جهان بيني توحيدي يعني درك اينكه جهان از يك مشيت حكيمانه پديد آمده است و نظام هستي براساس خير و جود و رحمت و رسانيدن موجودات به كمالات شايسته آنها استوار است. جهانبيني توحيدي، يعني جهان«يك قطبي» و «تك محوري» است. جهانبيني توحيدي يعني جهان ماهيت «از اويي» (انا…) و «به سوي اويي» (انا اليه راجعون) دارد؛ موجودات جهان با نظاميهماهنگ به يك[سو] و به طرف يك مركز، تكامل مييابند؛ آفرينش هيچ موجودي عبث و بيهوده و بدون هدف نيست؛ جهان با يك سلسه نظامات قطعي كه«سنن الهيه» ناميده ميشوند اداره ميشود.
جهانبيني توحيدي است كه به حيات و زندگي معني و روح و هدف ميدهد؛ زيرا انسان را در مسيري از كمال قرار ميدهد كه در هيچ حد معيني متوقف نميشود و هميشه روبه پيش است. جهانبيني توحيدي كشش و جاذبه دارد، به انسان نشاط و دلگرميميبخشد، هدفهايي متعالي و مقدس عرضه ميدارد و افرادي فداكار ميسازد. جهانبيني توحيدي تنها جهانبيني است كه در آن تعهد و مسؤوليت افراد در برابر يكديگر مفهوم و معني پيدا ميكند. همچنانكه تنها جهانبيني است كه انسان(آدمي) را از سقوط در دره هولناك پوچگرايي و هيچيستايي نجات ميدهد.
