فرقه های سری

پروفسور هانس كونگ ، الاهيدان و فيلسوف[1]، در سال 1928 در محلى به نام سورس (sursee) در نزديكى شهر لوزرن (Luzern) سوئيس به دنيا آمد، تحصيلات مقدماتى خود را در محل تولد به پايان برد، در سن بيست سالگى به رم رفت و در دانشگاه پاپىِ گريگورى سه سال فلسفه و چهار سال الاهيات آموخت. […]

پوشش و عفاف از آن جهت که يک امر فطرى است و براى حيات اجتماعى انسان ضرورت دارد، در اديان و مذاهب الاهى داراى جايگاه خاصى است. تمام اديان آسمانى، حجاب و پوشش را بر زن واجب و لازم شمرده اند و جامعه بشرى را به سوى آن فراخوانده اند؛ زيرا حيا و لزوم پوشش

يکي از مباحث مهم در حوزه حقوق بين الملل و حوزه اديان، نقش دين، و بخصوص نقش اديان مهم جهان در تعامل و رفتار با پيروان مذاهب ديگر مي باشد. روابط انسان ها با يکديگر زماني مي تواند از آسيب پذيري مصون بماند که بر اساس ملاک هاي منطقي، معقول و عادلانه تنظيم شده باشد

اسلام راهبردهاي روشني براي زمان آغاز جنگ وچگونگي انجام جنگ از لحاظ اخلاقي ارائه داده است. جنگ در زمان دفاع از خود، زمان حمله ديگر کشورها به کشور اسلامي و زماني که ديگر کشورها به مسلمانان خود ستم روا دارد واجب است. جنگ بايد به شکلي منظم، با اجتناب از صدمه زندن به غير نظاميان،

پروفسور هانس کونگ، الهي دان و فيلسوف، در سال 1928 در محلى به نام سورس (sursee) در نزديکى شهر لوزرن (Luzern) سوئيس به دنيا آمد، تحصيلات مقدماتى خود را در محل تولد به پايان برد، در سن بيست سالگى به رم رفت و در دانشگاه پاپىِ گريگورى سه سال فلسفه و چهار سال الاهيات آموخت.

تمام اديان بر عشق و صلح تاکيد کرده اند اما تقريباً تمام آنها در طول تاريخ به نوعي در گير جنگ و علت جنگ قلمداد شده اند. برخي از جنگ هاي امروزي را به دين نسبت مي دهند اما در حقيقت مي توان گفت جنگ هاي معدودي هستند که علت اصلي آنها دين باشد. دين

در حالي که جهان وارد هزاره‌ي دوم سالگرد تولد مسيح شده است، چهار گرايش عمده وجود دارد که مي‌تواند مسيحيت هزاره‌ي جديد را شکل دهد. يکي از آنها ظهور گسترده‌ي شکلي از زندگي مسيحيت است که بر تجربه‌ي مستقيم روح‌القدس (Holy Spirit) مبتني است و اغلب با اموري مانند شفا دادن، سخن گفتن يا دعا

تناقضات عهد عتيق يکي از نقدهايي که در سطح گسترده بر کتاب مقدس وارد ميشود و بخشي از ساير نقدهاي کتاب مقدس را هم به خود اختصاص داده است، تناقضات کتاب مقدس است. تعدد نويسندگان کتاب مقدس در کنار عوامل ديگر، خطاهاي بسياري را در اين کتاب وارد کرده است و در بسياري از موارد

گناه نخستين در مسيحيت اساس نظرياتي که در اناجيل و ساير بخش‌هاي عهد جديد درباره‌ي آدم ملاحظه مي‌شود، کلاً همان مطالبي است که در چند باب اول سفر پيدايش درباره‌ي خلقت آدم و نافرماني او و بيرون راندنش از بهشت آمده است و در اين راستا، مباحثي هم چون شخصيت و طبيعت مسيح و مساله‌ي

پروتستانتيزم حرکتي بود که نظام اروپايي ايجاد شده تحت اقتدار کليساي کاتوليک را ويران ساخت. همراه با پروتستانتيزم دين از مفهوم حقيقي خود جدا شده، به کاتاليزوري اجتماعي تبديل شد که اهداف نظام فکري سکولار را تقديس نمود و بدين ترتيب پيشاهنگ حرکتي گرديد که حيات دنيوي را به اساسي‌ترين هدف انسان بدل ساخت. به

