چهارده خورشید

کار و اشتغال درکتابهای تاریخی موضوع کار و اشتغال امام رضا (ع) کمتر پرداخته شده است و این امر به خاطر دو مسئله مهم است: 1- زندگی ویژه امام رضا (ع) نسبت به دیگر امامان از نظر ظهور در جامعه و علنی شدن فعالیت او و بیرون آمدن امام از حالت تقیه بویژه در سالهای […]

شفای دردها مشهدی رستم پسر علی اکبر سیستانی فرمود: من دوازده سال قبل از این تاریخ (سیزدهم ماه ربیع الثانی سنه 1335) از سیستان به مشهد مقدس مشرف و مقیم شدم پس از دو سال زوجه ام از دنیا رفت و بعد از آن درد شدیدی به پای راست و کمرم عارض شد. به نحوی

در چنين روزي، يعني در روز عرفه سال 60 هجري، پسر عموي با شهامت امام حسين (ع) و فرستاده آن حضرت به كوفه، به شهادت رسيد. كيفيت شهادت آن جناب در منابع تاريخي تشيع به شرح زير است: علامه مجلسي (ره) در جلاء‌العيون نقل مي‌كند: هنگامي كه حضرت «مسلم ابن عقيل» صداي پاي اسبان را

 چند حکایت از مولایمان باقرالعلوم(ع) كثيرالذكر1- ابن قداح از امام صادق (ع) نقل مى‏ كند كه فرمود: پدرم (امام باقر) كثيرالذكر بود، خدا را بسيار ياد مى‏ كرد، من در خدمت او راه مى‏ رفتم مى ‏ديدم كه خدا را ذكر مى ‏كند. با او به طعام خوردن مى‏ نشستم، مى‏ ديدم كه زبانش به

آيت الله سيد محمد هادى ميلانى در شامگاه هفتم محرم سال 1313 هجرى قمرى (1272 ش) در شهر نجف اشرف به دنيا آمد. پدرانش همه از سادات حسينى در مدينه منوره بودند و از جهت شرافت علمى و معنوى ، از بزرگان آن ديار به شمار مى رفتند. در پى دعوت شيعيان آذربايجان، سيد حسين

ورود به بصره برای پاسخگوئی به سئوالات محمد بن فضل هاشمی میگوید: هنگامی که حضرت موسی بن جعفر علیه السلام شهادت یافت، وارد مدینه شدم و خدمت حضرت رضا علیه السلام رسیدم و به آن حضرت به عنوان “ولی امر” سلام کردم و تمام اموالی را که نزدم بود به آن حضرت تقدیم داشتم. سپس

نماز صبح شیخ صدوق در عیون از ابوعلی بیهقی از محمد بن یحیی صولی نقل کرده است که :مادر پدرم که نام او غدر بود برای من گفت که مرا با چند کنیز از کوفه خریدند و نزد مأمون آوردند از نظر خوراک و پوشاک و زر در خانه او گویا در بهشت بودیم پس

وجود و شناخت صفات خدا ـ جهان آخرت يكي از منكران وجود خدا، نزد حضرت رضا ـ عليه السّلام ـ آمده، گروهي در محضر آن حضرت بودند، امام به او فرمود: اگر حق با شما باشد (ولي چنين نيست) در اين صورت ما و شما برابريم، و نماز و روزه و زكات و ايمان ما

مازندرانی ـ محمد صالح (1297- 1391ق) در کربلا به دنيا آمد سنين جوانی خود را در مازندران گذراند و از محضر پدرش ميرزا فضل‌الله حائری مازندرانی بهره‌مند شد و سپس به نجف رفت و سال‌ها درس آخوند خراسانی و ميرزا حسين خليلی و سيدمحمد کاظم يزدی را درک کرد و به اجتهاد رسيد. در شعر

فتوا دادن امام صادق (ع) فرمود: فتوا دادن، برای کسی که با باطن پاک و به دور از آلودگی‌های نفسانی، از خداوند استفتا نکند و اخلاص نورزد و درون را پاکیزه ندارد، روا نباشد، زیرا هر کس فتوا دهد حکم صادر نموده و حکم، درست نیفتد مگر به اذن و برهان خداوند عز و جل

