عاشقانه و عالمانه

 پیامد بدزبانی و زشت گویی     ما کانَ الفُحشُ فی شی‏ءٍ قَطُّ الّا شانَهُ، ولا کانَ الحَیاءُ فی شی‏ءٍ قَطُّ الّا زانَهُ.     (۹/۴۵۴۲؛ بحار: ۷۹/۱۱۱) زشت گویی( و زشت کرداری) هرگز در چیزی نبود، مگر این که آن را […]

تبلیغ دروغ از کالا     ثلاثهٌ لا یَنْظُرُ اللَّهُ الَیهِم… والمُزَکّی سِلْعَتَهُ بالکَذِبِ.(۲/۶۲۰، بحار: ۷۵/۲۱۱)     خداوند به سه گروه نگاه نمی کند… و گروهی که از کالای خود تبلیغ دروغ کنند.  کاسب راستگو، همنشین شهدا     التّاجرُ الأمینُ الصَّدوقُ

 مؤمنان، برادر یکدیگر     المؤمنونَ اخْوَهٌ، تَتَکافی دِماؤهُم، وَهُمْ یَدٌ علی مَن سِواهُم، یَسْعی بذِمّتِهم أدناهُم. (۱/۶۴؛ امالی مفید: ۱۸)     مؤمنان برادرند، خونشان برابر و در برابر دیگران یکدست اند. و کمترین آنان (می‏تواند) کسی را در امان همه

پیری  پیری و جوان شدن آرزو     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ وتَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ: الحِرصُ والأمَلُ.(۱۴/۶۶۵۸؛ تحف العقول: ۵۶)   آدمی‏زاد پیر می‏شود و دو چیز در او جوان می‏گردد: آزمندی و آرزو. حرص پیران به دنیا     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ ویَشِبُّ

 پرخوری عامل بیماری روح و جسم     مَنْ قَلَّ طُعْمُهُ صَحَّ بَطْنُهُ وَصَفَا قَلْبُهُ، وَمَنْ کَثُرَ طُعْمُهُ سَقُمَ بَطْنُهُ وقَسَا قَلْبُهُ. (۱/۱۵۶؛ تنبیه الخواطر: ۱/۴۶) آن که غذا کم خورَد، معده ‏اش سالم ماند و صفای دل یابد. و هر

تهمت  سزای تهمت به مؤمن     مَن بَهَتَ مؤمناً أو مؤمنهً أو قالَ فیهِ ما لیسَ فیهِ أقامَهُ اللَّهُ تعالی یومَ القیامهِ علی تَلٍّ مِن نارٍ حتّی یَخرُجَ مِمّا قالَهُ فیهِ.(۲/۵۹۲؛ بحار: ۷۵/۱۹)     هر کس به مرد یا زن

بخیل ترین مردم    انَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُکِرتُ عِندَهُ ولَم یُصَلِّ عَلَیَّ.(۷/۳۱۶۴؛ کنزالعمال: ۲۱۴۴)     بخیل‏ ترین مردم، کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد. کم آسایش ترین مردم     أقلُّ النّاسِ

 توکل به خدا، راه کسب تقوا     مَن أحَبَّ أن یَکونَ أتقَی النّاسِ فلْیَتَوکَّلْ علَی اللَّهِ(۱۴/۷۰۳۸؛ معانی الاخبار: ۱۹۶)     هر که دوست دارد با تقواترین مردم باشد، باید به خدا توکّل کند. توکل بر خدا، نیروبخش انسان مؤمن    

 بیشترین سبب ورود به بهشت     أکْثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتی الجَنّهَ: تَقْوی اللَّهِ وحُسْنُ الخُلقِ.(۲/۷۹۶؛ کافی: ۲/۱۰۰)     امّت من بیشتر به سبب دو چیز وارد بهشت می‏شوند: خدا پروایی و خوشخویی سه خصلت بهشتی     ثلاثٌ مَن لَقِیَ

 توانگری، پشتیبان پرهیزکاری     نِعمَ العَونُ علی تَقوَی‏اللَّهِ الغِنی.(۹/۴۴۰۲؛ مستدرک الوسائل: ۱۳/۱)     توانگری، چه نیکو یاوری است برای پرهیزگاری از خدا. راه ثروتمند شدن     مَن أرادَ أن یَکونَ أغنَی الناسِ فَلْیَکُنْ بما فی یَدِ اللَّهِ أوثَقَ مِنهُ بما

بی بلا، منفور خدا     انَّ اللَّهَ یُبغِضُ العِفْرِیَهَ النِّفْرِیَهَ الّذی لَم یُرْزَأْ فی جِسمِهِ ولامالِهِ.    (۲/۵۷۲؛ بحار: ۸۱/۱۷۴) خداوند انسان شیطان صفتی را که بلای جسمی و مالی نمی‏بیند دشمن دارد.  پرورش مؤمن با بلاء     انَّ اللَّهَ لَیُغذّی

پرهیز از تعصب [بی جا و بی مورد]     مَن تَعَصَّبَ أو تُعُصِّبَ لَهُ فقَد خَلَعَ رِبْقَ الایمانِ مِن عُنُقِهِ.(۸/۳۷۹۴؛ کافی: ۲/۳۰۸)     کسی که تعصّب بورزد یا برایش تعصّب بورزند، حلقه ایمان را از گردن خویش باز کرده ‏است.

