حقوق خانواده

در سراسر قرآن کریم عموم مشیت الهی به چشم می‏خورد . قرآن یک کتاب توحیدی‏ عجیبی است ، یعنی همیشه بشر را از شرک دور می‏کند و این را که کسی خیال‏ بکند در عالم حادثه‏ای رخ می‏دهد که از علم یا قدرت و یا مشیت خدا بیرون‏ باشد هرگز نمی‏پذیرد . این است که […]

سوره بقره آیه 177: «نیکی تنها این نیست که به هنگام نماز روی خود را به سوی مشرق و یا مغرب قرار دهید (و تمام گفتگوی شما درباره قبله و تغییر آن باشد و همه دقت خود را مصروف آن سازید) بلکه نیکی و نیکوکار کسی است که به خدا و روز رستاخیز و فرشتگان

معنای نظام اسباب و مسببات در جهان : برای آفرینش، نظام خاص و قانون و ترتیب معینی است و اراده خدا به وجود اشیاء، عین اراده نظام است. از همینجا است که قانون علت و معلول و یا ” نظام اسباب و مسببات ” بوجود می آید. معنای ” نظام اسباب و مسببات ” این

تقوا یعنی چه؟ یعنی خودنگهداری. خودنگهداری یعنی چه؟ یعنی تسلط بر نفس. «ان تقوی الله حمت اولیاءالله محارمه، والزمت قلوبهم مخافته» (نهج البلاغه/ خطبه 114) امام علی علیه السلام می فرماید: تقوای الهی یک خاصیتش این است که انسان را از محرمات الهی نگهداری می کند. خاصیت دیگرش این است که خوف خدا را در

بحث حق و باطل که از مباحث مهم جهان بینی است و در قرآن کریم نیز به کرات از آن سخن به میان آمده در دو قلمرو مورد توجه و بررسی قرار می گیرد: 1. در جهان هستی. 2. در جامعه و تاریخ. آیا نظام عالم نظام حق است؟ نظام راستین است؟ نظامی است آنچنان

بسیاری از مردم، مشکل و حتی بعید به نظرشان می رسد که یک وقت قومی در اثر گناه هلاک بشوند، به تعبیر قرآن با یک طاغیه یا با یک باد صرصر یا به شکل دیگر هلاک بشوند. شاید این مطلب به نظر بعضی از افراد عجیب بیاید. خدا اگر بخواهد مردمی را معذب بکند چه

راهها و مسلکها در حل مشکلات مربوط به عدل الهی متفاوت است. معمولا اهل ایمان که در پرتو دین و مذهب به خداوند ایمان دارند با یک پاسخ اجمالی وجدان خود را قانع می سازند، با خود چنین می اندیشند که ادله قاطع، وجود خدای قادر علیم حکیم را اثبات کرده است، دلیلی ندارد که

خداوند در آیه 30 سوره ملک می فرماید: ” « قل أرأیتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن یاتیکم بماء معین »” به حسب‏ ظاهر آیه برمی‏گردد به حالت یک امر طبیعی. قبل از توضیح درباره این آیه لازم به ذکر است که هرچه در عالم طبیعت هست اینچنین نیست که لازمه ضروری باشد که‏ باید

قرآن کریم تصریح می‏کند که در جنگ بدر خدا وسیله‏ای فراهم کرد که هر دو طرف تشجیع بشوند بر یکدیگر که این جنگ که جنگ سرنوشت بود صورت بگیرد تا در آن ، ایمان اهل ایمان افزوده شود . از جمله هنگامی که دو لشکر به‏ یکدیگر برخورد می‏کنند طوری اسباب فراهم شد که کفار

ما ترتیل داریم و تبتل. اینها با یکدیگر اشتباه نشود. ترتیل، ادبی بود در کیفیت ادای الفاظ، که وقتی قرآن می خوانید نه آنقدر تند و پشت سر یکدیگر بخوانید مثل اینکه از دهانه توپ گلوله پشت سر یکدیگر بیرون می آید، و نه بین کلمه تا کلمه آنقدر فاصله بدهید که جمله معنی خودش