شفای چشم سید حاج شیخ عباس قمی رضوان الله تعالی علیه درکتاب فوائدالرضویه ذکر نموده که از سید جلیل و عالم نبیل سید حسین خلف سید محمد رضا نجل سید مهدی بحرالعلوم طباطبائی رضوان الله علیهم اجمعین فرموده که آنجانب در اواسط عمر بضعف چشم مبتلا شد و کم کم ضعف شدت نمود تا از

علم ودانش امام صادق (ع) فرمود: علم، اصل هر صفت نیکوست و منتهای هر جایگاه رفیع. از این روی پیامبر (ص) فرموده است: کسب علم (تقوا و دین) بر هر فرد مسلمان چه زن و چه مرد واجب است. و نیز فرمود: دانش بجویید، اگر چه در چین باشد. آن دانش، علم خودشناسی است و

مکان خدا در عرش؟! مناظره امام رضا(ع) با ابو مره مسیحی شخصی به نام ابوقره خدمت امام رضا ـ علیه‌السّلام ـ رسید و مسائل مختلفی را مورد گفتگو قرار داد، تا اینکه بحث به توحید منتهی شد و پرسید: خدا کجاست؟ امام: «کجا» مکان است، و این نوع سؤال سؤال، حاضر از غائب است، «مانند

خوی خوش امام صادق (ع) فرمود: خوی خوش، زیبایی و زیور دنیا و پاکی (از گناهان) در آخرت است و دین با آن کمال یابد و وسیله قرب به خداست. این موهبت، جز به اولیا و برگزیدگان حقی، ارزانی نشده است، زیرا خداوند دریغ دارد از این که الطاف خود و حسن خلق را جز

رد سائل نکند حضرت حجةالاسلام آقای حاج میرزا حبیب الله ملکی دام ظله از حاج سید حسین حکاک نقل کرد: در زمانی که حاج میرزا موسی خان، متولی آستان قدس رضوی بود یک نفر از علماء نجف به زیارت حضرت رضا (علیه السلام) مشرف شده بود. چندی که گذشت هزینه و مخارجش تمام شد و

عفو امام صادق (ع) فرمود: عفو به هنگام قدرت، از سنت‌های پیامبران خدا ترسان است و معنای عفو آن است که رفیقت را در گناهی که آشکارا مرتکب شده مؤاخذه نکنی؛ در حالی که خود در نهان مرتکب آن شده‌ای و بر او احسان و نیکی کنی. کسی را به مقام عفو راهی نیست، جز

کشتن ذوالرّیاستین در حمام مرحوم علی بن ابراهیم قمّی از خادم حضرت علی بن موسی الرّضا علیه السلام – به نام یاسر – حکایت کند: روزی مأمون – خلیفه عبّاسی – به همراه امام رضا علیه السلام و نیز وزیر دربارش – به نام فضل بن سهل معروف به ذوالرّیاستین – به قصد بغداد از

قتدا امام صادق (ع) فرمود: نشاید اقتدا کردن به هر کسی، بلکه درستی اقتدا باید بر مبنای معیارهای الهی که از سوی او مقرر شده است باشد. اقتدا به این نیست که انسان در اعمال و حرکات ظاهری از کسی تقلید کند یا خود را به اولیا و ائمه دین نسبت دهد. خدای تعالی فرمود:

وجود و شناخت صفات خدا ـ جهان آخرت مناظره امام رضا(ع) با یکی از منکران خدا یکی از منکران وجود خدا، نزد حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ آمده، گروهی در محضر آن حضرت بودند، امام به او فرمود: اگر حق با شما باشد (ولی چنین نیست) در این صورت ما و شما برابریم، و

ظروف و دیگ سنگی هنگامی که مأمون حضرت رضا علیه السلام را از مدینه به خراسان احضار کرد، آن حضرت در مسیر راه ، معجزات و کراماتی را به اذن خداوند متعال به مردم و همراهیان خود ارائه نمود. از آن جمله وقتی امام علیه السلام به روستای سناباد رسید، بر کوهی – که از

