پرونده خدا

 در اسلام و زبان قرآن و زبان اهل‌بيت معصومين، شهادت گزينش مرگ سرخ متکي بر شناخت و آگاهي و بر مبناي آزادي و اختيار در مبارزه عليه موانع تکامل و خطوط انحرافي و طاغوتي است که مجاهد با همه‌ي منطق و شعور و بيداري و بينايي و حضور خود انتخاب مي‌کند، رسوا مي‌کند، انشاء مي‌کند […]

شما درباره مرگ و لحظه‌ی جان دادن و… چه می‌دانید؟ آیا تا کنون به لحظه‌ای که عزائیل به سراغتان می‌آید اندیشیده‌اید؟ آیا تا بحال بالای سر کسی که در حال جان دادن است، بوده‌اید؟ اصلا فکر می‌کنید عزرائیل چه جور موجودی است؟ در این چند خط نه مطلب ترسناک هست و نه حرفهای دوست نداشتنی

پيش از پاسخ دهي به پرسش شما توجه به دو نكته ضروري است: نكته اول: در عالم هستي عوالمي وجود دارد (در يك ديدگاه كلي سه عالم مادي، مثال، تجرد) هر يك از اين عوالم داراي احكام، قوانين و سنن مختص به خود است، عالم دنيا و عالم آخرت و قيامت دو عالم از عوالم

منزل اول، از ظهور نشانه‌های رستاخیز آغاز می‌گردد، این حقیقت قابل توجه است که در قرآن مجید آیات فراوانی یافت می‌شود که نشانه‌های نزدیک شدن قیام قیامت را بازگو می‌کند. مواردی که ذیلاً مطرح می‌شود حوادث مهم و تکان‌دهنده‌ای است که قبل از قیامت رخ می‌دهد و هر کدام هشداری است برای پایان جهان، یا

ماهيت و مصاديق ايثار و شهادت : «شهادت» در تفکر اسلامي به معناي گذشتن از سرمايه جان و هستي خود در راه يک هدف و آرمان الهي است. در تعريف « شهادت» در انديشه اسلامي، آن چه که اصالت و اهميت دارد و در واقع محقق کننده ي حقيقت مقام شهادت مي باشد، همانا انگيزه

شهید سید مرتضی آوینی 1)الهی اگر جز سوختگان را به ضیافت عنداللهی نمی‌خوانی، ما را بسوز آنچنان که هیچ‌کس را آنگونه نسوخته باشی. 2)شهادت پایان نیست، آغاز است، تولدی دیگر است در جهانی فراتر از آنکه عقل زمینی به ساحت قدس آن راه یابد. تولد ستاره‌ای است که پرتو نورش عرصه زمان را در می‌نوردد

در قرآن آيات متعددي درباره شهيد و فضيلت آن در راه خدا ذکر شده است که به اختصار قسمتي از آن را بيان مي‌کنيم.الف- بررسي آيات قرآن 1- سوره بقره، آيه 154: «و لا تقولوا لمن يقتل في سبيل‌الله اموت بل احياء ولکن لا تشعرون» «کسي را که در راه خدا کشته شد، مرده نپنداريد،

حضرت عبّاس عليه السّلام كه اكبر اولاد اُمُّالبَنين وپسر چهارم اميرالمؤ منين عليه السّلام بود و كُنْيَتش ابوالفضل و مُلَقّب به (سقّا) و صاحب لواى امام حسين عليه السّلام بود، چنان جمال دل آرا و طلعتى زيبا داشت كه او راماه بنى هاشم مى گفتند و چندان جسيم و بلند بالا بود كه بر پشت

مـشـهـور ميان علماى شيعه آن است كه در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان سنه چهلم از هجرت در وقـت طـلوع صـبح حضرت سيّد اوصياء على مرتضى عليه السّلام از دست شقى ترين امّت ابـن مـلجـم مـرادى لعين ، ضربت خورد و چون ثُلثى از شب بيست و يكم آن ماه گذشت روح مـقـدّسـش بـه ريـاض

مـكشوف باد كه چون ماءمون حضرت جواد عليه السلام را بعد از فوت پدر بزرگوارش به بغداد طلبيد و دختر خوب را تزويج آن حضرت نمود، آن جناب چندى كه در بغداد بود از سوء معاشرت ماءمون منزجر گرديد از ماءمون رخصت طلبيد و متوجه حج بيت اللّه الحرام شـد و از آنـجـا به مدينه

