مسیحیت

ديانت مسيح وجوه اشتراک متعددي با آئين يهود دارد که مباحث تئولوژيک (کلامي) ، متن مقدس عهد عتيق و ظهور يا رجعت مسيح از جمله آنان است. يهوديان بر اين باورند که منجي قوم يهود در آخر‌الزمان که روزگار پراکندگي و پريشاني يهود است، ظهور خواهد کرد و آنان را بر صدر مجلس آدميان خواهد […]

چكيده   ديونيسيوس آريوپاغي، شخصيت برجسته ي كتاب مقدس است و اعتقاد بر اين است كه وي از ياران و صحابيان رسولان و از قديسان، و در اوايل قرن دوم ميلادي بوده است. اما شهرت وي نه فقط به دليل شخصيت كتاب مقدسي او، بلكه به دليل مجموعه رساله ها و نگاشته هايي است كه

در سنت يهودى مسيحى، اعتراف به گناه (Confession) به صورت علنى يا شخصى که براى کسب مغفرت الهى ضرورى تلقى شده است.رسالت پيامبران عهد عتيق اين بود که در مردم احساس گناهکارى و پذيرش جرم خود را به صورت شخصى يا جمعى بيدار کنند. پيش از ويران شدن معبد اورشليم در سال 70، قبل از

کليسا رحمت مسيحايي را که منشا حقوق بندگان بود صرفا شامل قلمرويي به نام قلمرو بندگان خدا مي‌دانست. مرتدان و آنان که از اين قلمرو بيرون بودند از حقوق بندگي و گاهي از حق بودن محروم به حساب مي‌آمدند. از اواخر قرن پانزدهم دادگاه‌هاي ويژه اسپانيا يهوديان و مسلماناني را که مسيحي نمي‌شدند در زمره

اشاره نويسنده در اين مقاله در پى بررسى تاريخى اعتقادات مسيحى از ديدگاه فلسفه دين با توجه به رابطه عقل و ايمان است. متكلمان مسيحى رابطه فلسفه يا عقل با دين و ايمان را تا عصر اصلاح دينى (Reformation) به چهار طريق فهميدند: فلسفه به مثابه دين، فلسفه به مثابه معيار فهم دين، فلسفه به

متن اول برگرفته است از کتاب تعليقه غيرعلمى نهائى‏ به قلم فيلسوف دانمارکى، سورن کرگگور (1813-1855)، پدر اگزيستانسياليسم. کرگگور روايت تندروانه‏اى از اصالت ايمان (فيدئيزم) ارائه مى‏کند که به موجب آن ايمان نه فقط برتر از تعقل ست‏بلکه، به يک معنا، مخالف آن است. ايمان، و نه تعقل، عاليترين فضيلتى است که انسان بدان نائل

بازگشت برخی متفکران رادیکال به مسیحیت که اسلاوی ژیژک آن را با جسارت و صراحتی بیشتر از دیگران صورت داده است، بی شک در حکم پاسخی است به گرایش درونی خود ماتریالیسم و برداشتش از مفهوم رستگاری، مفهومی که پیوند وثیقی با انقلاب مادی به منزله نوعی تلاش برای نجات گذشته شکست خورده دارد. قرائت

اشاره ديداخ? دوازده رسول از آثار مهم و معروف صدر مسيحيت است. مؤلف، مکان و زمان تأليف و يا حتي شکل اصلي کتاب نامشخص است و خود آن نيز تا قرن نوزدهم مفقود بوده است. اما دانشمندان توافق دارند که اين اثر مقطعي مهم از تاريخ مسيحيت را بازتاب مي¬دهد – هنگامي که مسيحيت استقلالي

ويليلام فور داراي ph از دانشگاه کلمبياست. وي مدتي به عنوان کشيش در کليسايي مشغول بود و پس از آن، مديريت اجرايي کميسيون ارتباطات شوراي ملي کليساهاي شهر نيويورک را بر عهده گرفت. او سال‌هاي مابين 1989 تا 1995 را به تدريس علوم ارتباطات و مطالعات فرهنگي در مدرسه Yale Divinity اختصاص داد. فور در

روزي است که برپايه گاهشماري مسيحيان زادروز حضرت عيسي دانسته مي شود و بزرگترين جشن مسيحيان جهان مي باشد.     روزي است که برپايه گاهشماري مسيحيان زادروز حضرت عيسي دانسته مي شود و بزرگترين جشن مسيحيان جهان مي باشد. مسيحيان اين روز را با آيين هاي ويژه برگزار مي کنند. براي نمونه درخت کريسمس را