عدالت یعنی حسن روابط اجتماعی، و ظلم، گسیختگی روابط اجتماعی است. حال اگر یک ملتی مسلمان و با ایمان هم باشند، خدا شناس هم به قول خودشان باشند، خودشان را هم ملت قرآن حساب بکنند، فریاد ” اشهد ان لا اله الا الله ” و ” اشهد ان محمدا رسول الله ” و ” اشهد

تعبیری در سوره علق آیات 15 و 16 آمده است که می فرماید: «کلا لئن لم ینته لنسفعا بالناصیه* ناصیه کاذبه خاطئه؛ حاشا که اگر از کارش دست برندارد در قیامت موی پیشانی او را خواهیم گرفت(یه دوزخ) می کشانیمش، این پیشانی دروغگوی خطاکار». پیشانی دروغگو، یعنی این سیمای دروغگو، سیمایی که مردم فکر می

علماى اخلاق به پیروى از قرآن مجید و روایات اسلامى اهمیت فوق العاده اى براى ذکر، به عنوان یکى از شاخه هاى مهم عبادت در پاکسازى روح و جان و بیدارى و آگاهى و تهذیب نفس قائل هستند و براى هر مرحله از مراحل سیر و سلوک، اذکارى ذکر کرده اند مثلا در مرحله توبه،

خداوند در سوره نور می فرماید: «الله نور السموات و الارض مثل نوره کمشکوة فیها مصباح المصباح فی زجاجه الزجاجه کانها کوکب دری یوقد من شجرة مبارکة زیتونة لا شرقیة و لا غربیة یکاد زیتها یضیی ء و لو لم تمسسه نار نور علی نور یهدی الله لنوره من یشاء و یضرب الله الامثال للناس

یک وقتی مجله ای با دختر یکی از رجال مصاحبه ای کرده بود، نوشته بود که او فلج است در اثر اینکه از کوه پرت شده است. آنگاه حرفهای کودکانه ای از او نقل کرده بود که خیلی عجیب بود. از جمله از او می پرسند تو هیچ وقت شده از خدا بخواهی که تو

تعبیر قرآن این است که «کفرنا بکم» قرآن می‏گوید از اینها یاد بگیرید: «قد کانت لکم اسوة حسنة فی ابراهیم والذین معه» از ابراهیم علیه السلام و ابراهیمیان (آن کسانی که با ابراهیم بودند، تربیت شدگان‏ ابراهیم، آن گروه و لو شاید کم بودند) از اینها یاد بگیرید، چه درسی؟ درس کفر را از اینها

خداوند در سوره مومنون آیات 1 تا 11 می فرماید: « بسم الله الرحمن الرحیم قد أفلح المؤمنون* الذین هم فى صلاتهم خاشعون* و الذین هم عن اللغو معرضون * و الذین هم للزکاة فاعلون* و الذین هم لفروجهم حافظون *إلا على أزوجهم أو ما ملکت أیمانهم فإنهم غیر ملومین* فمن ابتغا وراء ذلک فأولئک

سوره بقره آیه 264: «یا ایها الذین آمنوا لاتبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی کالذی ینفق ماله رئآء الناس و لایومن بالله و الیوم الاخر فمثله کمثل صفوان علیه تراب فاصابه وابل فترکه صلدا لایقدرون علی شیء مما کسبوا والله لا یهدی القوم الکافرین؛ ای کسانی که ایمان آورده اید بخشش های خدا را با منت و آزار،

لازمه اینکه سراسر عالم خلقت به یکدیگر وابسته باشد این است که وحیی و نبوتی و رسالتی و هدایتی هم برای انسان وجود داشته باشد. گذشته از اینکه خود وحی پیامی است از نادیده به سوی دیده ها، هدف این پیام نیز متصل کردن این دو حلقه هستی به یکدیگر است، یعنی در انسان –

در اصول کافی از زراره نقل می کند که گفت:  با برادرم حمران – یا برادر دیگرم بکیر – بر امام باقر علیه السلام وارد شدیم، من به امام گفتم: ما افراد را با شاقول اندازه می گیریم، هر کس مانند ما شیعه باشد، خواه از اولاد علی و خواه از غیر آنها، با او

