خداترسی و بلندپایگی نزد خدا
أعْلی النّاسِ مَنزِلَهً عِندَ اللَّهِ أخوَفُهُم مِنهُ.(۴/۱۵۶۴؛ بحار: ۷۷/۱۸۰)
بلند پایه ترین مردم نزد خدا، خداترس ترین آنهاست.
خداترسی، عامل نجات
ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ… خَوفُ اللَّهِ فی السِّرِّ کأنّکَ تَراهُ، فانْ لَم تَکُن تَراهُ فانّهُ یرَاکَ. (۴/۱۵۶۶؛ بحار: ۷۰/۷)
سه چیز نجاتبخش است: … و ترس از خدا در نهان، چنان که گویی او را میبینی؛ چه اگر تو او را نمیبینی او تو را میبیند.
عارفان خائف
مَن کانَ باللَّهِ أعْرَفَ کانَ مِن اللَّهِ أخْوَفَ.(۴/۱۵۶۶؛ بحار: ۷۰/۳۹۳)
هرکه خداشناستر باشد، خداترس تر است.
مؤمن، بین خوف و رجا (بیم و امید)
لَو تَعْلَمونَ قَدْرَ رَحمَهِ اللَّهِ لَاتَّکَلْتُم علَیها وما عَمِلْتُم الّا قلیلاً، ولَو تَعْلَمونَ قَدْرَ غَضَبِ اللَّهِ لَظَنَنْتُم بأنْ لا تَنْجوا.(۴/۱۵۶۸؛ کنزالعمال: ۵۸۶۷)
اگر اندازه رحمت خدا را بدانید، بر آن تکیه خواهید کرد (و آسوده خاطر خواهید شد) و جز اندکی عمل نخواهید کرد و اگر اندازه خشم خدا را بدانید، خواهید پنداشت که هرگز نجات نمییابید.
خوف در دنیا، ایمنی در آخرت
قالَ اللَّهُ تبارَکَ وتعالی: وعِزَّتی وجَلالی، لا أجْمَعُ علی عَبْدی خَوفَینِ، ولا أجْمَعُ لَه أمْنَینِ، فاذا أمِنَنی فی الدُّنیا أخَفْتُهُ یَومَ القِیامَهِ، و اذا خافَنی فی الدُّنیا أمِنْتُهُ یَومَ القِیامَهِ.(۴/۱۵۷۶؛ بحار: ۷۰/۳۷۹)
خدای تبارک وتعالی فرمود: به عزّت و جلالم سوگند که برای بندهام دو ترس و دو امنیّت با هم فراهم نمی آورم؛ پس اگر در دنیا خود را از من ایمن بداند، در روز رستاخیز او را هراسان کنم و اگر در دنیا از(غضب) من بترسد، در روز قیامت او را ایمن گردانم.
تبریک به خدا ترسان
طُوبی لِمَن شَغَلَهُ خَوفُ اللَّهِ عَن خَوفِ النّاسِ.(۴/۱۵۸۰؛ بحار: ۷۷/۱۲۶)
خوشا آن که ترس از خدا، او را از ترس از مردم باز داشته باشد.
ترس فقط از خدا
لا تَخَفْ فی اللَّهِ لَوْمَهَ لائمٍ.(۴/۱۵۸۰؛ خصال: ۵۲۶)
در راه خدا، از سرزنش هیچ سرزنش کنندهای ترسی به دل راه مده.
