تکامل عقول

عصر غيبت، عصر دوري عموم مردم از ملاقات با امام زمان (عج) است
امام، هادي بشر است، دوري از اين هدايت گر آيا چيزي جز گمراهي و قساوت قلوب در پي خواهد داشت؟ پس انسانهايي که طالب هدايت اند چه خواهند کرد؟
طبق بيان نوراني امام سجاد (ع): خداوند به چنين افرادي درک و فهمي عنايت مي فرمايد که غيبت امامشان در نزد آنها به منزله حضور است.
چنين افرادي در زمينه سازي ظهور امام زمان ـ ارواحنا فداه ـ بسيار مؤثرند چرا که يکي از ويژگي هاي ايشان انتظار واقعي شان است. آنها منتظرند و خود را براي آمدن امام زمانشان آماده مي کنند و همچنين دعوت کننده مردم به سوي دين خدايند; و از آنان منتظراني واقعي مي سازند.پيدايش افراد شجاع و غيور
يکي از مهمترين عوامل زمينه ساز ظهور امام زمان (عج) پيدايش افرادي شجاع و قوي دل است که ياران امام عصر ـ ارواحنا فداه ـ خواهند بود.
غالباً امامان معصوم با کمبود رادمرداني استوار مواجه بودند، چون زمينه قيام فراهم نمي شد، عليه دولتهاي باطل حرکتي نمي کردند. در زمان غيبت نيز اين معضل وجود دارد تا اينکه افراد فوق الذکر پا به عرصه وجود گذارند.ياران امام زمان
در ستايش از اين گروه وارسته روايت بسياري وارد شده همچنين آياتي از قرآن در مورد آنان تأويل شده است، از باب نمونه در مورد آيه 148 سوره بقره که مي فرمايد:
… هر کجا باشيد خداوند شما را گرد خواهد آورد.
از امام صادق (ع) آمده است که:
اين آيه به 313 نفر ياران اصلي حضرت مهدي ـ ارواحنا فداه ـ (به تعداد ياران پيامبر در جنگ بدر) اشاره دارد. به خدا سوگند! که آنان در شمار، اندک هستند، امّا در کارآيي و ايمان بسيارند و مانند ابر پراکنده پاييزي آنان ظرف لحظه اي در يک ساعت معيّن از سراسر گيتي در مکّه حاضر مي گردند.
امير مؤمنان (ع) در اشاره به شخصيت آنان مي فرمايد:
آنان در شايستگي و امتيازات بر اوج رفيعي هستند نه از نسلهاي گذشته کسي از آنان پيشي گرفته است و نه از آيندگان کسي به مقام آنان مي رسد.ايمان استوار ياران
ياران خاصّ حضرت مهدي ـ ارواحنا فداه ـ از نظر معنويّت و ايمان کامل و استوار و نداشتن ذرّه اي ترديد، ترس و دلهره در دلها بي نظيرند.
بر اين اساس هنگامي که به ميدان جنگ گام مي نهند کسي توان ايستادن در برابر آنان را ندارد.
امير مؤمنان (ع) فرمودند:
آنها همچون شيراني که از بيشه خود خارج شده اند (که کسي جرأت مقابله با آن شيران را ندارد) بر گرد آن حضرت حلقه مي زنند. آنان به راستي مانند پاره آهني هستند که اگر بر متلاشي نمودن کوهها تصميم بگيرند آنها را نابود مي سازند. آنان خداي را آنگونه که شايسته است به يگانگي مي پرستند.تواضع و فروتني ياران
آنان قهرماناني متواضعند که هرگز مغرور و مست قدرت نمي شوند. آنها به مقام والاي حضرت مهديـ ارواحنا فداه ـ اعتقاد دارند، تا آنجا که امام صادق (ع) فرمودند:
چابک مانند عقاب بر مرکبهاي خويش سوارند و در عشق به حضرت چنانند که زين مرکب او را براي تبرّک جستن مسح مي کنند و بر گرد يار حلقه مي زنند و در پيکارها او را بسان جان شيرين محافظت مي کنند و هر دستوري دهد آن را به انجام رسانند.شب زنده داري ياران
ياران آن گرامي عبادت کنندگان خاضع و خاشعند; شبانگاهان را با نيايش به سحر رساند و روزها در اوج آمادگي براي انجام دستورات حضرت مهدي ـ ارواحنا فداه ـ ايستاده اند، که احاديث هم بر اين معنا شاهد است.اتحاد و برادري ياران
از ويژگي هاي آنان اين است که:
نه اختلافي در انديشه و گفتار آنان خواهي ديد و نه در رفتارشان و همگي يک دل و يک زبان هستند.
