حقوق خانواده

قرآن کریم : اگر به قرآن کریم مراجعه کنیم می بینیم مطلب کاملا مشخص است. قرآن کریم، یهودیان را که آن وقت اینچنین فکری (تحقیر عمل) داشتند که حالا چنین فکری ندارند سخت می کوبد. این فکر که ملتی برای خودش امتیازی در نزد پروردگار قائل، و معتقد باشد که اگر من کار بد بکنم، […]

خداوند در قرآن می فرماید: «یا ایها الذین امنوا لا تتخذوا عدوی و عدوکم اولیاء»؛ ای اهل ایمان، دشمنان مرا و دشمنان خودتان را دوستان نگیرید (ممتحنه/1). دشمنان خدا کسانی هستند که منکر خدا و پیام خدا هستند. هر کس که بر ضد ایمان به خدا یا بر ضد پیام خدا – که همان وحی

انقلاب امام مهدی علیه السلام تحولی عظیم در تاریخ بشر است. تحولات تاریخی ضابطه مندند و اراده انسانی در آن ها نقش دارند. درست است که اراده انسانی نقش مهمی در تحولات تاریخی دارد؛ اما با توجه به اصالت فطرت و جهتگیری واقعی درون انسان به سمت هدف واقعی، این انتظار معنای خاصی می یابد،

در آیات زیادی از قرآن کریم این مطلب تصریح شده است که ایمان آن وقت ایمان است که هر جا که بر سر دو راهی قرار گرفتید که یا خدا یا پدر، یا خدا یا مادر، یا خدا یا فرزند، یا خدا یا زن، یا خدا یا مال، یا خدا یا مسکن، همه جا بگویید

چقدر فرق است میان اینکه انسان تفکرش تفکر مادی باشد و وقتی که در روی زمین راه می رود خودش را با اشیاء بیگانه و احیانا دشمن احساس کند، بعد هم بگوید زندگی تنازع بقاست، زندگی جنگ است و جز جنگ نیست، من یک موجود تک و تنها هستم و هیچ موجودی از ازل در

مسلم در قرآن به معنای کسی نیست که فقط اسلام ظاهری داشته باشد صرف اینکه شهادتین را بگوید و اقرار به شهادتین بکند، یک معنای بالاتری دارد یعنی اقرار شهادتین علامت و اظهار ورود در اسلام است مثل شناسنامه گرفتن. وقتی انسان شهادتین را می گوید معنایش این است که من از این ساعت جزء

پقرآن کریم، سه مفهوم مقدس را در بسیاری از آیات خود توأم آورده است:  ایمان ، هجرت و جهاد . انسان قرآن، موجودی است وابسته به ایمان و وارسته از هر چیزی دیگر. این موجود وابسته به ایمان، برای نجات ایمان خود هجرت می کند و برای نجات ایمان جامعه و درحقیقت برای نجات. خداوند

منکرین معاد می گفتند: «ان هی الا موتتنا الاولی و ما نحن بمنشرین» (دخان/35) جز همین یک مرگی که ما به چشم خودمان می بینیم مرگ دیگری و طبعا حیات بعد از مرگ و حیات بعد از آن مرگ دوم (احییتنا اثنتین، غافر/11) وجود ندارد، تو چرا این حرفها را می زنی که روزی خواهد

خدا این حواس و این عقل را که به انسان داده است برای چه داده است؟ جز برای اینکه تفکر کنید و بیندیشید؟ شکر هر نعمتی به این است که آن نعمت مورد بهره برداری در مسیر خودش قرار بگیرد. شما فکر نمی کنید، نمی بینید، نمی شنوید و روی دیده ها و شنیده های

جامعیت دین اسلام آن را پاسخگوی تمام نیازهای فطری، طبیعی انسان ها قرار داده است. توجه به نقش مال و ثروت در زندگی انسان ها و جهت دادن به آنها در راستای چگونگی استفاده بهینه از آن برای دستیابی بهتر و سریع تر به اهداف مهم زندگی و بهره گرفتن از آن برای کمال و

