فرقه های سری

یکی‌ از عناصر مهم‌ و کلیدی‌ تشکیلات‌ بهائیت، سپهبد عبدالکریم‌ ایادی‌ بود که‌ از نفوذ مهم‌ و تعیین‌کننده‌اش در دربار پهلوی، برای‌ پیشبرد اهداف‌ خود و فرقه‌ بهره‌ می‌گرفت. در اسناد سفارت‌ امریکا به‌ سندی‌ بر می‌خوریم‌ که‌ حاوی‌ گزارش‌ […]

جریانی‌ ارتجاعی‌ و وابسته‌ ‌محمدرضا فشاهی، پژوهشگر معاصر، نسبت‌ به‌ غائله‌ بابیت‌ (به‌ عنوان‌ «نهضتی‌ انقلابی») دیدگاهی‌ خوش‌بینانه‌ دارد و البته‌ از خود باب، به‌ عنوان‌ کسی‌ که‌ «با وجود تسلط‌ [؟] بر فلسفه‌ و عرفان، از آیین‌ سیاست‌ و

ولی خنده آور است که: سید باب و میرزا بهاء پس از همه مجاهدات دین مقدس اسلام، تازه قرون جاهلیت و ایام خرافات پرستی و بت پرستی را تجدید نموده، و مردم را بسوی بت تراشی دعوت میکنند، ملاحظه نمائید

 ‌وزیر همایون، اواخر‌ عمر (دوران ورشکستگی‌ سیاسی) به‌ قول‌ بامداد: «انحراف‌ عقیده‌ مذهبی» یافت?، یعنی‌ «بابی‌ شد و ترتیبات‌ دیگری‌ در زندگانی‌ او به‌ وجود آمد و به‌ صورت‌ خیلی‌ عبرت‌ آور و تأ‌سف‌ انگیز درگذشت» ? و کارش‌ (در

دختر آقای میرزا حسینعلی ملقب به «ورقه علیا» از عزیزالله فرزند ورقای سابق الذکر پرسید در ایران چه می کردید؟ برادرش روح الله جواب داد تبلیغ می کردیم فرمودند وقتی که تبلیغ می کردید چه می گفتید عرض کرد می

این مقاله بر آن است تا با نگاهی به پیشینه‌ی تاریخی و نحوه‌ی پیدایش فرقه‌ی بهایی، دلایل و چگونگی گسترش آن را به اجمال بررسی نماید. دین و مذهب همواره عامل تعیین کننده‌ای در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور ما

میرزا حیدرعلی اصفهانی ظاهرا از بهائیان دو آتشه و طرفدار پر و پا قرص میرزا حسینعلی و عباس عبدالبهاء و از مبلغان طراز اول این طایفه عقیده خود را در کتابی به نام بهجه الصدور نوشته و از قول بهاءالله

محمد بیک چاپارچی باشی با غلامانی چند باب را به طرف تبریز بردند ولی آرزوی سید این بود که او را به تهران ببرند چنان چه باب مقصود خود را محرمانه با محمد بیگ گفت و این شخص نیز چون

در اینجا یک مرتبه قسمتی از اشکال گذشته برای نویسنده حل شده، و از خود نوشته های جناب بهاء: خدای سید باب و محبوب و مقصود او را پیدا کردیم، و معلوم میشود سید باب در همه ی طاعات و

عباس افندی نخستین امام بهاییت می گوید:« میرزا تقی خان امیرنظام… سمند همت را در میدان خودسری و استبداد بتاخت.این وزیر شخصی بود بی تجربه و از ملاحظه عواقب امور آزاده، سفاک و بی باک و در خونریزی چابک و

بنام جانان که موسی را لوح ، عیسی را کلمه و محمد را قلم شد. موسی لوح را دید ، تورات آ ورد. عیسی کلمه را دید ، انجیل آورد . محمد قلم را دید، قرآ ن آورد. هر سه

بدون اینکه توضیحی بر مطلب ذیل داده شود عین نوشته قسمتی از یک کتاب بهائیت در اینجا نقل می شود: «… آخوندی در تهران بود معروف به شیخ صلواتی همه روزه بعدازظهر که از امور خویش فراغتی داشت بدکان متوجه

محمد علی خنجی را بشناسیم   محمد علی خنجی قبل از اینکه یک منتقد فرقه بهائیت باشد یک محقق بود و همواره در پی حق و حقیقت قدم می زد و قلم می نگاشت . در سال ???? از دانشکده حقوق

عباس علوی (مبلغ بهائی) تهران را به نام موطن حضرت کردگار توصیف کرده است می گوید به قصر شیرین حرکت نموده مهمان حکومت که یکی از احباب (بهائیان) بود شدیم بعد به کرمانشاه… و از آنجا به موطن حضرت کردگار

بعد از اینکه جناب بهاالله ادعاهای خویش را مطرح کرد و پیروانی پیدا نمود، کم کم بین ایشان و برادرشان صبح ازل اختلاف بوجود آمد و طرفدارانشان به جان همدیگر افتادند. جناب صبح ازل بر برادر غضب نمود و وی

