مصيبت و ناسزاگویی

مصيبت و ناسزاگویی

مصیبت
 نهان داشتن مصيبت، گنجي نهان
    مِن كُنُوزِ البِرِّ: كِتمانُ المَصائب والأمراضِ و الصَّدَقةِ. (7/3190؛ بحار: 82/103)    
پوشيده داشتن مصيبت‏ ها و بيماري‏ ها و دادن صدقه، از گنج‏هاي نيكي است.

 آسان شدن مصائب
    مَن زَهِدَ في الدنياهانَت علَيهِ المُصيباتُ.(7/3192؛ كنزالفوايد: 2/163)    
كسي كه از دنيا دل بركنَد، مصيبت‏ ها بر او آسان گردد.

ناسزاگويي
 
هلاكت، نتيجه ناسزاگويي به مؤمن
    سابُّ المُؤمِنِ كالمُشرِفِ علي الهَلَكَهِ.(5/2352؛ كنزالعمال: 8093)    
ناسزاگوي به مؤمن، همانند انسان در آستانه هلاكت است.
 
نهي از ناسزا گويي به زمين و زمان
    لا تَسُبُّوا الرِّياحَ فانّها مَأمُورَةٌ، ولا تَسُبُّوا الجِبالَ ولا السّاعاتِ ولا الأيّامَ ولا اللَّيالِيَ فَتَأثَمُوا وتَرجِعَ علَيكُم.(5/2352؛ علل الشرايع: 577)    
به بادها ناسزا مگوييد كه آنها (از جانب خداوند) مأمورند و كوه‏ها و لحظه‏ها و روزها و شب‏ها را ناسزا نگوييد كه گنهكار مي‏شويد و به خودتان بر مي‏گردد.
 
نهي از ناسزاگويي به مردم
    لا تَسُبُّوا الناسَ فَتَكتَسِبُوا العَداوةَ بَينَهُم.(5/2354؛ كافي: 2/360)    
به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مي كنيد.
 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید