بهائیت

محفل روحاني هيئت  بهائي است که با انتخابات بهائي انتخاب مي‌شود و وظيفه اداره امور جامعه بهائي را بر عهده دارد. بهاييان تأسيسات رسمي روحانيت را مردود مي‌داند و بنابراين وظايف اداري که در مذاهب ديگر به طور سنتي در حوزه مسؤوليت روحانيون مي‌باشند، در بين بهائيان بر عهدة محفل‌هاي روحاني هستند . محفلهاي روحاني […]

‌منابع‌ بهائي، رفتن‌ بهاء (پس‌ از ترور شاه‌ و دستگيري‌ بابيان‌ توسط‌ حکومت‌ ايران) به‌ خانه‌ منشي‌ سفارت‌ روسيه‌ در زرگنده‌ (محل‌ ييلاقي‌ سفارت‌ روس) را، امري‌ ساده‌ (رفتن‌ بها به‌ ميهماني‌ شوهر خواهرش!) تلقي‌ کرده‌ و بسادگي‌ از کنار اين‌ مساله‌ مهم‌ گذشته‌اند.? حال‌ آنکه‌ دقت‌ در زواياي‌ مساله، و بويژه‌ اقدام‌ بعدي‌ سفير

يکي‌ از طرق‌ شناسايي‌ ماهيت‌ و مواضع‌ سياسي‌ ميرزا حسينعلي‌ بهاء، مؤ‌سس‌ بهائيت، بررسي‌ روابط‌ و مناسباتش‌ با رجال‌ عصر خويش‌ است. وضعيت‌ فکري‌ و سياسي‌ رجالي‌ که‌ با او در «پيوند» يا «ستيز» بوده‌اند، نشان‌ مي‌دهد که‌ بهاء، در چه‌ خطي‌ سير مي‌کرده: خط‌ دفاع‌ از مصالح‌ ايران‌ يا خيانت‌ به‌ آن؟ خط‌ ستيز

“تا مرد سخن نگفته باشد / عيب وهنرش نهفته باشد“ براي پي بردن به اين مهم درسير تاريخي خود به سراغ گفته ها، نوشته ها و احکامي که محمد علي باب و ميرزا حسينعلي بهاء براي فرقه‏ي ساخته‏ي خويش بيان کرده اند مي رويم. به سراغ کتاب هاي باب و بهاء. ابتداء به چند نمونه

زنده ياد جلال آلاحمد در نامهاي تند و كوبنده به مدير مسوول آن مجله در اعتراض به اين امر ضمن تمسخر «معجزات اين تخم دو زرده» (يعني بهائيت)خطاب به مدير مسوول نوشت…  اديان نيوز: در شهريور سال 45 شاپور راسخ (از عناصر سرشناس بهائيت و معاون سازمان برنامه و بودجه در عصر هويدا)طي مقالهاي كه

اميرکبير بزرگ مرد تاريخ کشوري است که در مسموم ترين فضاي حکومت وابسته قاجار، و در زماني که کشور از بيرون اسير توطئه هاي استعماري روس و انگليس و از درون درگير توطئه هاي دشمنان دين يعني حرکات بابيان بود کمر به همت و تلاش بست تا ايران را بسازد و آن را در مسير

 اختلاف و انشعاب را بايد عارضه اي طبيعي براي فرقه هايي چون بابيه تلقي کرد. اساساً نزاع و کشمکش، بخشي از فرايند تبلور و زيست آنان را شکل مي دهد. در اين ميان، از قلم نيز به صورت ابزاري در اين ميدان  استفاده شده است و نگارش کتب و رسالات عليه يکديگر  قسمتي از رويارويي

به گزارش آينده روشن، در کتاب «کشف الغطاء» نوشته ميرزا ابوالفضل و مهدي گلپايگاني که از معتبرترين کتب مورد قبول بهائيان است و به سفارش عباس افندي نوشته شده است، شرحي از مجلس توبه باب که در آن توبه‌نامه معروف باب نوشته شده است، وجود دارد که بدين دليل که بدون هيچ ردي از سوي

هويدا از بهمن ماه سال ???? تا مردادماه سال ???? براي مدت ?? سال پست نخست وزيري را در اختيار گرفت . او در تاريخ ايران رکورددار زمامداري کشور است و همانطور که بارها در مصاحبه هاي مطبوعاتي و راديو تلوزيون پس از خروج از ايران گفته ام ارتباط ما با مردم توسط هويدا قطع

