هر آنچه به ما از مواهب الهي مرحمت شده را بايد در اختيار ديگران قرار داد و ………
زيباترين لحظه زندگي انسان زمان رسيدن به حقيقت است و درك آن و از همه مهمتر حفظ آن چرا كه گاهاً ديده ميشود انسان به حقيقتي ميرسد و آن را هم درك ميكند ولي زود هم فراموش ميكند مثلاً در جاده با ديدن يك تصادف به آهسته رفتن واقف ميگردد و خطر تند رفتن را درك ميكند ولي آن را در خاطر حفظ نميكند و با گذشت لحظاتي مجدداً به بي احتياطي ادامه ميدهد و يا اينكه با ديدن مرگ يكي از نزديكان تا چند ساعتي متحول شده و بعد فراموش ميشود پس حفظ يافته ها بسيار مهم است سالها قبل من هم مانند همه مردم نسبت به مرگ و عالم پس از مرگ با ترديد نگاه ميكردم يعني نميدانستم چرا و چطور و به چه علت و تجسم چگونگي آن در صورتي كه فقط بايد با تعريف و توصيف ديگران آن را درك ميكردم واقعاً برايم مشكل بود و در نتيجه همه اين افكار را رها ميكردم تا اينكه روزي مشمول الطاف يگانه خالق هستي و كرم و لطف بيكران او قرار گرفتم و توانستم به جهان پس از مرگ و دنياي ارواح كه جهان حقيقت و جاودان است وارد شدم و هر آنچه را كه نميتوانستم درك كنم به عينه و حقيقت لمس كنم و خود را در شرايطي يافتم كه ديگر جاي سوال باقي نميگذاشت و پس از آن ديگر نتوانستم لحظهاي آن انسان گذشته باشم چرا كه حالا ميدانم از كجا آمدهايم و براي چه آمده و به كجا خواهيم رفت و سعي ميكنم تا آنچه را كه حقيقت ورود به جهان روحي پس از مرگ است را به گوش همه برسانم بعضي از دوستان در مورد منابع مطالب سوال كرده بودند كه جا دارد بگويم اكثر مطالب از يافته ها و تجربيات روحي اين حقير بوده و منابع ديگري ندارد و اميدوارم بتوانم در اين زمينه براي عزيزاني كه طالب حقيقت وجود حيات هستند مفيد واقع شوم و شكرگذار موهبت الهي باشم .
عالم روح