خداوند متعال در قرآن کريم مى فرمايد: (واَنزَلنا اِلَيکَ الکِتـبَ بِالحَقِّ مُصَدِّقـًا لِما بَينَ يَدَيهِ مِنَ الکِتـبِ ومُهَيمِنـًا عَلَيهِ…)؛[1] اين کتاب {قرآن} را به حق بر تو فرو فرستاديم، در حالى که کتاب هاى پيشين را تصديق مى کند و حافظ و نگاهبان آنهاست. کتاب هاى آسمانى در مسائل اصولى با يک ديگر هماهنگى دارند

چكيده اين مقاله با رويكرد نظري و تحليلي، برخي از ويژگي‌هاي نوشتاري تورات، انجيل و قرآن را بررسي كرده است. ابتدا بحث كلمه، كلام و انسان كامل (واسطة دريافت كتاب آسماني) و پس از آن، بحث كتاب و تأويل آن مطرح مي‌شود. سپس مباحثي مانند انسجام و يك‌پارچگي، وحي يا الهام، تدوين كتاب مقدس و

درياى سخن ها سخن خوب خداى است پر گوهر با قيمت و پر لؤلؤ لالا شوراست چو دريا به مَثَل صورت تنزيل تأويل چو لؤلوست سوى مردم دانا اندر بن درياست همه گوهر و لؤلؤ غواص طلب كن ، چه دَوى برلب دريا اندر بن شورابه ز بهر چه نهاده است چندين گهر و لؤلؤ

1) آخرالزمان و حيات اخروي در يهوديت و مسيحيت a) چكيده شوق آگاهي از سرنوشت، در سرشت آدمي نهاده شده است. با نگرشي كوتاه به تاريخ زندگي بشر درمي‌يابيم يكي از دغدغه‏هاي هميشگي انسان، چگونگي فرارسيدن پايان اين جهان و حيات پس از مرگ بوده است. براي مباحثي پيرامون آمدن موعود، جاودانگي روح، پايان اين

بررسي تحليلي- تطبيقي مفهوم و مصاديق اسباط در قرآن و عهدين   مقدمه   قرآن کريم در موارد متعددي به بازشناسي، تصحيح و احياي برخي آموزه ها و مفاهيم توحيدي و نيز حوادث و شخصيت هاي مهم تاريخ اديان آسماني پرداخته است که به تدريج در طول تاريخ دچار تحريف و انحراف گشته و يا

مقاله «ديدگاه اديان توحيدي در ارتباط با تنوع رفتاري شيطان»، نوشته «محمدتقي قادري» در آخرين شماره از نيم‌سال‌نامه علمي ـ دانشگاهي «منهاج» منتشر شده است. به گزارش خبرگزاري قرآني ايران (ايکنا)، موضوع شيطان و موجود شرور در همه اديان، مذاهب و فرقه‌ها به نوعي مطرح است. هر آئين مطابق با برداشت‌هاي خود، در اين ارتباط

ما انسانها از وى وو وى 1، يا “عمل بيعملىِ”، لائودزو2ىِ شاعر و حكيم تا جهاد، يا “جنگِ مقدّسِ”، محمّدِ (صلّي الله عليه و آله و سلّم) پيامبر و جنگاور راه درازى پيموده ايم. در ميان اين دو، موساى مقاوم و آزاديبخش را، عيسى را، همان نجّارى را كه منجى و پادشاه منتظَرِ يهوديان شد،

موعود در دين مسيحيت از جايگاه ويژه اي برخوردار است و مسيح اين آيين ، بر اساس استنادات قرآن و احاديث منقول از ائمه ، با امام زمان همراه خواهد شد و در گستراندن عدل و داد در جهان هستي ياور ان امام همام خواهد شد     ? مقدمه : اين باور که روزي منجي

اشاره:   جامعه شناسان دين و دين پژوهان اصولا رغبتى از خود در ارائه پيش بينى نشان نمى دهند. مع الوصف در اين نوشتار سه پيش بينى جامعه شناختى مطرح شده: 1. سكولاريسم محتمل ترين سناريوى دينى پايان قرن بيستم است كه همچنان در شكل سكولاريسم كيفى ادامه دار است، اگرچه از سكولاريسم كمّى (آمارى)

گفتماني پيرامون منجي در انجيل به روايت «تأويل ها»    در اين گفتمان سعي نموده ايم که آراي گوناگوني را که پيرامون مسيح و منجي بودن اش وجود داشته است، توصيف و تبيين کنيم و به بحث بکشانيم؛ از کتب و اناجيل مختلف گرفته تا اشخاص و مکاتب، اديان و مذاهب گوناگوني که درباره عيسي

