فرقه های سری

عيسى مسيح در جليل مبعوث شد و مردمان چشم انتظار ظهور را با معجزاتى که انجام داد، مجذوب خود کرد. او حدود يک سال بعد در معبد اورشليم رودرروى کاهنان يهودى ايستاد. آنان را گمراه خواند و مردم را بر له آنان شوراند. کاهنان با نفوذ نيز او را که همچنان خود را يهودى مى […]

اشاره:  در طول قرن ها حاكميت كليسا بر سرزمين هاى اروپايى، چهره پيامبر اسلام(صلّي الله عليه و آله و سلّم) با تحريفات فراوان ارائه شده است. از قرن نوزده ميلادى، آثار علمى بهترى در اروپا عرضه شد و در قرن بيستم اين راه ادامه يافت. ويليام مونتگُمرى وات (1909ـ2006) يكى از پيامبرشناسان معروف قرن بيستم

زير سايه هگل، شوپنهاور بر سده نوزدهم سايه انداخته است. شيوه انديشيدن او و خلق و خوي «بدبيني» اعظم او وجهي از وجدان ناشاد و عقلانيت سرگشته تمدن غربي را به خوبي آشکار کرده است. با اين حال از چند جهت شوپنهاور «در مقام آموزگار» نيچه جوان، فيلسوفي غريب و عجول در جماعت فيلسوفان افسرده

آيا سرنوشت علم و دين خصومت متقابل است؟ امروز هر بچه‌ي مدرسه‌اي مي‌آموزد که چگونه گاليله مجبور به زانو زدن شد تا عقيده اش را مبني بر اين که زمين است که به گرد خورشيد مي‌گردد عوض کند، در حالي که عکس نظريه‌ي او، يعني آنچه گاليله به اعتراف کردنش مجبور شده بود درست نبود.

چكيده  اسكوفيلد نويسنده ي كتاب مقدس مرجع، چنان كه مسيحيان منتقد نوشته اند، در يادداشت هاي خود، دچار اشتباهات بزرگي شده است آرا و آموزه هاي او و تفسيرهايي كه از کتاب مقدس انجام داده است، با آموزه هاي حضرت عيسي عليه السلام منافات دارد. اين مقاله به روش كتابخانه اي و با هدف نقد

در سال 1995 و در مراسمي به مناسبت پنجاهمين سالگرد پايان يافتن جنگ دوم جهاني و آزاد سازي آشويتس الي ويزل اين گونه به نيايش پرداخت: «‌اي خداي بخشاينده، آن کساني که اين جايگاه را بوجود آوردند هرگز عفو نفرما. ‌اي خداي رحيم هرگز کساني را که کودکان يهودي را به قتل رساندند شامل رحمت

  نگارنده اين مقاله ابتدا به چگونگى پيدايش بحث تجربه دينى پرداخته است. زمينه پيدايش بحث تجربه دينى، مدرنيته است، كه در دو نكته تلخيص شده است: خودبنياد انديشى بشر و عقل گرايى افراطى. مدرنيته دو رويه براى بحث تجربه دينى پديد آورده است: رويه پديدار شناختى، كه پيشرو اصلى آن شلاير ماخر است; و

در بخش اعظم تحقيقات و بررسي هاي به عمل آمده دربارة مدرنيته و تجدد (Modernity)، مهم‌ترين پيامدي که مورد تأکيد جدي قرار گرفته است، پديدة جهاني شدن (globalization) است. در واقع، مدرنيته پديده‌اي در حال جهاني و همگاني شدن است؛ يعني همان فرايندي که در غرب رخ داده است، در سطحي کلان‌تر در کل جهان

«سيمون وى را، قديس حامى بيرونيان» لقب کرده اند. در فرهنگ دوقرن اخير مسيحيت بيرونى / يا بيرونيان Coutsiders به کس / يا کسانى اطلاق مى شود که معنوى بودن را با پايبندى به مسيحيت تاريخى نهادينه قابل جمع نمى دانند. به ديگر سخن، براى معنوى ماندن چاره اى به جز دست کشيدن مسيحيت تاريخى

پيش درامد شوق آتشين باز آمدن يا آمدن منجى موعود، قرن ها است بشر وامانده از عدالت، معنويت و آزادى را بى قرار ساخته است. هرچند افق نگاه مردمان، گونه هاى مختلفى به انتظار بخشيده است1، اما اين واژه در معناى عام خود يکى از مشترکات بشر وانسان معاصر به حساب مى آيد. در اين

