پرسش: دوستان واقعي امام زمان عليه السلام بايد داراي چه صفاتي باشند؟
پاسخ: در آيات و روايات، صفات متعددي براي ياوران حضرت مهدي عليه السلام نقل شده است كه ذكر و شرح همه آنها در اين مختصر نميگنجد. يادآوري اين نكته لازم است كه ياوران امام زمان عليه السلام از صنف و نژاد خاصي نيستند، بلكه از گروه ها و نژادهاي گوناگون و از نقاط مختلف جهان هستند. ويژگي اصلي ياوران و همراهان امام زمان، افزون بر ايمان عميق، مستحكم و با بصيرت، به طور كلي «صالح» بودن است. در آيات و روايات فراواني به وجود اين دو عنصر اصلي در ياوران حضرت مهدي عليه السلام اشاره شده؛ از جمله در قرآن كريم آمده است:وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُـمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَي لَهُمْ وَ… (نور: 55 )
خداوند به كساني از شما كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام ميدهند، وعده داده است تا شما را خليفه در زمين قرار دهد، چنان كه قبل از شما، كساني را خليفه قرار داد و براي آنها ديني را تمكّن بخشد كه از آن دين خشنود است و… .
همچنين ميفرمايد:
وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ (انبياء: 105)
و به يقين در زبور بعد از تورات نوشتيم كه زمين به ارث به بندگان صالح ميرسد.
از آيات و روايات فهميده ميشود كه ياوران حضرت مهدي عليه السلام داراي ويژگيهاي پسنديده فراواني هستند؛ از جمله خداجويي، ايمان، بصيرت، و آگاهي عميق، عبوديت و بندگي رهبان بالليل؛ راهبان شب هستند. ، حفظ حدود الهي، شجاعت و استواري و اسد بالنهار؛ و شيران روز هستند. در هنگام نبرد فرمانبرداري مطلق از امام خود، ايثار و مواسات با بندگان خداوند، زهد و سادهزيستي، نظم و ترتيب در كارها عشق و علاقه شديد به امام خود، فداكاري و از خودگذشتگي و… . همه اين ويژگيها را ميتوان در صفت «صالح» بودن جمع كرد. در برخي روايات نيز به نام بعضي از ياران امام زمان عليهالسلام اشاره شده است. (براي آگاهي بيشتر ر.ك: بحار الانوار، علامه مجلسي، ج 51 ـ 53 ؛ مجله حوزه، دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم، سال دوازدهم، شماره 4 ـ 5 ، موافقان و مخالفان مهدي عليه السلام ، سيد عباس رضوي، ص 293 ـ 308.)
پرسش: حضرت مهدي عليهالسلام چگونه ميتواند با 313 نفر جهان را تسخير كند؟
پاسخ: اين 313 نفر تنها نيروهاي امام زمان نيستند، بلكه آن گونه كه روايت شده است ( بنابيع الموده، ص 509 .) ، اين تعداد، هسته اوليه قيام را تشكيل ميدهند، شروع كار حضرت در مكه، با همان 313 نفر است، ولي در همان روايت آمده است كه وقتي حضرت، به فلان نقطه ـ مثلاً به كوفه ـ رسيد، شمار نيروهايش به چند هزار نفر ميرسد. نكته ديگر اينكه همه اين افراد، از فرماندهان و نيروهاي رده بالا هستند؛ كساني كه هر كدام، ميتوانند يك كشور را فرماندهي كنند. طبعا تحت فرماندهي اينها، نيروهاي ديگري نيز هست؛ يعني در حقيقت، اين 313 نفر، نيروهاي اصلي هستند. از اين ميان، كساني زندهاند و كساني زنده ميشوند.
نكته مهمتر اينكه اصولاً شرايط و زمينه كاملاً براي ظهور حضرت امام زمان عليهالسلام مستعد است؛ يعني واقعا درگيري و ظلم و جور، بشر را به بنبست ميرساند و بشر ديگر به انقطاع ميرسد، درمانده ميشود. همه مكاتب اظهار عجز و رسوايي ميكنند. همه فكرها و حزب ها و بينشها چنان ميشود كه بشر كاملاً مهيا ميشود. وقتي آمادگي حاصل شد لازم است كه يك حركت آغاز شود.
زماني كه مسلمانان صدر اسلام، چند كشور از جمله ايران را فتح كردند، اگر آمادگي مردم آن كشورها نبود كشورشان به اين سادگي به دست لشكر اسلام نميافتاد، ولي زمينه چنان مساعد بود كه براي مثال در يكي از جنگها وقتي روم، يك شهر ايران را گرفت، با آنكه دولت مركزي نميتوانست به مردم آن شهر كمك كند، خودشان سه سال مقاومت كردند تا نيروهاي روم را بيرون راندند. همين ايرانيها، وقتي سپاه مسلمانان وارد كشورشان شد، به استقبال سربازان اسلام رفتند. آن زمان هم چنين خواهد شد. بنابراين نياز به جنگهاي كلاسيك و طولاني نيست. اگر در روايت (الغيبة نعماني، ص 283؛ بحار الانوار، ج 52 ، ص 356.)
آمده است كه اين امر تحقق پيدا نخواهد كرد مگر با عبور از درياي خون و عرق، مراد اين نيست كه نياز به جنگه اي طولاني و خونين و نيروهاي فراوان باشد، بلكه آنچنان زمينه مساعد است كه همين كه نداي مبارك حضرت از كنار كعبه بلند شد، لبيكگو در اين جهان بسيار خواهد شد. بنابراين وجود دشمن در مقابل حضرت، منافاتي با اين ندارد كه زمينه اجتماعي در ميان مردم جهان باشد.
