پرسش ـ راه عملي مبارزه با دروغگويي و غيبت چيست؟
پاسخ ـ غيبت و دروغ از گناهان كبيره است و كسي كه اينها را ترك نميكند در واقع پايه اعتقاد او به توحيد و معاد سست است وگرنه چنانچه كسي معتقد باشد كه همه چيز بشر در اختيار خداست و او با اندك اشارهاي ميتواند انسان را از هستي ساقط كند و نيز به همه كارها و گفتارهاي وي آگاهي دارد و همه را ضبط ميكند و در روز معاد به همه اين اعمال رسيدگي ميكند و سرمويي از قلم نميافتد و براي گناهكاران و اهل غيبت و دروغ عقوبت شديد آماده كرده است، باز چگونه جرأت بر غيبت و دروغ پيدا ميكند؟ در روايتي از پيامبر(ص) آمده است: «غيبت از زنا بدتر است و وقتي علتش را از آن حضرت سؤال ميكنند، ميفرمايد: چون آدم زناكار با توبه بخشيده ميشود ولي غيبت كننده تا رضايت شخص غيبت شده رافراهم نكند توبه او پذيرفته نميشود»، مگر در جايي كه اگر بخواهد رضايت طرف را حاصل كند، فساد بيشتري مثل خونريزي پيش آيد كه در اين صورت لازم نيست به طرف بگويد بلكه بايد براي آن شخص طلب مغفرت كند. همچنين در حديثي آمده است: «آدمي كه غيبت ميكند اگر با توبه و تحيصل رضايت صاحب غيبت بميرد، آخرين كسي است كه وارد بهشت ميشود و اگر بدون توبه بميرد اولين كسي است كه داخل جهنم ميشود». (وسائل الشيعه، ج 12، ص 280.)
درباره دروغ نيز در روايت آمده است:«كليد همه گناهان دو چيز است: يكي دروغ و ديگري شراب». همچنين از امام سؤال شد كه آيا ممكن است مؤمن بعضي از گناهان مثل زنا، قمار و شرابخواري را انجام دهد؟ امام ميفرمايد: بلي ممكن است و وقتي سؤال ميشود كه آيا ممكن است مؤمن دروغ بگويد؟ امام(ع) ميفرمايد: نه ممكن نيست، براي اينكه دروغگويي با ايمان به خدا سازگار نيست. ( براي مطالعه بيشتر در اين زمينه ر.ك: 1 . معراج السعاده، مرحوم نراقي 2 . قلب سليم، شهيد دستغيب.)
