بخل

بخيل ترين مردم
   انَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُكِرتُ عِندَهُ ولَم يُصَلِّ عَلَيَّ.(7/3164؛ كنزالعمال: 2144)    
بخيل‏ ترين مردم، كسي است كه نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد.

كم آسايش ترين مردم
    أقلُّ النّاسِ راحةً البخيلُ.(1/446؛ بحار: 73/300)    
آدم بخيل، كمترين آسايش را در بين مردم دارد.

بخيل واقعي
    انّما البَخيلُ حَقُّ البَخيلِ الّذي يَمنعُ الزَّكاةَ المَفروضةَ في مالِهِ، ويَمنعُ البائِنَةَ في قومِهِ، وهُو فيما سِوي ذلكَ يُبَذِّرُ.(1/446؛ معاني الاخبار: 245)  
بخيل واقعي كسي است كه از پرداخت زكات واجب مال خود سرباز مي‏زند و از بخشش به قوم و خويشان خود دريغ مي‏ورزد و در جز اين موارد ولخرجي مي‏كند.

بخيل ترين مردم
    أبْخَلُ النّاسِ مَن بَخِلَ بما افترَضَ اللَّهُ علَيهِ. (1/446؛ بحار: 73/300)    
بخيل‏ترين مردم كسي است كه در پرداخت آنچه خدا بر او واجب گردانيده، بخل ورزد.

بخل در سلام
    انّ أبخَلَ النّاسِ مَن بَخِلَ بالسَّلامِ.(1/448؛ بحار: 76/4)    
بخيل‏ترين مردم كسي است كه در سلام كردن بخل ورزد.