چگونه می توان فرزند صالح و شایسته تربیت کرد؟

چگونه مي توان فرزند صالح و شايسته تربيت کرد؟

به منظور برخوردار بودن از فرزند صالح، رعایت نکات زیر توصیه می گردد:
1. اولین قدم و شرط، صالح بودن والدین است. چرا که فرزند، خواسته یا ناخواسته از والدین خود تأثیر می پذیرد.
2. رعایت آداب اسلامی هنگام آمیزش.
3. رعایت احکام شرعی خوراک و غذای مصرفی در خانواده پیش از آمیزش؛ همانند رعایت حلال و حرام بودن غذای مصرفی، رعایت حقوق مالی دیگران در غذا و استفاده از مواد مجاز و مشروع.
4. رعایت آداب اخلاقی و معاشرت با فرزند .
5. عدم ابتلای والدین به بیماری های ارثی و ژنتیکی که باید هنگام انتخاب همسر مد نظر باشد و نیز توجه به نژاد و نسل والدین به خصوص مادر.
6. رعایت اصول دینی، روانی و بهداشتی در دوران بارداری و شیرخوارگی و طفولیت.
7. رعایت آداب شیردادن و غذاخوردن توسط والدیم و فرزندان در مقاطع مختلف سنی.
8. پرورش روحیه دین باوری و رعایت قوانین تعلیم و تعلم و تربیت اخلاقی و دینی در مقاطع مختلف سنی ( که در هر مقطعی قوانین و شکل تعلیم و تربیت متفاوت است).
9. جلوگیری از بروز آسیب ها و آفت ها و اختلال های خانوادگی حتی مشاجرات ابتدایی و ساده.
10. رعایت شرایط انتخاب همسر ایده آل.تربیت فرزند صالح روند بسیار پیچیده ای است که می توان به سادگی آن را در چند جمله خلاصه کرد؛ ولی راه کارهای کلی آن را می توان چنین بیان کرد:
الف) شناخت مسؤولیت سنگین فرزندداری و نقش آن در سرنوشت دنیایی و آخرتی پدر و مادر. در این مسیر، باید اهمیت موضوع را به درستی شناخت و سرمایه گذاری لازم را برای آن انجام داد.
ب) مراقبت از رفتارهای فرزند پیش از هر چیز تحت تأثیر رفتارهای پدر و مادر است و همواره از آنان الگو می گیرد؛ بنابراین هر قدر رفتار والدین، منضبط تر باشد و به اصول اخلاقی و دینی پایبند باشند، فرزند از آن الگوی مناسب تری خواهد گرفت.
ج) مراقبت بر مراوده ها و رفت و آمدها و سلامت اخلاقی افرادی که با انسان مرتبط هستند، در روحیات و عادات کودک نقش به سزایی دارد.
ه) مراقبت بر محیط تربیتی و درسی.
و) مراقبت بر ابزارها و وسایلی که ممکن است در خانه باشد و از آن ها استفاده ناصحیح صورت گیرد؛ مانند ویدئو و کامپیوتر و وسایل دیگر.
ز) آشنا کردن کودک با آموزه های دینی و روش های صحیح اخلاقی، به وسیله تشویق و تنبیه و بردن آنان به مجالس مناسب وعظ و محافل قرآنی.
چه عواملی را در خشمگین‌ شدن همسران موثر است؟مثال بزنید و چه‌طور می‌توانیم خشم خودمان و همسرمان را کنترل کنیم؟
شناخت ناکافی نسبت به خلق و خو و ویژگی‌های همسر که متاسفانه عدم آگاهی از تفاوت‌های جنسیتی نیز باعث دامن زدن به این موضوع می‌شود و همچنین عدم مهارت در فن گفتگو و ایجاد ارتباطی موفق و نیز عدم آگاهی از روش‌های صحیح برخورد با مسایل متفرقه و روزمره‌ای که شاید بسیار تکرار شود زمینه‌ساز ناراحتی و رفتارهای پرخاشگرانه می‌شود.
