فرقه های سری

زندگى در جهانى که در آن دادگرى حاکم باشد، يکى از آرزوهاى بزرگ زمان ماست. با اين حال در پايان قرن حاضر هنوز بخش بزرگى از انسانها در شرايط غير انسانى زندگى مى‏کنند. با وجود پيشرفتهاى محدود، وضعيت در دهه‏هاى گذشته بهتر نشده است و شکاف ميان کشورهاى فقير و ثروتمند و نيز بين فقيران […]

مرجئه نام فرقه اي است که در پايان نيمه اول قرن يک هجري پديد آمدند. لغت مُرجئه از مُرجِي به معناي تأخير افکنده مي آيد؛ بدين معنا که آنان کسي را که گناه کبيره مرتکب شده باشد مخلد در آتش نمي دانستند، بلکه کار او را به خدا واگذار مي کردند و به همين دليل

براي آنکه يک دين باطنا دين حقيقي تلقي شود – و حقيقي بودن دين از لحاظ ظاهري متوقف است بر عناصر ظاهري خاصي که نمي تواند حقيقتا در خارج از ديدگاه خودشان به کار برده شود – بايد متکي بر آموزه اي (3) کاملا کافي و وافي دربارة امر مطلق باشد {1}؛ آن گاه بايد

در ميان مراكز و حوزه هاي حديثي جهان اسلام، مدرسه حديثي يمن يكي از با سابقه ترين و تأثير گذارترين مراكز اهل سنت است كه سهم بزرگي در نقل و نشر احاديث پيامبر داشته است. از اين رو مقاله حاضر عهده دار بررسي فعاليت اين مدرسه حديثي در دو قرن نخست هجري است. ويژگيهاي جغرافيايي

ايمان مسيحي، ايمان به تاريخ قدسي است و مدرنيته، وضعيت دور شدن از اين تاريخ قدسي و روي آوردن به تاريخ عرفي و بر هم خوردن آرامش گذشته و پيدا شدن تعارض ميان درون و بيرون انسان مؤمن است.     ايمان مسيحي، ايمان به تاريخ قدسي است و مدرنيته، وضعيت دور شدن از اين تاريخ

در مطالعه يك دين همان گونه كه نمى توان فقط بر پايه بررسى و تحليل متون مقدسِ دين به شناخت كاملى از آن رسيد، بدون مطالعه متون نيز نمى توان ادعا كرد كه دينى را شناخته ايم. متون مقدس، اصلى و حتّى كلاسيك[1] هر دين از مهم ترين منابع مطالعه آن دين است. آموزه هاى

اشاره :  واژه سنّت در لغت داراى دو معناى مختلف است; اين واژه دال بر «مضمون منتقل شده» از عصرى به عصر ديگر است. همچنين اين واژه بر «روش انتقال» دلالت دارد كه مشخصه آن، ثبات نسبتاً تمام و كمال است. وجود سنّت، واقعيت مشترك همه جوامع بشرى است. تداوم معنوى جوامع با اين واقعيت

مقدمه از آن‏جا كه اين مقاله متناسب با فضاى فكرى آيين هندو نوشته شده است، براى فهم بهتر مطالب، نخست‏به طور گذرا به معرفى گيتا، عوامل معقوليت، ويژگى و سبك نگارش گيتا و اهداف آن و همچنين توضيح مفاهيمى چون درمه مى‏پردازيم . آيين هندو مشتمل بر آيين‏هاى محلى و سنت‏هايى اعتقادى و عبادى است،

اشاره  موضوع اين مقاله، بررسي جايگاه سنت در مسيحيت است. نويسنده ابتدا نگرش بنيان‌گذار مسيحيت به سنت يهودي را بررسي مي‌کند و سپس اين سؤال را مطرح مي‌کند که آيا عيسي (عليه السّلام) نيز همچون بنيان‌گذاران اديان ديگر به دنبال تأسيس يک سنت جديد بوده است يا اساساً يک ديدگاه فلسفي و نوعي حس عاطفي

نوشته حاضر كه براى نخستين بار به زبان فارسى عرضه مى شود، داستان اَحيقار حكيم و اندرزهاى اوست. در اين داستان، اَحيقار وزير اعظم سَنحاريب (سَناخريب) پادشاه آشور معرفى مى شود. سَنحاريب در سال 705 قبل از ميلاد به پادشاهى رسيده و نام وى در كتاب عهد عتيق (كتاب دوم پادشاهان 18:13 و…) و نوشته

