مولفه های آرامش در خانواده

چند مورد از مهمترین مولفه هایی که می تواند عامل ایجاد آرامش در خانواده باشد:”مثبت اندیشی: افراد باید با دیدی مثبت نگر وارد محدوده خانواده شوند و فقط نقاط ضعف را نبینند و به موارد مثبت بیشتر توجه کنند.” امیدبخشی: انسان به امید زنده است و ما با امیدآفرینی در افراد خانواده می توانیم زمینه تلاش گری و موفقیت آنان را فراهم کنیم و نباید برای اشخاص محدودیت ایجاد کنیم زیرا یکی از دلایل خودکشی، افسردگی و ناامیدی است.” بخشایشگری: بخشیدن و عفو کردن ایجاد آرامش می کند.
امروز در دنیا مکتبی درمانی به نام «عفودرمانی» یا همان «بخشایشگری» وجود دارد که براساس آن ها یاد می گیریم چگونه دیگران را ببخشیم.
بسیاری از جنایت هایی که اتفاق افتاده نتیجه همین کینه هایی بوده که روی هم انباشته شده و فرصت بخشیدن به وجود نیامده است.
ما در برابر رفتار ناشایست دیگران می توانیم ۳ نوع برخورد داشته باشیم:اول: قصاص که شایسته افراد تربیت شده نیست.دوم: عفو و بخشش و سوم که مهمتر از همه است و در قرآن آمده کار خیر و حسنه است یعنی اگر کسی بدی کرد تو بدی نکن بلکه با خوبی بدی او را جواب بده.” صلح آفرینی: ایجاد مودت بین افراد مولفه دیگر آرامش است، این که بین قلوب الفت ایجاد کنیم.” خیرآفرینی: خیر و نیکی کنیم و خیرآفرین باشیم. دست خیرآفرین آرامش بیشتری دارد. بچه ها را خیر و خیرآفرین بار بیاوریم و این که بدانند برای این که متواضع باشند و مغرور و متکبر نشوند باید خیرآفرینی کنند.” توکل به خداوند: توکل کردن آرامش بخش انسان است. این که فرد کارها را با تلاش کافی انجام دهد و نتیجه مثبت آن را از خداوند بخواهد. توکل به خداوند یعنی این که خدای مهربان را در انجام هر امر و اثربخشی تلاش خود قادر بدانیم.چنین انسانی با دلی آرام زندگی می کند.