سوال : چرا کتاب‌ «کشف‌ الغطاء» را جمع‌ کردند؟!‌ پاسخ : نقطه‌ الکاف‌ از مآخذ تاريخي‌ کهن‌ بابيه‌ است‌ که‌ مشخصات‌ کامل‌ کتابشناسي‌ آن‌ از قرار زير است: نقطه‌ الکاف‌ در تاريخ‌ ظهور باب‌ و وقايع‌ هشت‌ سال‌ اول‌ از تاريخ‌ بابيه، حاجي‌ ميرزا جاني‌ کاشاني، به‌ سعي‌ و اهتمام‌ ادوارد براون، ليدن‌ ????ق‌ /

از شاهکارهاي استاد فقيد محيط طباطبائي ،تحقيقات رشيقه ايشان در کتب تاريخي بابيه و بهائيه است ونيز تحريفاتي که در آنها انجام شده و پره برداري از حقايق آنهاست.يکي از نويسندگان هتاک بهايي در يکي از سايت هاي بهايي ،ضمن دشنام گوئي به اسطوره پژوهش مرحوم استاد محيط ، از روي غيظ ناشي از تعصبات

ماهيت بلواهاي ضدّ بهائي مورخان بهائي دربارة شورش‌هاي ضدّبهائي فراوان سخن مي‌گويند و مي‌کوشند چهره‌اي بسيار مظلوم از سرگذشت اين فرقه در ايران ترسيم کنند. از اين زاويه، تاريخ‌نگاري بهائي شباهتي عجيب به تاريخ‌نگاري يهودي دارد؛ گويا بهائيان گروهي بودند که به جرم دگرانديشي ديني قرباني تعصب و کين جاهلانه مسلمانان ايران مي‌شدند. بررسي نگارنده

  مقدمه در روزگاري كه ابرهاي تيره ظلم و جنايت آسمان دنياي انساني را پر كرده و ناله مظلومان و بي كسان با فريادهاي پير مردان و بيوه زنان در هم پيچيده شده و چشمان بي رمق يتيمان در جستجوي ناجي و فرياد رسي بود تا شايد دست آنان را گرفته و از زير بار

اسناد و مدارک زيادي در دست است که نشان مي دهد جناب بهاء الله استقامت چنداني بر دعاوي خويش نداشته و هر جا دچار گرفتاري مي شده ، سخن خود را دگرگون مي ساخته است! چنانچه چاپلوسي هاي او در مقابل مخالفين سرسختش گوياي همين ناپايداري است ، براي نمونه مي توان به موارد زير

يکي از افاضل دوستان که به جمع آوري کتاب خطي و مينياتور قطعه علاقه فراواني دارد چندي پيش به من مژده داد که اخيراً دوستي جديد کتاب تاريخ نبيل زرندي را در تاريخ قيام سيد علي محمد باب به وي هديه کرده ، که از حيث تفصيل بر نقطه الکاف چاپ اروپايي فزوني دارد .

سيد محمود آلوسي مؤلف کتاب روح المعاني، يکي از بزرگان سني مذهب بود که مواضع ضد شيعي هم داشت ، برخي ايشان را از بزرگان وهابيت دانسته اند. او در نوشتجات خود بارها به شيعه تاخته و تهمت هايي را وارد کرده است ، به عنوان نمونه در ارتباط با تحريف قرآن ذکر مي کند:

عبدالبهاء در يکي از خطابات خود  بيان داشته: “در همچو وقتي و همچو ظلمتي حضرت بهاءالله ظهور کرد و آن ظلمات را زائل کرد اعلان وحدت عالم انساني فرمود اعلان وحدت عمومي کرد اعلان وحدت جميع اديان کرد اعلان وحدت جميع اقوام کرد. کساني که آن حضرت را پذيرفتند الآن با يکديگر در نهايت الفتند.”