۴ دى ماه، سال روز میلاد حضرت مسیح علیه السلام عیسى علیه السلام مى آمد که به سگى عقور (گزنده) و دیوانه باز افتاد؛ گفت: صَحِبَتکَ السلامه (تندرستى یار تو باشد)! پرسیدند که در حق چنین حیوانى نجس، چنین لفظى

یکی از مبلغان بهائیت به نام محمدطاهر یزدی در عکا در نظر گرفت که در حضور مبارک با لسان قلب به عرض برساند زیرا می دانست که هر فکری به خاطرش خطور کند جمال قدم (بهاء) به آن آگاه است

عبدالبهاء در ۲۸ نوامبر ۱۹۲۱میلادی  ، در سن هفتاد و هشت سالگی  درگذشت . درارتباط با  وقایع  رخ داده شده پس از درگذشت عبدالبهاء در صفحه ۶۳۸ کتاب قرن بدیع اثر قلم شوقی افندی ، ترجمه ی  نصر الله مودّت

مسیحیان صهیونیست‌، از خواسته‌ها و ویژگی‌های‌ خاصی‌ برخوردارند، مثلاً تشویق‌ گفت‌وگوهای‌ یهودی‌ و مسیحی‌، مقابله‌ با افکار ضد یهودی‌، آموزش‌ با نگرش‌ به‌ ریشه‌های‌ یهودی‌ دین‌ مسیح‌، مخالفت‌ با مقامات‌ یهودی ‌میانه‌روی‌ اسرائیلی‌ خواهان‌ روش‌ مصالحه‌ جویانه ی‌ حل بحران‌

ادعای خدایی رهبران بهائی برای اثبات تناقضات فکری باب و بهاء با بررسی مجدد برخی از کتاب های بهائیت، مطالب جدیدی را در اختیار خوانندگان محترم می گذاریم تا روشن شود که رهبران بهائیت علاوه بر ادعای مقام مهدویت و

در اوایل قرن جاری شمسی، کتابی به عنوان ترجمه ی یادداشتها (یا خاطرات و اعترافات) کینیاز دالگوروکی، جاسوس روسیه تزاری در ایران، در کشورمان نشر یافت که نویسنده ی آن، اشعار می دارد: در ژانویه ۱۸۳۴ برابر شعبان ۱۲۴۹ (حدودا

چهارم دى ماه برابر با بیست وپنجم دسامبر، زادروز حضرت عیسى پیام آور صلح و دوستى است. اگرچه مسیحیان کاتولیک و پروتستان این روز را جشن مى گیرند اما بیشتر شمار اقلیت هاى دینى در ایران را ارامنه گریگورى تشکیل

بهاء الله نیز مانند سیّد باب ادّعای خدایی نمود، در ارتباط با این موضوع می توان اسناد زیر را ارائه نمود:   ۱- میرزا حسینعلی(بهاء الله) در صفحه ۲۹۹ کتاب مبین اظهار می دارد : تنها لا اله الّا انا

ترکیه در رشد بهائیت نقش موثری داشت و از طرفی یهودیان هم در دولت عثمانی ناظران و مشاورانی در سه وزارت (نافعه، تجارت و زراعت، پست و تلگراف) داشتند که «بسا یارافندی» صهیونیست یهودی تبار، ناظر وزارت نافعه، دست یهود

… و من امروز ماجرای ایثار سگی را شنیدم و دریافتم که انسان اشرف مخلوقات نیست! در خبرها آمده بود که سگی هنگام آتش سوزی برای نجات چند بچه گربه، جان خود را فدا کرده بود. او با وجود پیشروی

شاید به سادگی باور کردنی نباشد که در نوشته های «باب» و «بهاء» از الوهیت و ربوبیت آن ها سخن رفته است و درباره ی جلال و جبروت خود، رجزها خوانده اند. به گونه ای که خود را «اصل قدیم»

با شروع جنگ جهانگیر و پیوستن عثمانی به آلمان در جنگ با متفقین (انگلیس، فرانسه و امریکا)، روابط پیشوای بهائیان با غرب صلیبی شدیدتر و نتیجتاً حساسیت و مخالفت دولت عثمانی با وی افزونتر گردید. این حساسیت و مخالفت به

مقاله حاضر گذرى است بر بشارت به حضرت عیسى مسیح (علیه السلام) در عهد عتیق که به مناسبت سالروز تولد آن حضرت تقدیم مى‌گردد.مقدمهاصل نبوت براى معتقدان به تورات و تلمود۱ امرى مسلّم است. اساس ایمان دانشمندان یهود این است

واقعه بدشت (اعلان نسخ اسلام ورفتار های قبیح بعضی از سران بابیه) واقعه بدشت نخستین و مهم ترین گردهمایی سران بابی در ???? در بدشت بود.پس از دستگیری و تبعید سید علی محمد باب به قلعه چهریق در ماکو (اعتضادالسطلنه

حمایت امیرکبیر از اقلیت های دینی در ایران البته نه دین سازان دغل باز روادار، اما نه‌ با دین‌سازان‌ وحدت‌ شکن‌   ‌تاریخ‌ ایران، میرزا تقی‌ خان‌ امیرکبیر را رادمردی‌ اصلاحگر می‌داند که‌ عاشق‌ پیشرفت‌ و تعالی‌ ایران‌ بود و