از امير مؤمنان (ع) آمده است:
گويي يک پدر و مادر آنان را پرورانده و دلهايشان لبريز از مهر و محبّت و خيرخواهي است.سن ياران
اکثر ياران آن حضرت در سنين جواني اند; مگر عده بسيار اندکي از پيران که در احاديث تعداد آنان به سرمه در چشم يا نمک در توشه شبيه شده است.آرزوي شهادت
آرزوي بزرگ ياران خاصّ امام مهدي ـ ارواحنا فداه ـ به انجام رساندن وظايف و شهادت در راه خداست چرا که معنا و مفهوم حقيقي شهادت را دريافته اند.
از امام صادق (ع) علاوه بر مفهوم بالا آمده است که شعار آنان خونخواهي امام حسين (ع) است.
نه غرور و مستي و نه احساس ضعف
انساني که داراي ارتباط عميق با آفريدگار توانا است، از شمار اندک همراهان در نخستين مرحله قيام احساس وحشت نمي کند و نيز از پيوستن ديگران به راه و رسم نجات بخشِ خود و بسياريِ همراهان مغرور نمي گردد.حاکميت ظلم و ستم
قبل از ظهور، زمين پر از جور و ظلم مي شود و هيچ کس از ظلم ايمن نيست، که منشأ اين ظلم وجود دستگاههاي حکومتي است.جاذبه هاي قرآن و اسلام
يکي ديگر از عوامل زمينه ساز ظهور، جذب بسياري از افراد بشري به اسلام و علاقه مند شدن آنها به کتاب آسماني قرآن است.
در جوامع قبل از ظهور، فساد دنيا را فرا مي گيرد. انسانهايي که نور فطرت در آنها به خاموشي نگرائيده است در زندگي خود احساس کمبود کرده، در پي جبران اين کمبود گشته و در اين ميان با کتابي روبرو مي شود که در آن بهترين روش هاي زندگي با توجه به ابعاد فردي و اجتماعي انسان بيان شده است.
در آن کتاب ژرفترين معاني براي عدالت بکار مي رود. زنان چون گوهراني پربها در لفافه عفت پيچيده شده اند و… اين چنين با هماهنگ ديدن اسلام با فطرت پاک خود به اسلام روي خواهند آورد.استبداد
در جامعه قبل از ظهور انسان در ارتباط با انسان ديگر به سود و سرمايه مي انديشد، در
صورتي که سود مادي در کار باشد با هر انسان رابطه برقرار مي کند والاّ با کسي رابطه ندارد.
طبقات اجتماعي هر کدام به نوعي تلاش مي کنند تا حق ديگران را ببرند. مردمان گرگاني اند به جان هم افتاده و حکومتهاي ظالم و مستبد درندگاني که به جان ملتها افتاده اند، بينوايان در اين جامعه در حکم مردگانند; نه براي آنان رمقي مانده نه قدرتي براي طلب حق خويش دارند.