یک حیوان پستاندار، انسان یا غیر انسان، یک زن آبستن می‏شود، کم کم بچه در رحم او رشد می‏کند. اولا قبل از اینکه این زن به دنیا بیاید با او دستگاهی به نام ” ”پستان” ” ساخته شده که با پستان مرد فرق می‏کند. ماههای آخر حملش که می‏شود تدریجا این پستان بزرگ می‏شود و

نسبت دنیا و آخرت نسبت بدن و روح، یعنی نسبت ظاهر به باطن است، دنیا و آخرت دو جهان کاملا مجزا و منفصل از یکدیگر نیستند، عالم دنیا و آخرت و یا به تعبیر دیگر ملک و ملکوت مجموعا یک واحد است همچون ورق کتاب که دارای دو صفحه است، و یا همچون سکه ای

انسان منهای ایمان، کاستی گرفته و ناقص است. چنین انسانی حریص است، خونریز است، بخیل و ممسک است، کافر است، از حیوان پست تر است. در قرآن کریم آیاتی آمده است که روشن می کند انسان ممدوح چه انسانی است و انسان مذموم چه انسانی است. از این آیات استنباط می شود که انسان فاقد

یکی از مسائل بسیار اساسی که فرق اسلام را با سایر ادیان و بالخصوص مسیحیت بلکه با جمیع ادیان روشن می کند این است که از نظر مسیحیها ایمان یک امر قلبی است و می بینید همین تبلیغ را در همه جا کرده اند و حتی بسیار از مسلمین هم گاهی همین حرفها را می

ممکن است سؤال شود مگر ممکن است خداپرستی ناآگاهانه باشد؟ جواب این است: بله، حتی ما خداشناسی ناآگاهانه هم داریم یعنی همه مردم فطرتشان – و در اصطلاح امروز ناآگاهانه – خدای خودشان را می شناسند. تفاوت افراد مردم در خداشناسی در مرحله آگاهانه است. این مطلب اگر دیروز یعنی در قرون گذشته باور کردنش

در فرهنگ دین اسلام زندگی مادی و معنوی و نیز زندگی فردی و اجتماعی از همدیگر جدا نیستند، مؤمن راستین کسی است که هم زمان با تلاش برای بهره مندی کامل از آثار یاد خدا در زندگی و تلاش برای دستیابی به فضائل اخلاقی و ارزشهای ایمانی و نیز هم زمان با اهتمام برای اقامه

خداوند در قرآن می فرماید: «اولم یروا الی الطیر فوقهم صافات و یقبضن ما یمسکهن الا الرحمن انه بکل شی ء بصیر؛ آیا به پرندگان بالای سرشان ننگریسته اند که بال هایشان را باز و بسته می کنند؟ آنها را جز (خدای) رحمان نگاه نمی دارد. مسلما او به هر چیزی بیناست» (ملک / 19)

سوره بقره آیه 153: «ای افرادی که ایمان آورده اید، از صبر – و استقامت – و نماز کمک بگیرید زیرا خداوند با صابران است.» پیام آیه: اولاً نگبانی و پاسداری از هر گوهر ارزشمند – مادی یا معنوی – نیازمند ابزاری مناسب با حفظ آن چیز است همانگونه که تنها راه حفظ و پاسداری

در عرف ما اينطور معروف است كه به بعضی از افراد می‏گوئيم مؤمن. می‏گوئيم فلان كس مرد مؤمنی است. مقصود اينست كه مرد عابد و متعبدی‏ است. يعنی واجباتش را انجام می‏دهد، مستحبات را هم زياد انجام می‏دهد، زيارت می‏رود، نافله می‏خواند، ذكر زياد می‏گويد. اما درباره فرد ديگری‏ كه دارای اين مشخصات نيست، می‏گوئيم

خداوند در سوره ملک آیه 29 قرآن کریم می فرماید: «قل هو الرحمن؛ او همان خدای رحمان است»، «امنا به؛ ما به او ایمان آورده ایم»، ما به او آرامش پیدا کرده ایم، ما به او پناه برده ایم. اصلا کلمه ” امن ” از همان معنای باب افعالی است که درواقع به معنی ”