آيا بدن دنيوي به عالم قيامت راه مي‏يابد؟

بله، جسم و بدن به آن دنيا راه مي‏يابد ولي چنانكه در پاسخ پرسش قبل گفته شد از آنجا كه نظام و سنن قيامت با نظام و سنن عالم مادي متفاوت است بدن دنيوي با تحول و تبدلاتي به عالم قيامت وارد مي‏گردد. براي فهم بهتر اين موضوع نگاشته ذيل را در باب تحول بدن با دقت مطالعه فرماييد: تحول بدن: پس از جدا شدن روح از بدن، بدن در نظام مادي در شرايط جديدي قرار گرفته و مبدل به خاك مي‏گردد. اين بدن به صورت ذرات درآمده و در نظام مادي باقي مي‏ماند تا هنگامي كه نظام مادي در اوائل قيامت و حشر اوّل شروع به تحول كلي كرده و حركت جديدي را آغاز كند. در اين تحول كلي كه متوجه به كل نظام مادي مي‏شود همه عالم ماده به مقتضاي يك سلسله علل تكويني تحول جديدي را شروع كرده و وضع و نظم موجود آن متبدل مي‏گردد. در اين تحول كلي همه زمين و آنچه در آن است و همه آسمانها و آنچه در آنهاست تغيير صورت داده و به صورت ديگري مي‏آيند. مثلاً خاك، ديگر به صورت خاك فعلي نمي‏ماند، سنگها، كوهها، درياها، درختان و… تبدل پيدا مي‏كنند در اين تبدل كلي ذرات بدني انسان نيز كه به صورت خاك و ذرات خاكي و زميني است و ذرات اصليِ انسان در آن محفوظ مي‏باشد صورت عوض كرده، متبدل شده و به صورت ديگري در مي‏آيد. اين چنين نيست كه زمين و اجزاء آن تحول يابد ولي ذرات بدني انسان كه در زمين محفوظ مي‏ماند تغيير نيابد بلكه ذرات زميني بدني هر انساني همگام با همه نظام مادي و موجودات آن مبدل شده و به صورتي بالاتر، كاملتر و لطيف‏تر در مي‏آيد. در حقيقت با اين تحول همه جانبه، جنبه وجه الخلقي موجودات فعلي كنار رفته و جنبه وجه اللهي ظاهر مي‏گردد. به بيان ديگر، چهره سرابي، باطل و به ظاهر استقلالي خود در اين نظام مادي را كنار زده و صورت و قيافه واقعي و اصلي آنسوي زمين و آسمانها و موجودات كه به طرف حضرت حق و از حق و نشان دهنده اوست تجلي مي‏كند [قيامت‏]. توأم با تحول عالم و كلي اين نظام مادي ذرات بدني هر انساني هم كه به صورت ذرات خاك درآمده است با تبدل وجود سرابي خود را از دست داده و جنبه وجه اللهي خود را مي‏يابد. بعد از اين تحول اساسي و زوال و هلاك وجود قبلي و ظهور وجود حقيقي، اين ذرات به صورت بدن درآمده با روح متحد گشته و در پيشگاه حضرت حق در اول حشر قرار مي‏گيرد. آيات قرآن نيز به اين تحول عام و كلي همه جانبه اشاره فرموده كه با توجه به آنكه ذرات بدني در اين نظام مادي به صورت ذرات خاكي وجود دارد شامل تحول عام و كلي ذرات بدني انسان نيز گشته و به آن ناظر مي‏باشد: 1- فَإِذا نُفِخَ فِي اَلصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ وَ حُمِلَتِ اَلْأَرْضُ وَ اَلْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ اَلْواقِعَةُ وَ اِنْشَقَّتِ اَلسَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ وَ اَلْمَلَكُ عَلي‏ أَرْجائِها وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفي‏ مِنْكُمْ خافِيَةٌ؛ پس آنگاه كه در صور يك بار دميده شد و به دنبال آن زمين و كوهها گرفته شده و سخت در هم كوبيده، متلاشي و ريز ريز گردند پس آن روز است كه واقعه بزرگ [قيامت]وقوع يابد در آن روز آسمان شكافته و سست گردد و فرشتگان در اطراف [آسمان‏]اند و عرش پروردگارت را در آن روز، هشت [فرشته ]بر سر خود بر مي‏دارند. در آن روز، شما [به پيشگاه خدا ]عرضه مي‏شويد و پوشيده‏اي از شما پوشيده نمي‏ماند.”