به طور مثال سکوت همسر، دیر آمدن شوهر به منزل، کمک نکردن مرد در امور خانه، عدم تعادل در برقراری ارتباط همسران با خانواده و یا حتی مسایل تربیتی فرزندان از این جمله‌اند.
به خاطر داشته باشید شناخت افرادی که با آنها در ارتباط هستید همواره به نفع شماست. وقتی همسر خود را درست بشناسید این شناخت به میزان زیادی در روابط زناشویی‌تان تاثیر می‌گذارد و بنابراین به عنوان نخستین و مهم‌ترین پیشنهاد توصیه می‌شود،‌ سعی کنید با شناخت و آگاهی بیشتر و دقیق‌تر از روحیات، احساس‌ها، ویژگی‌ها، مهارت‌ها، نقاط مثبت و منفی همسر خود بزرگ‌ترین گام را به سوی روابطی بهتر و صمیمانه‌تر بردارید.
چه قدر باید به کودکانمان محبت کنیم تا آنها از لحاظ روانی به اندازه کافی امنیت خاطر داشته باشند؟
یکی از نیازهای اساسی روانی افراد، برخورداری از محبت دیگران است. کودک از نخستین لحظه تولد می‌خواهد خود را به مادر بچسباند و هدف از جنب و جوش‌هایش همین است. مادر است که اولین تماس میان کودک و دیگران را برقرار می‌کند و در او میل به ارتباط با اشخاص دیگر را به وجود می‌آورد. او وقتی در نقش مادری خود مهارت خواهد یافت که به کودک علاقه‌مند باشد و او را از مهر و محبت و سلامتی برخوردار کند. دقت کنید کودک شما اگر از محبت پدر و مادر به طور متعادل بهره ببرد روانی شاد و با نشاط خواهد داشت و در باطن خود احساس محرومیت نمی‌کند و گرفتار ناکامی و مشکلات روانی نمی‌گردد. دوست دارم فرزند خردسالم تا قبل از پایان خردسالى، حافظ قرآن شود: چه راهکارى را پیشنهاد مى‏کنید؟
ج: سنین خردسالى (زیر ۷ سال) سنین آموزش‏هاى سخت و فشرده نیست. شما مى‏توانید این کار را با ورود فرزندتان به دوره آموزش‏پذیرى (۷ سال دوم زندگى) آغاز کنید.
امام صادق علیه‏السلام فرمود:
الغلام یلعب سبع سنین و یتعلم الکتاب سبع سنین. **زیرنویس=کلینى، کافى، ج ۶، ص ۴۷.
کودک ۷ سال بازى مى‏کند و ۷ سال قرآن مى‏آموزد.
حتى توصیه مى‏شود در سن آموزش‏پذیرى نیز مراقب فشارهاى آموزش و حفظ قرآن باشید. مایل نیستیم فرزند شما خداى نخواسته از قرآن زده شود.
اگر اصرار دارید حفظ قرآن فرزندتان را پیش از دوره‏ى آموزشگاهى (زیر ۷ سال) آغاز کنید، حتما پس از ۴ سالگى باشد تا هم، سطح شناختى مناسب در او ایجاد شود و هم انگیزه پیدا کند. این زمان، به تعبیر دکتر ژان پیاژه (۱۹۸۰ – ۱۸۹۶)، مرحله پیش عملیاتى است و فرزند شما را براى مراحل بعد (عملیات عینى و صورى) آماده مى‏کند. تأکید مى‏کنم که براى حفظ قرآن در دوران خردسالى، هیچ گونه فشارى نباشد. نشاط فرزند، فضاى مناسب براى حفظ، علاقه‏مندى فرزند و حفظ در دراز مدت، مانع از آثار سوء احتمالى مى‏شود.
امام على علیه‏السلام مى‏فرماید:
قلیل مدوم علیه خیر من کثیر مملول منه. **زیرنویس=نهج‏البلاغه، کلمه قصار ۴۴۴.
کم با دوام، بهتر از زیاد خسته کننده است. 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
اسکرول به بالا