ارتودوکس «Orthodox » يعني چه؟ ارتودوکسها چه عقايدي دارند؟ تاريخ دين مسيحيت و انشعابات آن تا حدودي با تاريخ امپراتوري روم در دوره ي قديم و قرون وسطي گره خورده است. اينک براي توضيح مذهب ارتدکس لازم است نيم نگاهي به تاريخچه ي دولت قديم روم بياندازيم. دولت قديم روم قبل از دوره ي قرون

مارکوس اورليوس اوگوستينوس معروف به سنت اوگوستين (Saint Augustinus) از تأثيرگزارترين فيلسوفان و انديشمندان قرون وسطي محسوب ميگردد. او از شکل دهندگان سنت مسيحي غربي (کاتوليک و پروتستان) به حساب مي‌آيد. زندگي مارکوس اورليوس اوگوستينوس به سال 354 ميلادي در نُميدي (Numidie) شمال آفريقا، از يک مادر مسيحي و پدر غيرمسيحي متولد شده است. او

پاسخ: پس از اينكه نتيجه جنگ صفين به حكميت و داوري كشيده شد، گروهي كه خودشان حكميت را به امام علي – عليه السلام – تحميل كرده، بودند، نسبت به آن معترض شده و از اردوي امام علي ـ عليه السلام ـ كناره گرفتند كه در تاريخ به خوارج مشهورند و چون بر اين عقيده

پاسخ: براي درك بهتر مسئله و سهولت فهم آن قرن اول ميلادي را به سه بخش تقسيم مي كنيم: الف. عصر حياتِ زمينيِ مؤسس دين، يعني حضرت عيسي ـ عليه? السلام ـ كه از سال اول تا 30 ميلادي را شامل مي شود. ب. عصر گسترش مسيحيت كه از سال 30 تا 64 ميلادي را

اشاره  پولس در شمار بحث انگيزترين الاهيدانان مسيحى است كه تأثير عميقى بر سامانه آموزه هاى مسيحيت داشته است. او هرگز نتوانست عيسى را درك كند و به شاگردى اش درآيد، اما وى را بايد از عوامل مهم تشكيل دهنده تاريخ مسيحيت دانست، نه فقط يك شخص خاص. بى گمان در ميان آراى پولس كه

 منسوب به (عنان بن دود) ملقب به (راس الجات). بر خلاف فرقه هاي ديگر يهودي، اين فرقه در روز شنبه و ديگر جشن هاي از خوردن مرغ و ماهي و آهو و ملخ خودداري مي کردند. اين فرقه نبوت عيسي را تصديق مي نمودند و گفته هاي او را مخالف تورات نمي دانستند. آنان عيسي

اشعريان چه كساني هستند ؟ تاريخچه و ارتباط آنها با اهل سنت را بیان کنید؟ پاسخ: مذهب اشعريه از معروف ترين مذاهب كلامي در دنياي اهل سنت است، كه در آغاز قرن چهارم هجري پديد آمد. قبل از آن، مذهب حنبليه، مذهب رسمي و معروف ميان اهل سنت بود. مؤسس مذهب اشعريه ابوالحسن علي بن

پاسخ: تصوير رايج از مسيحيت اوليه اين است كه با يكپارچگي كامل آغاز شد و در ادامه به گروه هايي تقسيم شد اما بخلاف اين تصوير رايج تصوير محققانه اين است كه مسيحيت از همان آغاز با تكثر آغاز كرد. چراكه از همان ابتدا بعضي موضوعات پيچيده موجب نزاعهايي ميان مؤمنان به مسيح ـ عليه

 چکيده   الوهيت حضرت عيسي(ع) يکي از باورهاي رسمي مسيحيت است. سرآغاز اين انديشه به پولس برمي گردد که رسول خودخوانده ي جهان مسيحيت است. او که در ابتدا يهودي متعصّبي بود، سال ها پس از حيات زميني آن حضرت، مدّعي شد که حضرت عيسي(ع) را در مکاشفه اي ملاقات کرده و با دعوت آن

 اين فرقه قائل به تناسخ بودند. به گمان آنان در کتاب دانيال نبي آمده است که خداوند بخت نصر را مسخ کرده و به گونه هفت جانور درنده درآورده تا او را بدين وسيله عذاب داده باشد. http://yahadut.persianblog.irفرقه دوستانيه در دين يهوديت شاخه اي از فرقه سامره، معتقد به عذاب و عقاب در دنيا، که

