بهائیت

بهائيت فرقه اي منشعب از آيين بابي است.بهائيان اين آيين را دين ميخوانندولي مسلمانان عموماً آن را به رسميت نشناخته اند و آن را فرقه اي منحرف مي شمارند و معمولاً تعبير «فرقه ضاله» را براي آن به کار مي برند. بنيانگذار آيين بهائي، ميرزا حسينعلي نوري معروف به بهاءالله است، و اين آيين نام […]

اختلاف فرزندان ميرزا بزرگ بر سر جانشيني باب و پاسخ به نقدها درباز? تواريخ بهائي يک مقاله انتقادي از آقاي احمد خزان رسيد که قرار بود در بخش بحث و نقد ماهنامه گوهر ، چاپ شود بعد آقاي دکتر عليمراد داودي استاد دانشگاه نيز درهمين زمينه مقالتي نوشتند ولي نخواستند در ماهنامه تحقيقي گوهر چاپ

کرنش به‌ ديکتاتوري!  ‌‌در طول‌ سالهاي‌ سياه‌ پس‌ از جنگ‌ دوم‌ جهاني‌ که‌ دنيا به‌ دو بلوک‌ شرق‌ و غرب‌ به‌ رهبري‌ امريکا و شوروي‌ تقسيم‌ شده‌ بود، ابرقدرتها براي‌ حفظ‌ رژيم‌هاي‌ متمايل‌ به‌ خود در کشورهاي‌ مختلف‌ از هيچ‌ کوششي‌ دريغ‌ نداشتند و حکام‌ اين‌ کشورها نيز براي‌ حفظ‌ خود، از اهرمهاي‌ خشونت‌ و

ميرزا علي محمد باب در سال 1266 به دنبال اغتشاش هاي مختلف در سطح کشورکه به رهبري پنهان و آشکار خودش صورت مي گرفت ، به دستور امير کبير در تبريز اعدام شد. با آنکه سيد باب در مقابل چشمان هزاران نفر تيرباران شد ، ليکن باز در تاريخ فوت او اختلاف است . نصرت

تا جايي که به تاريخ نويسي مربوط باشد، تجربه صد چند ساله گذشته که تصادفا اکثريت عمر فرقه بهائيت را در بر ميگيرد، از امراء و به اصطلاح تاريخ نويسان بهائي بي ابروتر نمي توان يافت. اولين نمونه ان توسط مرحوم پرفسور براون بر ملا شد. ايشان که بسيار به دنبال تاريخ نقطه الکاف ميگشتند

حركت سران بابيه به جانب خراسان به منظور تشكيل اجتماعي از بابيان ، براي رهائي بخشيدن علي محمد شيرازي ( كه در زندان به سر مي برد) و بالاخره به زعمشان  تسلط بر حكومت و تشكيل حكومت بابي ، صورت پذيرفت. طراح و گرداننده اصلي اين اجتماع ميرزا حسينعلي نوري با دستياري و همكاري محمد

=) خوشبختانه با شکل گيري موج بيداري اسلامي در جهان به دنبال انقلاب اسلامي، زمينه رشد اين جريان انحرافي وابسته به بيگانگان به شدت کاهش يافته است؛ فضاي فکري حاکم بر جهان اسلام، ديگر فضاي «جهل»، «سازش» و «تقليد» از غرب نمي باشد. بلکه فضاي «آگاهي»، «خودباوري»، «ايستادگي» و «جهاد فکري و عملي » در

مقدمتا بايد دانست كه ميرزا عباس نوري معروف به ميرزا بزرگ از اهل نور (جائي است در مازندران) بوده و به سبب خط و انشا از افراد خانواده ي خود ممتاز سپس براي كسب مال و رسيدن به جاه و جلال مسافرتي به كرمان مي نمايد و نزد حاكم كرمان الله وردي خان پسر فتح

هرمان رومر (Hermann Roemer) متکلّم روحاني پروتستان، در هشتم جولاي ???? در اشتوتگارت آلمان متولد شد. رومر  در دانشکده الهيات و فلسفه دانشگاه هاي توبينگن و هال به تحصيل پرداخت و… از محضر اساتيد به نامي چون پروفسور هرينگ، هگلر، هول، کالر، رايشله، اشلاتر و زيبولد بهره برد. پس از پايان تحصيلات در کسوت استاد

