حقوق خانواده

خود وجود مقدس سیدالشهداء علیه السلام احوالشان را ببینید. در تمام عمر چگونه بسر برده است. شخصی می گوید که در مکه در شعب ابی طالب – که قبر خدیجه علیهاسلام هم آنجاست – در دل شب یک وقت دیدم […]

تبارک از همان ماده‏ای است‏ که ماده برکت است. برکت، فزونی خیر است. آنجایی که خیری وجود دارد، وقتی می‏گوییم که برکتی در اینجا هست، یعنی این خیر فزونی گرفته است‏ . اگر می‏گویند عمر فلان‏کس برکت دارد، مال فلان‏کس

در اصول کافی از امام صادق علیه السلام نقل می کند که حضرت آیه (لیبلوکم ایکم احسن عملا؛ تا بیازماید که کدام یک از شما نیکوکارترید. «هود/ ۷») را خواندند و فرمود: «” لیس یعنی اکثرکم عملا “» اشتباه نکنید

برخی از ملل در مرحله پرستش، چوب یا سنگ یا فلز یا حیوان یا ستاره یا خورشید یا درخت یا دریا را می پرستیده اند. این نوع از شرک فراوان بوده و هنوز هم در گوشه و کنار جهان یافت

انبیاء برنامه تربیتی خودشان را هم از خداشناسی آغاز می کنند یعنی اولین کاری که می خواهند برای اصلاح مردم بکنند این است که مردم را متذکر به خدا می کنند و با نیروی ایمان به خدا برنامه خود را

در قرآن کریم در آیه ۷ سوره صف آمده است: و من اظلم ممن افتری علی الله الکذب و هو یدعی الی الا سلام و الله لایهدی القوم الظالمین؛ و کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ ببندد

ببنید در سوره نوح آیات ۱۰ تا ۱۳ قرآن، نوح چه می گوید: «استغفروا ربکم» استغفار کنید، از راه غلطتان برگردید، مایوس هم نشوید، نگویید کار ما از این حرفها گذشته، نه، رحمت خدا بیش از این حرفهاست، خدا آمرزنده

خود قرآن کریم به یک چیزهایی اطلاق ” نور ” کرده است از جمله به قرآن اطلاق ” نور ” کرده که قرآن نور خداست یعنی نوری است که مخلوق خداست («قد جائکم من الله نور و کتاب مبین* یهدی

سوره مؤمنون آیات ۱ تا ۱۱: «مؤمنان رستگار شدند. آنها که در نمازشان خضوع دارند و آنها که از لغو و بیهودگی رویگردانند و آنها که زکات را انجام می دهند و آنها که دامان خود را از آلوده شدن

در مسأله جاوید ماندن مردم در قیامت، در بهشت، در جهنم: «خالدین فیها» برای ابد در بهشت هستند و برای ابد در جهنم هستند، دنبال هر دو دارد: «الا ما شاء» (انعام/۱۲۸). آنجا این سؤال مطرح شده که بسیار خوب،

حضرت نوح می گوید من به مردم نوید دادم، آثار خیر ایمان مردم در همین دنیا را به آنها بازگو کردم. این خودش تبلیغ را نشان می دهد. گاهی ما اشتباه می کنیم و این اشتباه ناشی از اشتباهات دیگران

«و هو الذی فی السماء اله و فی الارض اله»؛ ذات حق هموست که در آسمان همان قدر خداست که در زمین. عظمت الهی را بیان می کند. او جایش آسمان نیست که بگوییم خدا در (آسمان است). اینکه می

همان طور که یک همسر ناپاک به دلیل همسری با یک مرد پاک تبرئه نمی شود، یک همسر پاک هم به دلیل همسری با یک مرد ناپاک، ناپاک نمی شود. «وضرب الله مثلا للذین امنوا امرات فرعون» خداوند در قرآن

خداوند در آیه دوم سوره ملک می فرماید: «الذی خلق الموت و الحیات لیبلوکم ایکم احسن عملا و هوالعزیز الغفور؛ همان که مرگ و زندگی را بیافرید تا شما را بیازماید که کدامتان به عمل نیکوتر است، و او شکست

در ابتدای آیه ۲۳ سوره حشر آمده: «الله الذی لا اله الا هو». کلمه ” ”الله” ” اگر چه‏ علم است ولی اصلش به معنی ذات جامع جمیع صفات کمالیه است ، یعنی خود ” ”الله” ” لفظ ” ”الله”