خود وجود مقدس سیدالشهداء علیه السلام احوالشان را ببینید. در تمام عمر چگونه بسر برده است. شخصی می گوید که در مکه در شعب ابی طالب – که قبر خدیجه علیهاسلام هم آنجاست – در دل شب یک وقت دیدم یک صدای جانسوزی می آید، مناجات جانسوزی و اشعاری. مدام با خدای خودش حرف می

تبارک از همان ماده‏ای است‏ که ماده برکت است. برکت، فزونی خیر است. آنجایی که خیری وجود دارد، وقتی می‏گوییم که برکتی در اینجا هست، یعنی این خیر فزونی گرفته است‏ . اگر می‏گویند عمر فلان‏کس برکت دارد، مال فلان‏کس برکت دارد، معنایش این است که این شی‏ء در ذات خودش خیر است و این‏

در اصول کافی از امام صادق علیه السلام نقل می کند که حضرت آیه (لیبلوکم ایکم احسن عملا؛ تا بیازماید که کدام یک از شما نیکوکارترید. «هود/ 7») را خواندند و فرمود: «” لیس یعنی اکثرکم عملا “» اشتباه نکنید ” احسن عملا ” غیر از ” اکثر عملا ” است «” ولکن اصوبکم عملا

برخی از ملل در مرحله پرستش، چوب یا سنگ یا فلز یا حیوان یا ستاره یا خورشید یا درخت یا دریا را می پرستیده اند. این نوع از شرک فراوان بوده و هنوز هم در گوشه و کنار جهان یافت می شود. این شرک، شرک در پرستش است و نقطه مقابل توحید در عبادت است.

انبیاء برنامه تربیتی خودشان را هم از خداشناسی آغاز می کنند یعنی اولین کاری که می خواهند برای اصلاح مردم بکنند این است که مردم را متذکر به خدا می کنند و با نیروی ایمان به خدا برنامه خود را اجرا می کنند و به همین دلیل موفقیتشان از همه بیشتر است، یعنی تأثیری که

در قرآن کریم در آیه 7 سوره صف آمده است: و من اظلم ممن افتری علی الله الکذب و هو یدعی الی الا سلام و الله لایهدی القوم الظالمین؛ و کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ ببندد در حالی که به اسلام دعوت می شود؟ و خدا مردم ستمگر را هدایت نمی

ببنید در سوره نوح آیات 10 تا 13 قرآن، نوح چه می گوید: «استغفروا ربکم» استغفار کنید، از راه غلطتان برگردید، مایوس هم نشوید، نگویید کار ما از این حرفها گذشته، نه، رحمت خدا بیش از این حرفهاست، خدا آمرزنده و با گذشت است. همین قدر انسان به درگاه الهی برگردد خدا از همه آن

خود قرآن کریم به یک چیزهایی اطلاق ” نور ” کرده است از جمله به قرآن اطلاق ” نور ” کرده که قرآن نور خداست یعنی نوری است که مخلوق خداست («قد جائکم من الله نور و کتاب مبین* یهدی به الله من اتبع رضوانه سبل السلام و یخرجهم من الظلمات الی النور باذنه و

سوره مؤمنون آیات 1 تا 11: «مؤمنان رستگار شدند. آنها که در نمازشان خضوع دارند و آنها که از لغو و بیهودگی رویگردانند و آنها که زکات را انجام می دهند و آنها که دامان خود را از آلوده شدن به بی عفتی حفظ می کنند تنها آمیزش جنسی با همسران و کنیزانشان دارند که

در مسأله جاوید ماندن مردم در قیامت، در بهشت، در جهنم: «خالدین فیها» برای ابد در بهشت هستند و برای ابد در جهنم هستند، دنبال هر دو دارد: «الا ما شاء» (انعام/128). آنجا این سؤال مطرح شده که بسیار خوب، نسبت به جهنمی ها استثنا درست است، خدا وقتی نخواهد، آنها را بیرون می آورد،