چكيده: روابط پيچيده مسيحيت و فلسفه را از سه زاويه مى توان بررسى كرد: از طريق بررسى مسائلى كه در مقابل فلسفه دين مسيحيت قرار دارد; از طريق بررسى تأثير خداشناسى مسيحيت بر فلسفه غرب و تدابير و راه حلهايى كه براى حل مسائلى فراهم مى كند كه در آن سنت مطرح است; و از

اديان به مقدسات مى انديشند. مقدسات اديان بى شمارند و يكى از آنها زبان است. اديان يك يا چند زبان را، در يك يا چند زمان، به يك يا چند درجه، مقدس معرفى مى كنند. اين مقاله نكاتى را در باب زبان مقدس اديان يادآورى مى كند.اديان صحنه مقدسات هستند. مقدسات اديان مى توانند شيىء،

جنبش ديني نهادينه شده اي است که اعضاي آن سعي دارند اعمالي را انجام دهند که فراتر از چيزي است که از مردم عادي و نيز رهبران ديني شان انتظار مي رود. افراد راهب، چون غالباً مجرد و همگي زاهدند، خود را از اجتماع جدا مي کنند، بدين سبب يا به صورت ديرنشيني و در

اسماعيليه معتقدند: ذات بارى تعالى برتر از وهم و عقل و فكر است، خداوند بالاتر از حد صفات است‏با هيچ صفتى و يقين و حدى چه به سلب و چه به ايجاب از وى سخن نتوان گفت آفريدگار نه چيز است و نه ناچيز نه محدود و نه نا محدود و نه موصوف و نه

منزلت «هيرونوموس» در انديشه قرون وسطي فرهنگ و تمدن غربي در هر دوره اي از ادوار تاريخ، ابتدا در باورها و انديشه هاي افرادي تبيين شده است. اگر تاحدودي ميتوانيم فرهنگ و تمدن آتني را، با شناخت انديشه هاي سقراط، افلاطون و ارسطو بشناسيم، فرهنگ و تمدن دوران تجديد حيات غرب را در انديشه هاي

اشاره   گاه امور دينى و اجتماعى آنقدر به هم پيچيده مى شوند كه تمايز آنها از همديگر مشكل بلكه ناممكن مى گردد. نظام كاست در آئين هندو و فرهنگ هند كه در سنت بومى با واژه هايى همچون ورنه و جاتى از آن تعبير مى شود، همين گونه است. نظام طبقاتى كاست كه به

روح القدس (Holy Spirit) در الاهياتِ مسيحى شخص سوم تثليث مقدس است که متمايز از پدر و پسر و در عين حال هم ذات و هم شأن با آنها و همچون آنها ابدى است و به تمام معنا خدا است. اعتقاد بر اين است که نحوه انتقال روح القدس در الوهيت از طريق «دَمِش» (spiration)

از شما مي خواهم ابتدا اين چند بند را بخوانيد تا باقي ماجراي اشو را هم برايتان بگويم: “اوشو تعليماتش را تنها در قالب کلمات ادا نميکرد، بلکه زندگي او سرمشقي از تعاليم و اعتقاداتش بود. او زندگي را به حد تمام و کمال تجربه کرد؛ زندگي وي آکنده از عشق، شجاعت، وقار و شوخ

هدف از اين پژوهش استنباط حکم شرعي «اهانت» به بزرگ‌ترين شخصيت دين مسيحيت، حضرت عيسي مسيح ـ علي نبينا و آله و عليه‌السلام ـ از درون «سنّت مسيحيت» است. در اين زمينه، نخست ارزش و اهميت «سنّت» در بين مذاهب مسيحي و ديدگاه کاتوليک‌ها درباره استمرار و تداوم سنّت بررسي مي‌گردد و به دنبال آن،

  از همين ابتداي مقاله نکته اي قابل تذکر است که يوگايي که مد نظر ماست مکتب يوگا يا همان عرفان آن است و چندان بحثي درباره ورزش يوگا نداريم. مکتب يوگا چيست؟   امروزه چندين هزار مجوز از سازمان تربيت بدني براي کلاس هاي يوگا را شاهد هستيم، يوگا گرچه در ابتدا يک ورزش

