امروزه تقریباً درتمام مراکز آموزشی دنیا تقلب به صورت یک معضل آموزشی درآمده است.این مقاله به بررسی علل بروز تقلب ونحوه برخورد با آن دردانشگاه های آمریکامی پردازد.
جیمزکارگ تیلور ، استاد دانشگاه آریزونا ،از تقلب های زیادی که درکلاس درس او- تاریخ موسیقی جاز- صورت می گرفت متحیر بود. دانشجویان از روی برگه یکدیگر می نوشتند، با سرفه کردن به صورت رمزی با دوستانشان ارتباط برقرارمی کردند. ودرحالی که تظاهر می کردند از فرط خستگی، دست خودرا به پشت سرشان می برند جواب هاراکه درپشت دستشان نوشته بودند به دوستانشان نشان می دادند.
او یکبار متوجه دانشجویی شد که با تلفن همراه جواب ها را به پیجر دوستش می فرستاد.برای مثال ۲ × ۵۴ بود، بدین معنی که جواب سؤال ۵۴ گزینه ب است. کارگ تیلور آنها را از کلاس بیرون انداخت وبه هردو آنها نمره تک داد.
دردانشکده کوچک مورنینگ ساید درشهر سیوکس ایالت آیووا، هیسررید، استاد فلسفه متوجه شد که دردرسش، مقدمات اصول اخلاق، تقریباً هرکسی به نحوی درحال تقلب است. دو دانشجو که ورقه هایشان را تحویل دادند جوابهایشان تقریباً یکسان بود. رید این قضیه را به رئیس دانشکده گزارش کرد وآنها مورد بازجویی قرارگرفتند که براساس آن یکی از دانشجویان درآن درس نمره تک گرفت واز بقیه امتحانات محروم شد.
وقایع این چنین بسیار معمول اند. درسالهای اخیر بسیاری ا زدانشگا ه ها ودانشکده ها موج عظیمی از سرقت ادبی، تبانی درانجام تکالیف وتقلب درامتحانات را گزارش کرده اند.
درتحقیقی که در ۳۱ دانشگاه دردهه گذشته انجام گرفت، پروفسور دونالد مک کیب، استاد دانشگاه روتگرز،دریافت که تقریباً ۷۰ درصد از دانشجویان قبول دارند که درمقطعی ازتحصیلاتشان دردانشگاه تقلب کرده اند. به گفته مک کیب بیش از۱۵ درصد از آنها تقلب کنندگان حرفه ای ودائمی هستند.
تحقیق ها وپایان نامه ها درکامپیوتر
علت وجود این موج تقلب را عواملی نکوهیده ای می دانند که یکی از آنها کاهش تأکیید برارزش های اخلاقی درخانه ومدرسه می باشد. درعین حال باید بپذیریم که تقلب آسان ترین راه است.به وسیله اینترنت دانشجویان به گنجینه ای ازاطلاعات دسترسی پیدا می کند که می تواند به سادگی از آن استفاده کنند. میشل گلدفارب ، مدیردفتر مشاوره دانشجویی دانشگاه پنسیلوانیا، می گوید:‹‹ یک احساس خاص کابویی در مورد اینترنت وجود دارد وآن اینکه هرکسی به هر نحوی که مناسب می داند ، می تواند ا زاطلاعات آن استفاده کند›› .
شاران دانیل، استاد دانشگاه تکزاس، درکلاس انشاء از دانشجویان خواست که یک نقد ارزشی – که می توانست شامل بررسی یک فیلم معاصر باشد- بنویسند. یک دانشجویی یکی ازفیلم های بروس ویلیس ( بازیگر معروف آمریکایی ) را انتخاب کرد. وقتی خانم دانیل مقاله آن دانشجو را تحویل گرفت، به آن شک کرد وفکر کرد که آن را ازجایی رونویسی کرده است.چراکه سبک آن مقاله با کارهای قبلی آن دانشجو متفاوت بود. خانم دانیل تحقیق کردوفهمید که آن دانشجو کل مقاله خود را از اینترنت رونویسی کرده است.
امروزه صدها آدرس کامپیوتری با نام هایی ازقبیل Schoolsucks.com وCollege Term Papers.com وجود دارند که مقالات آماده ای را با موضوعاتی از انسان شناسی گرفته تا جانورشناسی ، ارائه می دهند. بعضی ازشبکه ها مجانی اند ، به شرطی که شمایک مقاله از خودبه آن شبکه بدهید، آن نیز یک مقاله به شما می دهد.
حال آنکه برای استفاده از بعضی شبکه های دیگر باید ازحداقل مبلغ حق ویزیت، تا بیش از ۱۰۰ دلار برای هر صفحه بپردازید.
دانشجویان مقالاتی را مستقیماً از دوستانشان می گیرندو علاوه بر آن وقتی پایان ترم نزدیک می شود، سایت های گپ زنی و مدارهای پیام مرتبط (On line) مملو از درخواستهای دانشجویان مستأصلی است که به دنبال مقالات می گردند. در بسیاری از سایت های تحقیق کامپیوتر نوشته شده است (فقط برای تحقیق) ولی اینگونه توجیه کردن ها، مضحک به نظر می رسد.
