إِنَّ رَبَّکَ یعْلَمُ أَنَّکَ تَقُومُ أَدْنَى مِنْ ثُلُثَی اللَّیلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَهٌ مِنَ الَّذِینَ مَعَکَ وَاللَّهُ یقَدِّرُ اللَّیلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَیکُمْ فَاقْرَءُوا مَا تَیسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَیکُونُ مِنْکُمْ مَرْضَى وَآخَرُونَ یضْرِبُونَ فِی الْأَرْضِ یبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ یقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَاقْرَءُوا مَا تَیسَّرَ مِنْهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاهَ وَآتُوا الزَّکَاهَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَیرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ
پروردگارت میداند که تو و گروهی از آنها که با تو هستند نزدیک دو سوم از شب یا نصف یا ثلث آن را به پا میخیزند؛ خداوند شب و روز را اندازهگیری میکند؛ او میداند که شما نمیتوانید مقدار آن را (به دقت) اندازهگیری کنید (برای عبادت کردن)، پس شما را بخشید؛ اکنون آنچه برای شما میسر است قرآن بخوانید او میداند بزودی گروهی از شما بیمار میشوند، و گروهی دیگر برای به دست آوردن فضل الهی (و کسب روزی) به سفر میروند، و گروهی دیگر در راه خدا جهاد میکنند (و از تلاوت قرآن بازمیمانند)، پس به اندازهای که برای شما ممکن است از آن تلاوت کنید و نماز را بر پا دارید و زکات بپردازید و به خدا «قرض الحسنه» دهید [= در راه او انفاق نمایید] و (بدانید) آنچه را از کارهای نیک برای خود از پیش میفرستید نزد خدا به بهترین وجه و بزرگترین پاداش خواهید یافت؛ و از خدا آمرزش بطلبید که خداوند آمرزنده و مهربان است!«المزمل/۲۰»
فَإِذَا نُقِرَ فِی النَّاقُورِ
هنگامی که در «صور» دمیده شود،«المدثر/۸»
فَذَلِکَ یوْمَئِذٍ یوْمٌ عَسِیرٌ
آن روز، روز سختی است،«المدثر/۹»
عَلَى الْکَافِرِینَ غَیرُ یسِیرٍ
و برای کافران آسان نیست!«المدثر/۱۰»
یسْأَلُ أَیانَ یوْمُ الْقِیامَهِ
(از این رو) میپرسد: «قیامت کی خواهد بود»!«القیامه/۶»
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
(بگو:) در آن هنگام که چشمها از شدت وحشت به گردش درآید،«القیامه/۷»
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
و ماه بینور گردد،«القیامه/۸»
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
و خورشید و ماه یک جا جمع شوند،«القیامه/۹»
یقُولُ الْإِنْسَانُ یوْمَئِذٍ أَینَ الْمَفَرُّ
آن روز انسان میگوید: «راه فرار کجاست؟!»«القیامه/۱۰»
کَلَّا لَا وَزَرَ
هرگز چنین نیست، راه فرار و پناهگاهی وجود ندارد!«القیامه/۱۱»
إِلَى رَبِّکَ یوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
آن روز قرارگاه نهایی تنها بسوی پروردگار تو است؛«القیامه/۱۲»
ینَبَّأُ الْإِنْسَانُ یوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
و در آن روز انسان را از تمام کارهایی که از پیش یا پس فرستاده آگاه میکنند!«القیامه/۱۳»
وُجُوهٌ یوْمَئِذٍ نَاضِرَهٌ
(آری) در آن روز صورتهایی شاداب و مسرور است،«القیامه/۲۲»
إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَهٌ
و به پروردگارش مینگرد!«القیامه/۲۳»
وَوُجُوهٌ یوْمَئِذٍ بَاسِرَهٌ
و در آن روز صورتهایی عبوس و در هم کشیده است،«القیامه/۲۴»
تَظُنُّ أَنْ یفْعَلَ بِهَا فَاقِرَهٌ
زیرا میداند عذابی در پیش دارد که پشت را در هم میشکند!«القیامه/۲۵»
إِلَى رَبِّکَ یوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ
(آری) در آن روز مسیر همه بسوی (دادگاه) پروردگارت خواهد بود!«القیامه/۳۰»
إِنَّ هَؤُلَاءِ یحِبُّونَ الْعَاجِلَهَ وَیذَرُونَ وَرَاءَهُمْ یوْمًا ثَقِیلًا
آنها زندگی زودگذر دنیا را دوست دارند، در حالی که روز سختی را پشت سر خود رها میکنند!«الإنسان/۲۷»
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ
که آنچه به شما (درباره قیامت) وعده داده میشود، یقینا واقعشدنی است!«المرسلات/۷»
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ
در آن هنگام که ستارگان محو و تاریک شوند،«المرسلات/۸»
وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ
و (کرات) آسمان از هم بشکافند،«المرسلات/۹»
وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ
و در آن هنگام که برای پیامبران (بمنظور ادای شهادت) تعیین وقت شود!«المرسلات/۱۱»
