پرسش . مادرم در اثر سرطان از دنيا رفت؛ در حالي كه من در مدت بيمارياش با تمام وجودم در خدمتش بودم. الان مدت سه ماه است كه از فوتش گذشته و هنوز به خوابم نيامده است. آيا درست است كه اگر پدر و مادري از اولاد خود ناراضي باشند، به خواب او نمي آيند؟
پاسخ: به عنوان مقدمه بحث، بايد گفته شود كه در روايت آمده است كه امام صادق عليه السلام فرمود:
الرُّؤيا عَلي ثلاثةِ وجوهٍ بشارةٍ مِنَ اللّهِ لِلْمُؤمِنِ و تعذيرٍ مِنَ الشَّيْطانِ و أضغاثِ اَحْلامٍ. (الكافي، ج8، ص 90؛ در روايتي از پيامبر اكرم نيز رؤيا به سه قسم آمده كه قسم سوم موردي است كه انسان با خودش حديث نفس ميكند. بحارالانوار، ج 58، ص 196. )
رؤيا سه گونه است بشارتي از سوي خداوند به انسان مؤمن و اذيت كردني از سوي شيطان و خوابهاي پريشان و آشفته.
نكته دوم آنكه اگر ظاهر خوابي بد بود، آن را به صورت بدي تعبير نكنيم و براي ديگران نيز نقل نكنيم؛ چنانكه در روايت آمده است: اگر در رؤيا چيزي را ديدي كه دوست داشتن آن را تنها براي كسي نقل كن كه شما را دوست دارد و اگر چيزي را ديدي كه خوشايند نبود، براي كسي نقل نكن. (بحارالانوار، ج58، ص 174.)
و در روايت است كه: رؤيا تا زماني كه تعبير نشده است همانند پرندهاي نشاندار است (كه بر سر انسان پرواز ميكند) هنگامي كه تعبير آن گفته شد همان واقع خواهد شد. (همان، ص 175.)
نكته سوم آنكه اگر كسي بخواهد پدر يا مادر فوت شده خود را در خواب ببيند يا ائمه معصومين عليهم السلام را در رؤيا ببيند بايد به دستورالعمل هايي عمل كند كه در حاشيه مفاتيح الجنان آمده است.
امّا در پاسخ پرسش مذكور بيان اين مطلب ضروري است كه اگر كسي پدر و مادرش از دنيا رفتهاش را در خواب نبيند دليل بر بد بودن او يا ناراضي بودن آنها نيست. بلكه ارواح در عالم برزخ آنقدر آزادي ندارند كه هر كاري دلشان خواست انجام دهند و به ميل خود به ديدار خانواده شان بيايند بلكه بايد اجازه بگيرند و در صورت مصلحت اجازه داده خواهد شد. نكته ديگر اينكه گاه كسي را در خواب ميبينيد ولي بعد از بيداري فراموش ميكنيد. به هر حال اگر كسي موفق نشد، افرادي را كه از دست داده در خواب ببيند، دليل بر اين نيست كه آنها از او ناراحتاند. براي مادر خويش كه از دنيا رفته است، خيرات كنيد، قرآن و دعا بخوانيد و از مالي كه از او برايتان مانده است، برايش انفاق كنيد تا عاق والدين پس از فوت والدين براي شما اتفاق نيفتد.
