اعشى گوید: به محضر امام صادق علیه السلام رسیدم تا از فرزند بیمار او عیادت کنم ، دیدم امام علیه السلام بر درب منزل ایستاده است و بسیار اندوهگین و ناراحت است .
عرض کردم : فدایت شوم بچه در چه حالى است ؟
امام علیه السلام فرمود: به خدا سوگند حال آشفته اى دارد. آن گاه وارد خانه شد و مدتى ماند و سپس با روى گشاده بسوى ما بیرون آمد در حالى که غم و اندوه از او بر طرف شده بود آنگاه فرمود: دوست داشتم که بچه شفا یابد.
عرض کردم : فدایت شوم آن وقت که زنده بود شما غمگین بودید اما الان که از دنیا رفته است روئى گشاده دارید!
امام علیه السلام فرمود: ما اهل بیت قبل از مصیبت گریه مى کنیم اما وقتى امر الهى واقع شد به قضاى خداوند راضى هستیم و تسلیم امر او خواهیم بود.
اشتراک گذاری این صفحه در :
چرا هر چقدر دعا می کنم اجابت نمی شود؟
۱۴۰۵/۰۴/۰۸
چرا برای امام حسین(ع) بیش از امامان دیگر عزاداری می کنیم؟
۱۴۰۵/۰۴/۰۶
راهکاری برای رهایی از عادت در عزاداریها
۱۴۰۵/۰۴/۰۵
عزاداری معصومان برای امام حسین
۱۴۰۵/۰۴/۰۴
عزاداری معصومان برای امام حسین
۱۴۰۵/۰۴/۰۴
امام سجاد علیه السلام از کربلا تا شهادت
۱۴۰۵/۰۴/۰۲
نقش حضرت عباس(ع) در کربلا
۱۴۰۵/۰۴/۰۱