پرسش. نحوه نماز پيامبران پيشين چگونه بوده است؟
پاسخ: آنچه از قرآن برمي آيد اين است كه همه انبياي الهي اهل نماز بوده اند؛ چنانكه حضرت عيسي عليه السلام در گهواره فرمود:وَ أَوْصاني بالصلاةِ والزَّكاةِ مادُمْتُ حَيّا (مريم: 31)
و [خداوند] مرا به نماز و زكات تا زماني كه زندهام، سفارش كرده است.
و نيز از قرآن فهميده ميشود كه نماز آنها داراي ركوع و سجود بوده است؛ چنانكه آمده است:
وعَهِدنا اِلي اِبرهيمَ واِسمـعيلَ اَن طَهِّرا بَيتِيَ لِلطّائفينَ والعـكِفينَ والرُّكَّعِ السُّجود (بقره:125)
و ما به ابراهيم و اسماعيل امر كرديم كه خانه را براي طواف كنندگان و مجاوران و ركوعكنندگان و سجده كنندگان پاك و پاكيزه كنيد.
البته نماز آنها عين نماز ما نبود چون قرآن نازل نشده بود تا سوره داشته باشد. و نماز بدون سوره حمد نماز مورد نظر اسلام نيست؛ چنانكه پيامبرگرامي اسلام صلي الله عليه و آله فرمود:
لا صَلاةَ إلاّ بفاتحة الكتاب. (عوالي اللئالي، ابن جمهور احسائي، قم، انتشارات سيد الشهداء، 1405ق، ج 1، ص 196.)
نمازي نيست مگر به همراه فاتحه الكتاب.
علاوه بر نماز، روزه هم بر پيامبران الهي واجب بود؛ چنانكه ميفرمايد:يـاَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا كُتِبَ عَلَيكُمُ الصّيامُ كَما كُتِبَ عَلَي الَّذينَ مِن قَبلِكُم (بقره:183)
اي كساني كه ايمان آوريده ايد روزه بر شما واجب شد؛ همان طوري كه بر اقوام قبل از شما واجب شده بود.
و روزه آنها نيز متفاوت از نحوه روزهداري ما بوده است.