بی نیازی بی نیازترین مردم     اِرْضَ بِقَسْمِ اللَّهِ تَکُنْ أغنَی الناسِ.(۵/۲۰۹۲؛ بحار: ۶۹/۳۶۸)     به قسمت خدا راضی باش، بی‏نیازترین مردم خواهی بود. برکت  عوامل بی برکتی     أرْبَعٌ لا تَدخُلُ بَیتاً واحدهٌ مِنهُنَّ الّا خَرِبَ ولَم یَعْمُرْ بالبَرَکهِ:

 بزرگ و فراوان بودن عملِ همراه با تقوا     کُن بالعَمَلِ بالتَّقوی أشَدَّ اهتِماماً مِنکَ بالعَمَلِ بغَیرِهِ؛ فانّهُ لا یَقِلُّ عَملٌ بالتَّقوی، وکَیفَ یَقِلُّ عَملٌ یُتَقَبَّلُ ؟!(۱۴/۷۰۰۲؛ بحار: ۷۰/۲۸۶)     به عملِ با تقوا بیشتر اهتمام داشته باش تا به

پارسایی، اساس ایمان     لکلِّ شَی‏ءٍ اُسٌّ، واُسُّ الایمانِ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ کنزالعمال: ۷۲۸۴)     هر چیزی بنیادی دارد و بنیاد ایمان پارسایی است. پارسایی، ملاک و معیار دین     مِلاکُ الدِّینِ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ کنزالعمال: ۷۳۰۰)     قوام دین بر پارسایی است.  برترین

 متکبران، منفورترین‏ ها     أمقَتُ الناسِ المُتَکبِّرُ.(۱۱/۵۰۸۴؛ بحار: ۷۳/۲۳۱)     منفورترین مردمان، شخص متکبّر است.  بدترین بندگان خدا     ألا اُخبِرُکُم بِشَرِّ عِبادِ اللَّهِ؟ الفَظُّ المُتَکبِّرُ، ألا اُخبِرُکم بخَیرِ عِبادِ اللَّهِ ؟ الضَّعیفُ المُستَضعَفُ.(۷/۳۲۴۶؛ کنزالعمال: ۵۹۴۴)     آیا شما را

 بهترین افراد امت     خَیْرُ اُمّتی أزْهَدُهُمْ فی الدُّنْیا، وأرْغَبُهُمْ فی الآخِرَهِ.(۱/۱۹۴؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۳)     بهترین افراد امّت من آنان اند که به دنیا بی‏اعتناتر و به آخرت مشتاق‏ ترند. گزیده ترین فرد امت     خَیْرُ اُمّتی مَنْ هَدَمَ

 نهی از تحقیر بندگان خدا     لا یَزْرَأنَّ أحدُکُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا یَدری أیُّهُم ولیُّ اللَّهِ.    (۳/۱۲۲۴؛ بحار: ۷۵/۱۴۷) هیچ یک از شما نباید احدی از بندگان خدا را خوار و بی مقدار شمرد؛ زیرا نمی‏داند که

 ترجیح پیامبر بر خود     لا یُؤمنُ عَبدٌ حتّی أکونَ أحَبَّ الَیهِ مِن نَفْسِهِ، وتَکونَ عِتْرَتی الَیهِ أعَزَّ مِن عِتْرَتِهِ، ویکونَ أهْلی أحَبَّ الَیهِ مِن أهْلِهِ، وتکونَ ذاتی أحَبَّ الَیهِ مِن ذاتِهِ.(۲/۹۷۲؛ علل الشرایع: ۱۴۰)     هیچ بنده‏ای ایمان ندارد

آبرو  حفظ آبروی مؤمن، سپر آتش     مَن رَدَّ عَن عِرضِ أخیهِ کانَ لَهُ حِجاباً مِنَ النّارِ.(۸/۳۵۵۰؛ امالی مفید: ۳۳۸)     هر که از آبروی برادر خود دفاع کند، این کار حجابی میان او و آتش باشد.  بهشت، پاداش حفظ