پيامبر اکرم (ص) مي فرمايند:
گروهي بر مردم حکومت خواهند کرد که اگر سخني بگويند، کشته مي شوند و اگر سکوت کنند همه چيزشان مباح مي شود…
کودکان بر اريکه قدرت
پيش از ظهور به دليل پشت پازدن به قوانين الاهي، عقلها از بين مي رود، و مردم در امور حکومتي خود اشخاصي که از نظر فهم و درايت همچون اطفالي هستند که خوب را از بد تشخيص نمي دهند، را به عنوان حاکمان خود مي پذيرند. و اين بي درايتي به گونه اي پيش مي رود که حتي نه تنها آنان که چون کودکان بي خردند بر اريکه قدرت تکيه مي زنند بلکه اطفال مسند نشين اين کرسي مي شوند.
حضرت علي (ع) فرمودند:
«قائم نخواهد آمد تا آنکه کودکان زمام امور را در دست گيرند.»
نفوذ زنها در حکومتها
امام صادق (ع) فرمودند:
«مي بيني که زنان در حکومت داري چيره شده و هر کاري که روي مي دهد مطابق ميل آنهاست.»
البته علت هاي اين نکوهش در جاي خود ثابت شده که همان طوري که تربيت نسل
انساني فقط با مهر و صفاي زن امکان پذير است و از زن کارهاي اساسي و سرنوشت سازي برمي آيد که قطعاً روحيه مرد با آن کارها سازگاري ندارد، بالعکس کارهايي به عهده مرد گذاشته شده که با توجه به اختلاف روحيات زن و مرد (که غير قابل انکار است) اين کارهاي اجرايي و طاقت فرسا و نيازمند ارتباط با مردان، از عهده زنان خارج و حيا و عفت ارزشمند آنان با اين مسائل خشن ناسازگار است که بحث مفصل در اين مورد به جاي خود موکول مي شود.
وضعيت دين
وضعيت ناهنجار جوامع در آخر الزمان ناشي از دگرگوني هايي در عرصه سياست، اقتصاد و.. مي باشد و لکن مهمترين تحوّلي که باعث دگرگوني در همه ابعاد زندگي بشر مي شود ضربه خوردن به دين مردم آخر الزمان است که اين ضربه براي مسلمين که اصيل ترين معارف آسماني را دارا هستند بسيار سنگين تر خواهد بود.
وضعيت کلي اجتماع، پشت کردن به دين حق و کتاب خدا و فروگذاري برنامه هاي آن، يا توجيه و تفسير غلط و نادرست احکامش مي باشد. که بيانات معصومين (ع) هم مؤيّد اين مطلب است.
بي توجهي به احکام
از آنجا که قبل از ظهور ملاک ارزشها به طور کلي عوض مي شود و پول و قدرت و رياست و هواپرستي حرف اوّل را مي زنند، احکام الاهي زيرپا گذاشته مي شود.
در احاديث متعدد از معصومين (ع) آمده که نزد مردم آخر الزمان زکات ندادن، گرفتن و دادن ربا، اندوختن مال حرام مورد ستايش و سود آور خواهد بود و بالعکس پرداخت زکات و به دنبال روزي حلال بودن و رعايت احکام شرعي نکوهش شده و آنرا خسارت و زيان مي پندارند.
فقيهان دنيا دوست
جامعه بشري در آخر الزمان در اثر دوري از انسان کامل، ارزشهاي اصيل خود را فراموش کرده و رو به پوچي گذارده است. تنها مانعي که از فزوني اين دوري جلوگيري کرده شاگردان مکتب پيامبر (ص) و ائمه هدي (ع) (دين شناسان و فقيهان) بوده اند; که در طول قرنها پس از غيبت انسانها را به سوي سعادت رهنمون بوده و مکتب ولايت را به خوبي شناخته و عرضه داشته اند; و معضلات را برطرف ساخته اند.
ليکن رفته رفته تعداد اينان رو به کاستي نهاده و سرانجام به افرادي اندک، محدود مي شود و به همين علت گروهي فقيه نما جاي ايشان را خواهند گرفت.
از اين رو اهل بيت (ع) نقاب از چهره فقيه نمايان برگرفته تا آنان که خواهان حقند حجابي مانع ايشان نگردد و مراقب باشند به دنبال کساني نباشند که خود آنها طالب دنيا و مطيع هوايند; زيرا که آنان هم خود گمراهند و هم مردم را به گمراهي مي کشانند.