نام جنبشي مسيحي در شمال آفريقا است که در سال 312 در اعتراض به انتخاب سيسيليان به مقام اسقفي کارتاژ از کليساي رم جدا شدند. نام اين گروه برگرفته از نام رهبرشان دوناتيس (متوفي 355) است. دوناتيان مخالف مداخله حکومت در امور کليسايي بودند و پاسداران مسلح روستايي آنها به سرکام سيليوس شهرت داشتند. آنان

هيرونوموس (Hieronymus)؛ راهب و کشيش مسيحي که از سردمداران زهد، تجرد و رهبانيت مسيحي به شمار مي رود. زندگي هيرونوموس در حدود سال 340 ميلادي در «ستريدو»، نزديک «آکويليا»(1)، به دنيا آمد. والدينش اهل «دالماسي»(2) بودند؛ پدر و مادرش به آينده او اميدواري بسياري داشتند بنابراين براي او نام «ائوسبيوس هيرونوموس سوفرونيوس» يعني؛ «خردمندگرامي و

آيين کالوني نظام الهياتي است که اصلاحگر فرانسوي، ژان کالون، شکل داد. او عمده مباحث خويش را در کتاب مبادي دين مسيحي (1536-1559) مطرح کرد. اين ساختار کلامي — که نشان دهنده شايستگي کالون براي لقب “نابغه الهياتي نهضت اصلاح ديني” است — نخستين عرضه نظام مند پروتستانتيسم بود که پس زمينه اي عقيدتي نيز

رابطه غربيان و مسلمانان رابطه اي ويژه است. رابطه اي که از يک هزاره تنش و تنازع و تسلط و در عين حال گفتگو و تفاهم و آموزش متقابل تمدني و فرهنگي حکايت مي کند. در اين رابطه ويژه هم جنگ هاي سهمناک صليبي هست و هم مناسبات پيچيده سياسي و ديپلماتيک. هم استعمار هست

اساسى ترين ناسازگارى بينش مردم سده هاى ميانه و بينش انسان امروزى اين بود که جهان بينى پيشينيان بيش تر (امرى) بود تا (اخبارى). مى خواست نشان بدهد که چگونه بايد زندگى کرد. آنان از انبوه فرايافته هاى نظرى که ما از يونانيان به ارث برده ايم بى بهره بودند و زبان شان براى دين

داستان مسيحيت چگونه پايان مي‌يابد؟ نخستين مسيحيان معتقد بودند که داستان مسيحيت به سرعت، با اتمام قريب‌الوقوع تاريخ جهان و استقرار آشکار ملکوت خداوند بر زمين که عيسي آغاز کرده است خاتمه مي‌يابد. اما اکنون که نزديک دو هزار سال از آن گذشته است، مسيحياني که انتظار وقوع اين پايان مهم را در آينده‌ي نزديک

حقيقت مارتين لوتر همان طور که مي دانيد و در پست هاي گذشته بيان شد اين که پولس را ما فردي مي دانيم که با قصد قبلي و به قصد ضربه زدئن به آيين مسيح آمده بود و مي خواست با منحرف کردن آيين مسيح نسل يهود را از مسيحي شدن و به تبع آن

چگونه کانت يک محافظه کار اصلاح طلب بود    از حوالي قرن چهارم تا هجدهم، تفکر غربي، همان تفکر مسيحي بود؛ يعني در سرتاسر اين دوران پرسش معناي زندگي اصلا مسئله نبود؛ مسئله نبود زيرا پاسخش واضح و بود، موضوعي بود که روايت مسيحيت از فلسفه افلاطوني قالش را کنده بود، و اگر کسي دست

ضرورت تأمل و پژوهش در انديشه‌ها و آثار فيلسوفان بزرگ گذشته بويژه فيلسوفان نامي قرون وسطي، که در ميان برخي از انديشمندان قرن بيستم به دوره‌ي تاريکي و افول تفکر فلسفي نام گرفته است، مسأله‌اي است که اذهان بسياري از پژوهشگران فلسفه در قرن بيستم را به خود مشغول کرده است. در اين ميان، از

«رسم بر اين است که بحث هاي جلسه انتخاب پاپ جديد از پشت درهاي مهر و موم شده جلسه کاردينال ها به بيرون راه پيدا نکند، اما نطق راتزينگر به عنوان نامزد جانشيني پاپ براي کاردينال ها، چند ساعت بعد به گوش رسانه ها رسيد و واشنگتن پست با لحن طعنه آميز و حاکي از