پاسخ: مسيحيت در طول تاريخ خود، شاهد پيدايش فرقه‌هايي در درون خود بوده است،‌ اگرچه بعضي از اين فرقه‌ها در جهت تعديل رفتار و عقايد كليسا گام برداشته‌اند. اما برخي ديگر برخورد كليسا را در مواجه با اصلاح‌طلبي، تشديد نموده‌اند. مي‌دانيم كه كليسا، خصوصاً در دوران قرون وسطي، خشونت را به حدي رساند كه در

پاسخ: شركت حضرت مسيح عليه السلام در تشكيل حكومت عدل توحيدى جهانى و مساعدت حضرت مهدى عليه السلام در اين امر مهم جهاتى دارد كه به برخى از آنها اشاره مى كنيم : 1- از آنجا كه مسيحيان جماعت زيادى را از مردم عالم تشكيل مى دهند لذا با نزول او از آسمان و مشاهده

مقدمه[1]   فهم ديالكتيكى از وحى مشخصه تفكر كارل بارت بود كه همگان را حيرت زده كرد. اقبال تام بدين كتاب موجب شد كه به سه دانشگاه مهم آلمان يعنى گوتينگن، مونستر و بن دعوت شده ، صاحب كرسى تدريس الاهيات گردد. در سال 1935، بارت به علت خوددارى از اداى سوگند وفادارى به رژيم

به هنگام بحث و بررسي پيوندهاي جريان روشنگري با باطني‌گري عبراني (کابالائيسم) بايد به بعضي از نقطه‌ نظرات مطرح شده در ارتباط با طريقت يهودي موسوم به «فرانکيست‌ها» نيز توجه نمود. اين طريقت که توسط «مسيح دروغين» و يهودي (به ظاهر) تغيير دين داده‌اي به نام جاکوب فرانک(1) بنيانگذاري شد، بين روشنگري و کابالا به

پاسخ: تمام اقوام جهان در انتظار يك رهبر و منجي بزرگ به سر مي برند كه هر كدام او را به نامي مي خوانند ولي همگي در اوصاف كلي و اصول برنامه هاي او اتفاق نظر دارند. بنابراين بر خلاف آنچه شايد بعضي مي پندارند مسالة ايمان به ظهور يك نجات بخش بزرگ اختصاص به

پاسخ: شواهد تاريخي نشان مي دهد كه مسيحيت در سال هاي اوليه پيدايش به كندي رشد نموده و پيروانش در انزوا به سر مي بردند. چنين امري مولود شرايط وجودي و پيدايش دين مسيح بوده. از يك طرف مسيحيت در ميان قومي بوجود آمد كه زمينه سختي براي پذيرش دعوت عموماً و دعوت مسيح خصوصاً

آنچه که از آن با عنوان  راست مسيحي   يا  صهيونيسم مسيحي   يا  بنيادگرايي مسيحي   ياد مي شود از جريان هاي سياسي بالنده درآمريکا است که طي دو دهه گذشته توانسته است نقش بيش از پيش مهمي در روند تصميم گيري هاي سياسي در واشنگتن ايفا نمايد. در کشور ما صهيونيسم مسيحي کمتر مورد بحث قرار

سفر خروج عنوان دومين کتاب تورات مي‌باشد. در اين کتاب به تشريح نحوه خروج بني‌اسرائيل از مصر تحت حمايت حضرت موسي(ع) و رهايي آنان از ظلم و ستم فرعون پرداخته شده است. فرعون بني‌اسرائيل را وادار به بردگي نموده بود و به آزادي آنها رضايت نمي‌داد اما با مشاهده معجزات الهي به دست موسي(ع) و

پاسخ: يكي از دين‌هايي كه خداوند متعال به فرزندان ابراهيم ـ عليه السّلام ـ عنايت فرموده است، دين مسيحيت مي‌باشد. آن طور كه از قرائن و شواهد بر مي‌آيد قبل از اسلام دين مسيحيت آخرين دين بوده است كه خداوند براي هدايت و ارشاد انسانها، به ارمغان فرستاده است. آورنده دين مسيحيت حضرت مسيح ـ

پاسخ: يكي از آموزه هاي مسيحيت مسأله الوهيت حضرت عيسي است اما مقدمتا بايد دانست كه: براي هر موجودي سه حالت متصور است يا وجود برايش ضرورت دارد و خود به خود موجود است و به اصطلاح واجب الوجود است يا وجود برايش ضرورت ندارد و مرهون ديگري است و به اصطلاح ممكن الوجود است