بهائيت فرقه اي منشعب از آيين بابي است، بهائيان اين آيين را دين مي خوانند، ولي مسلمانان عموماً آن را به رسميت نشناخته اند و آن را فرقه منحرف مي شمارند و معمولاً تعبير «فرقه ضاله» را براي آن به کار مي برند. بنيانگذار آيين بهائي، ميرزا حسينعلي نوري معروف به بهاءالله است، و اين

از نکات بسيار مهم در جريان تبعيد بابيان به عراق تلاش بهاء براي تثبيت خود و تبيين جايگاه نداشته خود در بين بابيان بود و در اين راه از هر کوشش منفي و البته خيانت به دوستان و همراهان بابي خود دريغ ننمود جناب بهاءالله از اوضاع آشفته بابيان در عراق و بي توجهي نسبي

برغم‌ مخالفت‌ شديد مرحوم‌ اميرکبير با باب‌ و بهاء، ميرزا آقا خان‌ نوري‌ (رقيب‌ و عامل‌ قتل‌ امير) با حسينعلي‌ بهاء روابط‌ صميمي‌ و همکاري‌ سري‌ داشت. ذيلاً‌ نخست‌ با منش‌ اخلاقي‌ و مواضع‌ سياسي‌ ميرزا آقاخان‌ آشنا مي‌شويم‌ و سپس‌ روابطش‌ با بهاء را بررسي‌ مي‌کنيم. ?? ميرزا آقا خان‌ نوري؛ پيوند با انگليس‌

در جمادي الاولي سال ???? ميرزا آقاسي صدر اعظم وقت (زمان محمد شاه قاجار) امر نمود سيد علي محمد باب را از ماکو به چهريق[?] منتقل ساختند تا کمتر در دسترس مريدان باشد و به آرامي ذکر بابيت به فراموشي سپرده گردد. اين کار خشم باب و بابيان را برانگيخت. لذا حوادثي در پي داشت

با توجه به اينکه اکثر سؤالات دانش آموزان عزيز راجع به مَن يظهرُهُ الله است ? لذا تصميم گرفته شد که در اين بخش ? مَن يظهرُهُ الله را بار ديگر معرفي نمائيم. سيد باب در آثار خود به خصوص در بيان فارسي ? بارها به شخصيتي تحت عنوان مَن يظهرُهُ الله ( کسي که

 بهائيت که يک آيين دست ساز و کاملا مرتبط با استعمارگراني از قبيل انگلستان و امريکاست، در آغاز فعاليت خود را در ايران آغاز کرد.اوج فعاليت اين فرقه انحرافي را بايد در دوران سلطنت مظفرالدين شاه قاجار دانست، که پس از آن در دوره سلطنت احمدشاه، رضاخان و نيز دوره دوم محمدرضا، بهائيان در ايران

روشي که عبدالبهاء براي معرفي اين فرقه جديد پيش گرفته بود همراه با تقيه و احتياط در عنوان کردن مسايل بود. او هنگامي که با شخصي به مذاکره مي‏نشست اين فرقه را يکي از شعبه‏هاي دين اسلام معرفي مي‏نمود و خود نيز هر روز به ظاهر پنج بار در نماز جماعت به امامت شيخ محمد

مرحوم امير، با سركوب قاطع فتنه بابيان و اعدام باب و تبعيد بهاء همراه با انجام برخي اصلاحات سياسي – اجتماعي در كشور در چند سال نخست سلطنت ناصرالدين شاه، براي هميشه راه را بر پيشرفت اين گروه در تاريخ ايران سد كرد. اين نقش بي بديل، چنان كه ديديم، از چشم بابيان و بهائيان

محفل روحاني هيئت  بهائي است که با انتخابات بهائي انتخاب مي‌شود و وظيفه اداره امور جامعه بهائي را بر عهده دارد. بهاييان تأسيسات رسمي روحانيت را مردود مي‌داند و بنابراين وظايف اداري که در مذاهب ديگر به طور سنتي در حوزه مسؤوليت روحانيون مي‌باشند، در بين بهائيان بر عهدة محفل‌هاي روحاني هستند . محفلهاي روحاني

شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود. جانشيني شوقي افندي نيز، مانند موارد قبل، سبب مشاجرات و انشعابات ديگري در ميان بهائيان شد. در واقع،‌ عبدالبهاء نسبت به آن چه پدرش

