي فکري و ادبي زيادي در جهان اسلام

آرام، رو به روي تاريخ نشسته اي که دست مهربان نسيم، برگ ديگري از کتاب زمان بر مي گيرد و تو مي بيني که نويسنده سرشت ها و سرنوشت ها، نام عيساي ناصري را با رنگي مقدس و زيبا بر جبين صفحه اي روشن از تقويم، نقاشي مي کند. شادمانه

کلمه خدا حضرت عيسي(ع) «کلمه خدا»بود. در چند آيه از قرآن، از عيسي(ع) به «کلمه» تعبير شده است که به مخلوق بودن او اشاره دارد. همان گونه که کلمه ها آفريده ما هستند، موجودات جهان آفرينش نيز آفريده خدا هستند.کلمه،اسرار درون ما را بيان مي کند و نشانه اي از

در دين مقدس اسلام، همه پيامبران الهي سزاوار تکريم واحترام هستند؛ چرا که آنان برگزيدگان پروردگار بوده اند ومسلمانان موظفند همه رسولان الهي را دوست داشته باشند وآنان را محترم بشمارند. در کتاب مقدس مسلمانان، قرآن ، سرگذشت برخي پيامبران الهي بيان شده که حضرت عيسي(ع) از آن جمله است.

تولد حضرت عيسي (عليه السّلام) حضرت عيسي (عليه السّلام) تولدي منحصر به فرد و شگفت انگيز داشته‌اند. مادرشان حضرت مريم (سلام الله عليها) دختر حنا و عمران بود. حنا، مريم (سلام الله عليها) را از همان ابتدا به معبد سپرد و او نيز تحت اشراف حضرت زكريا (عليه السّلام) دختري

در نوشته حاضر، نويسنده بر آن است تا چهره عيسى مسيح را در مسيحت معاصر و تفسيرهاى گوناگونى را كه در مسيحيت معاصر از عيسى مسيح انجام گرفته است، بررسى كند. در اين بحث، وى به مسيح شناسى در چهار حوزه در مسيحيتِ معاصر اشاره مى كند كه عبارتند از:

         در آستانه سال نو ميلادي و تولد حضرت مسيح(ع) هستيم؛ پيامبري که او را به مهرباني اش مي شناسند و به ايماني که درد را دوا مي کرد و به حکم خدايي مرگ ها را زندگي مي بخشيد؛ پيامبري که يقين داشت اگر ايمان به خدا داشته

جنگهاي صليبي اوج حوادث قرون وسطي و شايد جالبترين واقعه‌اي بود كه در تاريخ اروپا و خاور نزديك روي مي‌داد. اكنون دو دين بزرگ جهان، اسلام و مسيحيت، بعد از قرنها مناظره، سرانجام آن را به حكميت نهايي بشر – يعني به ميدان جنگ- واگذار مي‌كردند. تمام ترقيات قرون وسطايي،

پل تيليش از متالهان آلمانى سنت پروتستانى است که در بسط الاهيات ليبرال در سده بيستم نقش مهمى داشته است. برخى آثار وى طى دو دهه اخير به فارسى برگردانده شده است، از جمله «شجاعت بودن»، «الاهيات فرهنگ»(هر دو توسط مراد فرهادپور)، «پوياى ايمان»، و سه جلد «الاهيات سيستماتيک». آنچه

مسأله آخرالزمان و سرنوشت انسان ها، يکي از مهمترين و جنجالي ترين مسائل در طول تاريخ بوده است.اديان الهي و مکاتب بشري نتايج متفاوتي را براي آخرالزمان تبيين کرده اند. اين نظريات به طور کلي انت هاي دنيا را خير يا شر معرفي مي کنند. مسأله صهيونيزم مسيحي در اين