يقين

 يقين، گوهر برتر دل

    خَيرُ ما اُلقِيَ في القَلبِ اليَقينُ.(14/7168؛ امالي صدوق: 395)    
بهترين چيزي كه در دل افكنده شده، يقين است.

حفظ يقين

    ما أخافُ علي اُمَّتي الّا ضَعفَ اليَقينِ.(14/7182؛ كنزالعمال: 7332)    
من بر امّت خود از چيزي جز سستي يقين، نمي‏ترسم.

نشانه‏ هاي اهل يقين

    أمّا عَلامةٌ المُوقِنِ فَسِتَّةٌ: أيْقَنَ باللَّهِ حَقّاً فآمَنَ بِهِ، و أيقَنَ بأنّ المَوتَ حقٌّ فحَذِرَهُ، و أيقَنَ بأنّ البَعثَ‏حَقٌّ فخافَ الفَضيحَة، و أيقَنَ بأنّ الجَنّة حَقٌّ فاشتاقَ إلَيها، و أيقَنَ بأنّ النّارَ حَقٌّ فظَهَرَ سَعيُهُ لِلنَّجاةِ مِنها، و أيقَنَ بأنّ الحِسابَ حَقٌّ فحاسَبَ نَفسَهُ.(14/7178؛ تحف العقول: 20)    
نشانه شخص با يقين شش چيز است: (اوّل) به حقانيّتِ خدا يقين پيدا كرده و لذا به او ايمان آورده است، (دوم) يقين پيدا كرده كه مرگ راست است و لذا از آن در حذر است، (سوم) يقين پيدا كرده كه رستاخيز راست است و از اين رو از رسوايي (در آن روز) مي‏ترسد، (چهارم) يقين پيدا كرده كه بهشت راست است و از اين رو مشتاق آن است، (پنجم) يقين پيدا كرده كه دوزخ راست است و از اين رو براي نجات از آن مي‏كوشد و (ششم) يقين پيدا كرده كه حساب راست است و از اين رو از خود حساب مي‏كشد.