لِأَی یوْمٍ أُجِّلَتْ
(این امر) برای چه روزی به تأخیر افتاده؟«المرسلات/۱۲»
لِیوْمِ الْفَصْلِ
برای روز جدایی (حق از باطل)!«المرسلات/۱۳»
وَمَا أَدْرَاکَ مَا یوْمُ الْفَصْلِ
تو چه میدانی روز جدایی چیست!«المرسلات/۱۴»
وَیلٌ یوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ
وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!«المرسلات/۳۴»
هَذَا یوْمُ لَا ینْطِقُونَ
امروز روزی است که سخن نمیگویند (و قادر بر دفاع از خویشتن نیستند)،«المرسلات/۳۵»
وَلَا یؤْذَنُ لَهُمْ فَیعْتَذِرُونَ
و به آنها اجازه داده نمیشود که عذرخواهی کنند!«المرسلات/۳۶»
هَذَا یوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنَاکُمْ وَالْأَوَّلِینَ
(و به آنها گفته میشود:) امروز همان روز جدایی (حق از باطل) است که شما و پیشینیان را در آن جمع کردهایم!«المرسلات/۳۸»
فَإِنْ کَانَ لَکُمْ کَیدٌ فَکِیدُونِ
اگر چارهای در برابر من (برای فرار از چنگال مجازات) دارید انجام دهید!«المرسلات/۳۹»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ عَمَّ یتَسَاءَلُونَ
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال میکنند؟!«النبأ/۱»
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ
از خبر بزرگ و پراهمیت (رستاخیز)!«النبأ/۲»
الَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!«النبأ/۳»
کَلَّا سَیعْلَمُونَ
چنین نیست که آنها فکر میکنند، و بزودی میفهمند!«النبأ/۴»
ثُمَّ کَلَّا سَیعْلَمُونَ
باز هم چنین نیست که آنها میپندارند، و بزودی میفهمند (که قیامت حق است)!«النبأ/۵»
إِنَّ یوْمَ الْفَصْلِ کَانَ مِیقَاتًا
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!«النبأ/۱۷»
یوْمَ ینْفَخُ فِی الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا
روزی که در «صور» دمیده میشود و شما فوج فوج (به محشر) میآیید!«النبأ/۱۸»
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَکَانَتْ أَبْوَابًا
و آسمان گشوده میشود و بصورت درهای متعددی درمیآید!«النبأ/۱۹»
وَسُیرَتِ الْجِبَالُ فَکَانَتْ سَرَابًا
و کوهها به حرکت درمیآید و بصورت سرابی میشود!«النبأ/۲۰»
إِنَّ جَهَنَّمَ کَانَتْ مِرْصَادًا
مسلما (در آن روز) جهنم کمینگاهی است بزرگ،«النبأ/۲۱»
یوْمَ یقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِکَهُ صَفًّا لَا یتَکَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا
روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف میایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمیگویند، و (آنگاه که میگویند) درست میگویند!«النبأ/۳۸»
ذَلِکَ الْیوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!«النبأ/۳۹»
یوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَهُ
آن روز که زلزلههای وحشتناک همه چیز را به لرزه درمیآورد،«النازعات/۶»
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَهُ
و بدنبال آن، حادثه دومین [= صیحه عظیم محشر] رخ میدهد،«النازعات/۷»
قُلُوبٌ یوْمَئِذٍ وَاجِفَهٌ
دلهایی در آن روز سخت مضطرب است،«النازعات/۸»
أَبْصَارُهَا خَاشِعَهٌ
و چشمهای آنان از شدت ترس فروافتاده است!«النازعات/۹»
یقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِی الْحَافِرَهِ
(ولی امروز) میگویند: «آیا ما به زندگی مجدد بازمیگردیم؟!«النازعات/۱۰»
أَإِذَا کُنَّا عِظَامًا نَخِرَهً
آیا هنگامی که استخوانهای پوسیدهای شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!»«النازعات/۱۱»
قَالُوا تِلْکَ إِذًا کَرَّهٌ خَاسِرَهٌ
میگویند: «اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی است زیانبار!»«النازعات/۱۲»
فَإِنَّمَا هِی زَجْرَهٌ وَاحِدَهٌ
ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است!«النازعات/۱۳»
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَهِ
ناگهان همگی بر عرصه زمین ظاهر میگردند!«النازعات/۱۴»
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّهُ الْکُبْرَى
هنگامی که آن حادثه بزرگ رخ دهد،«النازعات/۳۴»
یوْمَ یتَذَکَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَى
در آن روز انسان به یاد کوششهایش میافتد،«النازعات/۳۵»
وَبُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِمَنْ یرَى
و جهنم برای هر بینندهای آشکار میگردد،«النازعات/۳۶»