حضرت نوح می گوید من به مردم نوید دادم، آثار خیر ایمان مردم در همین دنیا را به آنها بازگو کردم. این خودش تبلیغ را نشان می دهد. گاهی ما اشتباه می کنیم و این اشتباه ناشی از اشتباهات دیگران است و بیشتر از مسیحیها به ما رسیده است. برتراند راسل، فیلسوف معروف زمان ما

«و هو الذی فی السماء اله و فی الارض اله»؛ ذات حق هموست که در آسمان همان قدر خداست که در زمین. عظمت الهی را بیان می کند. او جایش آسمان نیست که بگوییم خدا در (آسمان است). اینکه می گفتند ملائکه بچه های خدا هستند نظیر افکار یونانیهاست. یونانیها قبل از سقراط اساطیری داشتند

همان طور که یک همسر ناپاک به دلیل همسری با یک مرد پاک تبرئه نمی شود، یک همسر پاک هم به دلیل همسری با یک مرد ناپاک، ناپاک نمی شود. «وضرب الله مثلا للذین امنوا امرات فرعون» خداوند در قرآن و مثلی می آورد از اهل ایمان ( بنا بر تفسیری) و برای اهل ایمان

خداوند در آیه دوم سوره ملک می فرماید: «الذی خلق الموت و الحیات لیبلوکم ایکم احسن عملا و هوالعزیز الغفور؛ همان که مرگ و زندگی را بیافرید تا شما را بیازماید که کدامتان به عمل نیکوتر است، و او شکست ناپذیر آمرزنده است». بنابراین با این بیانی که در باب اخلاص عرض کردیم معنای «لیبلوکم

در ابتدای آیه 23 سوره حشر آمده: «الله الذی لا اله الا هو». کلمه ” ”الله” ” اگر چه‏ علم است ولی اصلش به معنی ذات جامع جمیع صفات کمالیه است ، یعنی خود ” ”الله” ” لفظ ” ”الله” ” به معنی این است که «له الاسماء الحسنی»، اصلا خود ” ”الله” ” یعنی

همه غیر مسلمانان از نظر مأجور بودن در قبال اعمال خیر ، یکسان نیستند ، میان غیر مسلمانی که‏ به خدا و معاد معتقد نیست و غیر مسلمانی که به خدا و قیامت معتقد هست ولی از موهبت ایمان به نبوت محروم است تفاوت عظیم است. برای‏ دسته اول امکان انجام یک عمل مقبول عند

یک سلسله شفاعتهای منفی در قرآن کریم هست که قرآن در کمال صراحت آن شفاعتها را نفی کرده و فرموده است: «یوم لا بیع فیه و لاخلة و لاشفاعة؛ روزی که در آنجا نه داد و ستدی است و نه دوستی و شفاعتی» (بقره/ 254 ). از این طرف اینجا فرموده (شفاعتی نیست)، از آن

این که می گویند کلمه «لا اله الا الله» جمعی است میان نفی و اثبات، سخن درستی است. «لا اله» نفی و انکار است، کفر به غیر خداست، «الا الله» ثبات ایمان به خداست، که در  آیة الکرسی  این طور می خوانیم: «لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی فمن یکفر بالطاغوت و

سوره بقره آیه 267: «یا ایها الذین آمنوا انفقوا من طیبات ما کسبتم و مما اخرجنا لکم من الارض ولا تیمموا الخبیث منه تنفقون و لستم باخذیه الا ان تغمضوا فیه و اعلموا ان الله غنی حمید؛ ای کسانی که ایمان آورده اید از قسمت های پاکیزه اموالی که از – طریق تجارت – به

در روایات ما یک مطلبی در باب ” معرفه الله ” یعنی در باب خداشناسی‏ آمده است که در ابتدا به نظر بسیار سخت و دشوار می‏رسد و آن این است که هر چیزی به خدا شناخته می‏شود و خدا به ذات خودش شناخته می‏شود ، و بلکه در روایات ما تعبیر عجیبی آمده‏ است