تجلي نجات‌بخش «امر مطلق»، يا «حقيقت» است يا «حضور»، بي‌آنکه هيچ‌گاه منحصراً اين يا آن باشد. زيرا حقيقت ملازم حضور است، و حضور ملازم حقيقت. سرشت دوگانه همه تجليات خدا بر انسان (theophany) ناشي از همين امر است؛ مثلاً، مسيح در اصل تجلّي حضور الهي است، و در عين حال به همين جهت حقيقت است

انسان پس از دنيا   در بازکاوي انديشه حيات پس از مرگ انسان، در آثار آيين هندو مشاهده مي کنيم که در « وداها» تمايز بين جسم و روح امري قطعي است؛ به اين معنا که در انسان يک حقيقت ماندگار وجود دارد که با فساد بدن فاسد نمي شود. مثلاً در برخي از آيات

اشاره[1]   قاسم بن ابراهيم، معروف به قاسم رَسّى، از نوادگان امام حسن مجتبى(عليه السّلام) و بزرگ ترين متكلم و نظريه پرداز كلام و فقه زيديه است. وى در سال 169ق در مدينه متولد شد و در سال 246ق در همان جا از دنيا رفت. قاسم رسّى در آثار گوناگون خود به تبيين امامت زيديه

(و کلمه جسم گرديد و ميان ما ساکن شد).[2] (انجيل يوحنّا, باب اوّل, آيه 14). اين بى همتايى غير قابل قبول را مسيحيّت در قلب يکى از آموزه هاى کانونى خودش اطلاق بخشيده است, آموزه اى که مدّعى است خداوند در يک موضع و جايگاه و تنها در يک جا, يعنى در شخص عيسى ناصرى,

چکيده   بسياري با يوگا به عنوان نوع خاصي از حرکات تمرکز بخش آشنايي دارند. اما غافلند از اينکه يوگا يکي از نظام هاي مهم فلسفي هند است که در طول زمان با زوج ديگري به نام « سانکهيه» ترکيب شده و نظام خاصي را به وجود آورده است. از اين رو، هيچ يک از

نظريه بنيادين مسيحيت مدرن اين است که جنگ بندرت توجيه شده است و بايد از آن اجتناب کرد، مگر اين که شرايط جنگ عادلانه فراهم شده باشد. يک فرد مسيحي ممکن است اعتقاد داشته باشد که شواهد و استدلال‌هاي مورد نياز براي حمايت از جنگ متعالي‌تر از شواهدي است که رهبران ملي براي جنگ بدان

مقدمه   کتاب گيتا به زبان سانسکريت در سنه حدود 500 ق.م تدوين گرديد. اولين ترجمه آن به زبان انگليسي به سال 1785 توسط چارلز ويلکينز Charles Wilins. اساس گيتا عبارت است از ديدن خداوند در همه چيز و همه چيز در خداوند، گيتا اولين توسعه و وسعت بينش روحاني و دروني بشر است. اين

اشاره هيچ كس نمى تواند نقش و تأثير تصوف را در گسترش اسلام و بسط معنويت ناديده بگيرد. با اين همه ، همواره اين رويكرد و اين نحوه سلوك بحث ها و چالش هاى بسيارى را برانگيخته است. آن نقش آفرينى و اين بحث انگيزى ما را بر آن مى دارد كه اين قلمرو را

دلهاي پريشان وناآرام مردم سرزمينهاي دور و نزديک به دنبال آرامش ونشاط اند ، به دنبال گمشده اي مي گردند ، تشنگاني که له له زنان به هواي آب در پي هرسرابي مي دوند ، اما پس از اندکي آنچه حاصل مي شود تشنگي بيشتر است . مردمان غرب مدت مديدي است از معنويات دور

جبرگرايي، نتيجه اي ممکن و آشکار از تعريف مقام الوهي يا خدا در بيشتر نظامهاي الاهياتي است. اين نظامها به طور معمول خدا را وجودي مي دانند که قادر و عالم مطلق است و علم مطلق او شامل پيش آگاهي او از همة حوادث آينده مي شود. به نظر مي رسد وجودي با چنين ويژگي