پيدايش مدعيان مهدويت
به خاطر استواري اعتقاد به نبوت و امامت ـ و در بحث ما ـ امامت حضرت مهدي ـ ارواحنا فداه ـ در جامعه اسلامي عده اي با انگيزه هاي مختلف ـ غالباً يا همگي ـ دنيوي، خود يا ديگران را مهدي نجات بخش معرفي نموده اند. که شمار اين افراد به بيش از 50 نفر رسيده است. کساني که در تاريخ به اين عنوان شهرت يافته اند سه گروهند:
1ـ کساني که ديگران آنان را مهدي خواندند. مانند: (محمّد حنفيه فرزند امير مؤمنان (ع)).
2ـ کساني که با انگيزه هاي جاه طلبي چنين ادّعايي نموده اند که اين گروه بسيارند. مانند: (مهدي عبّاسي).
3ـ کساني که طبق نقشه استعمار به چنين ترفندي دست زده اند. مانند: بنيانگذار بهائيت (علي محّد باب).
نقش علماي خوب
در هر زماني افرادي وارسته وجود دارند اگر چه زندگي براي آنان با اين فساد رايج بسيار دشوار است.
از رسول خدا (ص) نقل شده است که:
«زماني بر علما خواهد گذشت که مرگ از طلاي سرخ نزد آنان عزيزتر است.»
امام هادي (ع) فرمود:
«اگر نباشند برخي دانشمندان که پس از غيبت قائم ما [مردم]به سوي او مي خوانند و نزد او رهنمون مي شوند و از دين خدا با حجّت قاطع الاهي دفاع مي کنند و بندگان سست اعتقاد خدا را از دام شيطان و پيروان او مي رهانند، هرگز کسي باقي نمي ماند مگر آنکه روي از دين خدا بر مي تافت. ليکن آنان برترين ها نزد خدايند.
مساجد ويران
در روايات علائم پيش از ظهور آمده حاکي از آنست که مساجد در ظاهر بسيار زيبا و دلربا شده لکن از جهت معنوي، نشر معارف اهل بيت و تربيت الهي انسانها ضعيف شده که در روايات از آن به ويراني مساجد در آخر الزمان تعبير شده است.
مسجد شدن قبرستانها
يکي از نشانه هاي ظهور، تبديل شدن قبرستانها به مسجد است، که حديثي درباره واقعه معراج بر اين مطلب دلالت دارد.
مؤمن در…
در احاديث آمده که با اين اوضاع اسف بار پيش از ظهور، مؤمن از درون آب مي شود ولي با زبان و عمل قادر نيست که با فتنه ها مقابله کند، در اين حال مؤمنين غمناک شده توسط ديگران کوچک شمرده مي شود.
سردي عواطف
سردي عواطف و گسيختن پيوندهاي اسلامي و انساني، از پديده هاي ويرانگر پيش از ظهور است.
انسانها به ظاهر در کنار يکديگر و در يک اجتماع زندگي مي کنند، ليکن دلها و فکرها در کنار هم نيست. در کلمات ائمه (ع) وارد شده که در آن زمان بزرگسالان بر خردسالان و نيرومندان بر ضعيفان رحم نمي کنند.
شيوع فساد اخلاقي
دوستيها، ظاهري است و دلهاي مردم با هم کينه دارد. پيوندها براي دستيابي به عيش و عشرت و فساد و آلودگي است. دين داري برخي موجب انزواي آنان از ديگران مي شود و دامنه فسق و فجور به برخي خانه ها کشيده شده، انواع فساد جنسي، زنان و مردان را آلوده مي کند; در حالي که همه اين موارد مورد پسند و تشويق واقع مي شود.!
