من ((نمک طعام )) هستم !

هر چه بگندد نمکش می زنند
نام فارسی من نمک است ، اعراب به من ملح و ترک زبانان دوز می گویند. من همان گرد سفیدی هستم که شما آنرا به تمام غذاهای خود بجز شیرینی ها می زنید. من علاوه بر طعم شوری که داشته و غذاهای شما را خوشمزه و نمکی می کنم حافظ آنها نیز در برابر فساد می باشم و به قول شاعر هر چه بگندد نمکش می زنند، من از ترکیب کلر با فلز سدیم بدست می آیم . سرم فیزیولژی که در موقع کمبود آب بدن و بجای غذا به بیماران تزریق می کنند محلول هفت در هزار من می باشد. یکی از افتخارات من این است که رسول اکرم ص به حضرت امیرالمؤ منین (ع ) فرمودند: یا علی غذای خود را با نمک شروع کن و آنرا با نمک ختم نما، کسی که غذای خود را با نمک باز کند و به نمک تمام نماید از هفتاد و دو مرض از جمله جنون ، جذام و برص محفوظ می ماند. من اشتها را زیاد می کنم ، رنگ رخسار را باز می کنم ، به غذا طعمی خوش می دهم ، خیارشور و غذاهای نمک پرورده که با من درست می شوند مدت زیادی مانده و باطعم خوشی که دارند مورد علاقه شما می باشند. در ترشی ها نیز از وجود من برای خوشمزه کردن و رفع ضرر سرکه استفاده می کنند، دندانی که در اثر خوردن میوه های ترش کند شود با مالیدن گرد و مضمضه ی محلول من کندی آن از بین می رود. مالیدن من با گوشت هندوانه ی ابوجهل زخم های جلدی را درمان می کند. کوبیده من با مروارید جهت سفید کردن دندان و درمان عفونت آن گرد دندان بسیار نافع است ، پاک کننده زخم و تمیز کننده ی لوله ی هاضمه و معده می باشم ، ترشی زیاد معده را خنثی می کنم ، هر چند وجودم برای پیدایش ترشی آن لازم است ضماد من همراه با روغن بذر کتان بر محل نیش عقرب مفید می باشد. مالیدن من مخلوط با روغن زیتون جهت خارش – جرب – زخم آبله و جذام مفید است و با روغن زیتون جهت بند آمدن خون نیز تجویز می شود. برای تسکین درد عضلات که در اثر سرماخوردگی و کوفت رفتگی باشد کافی است نمک را گرم کرده لای دستمال ریخته و بر موضع درد بگذارید تا ساکت شود.
بقیه فلزات کانی خود را در جلد دوم معرفی می کنند.