یکی دیگر از احکام و دستوراتی که باب و بهاء به آن دستور می دهند حج می باشد ولی حج از نظر آنها یعنی طواف خانه آنها (باب و بهاء) و وارد شدن به خانه آنها چنان که در کتب خود به آن اشاره می کنند.
باب در بیان باب ۱۶ از واحد ۴ می گوید: «کسی که فاصله منزل او با خانه (سید باب) دریا باشد از آن عفو شده و اگر استطاعت بهم رساند بقدر آن به نفس مؤمنی از خویشاوندان خود عطا کند که معفو خود بود و عندالله مقبول می گردد حج او» و بسیار جالب است که باب برای زیارت خدا خود استطاعت را شرط می داند چنانچه می گوید: «جایز نیست مسافرت کردن به سوی خانه سید باب مگر برای کسی که بی نیاز و متمکن است، بطوریکه در راه سفر مواجه به ناملایمات و اسباب حزن نشود و لازم است بر هر کسی که عازم زیارت است اینکه چهار مثقال طلا برای خدام آن بیت عطاء نماید [۱] .
و همچنین بهاء در اقدس صفحه ۱۰ می گوید: «خداوند فرمان داده است برای کسی که استطاعت و قدرت دارد اینکه برای زیارت خانه شیراز یا بغداد عزیمت کنند و عفو نموده است این حکم را از زنها از نظر رأفت و رحمت بر آنان و خداوند عطاء کننده و بخشنده است»
و همچنین در گنجینه احکام صفحه ۵۳ می گوید: در رساله سوال و جواب نازل شده سوال مجدد از حج استفسار شده بود، جواب دادند «حج بیت که بر رجال است بیت اعظم در بغداد و بیت نقطه اولی در شیراز مقصود است هر یک را که حج نمایند کافی است هر کدام که نزدیکتر به هر بلد است اهل آن بلد آن را حج نمایند»
این حجی بود که باب و بهاء به آن دستور دادند حجی که مخالف قرآن و سنت است چرا که خداوند متعال در قرآن می فرماید: «ای ابراهیم» مردم را به اداء مناسک حج فراخوان تا پیاده و سواره بر مرکبهای لاغر و از هر راه دور و دره عمیق به سوی تو جمع آیند تا در آنجا منافع بسیار برای خود فراهم بینند و نام خدا را در ایامی معین یاد کنند که ما آنها را از حیوانات روزی دادیم پس از آنها بخورید و فقیران را نیز طعام دهید [۲] .
همچنین می فرماید: «خداوند زیارت این خانه را بر کسانی که توانایی رفتن به آن را دارند واجب کرده است.» [۳] .
همچنین می فرماید: «مردم را به حج فراخوان تا پیاده یا سوار بر اشتران تکیه دهند و از راههای دور و نزدیک نزد تو بیایند» [۴] حج در اسلام یعنی طواف خانه خدا ولی در مسلک بابیت و بهائیت یعنی طواف خانه باب و بهاء، و این یعنی ادعای خدائی این دو (باب و بهاء)
اما حج در گفتار اهل البیت علیهم السلام از اهمیت خاصی برخوردار است چنانچه امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: «خدا را! خدا را! در حق خانه پروردگارتان تا زنده اید آن را وامگذارید که اگر رها شود (از عذاب الهی) مهلت داده نخواهید شد [۵] .
همچنین امام صادق علیه السلام فرمودند: «خداوند متعال مردمان را بیافرید و آنها را به پیروی از دین و آنچه مصلحت دنیاشان در آن است فرمان داد و نهی نمود و حج را مایه فراهم آمدن مردم از شرق و غرب عالم و آشنا شدن آنها با هم قرار داد تا بازرگانانی که از شهری به شهری کالا می برند سود برند و کرایه دهندگان و شترداران به فایده ای رسند و تا آثار پیامبر خدا صلی الله علیه و آله شناخته شود و خبرهای آن حضرت نقل و بازگو شود و از یاد نرود» [۶] .
این بود فرق حج اسلام که دعوت به خداوند است و حج باب و بهاء که دعوت به نفس و باب پرستی و بهاءپرستی است.
——————————————————————————–
[۱] بیان د باب ۱۸ واحد ۴.
[۲] سوره حج آیه ۲۷.
[۳] آل عمران آیه ۹۷.
[۴] حج آیه ۲۷.
[۵] میزان الحکمه جلد ۳ ص ۱۰۰۱.
[۶] میزان الحکمه جلد ۲ ص ۱۰۰۵.