سستي ارزش ها و رواج گناهان
طبق روايات در دوران پيش از ظهور، معيار ارزش پول است و هر کس در اين ميدان پيشتر باشد ارزشمندتر است. مردم از ثروتمندان فرمان مي برند. ارزشهاي معنوي مورد توجه قرار نمي گيرد; هنگامي که شخص در يک روز گناهي بزرگ مانند: کم فروشي، کلاهبرداري و… انجام ندهد ناراحت است و آن روز را روز ضرر خود مي داند.
شيوع گراني
از آنجا که عوامل گوناگوني چون رواج گناهان، ظلم و چپاول و بيداد حاکمان و… در دوران پيش از ظهور پديد آمده اند بديهي است که پديده گراني جوامع را تسخير مي سازد.
امام صادق (ع) فرمودند:
«در آن زمان مؤمنين مبتلا به گرسنگي مي شوند و علت آن بالا رفتن قيمت اجناس است بگونه اي که توان خريد ما يحتاج اوليه خود را از دست مي دهند.»
بارندگي هاي زيان بار
يکي از شاخصه هاي دوران پيش از ظهور امام مهدي ـ ارواحنا فداه ـ بر هم خوردن نظم پديده هاي طبيعي است ـ که علت آن خارج شدن بشر از نظم عالم (عبادت خدا)مي باشد ـ آسمان يا نمي بارد و يا اگر ببارد زيانهايي را به بار مي آورد که از مهمترين آنها ويراني کشاورزي و محصولات آن است، که در فرمايشات اهل بيت (ع) قابل پيگيري است.
ازدياد فاصله طبقاتي
در جامعه آخر الزمان فاصله بين طبقات اجتماع به گونه اي است که برخي چون گرگان و گروهي همچون مرداري بي جان و روح. که بيانات نوراني معصومين بر اين مطلب گواه است.
تسلط اغنياء
امام صادق (ع) مي فرمايند:
«مردم، همراه قدرتهاي غالب هستند (خواه سياسي و خواه اقتصادي)… و مردم و جمعيتها همه دنباله رو سرمايه دارانند. بيشترين بحران در حيات انساني پيش از ظهور، به ظلم اقتصادي و حاکميت سرمايه داري باز مي گردد.
وضعيت امنيت
عالَم براي انسان، و انسان براي خداست. هنگامي که انسان از دايره بندگي بيرون رود و نظم دروني اش برآشوبد و از حقيقت انساني خود خارج شود، نظام بيروني او نيز آشفته خواهد شد.
و لذا در آخر الزمان زلزله ها زياد مي شود، زمين مردم خود را فرو مي برد، مرگ هاي ناگهاني دامنگير مي شود، جنگ ها و خونريزيها فراوان شده و انسانها آواره شده و پناهگاهي براي زندگي نمي يابند.
امنيت نيز در جامعه پيش از ظهور نابود مي شود.
امير المؤمنين (ع) مي فرمايند:
آسمان و اين زمين لايتناهي غبار آلود مي شود (ممکن است اشاره به آلودگي به معصيت يا آلودگي ظاهري محيط زيست يا هر دو باشد) و امنيت از راههاي زميني و هوايي (مانند هواپيما ربايي و…) برداشته مي شود.
ناامني راهها
پيامبر اکرم (ص) فرمودند:
امنيّت از راهها (زميني و هوايي) برداشته مي شود.
جنگ ها
که در ابتداي بحث عوامل زمينه ساز ظهور، از آن سخن گفتيم.
بي پناهي مردم
در دوره آخر الزمان خيانتها ابعاد جامعه را فرا گرفته است. انسانهاي امين و کساني که به انسان خيانت نکنند، کم خواهند شد و مردم از اين بابت در کمبود امنيت و آرامش به سر مي برند.
گسترش هرج و مرج
از بيان نوراني امام باقر (ع) استفاده مي شود که:
روابط ظالمانه استثماري تا بدان پايه است که مردم از فشار مشکلات و ستمهاي فراوان، هر سپيده و شامگاه آرزوي مرگ مي کنند، چون مي بينند که همه يکديگر را مي آزارند و هر کسي قدرت داشت و دستش رسيد ديگري را مي درد و مي خورد و حق و حقوق او را چپاول مي کند و هيچگاه ملاحظات انساني و اسلامي در رفتار اجتماعي مردم با يکديگر ديده نمي شود.