مسواک زدن مسواک، سنت رسول     لَولا أن أشُقَّ علی اُمَّتی لأَمَرتُهُم بِالسِّواکِ مَع کُلِّ صلاهٍ.(۶/۲۶۳۸؛ کافی: ۳/۲۲)     اگر ترس از سختگیری بر امّتم نبود، به آنها دستور می‏دادم که با هر نمازی مسواک زنند. خوشبویی دهان     طَیِّبُوا

امانتداری و ثروتمندی     الأمانَهُ تَجلِبُ الغَناءَ، والخِیانَهُ تَجلِبُ الفَقرَ.(۱۰/۴۶۷۶؛ بحار: ۷۵/۱۱۴)     امانتداری، توانگری می آورد و خیانت (در امانت) به فقر می کشاند.  امانتداری و ایمان     لا ایمانَ لِمَن لا أمانهَ لَهُ.(۱/۴۱۰؛ بحار: ۷۲/۱۹۸)     آن که

ضرورت شناخت امام     مَن ماتَ وَهُوَ لا یَعرفُ امامَهُ ماتَ مِیتهً جاهلیّهً.(۱/۲۱۸؛ بحار: ۲۳/۷۶)     هر که بمیرد و امام خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلی مرده ‏است.  فرمان نبردن از حاکم جور     لا طاعهَ لِمَنْ لَمْ

اسراف نشانه‏ های اسرافکار     أمّا علامهُ المُسرِفِ فأربَعهٌ: الفَخرُ بالباطِلِ، ویَأکُلُ ما لَیسَ عِندَهُ، ویَزهَدُ فی اصطِناعِ المَعروفِ، ویُنکِرُ مَن لا یَنتَفِعُ بِشَی‏ءٍ مِنهُ.(۵/۲۴۶۰؛ تحف العقول: ۲۲)     اسرافکار چهار نشانه دارد: به کارهای باطل می‏نازد، آنچه را فراخور

استفاده از عمر  غنیمت شمردن فرصت‏ ها     مَن فُتِحَ لَهُ بابٌ مِن الخَیرِ فَلْیَنتَهِزْهُ؛ فانّهُ لایَدرِی مَتی یُغلَقُ عَنهُ.(۱۰/۴۵۸۴؛ کنزالعمال: ۴۳۱۳۴)     هر کس که دری از خیر به رویش گشوده شود، باید آن را غنیمت شمرد؛ زیرا که

استغفار استغفار، بهترین دعا     خَیرُ الدعاءِ الاستِغفارُ.(۹/۴۳۴۸؛ کافی: ۲/۵۰۴)     بهترین دعا، آمرزش خواهی است.  استغفار، بهترین عبادت الهی     خَیرُ العِبادَهِ الاستِغفارُ.(۹/۴۳۴۸؛ نورالثقلین: ۵/۳۸)     بهترین عبادت، استغفار کردن است.  استغفار، وسیله آمرزش بندگان     أکثِرُوا مِن الاستِغفارِ؛

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : اذان  اذان و شیطان گریزی     انّ الشَّیطانَ اذا سَمِعَ النِّداءَ بالصَّلاهِ هَرَبَ.(۱/۱۱۲؛ کنزالعمال: ۲۰۹۵۱)     شیطان چون آواز دعوت به نماز را بشنود، بگریزد.  پاداش مؤذن     یُغْفَرُ

ادب  ادب و خرد     حُسنُ الأدبِ زِینهُ العقلِ.(۱/۹۶؛ بحار: ۷۷/۱۳۱)     ادب نیکو، زیور خرد است.  تعلیم آداب به فرزند     أکرِمُوا أولادَکُم وأحْسِنوا آدابَهُم یُغْفَرْ لَکُم.(۱/۱۰۰؛ بحار: ۱۰۴/۹۵)     فرزندان خود را بزرگ بدارید و آنان را خوب

 کار با اخلاص، اندک بسیار     أخْلِصْ قَلبَکَ یَکْفِکَ القَلیلُ مِن العَمَلِ.(۳/۱۴۲۶؛ بحار: ۷۳/۱۷۵)     دلت را خالص گردان، کارِ اندک تو را بس است.  مقام مخلصان     العُلَماءُ کُلُّهُم هَلْکی الّا العامِلینَ، والعامِلونَ کُلُّهُم هَلْکی الّا الُمخْلِصینَ والُمخْلِصونَ علی

احترام به سالخوردگان، احترام به خداوند  مِن اجلالِ اللَّهِ اجلالُ ذی الشَّیبَهِ المُسلمِ.(۶/۲۹۲۰؛ کافی: ۲/۱۶۵)     احترام به مسلمان سالخورده، احترام به خداوند است.  احترام سالخوردگان، احترام به پیامبر(ص) انَّ مِن اجلالِی تَوقِیرَ الشَّیخِ مِن اُمَّتی.(۶/۲۹۲۰؛ کنزالعمال: ۶۰۱۳)     احترام