همه غیر مسلمانان از نظر مأجور بودن در قبال اعمال خیر ، یکسان نیستند ، میان غیر مسلمانی که‏ به خدا و معاد معتقد نیست و غیر مسلمانی که به خدا و قیامت معتقد هست ولی از موهبت ایمان به

یک سلسله شفاعتهای منفی در قرآن کریم هست که قرآن در کمال صراحت آن شفاعتها را نفی کرده و فرموده است: «یوم لا بیع فیه و لاخله و لاشفاعه؛ روزی که در آنجا نه داد و ستدی است و نه

این که می گویند کلمه «لا اله الا الله» جمعی است میان نفی و اثبات، سخن درستی است. «لا اله» نفی و انکار است، کفر به غیر خداست، «الا الله» ثبات ایمان به خداست، که در  آیه الکرسی  این طور

سوره بقره آیه ۲۶۷: «یا ایها الذین آمنوا انفقوا من طیبات ما کسبتم و مما اخرجنا لکم من الارض ولا تیمموا الخبیث منه تنفقون و لستم باخذیه الا ان تغمضوا فیه و اعلموا ان الله غنی حمید؛ ای کسانی که

در روایات ما یک مطلبی در باب ” معرفه الله ” یعنی در باب خداشناسی‏ آمده است که در ابتدا به نظر بسیار سخت و دشوار می‏رسد و آن این است که هر چیزی به خدا شناخته می‏شود و خدا

وقتی قرآن کریم کلمه عمل صالح را به کار می برد، عمل شایسته باید از چه نظر شایسته باشد؟ ”عمل” را پشت سر ”ایمان” ذکر می کند. هر ایمانی نوعی عمل را ایجاد می کند، عمل انسان را ایمان انسان

کلمه نور مصداقش منحصر به نور حسی نیست . لفظ  نور  وضع شده‏ است برای هر چیزی که روشن و روشن کننده باشد یعنی پیدا و پیدا کننده باشد . ما به نور حسی از آن جهت  نور  می‏گوییم که

شمربن ذی الجوشن با هزار نفر در روز تاسوعا وارد کربلا شد. دستور عبیدالله بن زیاد هم بسیار اکید و شدید بود که به سرعت و فوریت باید اجرا بشود. عصر روز نهم است. عمربن سعد برای اینکه از شمر

بسیاری از مردم زمان ما طرفدار این فکر شده اند که برای انسان کافی است که خدا را بپرستد و به یکی از ادیان آسمانی که از طرف خدا آمده است انتساب داشته باشد، دستورهای آن را بکار بندد، شکل

اسلام هرگز «نؤمن ببعض و نکفر ببعض» را نمی‏پذیرد که بگوئیم این گوشه‏ اسلام را قبول داریم ولی آن گوشه‏اش را قبول نداریم. انحرافات در دنیای‏ اسلام از همین جا پیدا شده و می‏شود که ما یک گوشه را بگیریم

در قبال بعضی روشنفکران که مدعی هستند عمل خیر از هر کس در هر وضع و حالی که باشد مقبول درگاه خداست، مقدسان سختگیر قرار گرفته اند و اینها درست در نقطه مقابل آنها موضعگیری کرده اند. اینها می گویند

ایمان تنها این نیست که انسان اعتقاد به وجود خدا داشته باشد بلکه یک موحد خالص کسى است که غیر از خدا، معبودى به هیچ صورت در دل و جان او نباشد، گفتارش براى خدا، اعمالش براى خدا و هر

بحث ایمان با تمام شاخه ها و محورهایش می تواند یکی از زیرمجموعه های مباحث توحیدی به حساب بیاید چنانچه بحث توحید نیز یکی از شاخه های مهم در مباحث اصول عقاید است و اصول عقاید نیز یکی از محورهای

در احادیث وارد شده است که در وقت مردن، لحظه ای برای انسان هست که آن لحظه لحظه معاینه است. مقصود این است که محتضر پیش از آنکه بمیرد یعنی پیش از آنکه از این جهان منتقل بشود، جهان دیگر

در آیه ۸ سوره مزمل بعد از اینکه فرمود نام پروردگارت را یاد کن، می فرماید: «رب المشرق والمغرب؛ پروردگار تو، همان که پروردگار مشرق و مغرب است» (مزمل/۹). می دانیم که کلمه «مشرق و مغرب» تقریبا مساوی است با