پس از بيست و اندي سال چند بار اظهار و انکار و تکرار ادعا و سکوت، عاقبت در  دفتري مشتمل بر شش هزار کلمه به نام «اقدس » به زبان عربي براي تسجيل انفصال و استقلال خود از بابيان در عکا تدوين شد که صورتهاي متعددي از آن به خط چندتن خطاط که با خود

ساليان دراز است که اديان توحيدي با انگيزه گسترش معنويت و عدالت در ميان جوامع بشري رشد وتوسعه يا فته اند.پست‌ مدرنيسم‌ در غرب‌ براي‌ حل‌ بحران‌ مدرنيسم‌ كه‌ از جملة‌ آن‌ حل‌ بحران‌ معنويت‌ است‌، ايجاد شد، ولي‌ در ايران‌ به‌ دنبال‌ زير سؤال‌ … استعمارگران براي استيلا بر كشورهاي اسلامي و دستيابي به

 از آنجا كه بهاء الله خود را خدا معرفي كرده است لذا درباره قبله حكمي صادر نموده كه نظر شما را به آن جلب مي كنم: هرگاه اراده نماز خواندن کرديد صورت خود را به جانب من بگردانيد و پس از غروب خورشيد زندگيم به سوي آرامگاهم توجه کرده و نماز بخوانيد ! ( ترجمه

آن چه آشكار است اين است كه عبدالبهاء نامه اي به عمه خود خواهر بهاء نگاشته كه آن نامه موسوم به لوح عمه است و او را به نصرت و ياري (يا همراهي) خود طلب فرموده ايشان نيز جوابي نگاشته اند چون متضمن يك دوره ي تاريخ بهاء است و نويسنده ي كتاب بهائيت اقتباس

 در کتاب الدروس الدّيانة تأليف محمد علي قائيني چنين آمده است: «قبله ما اهل بهاء روضه مبارکه، که در مدينه (شهر) عکا است، که در وقت نماز خواندن بايد رو به آن بايستيم و قلباً متوجه به جمال قدم جل جلاله (ميزرا حسينعلي) و ملکوت ابهي باشيم.» و نيز خود حسينعلي در کتاب اقدس قبله

سال بهائي ? سال شمسي است و از روز اول فروردين هر سال شروع مي شود روز اول که يوم البهاء از شهر البهاء است ? نوروز و عيد بهائي است. سال بهائي مرکب از 19 ماه و هر ماه نيز 19 روز است که  جمعاً 361 روز مي شود و 4 يا 5 روز

عبّاس افندي که بعدها لقب عبدالبهاء براي خويش اختيار کرد پسر ارشد حضرت بهاءاللّه بودند که قبل از نيمه شب بيست و سوم ماه مي1844 ميلادي ، مطابق با پنجم جمادي الاولي 1260 هجري قمري در طهران تولّد يافت . در ماه اوت1911 نخستين مسافرت خود را بعالم غرب آغاز کرد و در طي سخنرانيهاي

عباس افندي ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد. بحران جانشيني بهاءالله تا حدود زيادي يادآور بحران جانشيني سيد کاظم رشتي و سيد علي محمد باب است.کانون اصلي بحران، مناقشه رهبري ميان عباس فندي و برادرش ،‌محمد علي بود . منشأ‌ اين مناقشات صدور «لوح عهدي»

راز سند پنجاه صفحه اي است كه در آن برنامه هايي براي در هم كوفتن اسلام و مسلمانان در مدت يك قرن آمده بود(97) به گونه اي كه پس از آن از اسلام تنها نامي باقي بماند. اين سند خطاب به مدير كل هاي وزارت و براي دست يابي به اين هدف تنظيم شده بود.

عبدالبهاء”>عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.بحران جانشيني بهاءالله تا حدود زيادي يادآور بحران جانشيني سيد کاظم رشتي و سيد علي محمد باب است.کانون اصلي بحران، مناقشه رهبري ميان عباس افندي و برادرش ،‌محمد علي بود . منشأ‌ اين مناقشات صدور «لوح عهدي»

    زندگي‌نامه طاهره در سال ???? هجري قمري در يکي از خانواده‌هاي مهم روحاني در قزوين به دنيا آمد. او دختر «آمنه خانم قزويني»، زني عالم و ملا محمدصلاح برغاني، و عروس محمدتقي برغاني معروف به «شهيد ثالث» بود. «سيد کاظم رشتي» پيشواي شيخيه به وي لقب «قرةالعين» داد و بهاالله او را «طاهره» ناميد.

نزديک به چهل سال پيش در کتابخانه مجلس شوري به مجموعه اي يا جنگي خطي دست يافتم که مشتمل بر هفتصد و اندي صفحه بزرگ بود و به شماره 14091در دفتر کتابخانه مزبور ثبت شده بود .قسمت اعظم مجموعه مزبور به خط جمال الدين محمد حسني يا حسيني از احفاد (لابد دختري) شيخ احمد ژنده