بدان كه سال شهادت آن حضرت به اتفاق ، در سنه دويست وپنجاه وچهار هجرى بوده ودر روز وفـات اخـتلاف است . جمله اى از علما روز سوم ماه رجب را اختيار كرده اند وبنابر آنكه ولادت آن حـضـرت در سـنـه دويـسـت ودوازده بـاشـد سـن شـريـفـش ‍در وقـت وفـات قـريـب چـهـل ودوسـال بـوده ودر وقـت

در تاريخ شهادت حضرت صادق عليه السلام و ذكر سبب شهادت وفـات كـرد حـضـرت صـادق عـليـه السـلام در مـاه شـوال سـنـه يـك صـد و چـهـل و هـشـت بـه سـبـب انـگور زهرآلود كه منصور به آن حضرت خـورانـيـده بـود. و در وقـت شـهـادت از سـن مـبـاركـش شـصـت و پـنـج سـال گـذشـتـه بـود و در كـتـب مـعـتـبـره

ابـوالفـرج گفته كه از اولاد ابوطالب دو تن در واقعه حرّه شهيد گشت يكى ابوبكربن عبداللّه بن جعفر بن ابى طالب عليه السلام و ديگر عون اصغر و او نيز فرزند عبداللّه بـن جـعـفـر بـرادر عون اكبر است كه در كربلا شهيد گشت و مادر او جمانه دختر مصيب نجبه اسـت كـه بـه جـهت خونخواهى

عـلامـه مـجـلس رحـمـه اللّه در ( جـلاءالعيون ) فرموده : ابن بابويه رحمه اللّه و ديـگـران روايـت كـرده اند از مردى از اهل قم كه گفت : روزى حاضر شدم در مجلس ‍احمد بن عـبـيـداللّه بـن خاقان كه از جانب خلفاء والى اوقاف و صدقات بود در قم و نهايت عداوت نـسـبـت بـه اهـل بـيـت

در اخبار حضرت رضا عليه السلام به شهادت خود مؤ لف گويد: كه من در اين فصل اكتفا مى كنم به آنچه علامه مجلسى رضوان اللّه عليه در ( جلاءالعيون ) نگاشته ، فرموده : ابن بابويه به سند معتبر روايت كرده است كه مردى از اهل خراسان به خدمت امام رضا عليه السلام آمد

مؤ لف گويد: كه من در اين فصل اكتفا مى كنم به آنچه علامه مجلسى در  جلاءالعيون  نگاشته ، فرموده : سيد بن طاووس رضى اللّه عنه روايت كرده است به سند معتبر از حـضرت صادق عليه السلام كه در سالى از سالها هشام بن عبدالملك به حج آمده در آن سال من در خدمت

 پس بقاى آن حـضـرت بـعد از پدر بزرگوار خود، نود وپنج روز بوده . واگرچه در روايت معتبر وارد شـده اسـت كـه مـدت مـكـث آن مخدّره بعد از پدر خود در دنيا هفتاد وپنج روز بوده لكن توان وجـهـى بـراى آن ذكـر كـرد بـه بـيـانـى كـه مـقـام ذكـرش در ايـنـجا نيست ولكن خوب است عـمـل

▪ امام‌ علی‌ (ع) می‌فرماید: وَ اللهِ لاَبْن‌ُ اَبی‌ طالِب‌ٍ اَنَس‌ُ بِالمَوت‌ِ مِن‌َ الطِّفْل‌ِ بِثَدی‌َ اُمِّه‌ِ؛ به‌ خدا سوگند،پسر ابوطالب‌ به‌ مرگ‌ مشتقاق است‌ بیش‌ از آنچه‌ كودك‌ را به‌ پستان‌مادر اشتیاق‌ است‌. ● چرا شوك؟ اگر مرگ‌ محمل‌ انتقال‌ از دنیای‌ متغیّر و فانی‌ به‌ جهان‌ ثابت‌ و پایدار است‌،پس‌ چرا بی‌صبرانه‌ در انتظارش‌

● چهره‌های‌ انسان‌ در روز قیامت‌ چهره‌ها و صورت‌هایی‌ در روز قیامت‌ تابناك‌ وشادمان‌ و به‌ سوی‌ پرودگارشان‌ نگرنده‌ و شیداهستند. این‌ تعابیر برای‌ رساندن‌ مفهموم‌ شادمانی‌بی‌زوال‌ مومنان‌ نیكوكار است‌ كه‌ در روز قیامت‌ باروی‌ نورانی‌ و درخشان‌ محو تماشای‌ وعده‌های‌بی‌تخلف‌ خدایشان‌ هستند و از این‌ خرسندی‌بی‌زوال‌ باطن‌ و ظاهرشان‌ خشنود و خوشحال‌است‌ اما در