، (الحاقه/18-13) . از اين آيات استفاده مي‏شود كه عرضه شدن انسانها بر حضرت حق پس از آنكه ذرات بدن بيايند و با روح متحد شده و در بارگاه الهي حاضر شوند هنگامي است كه يك سلسله تبدلات و تحولاتي اساسي و چشمگير بر كل عالم ماده، آسمان، زمين و كوهها و از جمله بدن خاكي انسان پيش آيد. 2- إِذَا اَلشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ إِذَا اَلنُّجُومُ اِنْكَدَرَتْ وَ إِذَا اَلْجِبالُ سُيِّرَتْ وَ إِذَا اَلْعِشارُ عُطِّلَتْ وَ إِذَا اَلْوُحُوشُ حُشِرَتْ وَ إِذَا اَلْبِحارُ سُجِّرَتْ وَ إِذَا اَلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ‏؛ آنگاه كه خورشيد در هم پيچد و آنگاه كه ستارگان همي تيره شوند و آنگاه كه كوهها از هم متلاشي و به حركت آورده شود وقتي شتران ماده [ذي قيمت ]و انهاده شوند و آنگاه كه وحوش را همي گرد آرند، درياها آنگاه كه جوشان گردند و آنگاه كه جانها به هم در پيوندند.”، (تكوير/7 – 1) . اين آيات به صراحت اشاره دارد كه هنگامي ارواح جفت مي‏شوند يعني روحها به طرف بدنها مي‏روند كه تحولاتي در كل عالم و نظام ماده رخ دهد و در اين سير تحول كلي و عام بدن خاكي انسان هم متحول شده و متناسب با چنين حشري مي‏گردد. 3- كَلاَّ إِذا دُكَّتِ اَلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا وَ جاءَ رَبُّكَ وَ اَلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا وَ جِي‏ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ اَلْإِنْسانُ وَ أَنَّي لَهُ اَلذِّكْري‏؛ نه چنان است، آنگاه كه زمين سخت [و بسيار شديد] در هم كوبيده شود [و متلاشي گردد]، [در اين هنگام كه زمين كوبيده شده و كل عالم و نظام ماده عوض شد ربوبيت خدا ظاهر مي‏شود] و فرمان پروردگارت و فرشته‏[ها] صف در صف آيند و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند [و پرده‏ها را كنار مي‏زنند]، در آنجا و آن روز است كه انسان متذكر مي‏شود ولي كجا او را جاي پند [و تذكر] گرفتن باشد؟”، (فجر/23 – 21) . اين آيات به روشني بيان مي‏كنند كه حشر و قرار گرفتن انسان در مقام ربوبيت پروردگار پس از تحول عام و كلي عالم ماده مي‏باشد و چون بدن انسان هم به صورت ذرات خاكي در اين نظام ماده وجود دارد به تبع آن تحول و تبدل عام، متبدل و متحول مي‏گردد تا با نظام و عالم حشر سنخيت پيدا كند. دو نكته: در تحول بدن بايد به دو نكته توجه داشت. اول آنكه زنده ساختن بدن در قيامت و به صورت بدن درآوردن ذرات بدن اولي مانند همه افعال الهي، حساب شده و بر اساس يك سلسله قوانين و سنن تعيين شده در نظام وجود و مطابق نظم دقيقي است كه در همه افعال وجود دارد. به بيان ديگر، چنانكه خلق ابتدايي بدن به مقتضاي قوانين و سنن كلي و تخلف‏ناپذير بوده و با حساب تنظيم شده است، خلق ثانوي بدن هم بر اساس يك تدبير و تنظيم الهي و نظام حساب شده‏اي است. دوّم آنكه، بدن اخروي و بدن ساخته شده در آخرت و در حشر در عين اينكه همين جسم و بدن است، در عين حال در اثر همين تبدلات، داراي احكام و آثار جديدي كه قبلاً نداشت خواهد بود و برخي از احكام دنيوي خود را نخواهد داشت.

 (منبع: بازگشت به هستي، همان، ص 120 – 124) .