شوقي افندي در کتاب قرن بديع درباره قره العين ( زرين تاج ، طاهره قزويني ) مي نويسد  : …. نخستين زنيکه در راه ترقي و تعالي نسوان شهيد گرديد … دلاوري که در حين شهادت خطاب به نفسي که در توقيف او قرار داشت به کمال شجاعت اظهار نمود : قتل من در دست

همانگونه که دربخش قبل بيان شد ، عبدالبهاء در وصيت نامه ي خود (الواح وصايا) نوه دختري خويش شوقي افندي را به جانشيني خود انتخاب نمود.  برخي از مبلغين و بزرگان بهائيت همچون عبدالحسين آيتي ( آواره ) و فيض اله صبحي ( کاتب عبدالبها )و ميرزا حسن نيکو و غيره که متوجه دروغگوئيها و

يکي از آثار بهاالله شارع دين بهائي مي‌باشد که به اعتقاد بهائيان وحي منزل بر او بوده‌است(18??-????). اين اثر وصيت‌نامه بهاءالله است. بهاءالله در اين اثر عبدالبهاء فرزند خود را به عنوان جانشين و مرکز عهد و ميثاق الهي پس از خود معرفي کرده‌است.[?] دراين کتاب نه تنها بهاءالله جانشنين خود را انتخاب مي‌کند، بلکه

شوقي افندي ملقب به شوقي رباني  فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود. جانشيني شوقي افندي نيز، مانند موارد قبل، سبب مشاجرات و انشعابات ديگري در ميان بهائيان شد. در واقع،‌ عبدالبهاء نسبت به آن چه پدرش تعيين

کتاب بيان يکي از آثار سيد علي محمد باب است که ام‌الکتاب در ديانت بيان به حساب مي‌آيد. آيات کتاب بيان مشتمل بر تعاليم فلسفي، اخلاقي و اجتماعي ديانت بيان است.)?( بيان فارسي و بيان عربي کتاب بيان فارسي مخزن عمده عقايد ديني و احکام دور بابي است و کتاب بيان عربي محتوياتش با بيان

فرقه بهائيه منشعب از فرقه بابيه است. بنيان گذار آيين بهائيت، ميرزا حسينعلي نوري معروف به بهاءالله است و اين آيين نيز نام خود را از همين لقب برگرفته است. پدرش از منشيان عهد محمد شاه قاجار و مورد توجه قائم مقام فراهاني بود و بعد از قتل قائم مقام از مناصب خود برکنار شد

ايقان از آثار بهاءالله شارع دين بهائي است. اين کتاب در اواخر دوره اقامت در بغداد نگاشته شده‌است (???? ه. ق. مطابق با ???? ميلادي). به اعتقاد بهائيان اين کتاب نيز مانند ديگر آثار بهالله وحي منزل از خداوند بر او بوده‌است. اين کتاب در جواب سوالات حاجي ميرزا سيد محمد خال، دايي سيد علي

ميرزا حسينعلي نوري چهار زن به ترتيب زير داشت  : ? ـ بانو نوابه که اولين زن ميرزا است و پس از آنکه ميرزا با يک جهش از مقام بندگي به رتبه ربوبيت و الوهيت ارتقاء يافت بانو نوا به از طرف وي به لقب (( ام الکائنات )) مفتخر گشت . ميرزا از اين

نخستين بحث کتاب شناسي که قبلا به نظر خوانندگان ماهنامه تحقيقي گوهر رسيد مربوط به کتاب تاريخ قديم وجديد بابيه بود که دنباله آن به موضوع کتاب مطالع الانوار ترجمه داون بر يکرز تأليف شوقي افندي کشيده شد که پس از چاپ و انتشار به ملامحمد نبيل ، شاعر زرندي مداح ميرزاحسينعلي نسبت داده شد

حروف حَي، لقبي است که به ?? نفر از اولين مومنان به سيد علي محمد باب اطلاق مي‌شود. واژه? حروف حي حرف در آثار باب، در معناي مومن به ظهور الهي به کار رفته‌است. به طور مثال، منظور از حروف انجيل و حروف فرقان در آثار او، مومنين به ظهور مسيح و محمد هستند. لفظ

پس از بيست و اندي سال چند بار اظهار و انکار و تکرار ادعا و سکوت، عاقبت در  دفتري مشتمل بر شش هزار کلمه به نام «اقدس » به زبان عربي براي تسجيل انفصال و استقلال خود از بابيان در عکا تدوين شد که صورتهاي متعددي از آن به خط چندتن خطاط که با خود