راسل معتقد است:
حجاب و پوشش و دوري از اختلاط و آميزش زن و مرد را امري ميداند که اخلاقيون و مصلحان جوامع بشري براي استحکام نظام اجتماعي بشر ضروري دانسته و آن را به جامعه توصيه کردهاند. او پس از اينکه نبود تقواي جنسي را عامل تنزيه مرتبه و موقعيت زنان معرفي مينمايد، ميگويد: «از آنجا که اخلاقيون همه مرد بودند، زن در نظرشان به قيافه اغواگر جلوه کرد و چون زن اغواگر بود لازم بود که فرصت و امکاناتي را که براي اغواي مرد در اختيار داشت، به حداقل تقليل يابد و در نتيجه، حصار محکمي از قيد و محدوديت به دور زنان آبرومند کشيدند؛از لحاظ هنر، مايهي تأسف است که با آساني به زنان بتوان دست يافت و خيلي بهتر است که وصال زنان دشوار باشد، بدون آنکه غيرممکن گردد»
ويليام جيمز
ويليام جيمز روان شناس معروف، ميگويد:
زنان دريافتند که دست و دل بازي، مايه طعن و تحقير است؛ اين امر را به دختران خود ياد دادند.