دلایل تقلب
کارشناسان می گویند که تقلب کردن از دوران راهنمایی شروع می شود و اغلب در دبیرستان به صورت یک عادت درمی آید، یک بررسی جدید توسط مؤسسه Who’s Who (مؤسسه ا ی که به معرفی اشخاص مهم می پردازد) که در میان دانش آموزان موفق دبیرستانهای آمریکا صورت گرفت نشان داد که ۸۰ عددی از بهترین و با هوش ترین های کشور قبول دارند که در دوران مدرسه تقلب کرده اند، که البته این رقم ۵ درصد بیشتر از سال قبل بود. بیش از نیمی از دانش آموزان می گفتند که این چیز عجیبی نیست و البته جای تعجب نبود. در تحقیق که در طول سه سال گذشته از دانشگاه جرج تون ایالت واشنگتون دی سی به عمل آمد، ۳۶درصد از تقلب های گزارش شده مربوط به دانشجویان سال اول بود.
بعضی ها چنین توجیه می کنند که تقلب کردن در درس هایی که جزء رشته اصلی شان نیست، ولی برای فارق التحصیل شدن لازم است، اشکالی ندارد. بعضی دیگر می گویند: تقلب جرمی است که کسی در آن قربانی نمی شود.یک دانشجوی دانشگاه تکزاس پا را از این هم فراتر نهاده ومعتقداست که تقلب یک شکل مجاز یادگیری است. او نوشته است من شخصاً تقلب نمی کنم مگر اینکه چیزی از آن یادبگیرم . او همچنین براین باور است اگر تقلب بصورت نگاه کردن به جواب سوال ، از روی برگه دیگران باشد، بعید است که آن جواب فراموش شود چرا که شخص برای بدست آوردن آن به تقلب متوصل شده است.
به گفته مک کیب، استاد دانشگاه روتگرز،یک دلیل عمده برای تقلب بین دانشجویان این است که با همکلاسی هایشان که تقلب می کنند، برخوردی نمی شود، وقتی آنها می بینند که دیگران تقلب می کنند وکسی جلوگیری نمی کند ازخود می پرسند چرا باید بخاطر کم توجهی مسئولان، اشخاص دیگری با تقلب کردن به یک معدل بهتر یا شغل بهتر دست یابند؟
مک کیب ازصدها استاد درسراسر کشور پرس وجو کرد ودریافت که ۴۰ درصد از استادانی که از دانشجویان تقلب گرفته اند، حتی یک مورد را هم گزارش نکرده اند، او می گوید: بسیاری ازاستادان فکر می کنند که این یک معضل است وبعضی ها از این نگرانند که مدرسه یا دانشگاه از آنها حمایت نخواهد کرد وبه همین دلیل از شکایت علیه دانشجویان متقلب صرف نظر می کنند.
دردانشگاه دولتی ایالت کارولینای شمالی، یک دستیار آموزش به جرومه پری ، استاد میکروبیولوژی ، گفت: که دونفر از دانشجویان جواب ها را درحاشیه برگهایشان می نویسند وبه یکدیگر نشان می دهند. پری گفت: که او قضیه را با همکارانش درمیان گذاشت وهمه آنها گفته بودند که پی گیری قضیه تقلب ها بی فایده است ودر نهایت خود او به دلیل عدم حمایت مسئولان تحقیرخواهد شد. به هر حال او قضیه را پیگیری کرد ودانشجویان مقصر شناخته شدندوتقاضای بخشش آنها مورد قبول واقع نشد.یکی ازدانشجویان درهمان مرحله قبول کرد که مقصر است، ولی دانشجوی دیگر از هیئت امنای دانشگاه خواست که قضیه رامجدداً بررسی کنند. از بدشانسی پری ، یک کمیسیون فرعی بخاطر اینکه دلایل ومدارک برای اثبات تقلب کافی نبود حکم را لغو کرد وحتی از پری ودستیارش خواسته نشد که با کمیسیون حاضر شوند وشهادت دهند.
بعد از آن پری درنامه ای به کمیسیون با صراحت نوشت که دراین دانشگاه هیئت علمی نسبت به مسئولان بد بین شده اند ونمی دانند که آیا موارد تقلب را پیگیری کنند یا نه ؟ البته بعد ازنوشتن آن نامه او از کار برکنار شد.
توسل به آزمون های بدون مراقب
استادان زیرک امروزه با محدود کردن موضوعات تحقیق وسوالات ناگهانی درمورد پیشرفت تحقیق دانشجویان از سرقت ادبی (رونویسی کردن تحقیق ها ) توسط دانشجویان جلوگیری می کنند وهمچنین شبکه های کامپیوتری جدید به استادان قول داده اند که تحقیق هایی را که از جای دیگر رونویسی شده را کشف کنند. برای مثال سازمان سرقت ادبی در اینترنت، تحقیق یک دانشجو را با بیش از صدهزار تحقیق که در پایگاه داده هایش وجود داردو همچنین با تحقیق هایی که توسط دستگاه های تحقیق اینترنت فهرست یندی شده، مقایسه می کند.
