جهان روحي و بهشت

وسعت در بهشت و جهان روحي و ………
در جهان روحي و دنياي پس از مرگ همانطور كه قبلاً اشاره كردم ماده تسلطي بر عقل نداشته و اين عقل است كه تسلط بر ماده دارد و در نتيجه اين عقل است كه ايجاد كننده است حتماً در خصوص وصف بهشت و وسعت آن شنيده‌ايد كه البته براي مردم در زمان‌هاي گذشته كه درك امروز را نداشته و از جهان اثيري هم بي اطلاع بودند مثال‌هايي هم در وسعت بسيار زياد آن آورده‌اند كه تا حدودي هم درست است امّا نه به شكل وسعت مادي در حجم و اندازه بلكه در اثير.
در جهان روحي و در بهشت محلي از پيش تعيين شده و آماده وجود ندارد كه به شخصي كه وارد آنجا مي‌شود تحويل بدهند بلكه هر روحي توانايي ايجاد محل مورد نظر خود را دارد البته تحت شرايط و قوانين حاكم بر جهان روحي يعني روح مي‌تواند براي خود قصري مجلل بسازد كه باغ بسيار بزرگي هم داشته باشد و يا محل قبلي خود را تغيير داده و به شكل زيباتري ايجاد كند بدون اينكه اين قصر و باغ فضايي اشغال كند و يا اينكه با احداثات ديگري تداخل پيدا كند زيرا در جهان روحي عقل است كه بر ماده مسلط است البته از نوع اثيري آن و مي‌توان اينطور نيز گفت كه در جهان روحي ارواح اراده مي‌كنند بشود مي‌شود البته ناگفته نماند كه حيات در جهان روحي به يك شكل وجود ندارد يا به عبارتي در يك سطح نيست زيرا در عالم پس از مرگ حيات در چندين جهان روحي جريان دارد كه هر جهان روحي خود شامل طبقات مختلفي مي‌باشد كه هر طبقه داراي حيات متفاوت با طبقات ديگر مي‌باشد كه قوانين خاص خود را دارند و هر چه در اين طبقات و جهان‌هاي روحي بالاتر بروي حيات در آنها مترقي‌تر و پيشرفته‌تر است و ارواح پس از طي مراحل و درجات روحي مي‌توانند به طبقات بالاتر بروند كه اين جابجايي مانند همين انتقال از جهان مادي به جهان روحي مي‌باشد كه در شكلي مترقي‌تر صورت مي‌گيرد كه جسم ثانويه يا جسد اثيري نيز در آنجا تغيير كرده و روح به محيط و شرايط جديد وارد مي‌شود با اين اوصاف بسيار مختصر مشخص مي‌شود كه وسعت در جهان روحي به چه شكل مي‌باشد به يك صورت نا محدود و در صورتي ديگر محدود كه بايد گفت نا محدود زيرا هر چه تصور شود وسعت دارد و محدود از نظر اينكه تصورات حدود دارد و خلقت خارج از تصور است.