صاحب فضيلت تقوا و ايمان ، مرحوم دكتر احمد احسان كه سالها مقيم كربلا بود و چند سال آخر عمرش مجاور قم بود و در همانجا مرحوم و مدفون گرديد تقريبا در 25 سال قبل در كربلا نقل فرمود كه روزى جنازه اى را ديدم كه جمعى اورا به حرم مطهر حضرت سيدالشهداء عليه السّلام

آیا نفس و یا به عبارتی روح آدمی موجودی است مجرد از ماده؟(البته مراد ما از نفس آن‏حقیقتی است که هر یک از ما در هنگام سخن با عبارت: من، ما، شما، او، فلانی، وامثال آن از آن حکایت می‏کنیم و یا بدان اشاره مینمائیم، و نیز مراد ما به تجرد نفس این است که‏موجودی

سازگاری با مرگ عزیزان مرگ عزیزان مهم ترین رویداد در زندگی است و باعث بحران عاطفی شدید می شود. مرحله «بهبود» آرام و تدریجی است، زیرا پذیرش واقعیت مشکل است و فرد دچار سردرگمی می شود. اگر فرد مرگ را به عنوان واقعیت زندگی بپذیرد، غم و اندوهش کمتر می شود. فرد باید بپذیرد که

اصطلاحاتی نظیر بی‌هوشی، كما، مرگ مغزی و حالت نباتی را زیاد شنیده‌اید اما مسلما تعریف دقیق این واژه‌ها را نمی‌دانید. این حالات سطوح مختلف هوشیاری هستند كه در شرایط خاص برای بیماران اتفاق می‌افتند. این وضعیت‌ها برای خود بیمار و اطرافیان خوشایند نیستند، چرا كه در بسیاری از موارد اطرافیان در حالت بلاتكلیفی قرار می‌گیرند

یک ملاحظه فلسفی     «مرگ همه معانی و شدن‌ها را نابود می‌کند و به جای آنها پوچی و پایان مطلق می‌نشاند». ف.گونزالس گروتسی عبارت فوق‌الذکر، عصاره تلقی متعارف سکولار از مرگ را بیان می‌کند. اگر ما اطمینان به وجود پس از مرگ را بر حسب دیدگاه ادیان سنتی از خود دور کنیم و رویکرد نوین

تفسیر زندگی و فهم اعماق نظری آن, بدون درك عمیق از مسئله مرگ, امكان ندارد. نه فقط بدان رو كه گفته اند (تعرف الاشیاء باضدادها) بلكه نیز از این جهت كه هیچ جمله ای را تا پایان نگرفته است, اجازه تفسیر و مفهوم گیری و معنایابی نداریم. زندگی با تولد ـ یا كمی پیش از

هر دقیقه ۱/۴نفر در جهان از زندگی دست می شویند     به طور متوسط در هر دقیقه ۴/۱ نفر در جهان بر اثر خودکشی می میرند. گر چه خودکشی مهمترین معضل جهان نیست، اما آمارهای سازمان بهداشت جهانی (WHO) و سازمان های بهداشتی کشورها، نگرانی جهانی از میزان خودکشی جوانان را افزایش داده است. خودکشی

در حوزه روانشناسی ، فشارهای روانی و مشكلات به دسته های مختلف تقسیم می شوند كه در بعضی مواقع آدمی با استفاده از توان و استعداد خود یا دیگری ، می تواند آنها را حل كرده یا تغییر دهد و بعضی مسائل نیز هست كه صرفاً باید آنها را تحمل كرد.     ● داغ عزیزانمان

 از مرحوم آقاميرزا محمود شنيدم كه فرمود در نجف اشرف مرحوم آقا شيخ محمد حسين قمشه اى كه از فضلا و تلاميذ مرحوم سيد مرتضى كشميرى بود مشهور شده بود كه ((از گور گريخته )) و سبب اين شهرت چنانچه از خود آن مرحوم شنيدم اين بود كه ايشان در سن هيجده سالگى در قمشه

به سند حسن بلكه صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه : جبرئيل نزد زوال شمس روز هشتم ذيحجه به نزد حضرت ابراهيم عليه السلام آمد و گفت :اى ابراهيم !سيراب شو، يعنى آب تهيه كن براى خود و اهل خود، و در آن وقت ميان مكه و عرفات آب نبود،

ابن بابويه رحمه الله از ابن عباس روايت كرده است كه : حضرت يوشع بن نون بعد از حضرت موسى عليه السلام بنى اسرائيل را در شام جا داد و بلاد شام را در ميان ايشان قسمت نمود، يك سبط ايشان را فرستاد به زمين بعليك و آن سبطى بودند كه الياس پيغمبر عليه السلام