چند سال پيش مراسمي در سراي اهل قلم ترتيب دادند که من سخنران بودم. من در ميان سخنانم به يکي از آيات قرآن اشاره کردم که: «وليحکم اهل الانجيل بما انزل الله فيه»(مائده، ??). حضار از اين اشاره شگفت زده شدند.     چند سال پيش مراسمي در سراي اهل قلم ترتيب دادند که من سخنران

اشاره  پولس در شمار بحث انگيزترين الاهيدانان مسيحى است كه تأثير عميقى بر سامانه آموزه هاى مسيحيت داشته است. او هرگز نتوانست عيسى را درك كند و به شاگردى اش درآيد، اما وى را بايد از عوامل مهم تشكيل دهنده تاريخ مسيحيت دانست، نه فقط يك شخص خاص. بى گمان در ميان آراى پولس كه

 چکيده   الوهيت حضرت عيسي(ع) يکي از باورهاي رسمي مسيحيت است. سرآغاز اين انديشه به پولس برمي گردد که رسول خودخوانده ي جهان مسيحيت است. او که در ابتدا يهودي متعصّبي بود، سال ها پس از حيات زميني آن حضرت، مدّعي شد که حضرت عيسي(ع) را در مکاشفه اي ملاقات کرده و با دعوت آن

مقدمه[1]   فهم ديالكتيكى از وحى مشخصه تفكر كارل بارت بود كه همگان را حيرت زده كرد. اقبال تام بدين كتاب موجب شد كه به سه دانشگاه مهم آلمان يعنى گوتينگن، مونستر و بن دعوت شده ، صاحب كرسى تدريس الاهيات گردد. در سال 1935، بارت به علت خوددارى از اداى سوگند وفادارى به رژيم

آنچه که از آن با عنوان  راست مسيحي   يا  صهيونيسم مسيحي   يا  بنيادگرايي مسيحي   ياد مي شود از جريان هاي سياسي بالنده درآمريکا است که طي دو دهه گذشته توانسته است نقش بيش از پيش مهمي در روند تصميم گيري هاي سياسي در واشنگتن ايفا نمايد. در کشور ما صهيونيسم مسيحي کمتر مورد بحث قرار

  مقدمه   آگوستين (354 ــ 430) متکلم و اسقف مسيحي، با نبوغ و زهد عرفاني و زکاوت فلسفي عظيم خود بنيانگذار نظام کلامي ــ کليسايي مسيحيت است که در آن سنت کتاب مقدس و فلسفه کلاسيک در هم آميخته شده است. آگوستين در نزد متکلمان مسيحي به عنوان بزرگترين آموزگار مسيحيت، پس از پولس

1- عصر ظهور عيسي (عليه السلام) حضرت عيسي مسيح (ع ) در نقطه اي ازجهان متولد شد که به تازگي زير سلطه روميان درآمده بود و فلسطين يکي از آخرين سرزمينهايي بود که به دست روميان تسخير شد. در آن عصر، يهوديان به شکل نامطلوبي زير يوغ بيگانگان قرار داشتند و فشار دولت روم غير

زندگينامه آگوستين به سال ??? ميلادي در تاگاست (شهر کوچکي در آفريقاي شمالي) از پدري بت پرست به نام پاتريسويس و مادري مسيحي به نام مونيکا به جهان آمد. او را معاصر بهرام گور پدشاه ساساني مي دانند. (فروغي، ؟؛ ??) پدرش کارمند کوچکي بود. نخست در زادگاه خويش و سپس در ماداورا[1] و کارتاژ

اوريگنس (185-5/254). اوريگنس يکي از بزرگترين و تاثير گذارترين متکلم مسيحي قرون نخستين ميلادي است. احتمالا در اسکندريه ي مصر در يک خانواده ي مسيحي به دنيا آمد. روميان پدرش را در سال 202 ميلادي پس از شکنجه به قتل رساندند. او شديدا تحت تاثير پدرش بود و راه او را ادامه داد. در مدرسه

  مقدمه   در دهه پنجم از سده بيست ميلادى، دو گنج شايگان به دست محققان افتاد: يكى در سال 1945 در نجع حمادى مصر، و ديگرى در سال 1947 و در وادى قمران، بركرانه بحرالميت اردن. اين كه اين دو كشف حاوى چه نوشته ها و آثارى بوده اند و از پرده به در