نشانه هاي ظهور
اهل بيت (ع) زمان دقيق ظهور حضرت صاحب الزمان ـ ارواحنا فداه ـ را تعيين نفرموده اند بلکه دستور داده اند که هرگاه کسي زماني را تعيين کرد، او را تکذيب کنيد; ليکن براي آمدن آن حضرت نشانه هايي بيان فرمودند که برخي از آن علائم حتمي شمرده شده است، که پس از تحقق اين امور ظهور آن امام قطعي است، که پنج علامت مي باشد که برخي اندکي پيش از ظهور، برخي چند ماه بعد از آمدن آن حضرت و برخي اندکي پيش از قيام آن حضرت پديدار مي شود.
امير مؤمنان (ع) فرمودند:
آنچه که بطور حتم پيش از قيام قائم تحقّق خواهد يافت، بپا خاستن سفياني و فرو رفتن گروهي در زمين «بيدا» و کشته شدن نفس زکيه و فريادي که از آسمان بلند شده و خروج فردي از يمن است.
ساير علائمي که در اين مورد بيان شده قابل تغييرند.
به عنوان مثال از معصومين (ع) وارد شده که:
اگر همه مردم دعا کنند امر غيبت به انتها (پر شدن زمين از ظلم و جور) نمي رسد.
اين خود حکايت از غير حتمي بودن اين نشانه ها دارد.
برخي مي گويند که وقوع همه اين رويدادها نيز حتمي نيست بلکه علامت بودن آنها براي ظهور حتمي است. بدين معني که اگر اينها واقع شود حتماً ظهور و قيام آن حضرت را در پي خواهد داشت ولي ممکن هست اينها نيز اتفاق نيفتد، از سوي ديگر رواياتي اشاره به ناگهاني بودن امر فرج کرده و شيعه را به انتظار لحظه به لحظه فرا مي خواند.
مشخصات ظاهري سفياني
طبق روايات اين گونه است:
ـ اين فرد از فرزندان ابوسفيان است (به همين جهت او را سفياني مي گويند)
ـ از بياباني خشک (منطقه اي در دمشق) خروج مي کند.
ـ او مردي چهارشانه با چهره اي وحشتناک است.
ـ داراي سري بزرگ و در چهره اش نشان زخمي چرکين ديده مي شود.
ـ وقتي او را مي نگري گوئي يک چشم ندارد.
ـ نامش عثمان و پدرش عنبسه است.
ـ حرکتش را تا سرزميني که داراي آرامش و آب خوش گوار (کوفه) است ادامه مي دهد و بر فراز منبر آن مي نشيند.
شخصيت سفياني (تفکرات، رفتار)
ابعاد شخصيت وي از روايات چنين استفاده مي شود:
او مردي سفاک و خون آشام است که انسانها را مانند پشه به آساني مي کشد، هر حرامي را حلال نموده و به هر جنايتي دست مي زند. اگر چه تظاهر به اسلام مي کند ليکن صليبي از طلا بر گردن آويخته است.
سنگدلترين انسانهاست که عاطفه و رحم در زندگيش ديده نمي شود. او و يارانش
دلهايي مالامال از کينه و نفرت، نسبت به خاندان پيامبر (ص) دارند.
از تمام کشورهاي اسلامي عليه او بسيج مي شوند آنگاه همگي را شکست داده و به خاک و خون مي کشد.
در شهر «زوراء» هفتاد هزار نفر را به خاک و خون مي کشد و شکم سيصد زن حامله را مي درد.
فتنه گري سفياني
نشانه هاي خروج سفياني، پديدار شدن سه پرچم (سه گروه) و شعله ور شدن آتش جنگ بين آنهاست:
1ـ گروهي از سوي غرب به مصر مي آيند.
2ـ عده اي از بحرين قيام مي کنند.