رد پول سید نصراللّه بن سید حسین موسوی (سید اجل شهید سعید ادیب آقا سید نصرالله موسوی آیتی در فهم و ذکاوت و حسن تقریر و فصاحت که در روضه منوره حسینیه مدرّس بود و کتب در مسائلی تصنیف کرده از جمله الروضات الزاهرات فی المعجزات بعدالوفات و سلاسل الذهب و غیر ذلک که به

تواضع و فروتنی  امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: تواضع، اساس هر شرف و مرتبت و مقام رفیع است. اگر تواضع را زبانی گویا بود، مردم را به ارزشی و جایگاه خود آشنا می‌کرد.  تواضع، آن است که برای خدا و در راه او باشد و اگر جز این باشد، نیرنگ است نه

بردباری امام صادق (ع) فرمود: بردباری، چراغ الهی است که انسان را به محضر خود رهنمون می‌شود و کسی به مرتبه بردباری می‌رسد که به انوار معرفت و توحید مؤید باشد. در پنج موضع بردباری شایسته است: ۱) عزیزی که ذلیل شود؛ ۲) راست گویی که به دروغ گویی متهم شود؛ ۳) آن که به

وجود صانع ـ شناخت خداوند مناظره امام صادق(ع) با طبیب هندی (منکر خدا) امام: اگر چیزی را بگویم که در خواب دیده‌ای «و بر خلاف سراب که هیچگونه اثر عینی ندارد، در تو اثر گذاشته باشد، و از آن لذت برده باشی» سخنم را تصدیق می‌کنی؟ طبیب: آری. امام: تا به حال در خواب آمیزش

خاک، در خون خدا می‌شکفد، می‌بالد داستان‌هایی از تربت 1 موج شدیدی تمام دریا را فراگرفته بود. جمعیت نگران شدند. یکی گفت «نکند همین‌جا بمانیم و به جده نرسیم… خدایا ممکن است! رحم کن!» دیگری با چهره‌ای گرفته گفت «باید کاری کرد» و بلند شد. کشتی تکان‌های شدیدی می‌خورد و مدام به سمت چپ و

مشورت امام صادق (ع) فرمود: در امور خود در آن‌هایی که صلاح دین و دنیا اقتضا می‌کند با کسی مشورت کن که دارای پنج خصلت باشد: عقل و علم و تجربه و خیرخواهی و تقوا. اگر او را یافتی، از هر پنج خصلت بهره جوی و عزم بربند و بر خداوند متعال توکل کن که

وجود صانع (آفریننده) ـ شناخت خداوند مناظره امام صادق(ع) با طبیب هندی (منکر خدا) امام: آیا امکان دارد حکیم و دانای جهان هستی پدیده باشد؟ طبیب: نه. امام: این (هلیله) را هنگام پدید آمدن، و پس از اینکه فاسد می‌شود و از بین می‌رود ملاحظه کرده‌ای؟ طبیب: آری، ولی من اعتراف کردم که (هلیله) پدیده

آداب برادری امام صادق (ع) فرمود: سه چیز در هر زمانی عزیز است: برادری در راه خدای تعالی و زنی صالح و مهربان (که محبت و مهربانی او) برای خشنودی خداوند عز و جل و فرزندی رشید و صالح. و آن کس که این سه را داشته باشد، خیر دو سرای را دریافته و بهره

مجتهدی ـ جعفر (1303- 1374ش) در 27 جمادی الثانی 1343ق برابر با اول بهمن 1303ش در خانواده‌ای بسيار متدين و مرفّه در تبريز زاده شد. از دوران کودکی به دنبال کشف حقايق و اسرار بر آمد و در قبرستان متروکه‌ی شهر گوری فراهم ساخت و شب‌ها را در آن به فکر و ذکر سپری می‌کرد.

ستاندن و بخشیدن  امام صادق (ع) فرمود: آن که ستاندن را بیش از بخشش دوست بدارد، زیان کار است؛ زیرا او به سبب غفلتش، آنچه را که امروز است، از آنچه در آینده (آخرت) است، برتر می‌پندارد. وهر گاه که مؤمن ستاند، سزاوار است به حق بستاند و چون می‌بخشد، در راه حق و از