آيا به‌ راستي‌ مي‌توان‌ دنيايي‌ بدون‌ ايدئولوژي‌ ساخت‌ و يا حتي‌ تصور نمود؟ اگر ايدئولوژي‌ را طرحي‌ براي‌ حيات‌ جسمي‌ و روحي‌ انسان‌ بدانيم، آيا انساني‌ فاقد ايدئولوژي‌ مي‌تواند، به‌ صحنه‌ روزگار پاي‌ گذارد؟ اگر نگاهي‌ از سر تامل‌ به‌ نمودار تمدن‌ انسان‌ بر روي‌ زمين‌ بياندازيم، درمي‌يابيم؛ که‌ انسان‌ سال‌ها و قرن‌هاي‌ بسياري‌ را

گفتماني پيرامون منجي در انجيل به روايت “تأويل ها” …    در اين گفتمان سعي نموده ايم که آراي گوناگوني را که پيرامون مسيح و منجي بودن اش وجود داشته است، توصيف و تبيين کنيم و به بحث بکشانيم؛ از کتب و اناجيل مختلف گرفته تا اشخاص و مکاتب، اديان و مذاهب گوناگوني که درباره

. اديان توحيدى «وحى – مدار» هستند. به بيان ديگر بنيان اصلى اين اديان تجربه خداوند توسط انسان است. در سنت اديان توحيدى مهمترين تجلى گاه خداوند، کلام وى است; خداوند با انسانها گفت و شنود دارد و از اين طريق خويشتن را بر انسان، به بهترين نحو، آشکار مى کند. تجربه گفت و شنود

مقدمه  بسيارى از نوشته هاى معاصر از معنويت سخن مى گويند، اما از آنجا كه اين واژه در زمينه هاى بسيار متفاوتى به كار مى رود، آن را به آسانى نمى توان تعريف كرد. بعضى به معنويت يا «امور معنوى» با ترديد مى نگرند ، چون آن را با اصطلاحات دوگانه، در برابر «ماده» يا

اشاره   براى رسيدن به وصال الاهى راه هاى زيادى طرح شده است و هر يك از عرفا به فراخور فرهنگ و سنتى كه در آن زيست مى كرده اند طرق مختلفى را پيموده و يا ارايه كرده اند. ترزا آويلايى از عارفان برجسته مسيحى در قرن شانزدهم ميلادى است. او دو راه براى رسيدن

چکيده   يکي از نيازهاي اساسي انسان در دوران مختلف ، نياز به معنويت بوده و هست . از اين رو ، غالب اديان، مکاتب، مذاهب وتمدن ها، غير از توجه به نيازهاي مادي، به نيازهاي معنوي نيز توجه داشته اند؛ به گونه اي که اگر نظامي اين مهم را، آنچنان که شايسته و بايسته

1. توضيحات مقدماتى معنويت آن جنبه از حيات فردى و جمعى است که بيانگر رابطه آگاهانه‏اى است که فرد، در ارتباط با امر متعالى، (the transcendant) دارد. پيش فرض اين مفهوم اين باور است که امر متعالى وجود دارد و روح بشر مى‏تواند با او ارتباط برقرار کند. ديدگاه ماترياليستى، طبق تعريف، منکر وجود مصداقى

روح القدس (Holy Spirit) در الاهياتِ مسيحى شخص سوم تثليث مقدس است که متمايز از پدر و پسر و در عين حال هم ذات و هم شأن با آنها و همچون آنها ابدى است و به تمام معنا خدا است. اعتقاد بر اين است که نحوه انتقال روح القدس در الوهيت از طريق «دَمِش» (spiration)

از شما مي خواهم ابتدا اين چند بند را بخوانيد تا باقي ماجراي اشو را هم برايتان بگويم: “اوشو تعليماتش را تنها در قالب کلمات ادا نميکرد، بلکه زندگي او سرمشقي از تعاليم و اعتقاداتش بود. او زندگي را به حد تمام و کمال تجربه کرد؛ زندگي وي آکنده از عشق، شجاعت، وقار و شوخ

هدف از اين پژوهش استنباط حکم شرعي «اهانت» به بزرگ‌ترين شخصيت دين مسيحيت، حضرت عيسي مسيح ـ علي نبينا و آله و عليه‌السلام ـ از درون «سنّت مسيحيت» است. در اين زمينه، نخست ارزش و اهميت «سنّت» در بين مذاهب مسيحي و ديدگاه کاتوليک‌ها درباره استمرار و تداوم سنّت بررسي مي‌گردد و به دنبال آن،