3ـ گروهي از شام.
مردم شام و فلسطين دچار ترس مي گردند و از سران شام و مصر کمک مي خواهند. آنان سفياني را براي کمک دعوت مي کنند.
سفياني پس از تشکيل سپاه از دمشق قيام مي کند و با دو گروه ديگر (عده اي ترک و عجم با پرچم سياه و گروهي با پرچم زرد) ـ هر سه با هم ـ درگير مي شوند که در نهايت گروه سفياني پيروز مي شود.
وي در ابتدا براي فريب مردم مدتي خوشرفتاري مي کند ولي پس از مدتي با خشونت و قساوت همه شهرها را يکي پس از ديگري به تصرف درآورده به دمشق باز مي گردد.
سپاه سفياني در عراق
وقتي سفياني در دمشق مستقر شد سپاهي را بسوي عراق گسيل مي دارد که آنها با انجام جناياتي بزرگ موفق به نابودي عراق مي شوند و پس از آن بسوي شام باز مي گردند اما در
بين راه پرچم هدايتي در کوفه به اهتزاز در مي آيد (سيّد حسني) و در راه به سپاه سفياني مي رسد و همه را نابود مي سازد.
فرو رفتن سپاه سفياني در سرزمين «بيداء»[علامت حتمي ظهور]
همزمان با گسيل سپاه به عراق، سفياني سپاهي بزرگ به مکه گسيل مي دارد. آنها در ابتدا به مدينه وارد شده، آنرا غارت مي کنند. پس از آن بسوي مکه رهسپار مي شوند که جبرئيل به امر خدا در بين مکه و مدينه (سرزمين بيداء) مأموريت نابودي آنها را انجام مي دهد که زمين همه آنها را مي بلعد و جز دو نفر کسي باقي نمي ماند.
جبرئيل به صورت هر دو سيلي مي زند بطوري که صورتشان به عقب برگشته به همان حال مي ماند. جبرئيل به يکي از آن دو مي گويد به دمشق برو و ظهور مهدي و شکست سپاه سفياني را به وي خبر ده و به ديگري گويد به سوي مهدي برو و خبر هلاکت ظالمين را به او بده.
سفياني و نداي آسماني
طبق فرمايش حضرت علي (ع) وقتي سفياني به شام برمي گردد به همراه سپاه خود به عيش و نوش و جنايات بي رحمانه و اعمال منافي عفت مشغول مي شوند.
فرشتگان پريشان حال مي شوند و خداوند فرمان ظهور قائم آل محمّد را صادر مي کند. خبر ظهور او در سراسر گيتي پخش مي گردد.
شکست سفياني
پس از آنکه سفياني مي فهمد که حضرت مهدي قيام نموده است، خود را آماده رويارويي با آن حضرت مي کند. خداوند پس از نبردي خونبار ميان دو سپاه عدل و ظلم، حجّت خدا و ياران او را پيروزي کامل مي بخشد و سپاه سفياني نابود مي شود.
خروج حسني (با پرچم سياه)
يکي ديگر از نشانه هاي ظهور امام عصر (عج) قيام فردي به نام حسني است. او جوانمردي از بني هاشم و پيرو اهل بيت (ع) است.
سپاه حسني (از خراسان) و يمني (از يمن) سپاه سفياني را در عراق نابود مي کنند و امور را به امام زمان (عج) تسليم مي کنند. در روايت به مؤمنين توصيه شده که به سپاه حسني بپيوندند.
خروج يماني [از علامتهاي حتمي ظهور]
اين حرکت، هدايت بخش ترين حرکت پيش از ظهور است.
پرچم هاي شرقي در ياري امام زمان
آنچه از سخنان معصومان (ع) بدست مي آيد اين است که پرچم هاي متعددي از شرق قيام مي کنند که ظاهراً محل اجتماع آنها خراسان است و «خراساني» نيز که پرچم مستقلي دارد با کمک آنان حرکت خود را آغاز مي نمايد.