در حالی که استادان می توانند کلاس هایشان را کنترل کنند، شمار زیادی از دانشگاه ها و دانشکده ها به روش قدیمی ازمون بدون مراقب روی آورده اند مک کیب می گوید: ‹‹ فعالیت غیر اخلاقی دانشجویان در دهه ۶۰، جوی از بی اعتمادی را به وجود آورد که در نتیجه آن رسم هایی همچون آزمون بدون مراقب در بسیاری از دانشگاه ها برچیده شد››.
وی همچنین می افزاید: ‹‹ امروزه به کارگیری نوعی از آزمون بدون مراقب، نوعاً نشان دهنده میل به بالا بردن سطح صداقت و حس مسئولیت شناسی در زندگی دانشجویان است››.
برخلاف آزمونهای بدون مراقب قدیمی در دانشگاه ها، مانند دانشگاه ویرجینیا، امروزه بیشتر آزمون های بدون مراقب به نحوی تقدیر یافته اند که درآن، دانشجویان ملزم نیستند تقلب ها و دغل کاری های تحصیلی شان را گزارش کنند. اما دانشجویانی که شاهد تقلب کردن دیگران هستند قویاً تشویق می شوند که آنها را گزارش کنند.دانشجویانی را که هنگام تقلب می گیرند اگر داوطلبانه به تقلبشان اعتراف کنند، قضیه حل می شود.بعضی وقت ها که دانشجو به اشتباه خود اعتراف می کنداستاد به طور خصوصی با او صحبت می کند و مجازاتی را برای او در نظر می گیرد و دردیگر موارد اتهامات به هیئت قضایی ویا کمیته انضباطی ارجاع داده می شود. باردیگر اگر دانشجوی متهم دراین مرحله به جرم خود اعتراف کند، موضوع با یک مجازات فیصله می یابد، ولی درمواردی که دانشجویان منکر اتهام خود می شوند، دادخواهی بطور رسمی بررسی می شود وپرونده با مدارک وشواهد لازم کامل می گردد.
دربسیاری از دانشگاه ها متخلفین برای بار اول با مجازات هایی از قبیل نمره تک ویا یک دوره تنبیه روبرومی شوند ، ولی دانشجویانی که برای باردوم یا سوم تقلب می کنند و یا مرتکب تخلفات شدیتری می شوند ممکن است اخراج شوند و یا با تعلیق روبرو گردند.
در دانشگاه مریلنددانشجویانی که در حین تقلب به دام می افتند، در آن درس در کارنامه شان نمره تک به اضافه علامت ‹‹X›› X ثبت می شود که حرف X نشان دهنده این است که دانشجو به علت تقلب نمره تک گرفته است. دانشجویانی که برای اولین بار تقلب کرده اند، می توانند تقاضا کنند که حرف X را که نشانه تقلب است از کارنامه شان حذف کنند. البته این به شرطی عملی است که دانشجویان در جلسات ۶ هفته ای ویژه ای به طور کامل شرکت کنند. هرچند که نمره تک آنها به قوت خود باقی می ماند.
بعد از آنکه آزمون بدون مراقب در دانشگاه مریلند به کار گرفته شد، شمار تقلب های گزارش شده بیش از سه برابر شد یعنی از ۶۰ مورد در سال ۱۹۹۰ به ۲۰۴ مورد در سال ۱۹۹۸ رسید. گری هاولا مدیر دفتر برنامه های قضایی و رشد اخلاقی دانشجویان در دانشگاه مریلند می گوید: ‹‹ من اطمینان دارم که این افزایش آماری به علت افزایش دغل کاری و تقلب نیست بلکه به این خاطر است که امروزه افراد بیشتری مایلند که تقلب ها را گزارش کنند››.
امروزه بعضی از دانشگاه ها تبلیغات زیادی را علیه تقلب به راه انداختند. مثلاً یک روزنامه دانشجویی به نام California Aggie در دانشگاه کالیفرنیا هرهفته خلاصه ای از موارد تقلب را منتشر می کند که در آن گزارش، مثلاً یک دانشجو به تقلب خود اعتراف کرده است و یا اینکه دانشجویی از جانب کمیته انضباطی متقلب شناخته شده است. جین ویلسون، مدیر امور غذایی دانشجویان دانشگاه می گوید که این گزارش مانند یک پرونده پلیسی به خوبی قابل بررسی است.
البته درمان قطعی برای تقلب وجود ندارد. تقلب کردن آنقدر ساده و شایع است که همیشه عده ای از دانشجویان به انجام آن مبادرت می ورزند، ولی تقلب نباید تا این حد، رایج و همه گیر باشد.
مک کیب می گوید: ‹‹ به اعتقاد من ۱۰ تا ۲۰ درصد دانشجویان، زمانی تقلب می کنند که احساس کنند که کسی متوجه نخواهد شد و ۱۰ تا ۲۰ درصد از دانشجویان هم یا به خاطر ترس از گرفتار شدن و یا به خاطر اصول اخلاقی قوی که دارند هرگز تقلب نمی کنند در نهایت بحث بر سر۶۰ تا ۸۰ درصدی است که جزء این دو گروه نمی باشند.