پر شدن زمين از ظلم و جور
در روايات فراواني از شيعه و سني آمده که امام مهدي (عج) ظهور مي کنند و زمين را از عدل و قسط لبريز مي سازند بعد از آن که زمين از ظلم و جور پر شده است.
علامت بودن اين نشانه حتمي است ولي وقوعش حتمي نيست. يعني اگر زمين از ظلم و جور پر شود آن هنگام بي ترديد زمان ظهور است وليکن اين طور نيست که حتماً اين شرايط مي بايست تحقق يابد چرا که ممکن است در يک زماني همه انسانها با هم يکدل شده و از خداوند آن حضرت را طلب نمايند که طبق روايات در اين صورت غيبت پايان مي يابد.
شهادت نفس زکيه
(از علامات حتمي ظهور)
نفس زکيه لقب فردي از دودمان رسول خدا (ص) است. وي پس از ظهور و قبل از قيام
حضرت بقية الله بدون هيچ جرمي، تنها به خاطر رساندن پيام شفاهي حضرت مهدي ـ ارواحنا فداه ـ به مردم مکه، مظلومانه به شهادت مي رسد. در روايات آمده است که بين قيام قائم (عج) و شهادت نفس زکيه جز 15 شب فاصله نيست.
نداي آسماني
نداي آسماني از روشنترين علامتها براي ظهور حضرت مهدي (عج) است.
رخداد پرشکوه و جهاني چون ظهور حضرت مهدي پيش از رخ دادن يک اعلام جهاني آن هم در روشن ترين معنا و مفهوم مي طلبد. از امام صادق (ع) آمده است هر قومي به زبان خود آن را مي شنود:
از روايات چنين بدست مي آيد که اين فريادها متعدد است:
1ـ در ماه رجب، سه فرياد:
الف) آگاه باشيد، لعنت خدا بر ظالمين باد!
ب) اي مؤمنان قيامت فرا رسيد.
ج) خداوند او (حضرت مهدي) را برانگيخت، سخن او را گوش و اطاعت کنيد.
2ـ در ماه رمضان (شب جمعه ـ شب 23):
الف) نداي حق توسط جبرئيل به سوي حضرت مهدي ـ ارواحنا فداه ـ
ب) نداي باطل توسط شيطان (درآخر روز) براي ايجاد ترديد که مي گويد هان! فلاني مظلوم کشته شد.
3ـ در ماه محرم همان ماهي که ظهور در ان واقع مي شود و نداي جبرئيل به اعلام ظهور بلند مي شود.
وقوع جنگ هاي بزرگ
انبوهي از احاديث با صراحت از نابودي مردم در اثر گرسنگي و قحطي و بيماري و قتل و کشتار خبر مي دهند. از امير المؤمنين (ع) است که: قبل از ظهور مهدي مرگ سرخ (جنگ و خونريزي) و… خواهد بود.
حوادث طبيعي
کسوف و خسوف
يکي ديگر از نشانه هاي ظهور امام مهدي ـ ارواحنا فداه ـ رخداد دو پديده نابهنگام و غير عادي کسوف و خسوف است. هميشه کسوف در اوائل ماه و خسوف در اواخر ماه رخ مي دهد.
و ليکن قبل از ظهور آنحضرت ماه در 25 و خورشيد در 15 ماه رمضان مي گيرد. که به فرموده امام باقر (ع) از آن هنگام حساب منجمين نيز به هم مي خورد.
تهاجم ملخها
پيش از ظهور مهدي (ع)… حمله ملخها به موقع و بي موقع که چون خون قرمزند، اتفاق مي افتد.
طاعون
پيش از ظهور شيوع مرگ سفيد (طاعون) خواهد بود.
زلزله
در حديثي آمده است که سال ظهور سال پيدايش زلزله ها و سرماي شديد است و در روايتي ديگر زلزله اي بزرگ در شام ذکر شده است.
سيلاب رود فرات
يکي از نزديکترين نشانه هاي ظهور، جاري شدن سيلاب فرات در شهر کوفه است.