بهائیت

  در بخشی های قبلی مطالبی در مورد “احکـام اسلامـی و مقتضیـات زمانـه” خدمت عزیزان ارائه شد ، دوستان می توانند برای اطلاع بیشتر به لینک زیر رجوع کنند: از آنجا که این بحث اهمیت زیادی دارد  ، لذا در […]

در خصوص رجعت حضرت مسیح ، عباس افندی بیان نموده: ” مقصود در نبوّات از ربّ الجنود و مسیح موعود ، جمال مبارک و حضرت اعلی است و باید عقائد کل مرکوز بر این نص صریح قاطع باشد.”( منتخباتى از

پس از انتشار مقاله «کتابی بی نام با نامی تازه» درباره تاریخ منسوب به حاجی میرزا جانی کاشانی و پیش از چاپ مقاله های مکمل آن درباره تاریخ جدید و تاریخ منسوب به نبیل زرندی برای برخی از فضلای نکته

یکی از احکامی که در کتب بابیان و بهائیان به چشم می خورد دستور آنها به پرهیز از کسب علم و تدریس (غیر از بیان) می باشد. در این مکتب کسب علم و دانش روا نمی باشد و مردم حق

بهائیان معتقدند که با نزول کتاب مقدس، کتاب بیان نسخ شده است و در این خصوص بیان می دارند: ” لکن بهائیان کتاب اقدس را ناسخ کتاب بیان می دانند…” ( گنجینهء حدود و احکام – صفحه ۲۷۲- عبدالحمید اشراق

در این بخش می خواهیم بررسی کنیم  که آیا قائم دین اسلام را نسخ می کند؟ در این خصوص لازم است که به روایات زیر توجه کنیم: ۱- الفضل ، عن علی بن عبدالله ، عن عبدالرحمان بن ابی عبدالله

بهائیان عبدالبهاء را امام خودشان می دانند ! در کتاب خطابات حضرت عبدالبهاء در سفر  اروپا آمده:” حضره الشیخ الموقّر السید عباس افندی امام البهائیین ” ( خطابات حضرت عبدالبهاء در سفر  اروپا ، قسمت اول ،صفحه ۲) این در

فیلسوف بزرگ شرق، ابوعلی سینا می گوید: ” آنکس که سخنان بی برهان بر زبان آورد یا به گفتار بی دلیل گوش فرا دهد ، بجاست که از جامعه ی انسانی بیرون شود. ”  ( محمد تقی جعفری- تعاون الدین

اکثر اوقات ، زمانیکه در مورد  مقام خدایی باب و بهاء با اغنام الله  بحث می شود و در این ارتباط  به کتب نویسندگان بهائی استناد می شود ، بهائیها بیان می کنند که نویسنده آن کتاب نظر شخصی خود

شخص معترضی برای اینکه بتواند تحقیقات دانش آموزان را در زمینه ادعای خدایی باب و بهاء رد کند ? آمده و بحث ادعای خدایی حضرت محمد را مطرح می کند ! و برای اثبات ادعای خدایی پیامبر اسلام روایتی را

بیشتر اوقات، زمانیکه با مبلغین بهائی در مورد اظهار تدریجی امر باب بحث می شود ، بیان می کنند که پیامبران گذشته از جمله حضرت ابراهیم و حضرت عیسی مسیح و حضرت محمد هم مقام حقیقی خودشان را به صورت

«فردا که زیاد دور نیست… پریشان موی و پیاده پای، به هرکجای کشورمان خواهیم رفت، و از بهائیان سرزمینمان، به خاطر سالها آسیب و در بدری و ظلم، دلجویی خواهیم کرد، و در پرداخت خسارت  مالی و جانی به هر

از ظهور آیین بهایی به عنوان دینی که ادعای الاهی بودن می نماید بیش ازدو سده نمی گذرد.این آیین که توسط میرزا حسینعلی نوری ملقب به بهاء الله در سال۱۲۸۰ هـ. ق و پس از اعلام نسخ آیین بابیت پایه

۱- حضرت باب در کتاب بیان فارسی درباره ی عمر جهان ذکر نموده اند: ” من ظهور آدم الی اول ظهور نقطه البیان از عمر این عالم نگذشته الا دوازده هزار و دویست و ده سال” !(بیان فارسی – صفحه

انقلاب اسلامی ایران از بدو تأسیس ، نه تنها حقوق اقلیت های دینی را محدود نکرد ، بلکه با آنان با احترام برخورد کرد .در اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است: ” ایرانیان زرتشتی ، کلیمی و

مقدمه یکی از مباحث جالب در فرقه بهاییت دیدگاه بهاییان به افراد بشر می باشد. بررسی این موضوع جوانب مهمی از این آیین را روشن می نماید. در این مقاله می خواهیم نظر آیین بهایی را در مورد افراد مختلف

بهائیان وقتی در توجیه ادعای خدائی و خدا آفرینی بهاءاله در تنگنا قرار می گیرند مثل خود میرزا به مطالب کهنه صوفیان متوسل می شوند و مقلد وار سخنان آنها را در قالب الفاظ در آورده و ناشیانه به اسم

میرزا حسینعلی نوری (بهاء الله) کتاب ایقان را در سال ۱۲۷۸ قمری  ، در اثبات کتاب بیان و باب و اوامر او نوشت. این کتاب به گفته‌ی شوقی افندی ، بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین کتاب بهائیت محسوب می‌شود. در این بخش

میرزا علی محمد باب در آثار خود بارها به شخصی به نام ” محمد بن الحسن” اشاره کرده است، به عنوان نمونه در تفسیر سوره یوسف ذکر نموده است:  “الله قد قدّر ?ن یخرج  ذالک  الکتاب فی تفسیر أحسن القصص

در بازخوانی کتاب مکاتبات عبدالبهاء مجلّد دوم، صفحات ۱۰۸ -۱۱۲ تقریر دیگری از تطابق دین با علم را دیدم که به نظرم رسید، آن را نقل نمایم و تحلیل مختصری در مورد آن داشته باشم. او می گوید اگر در

ملحدانی دیگر از بس حرص و آز با همه اخلاق رذل و حال زار   با صنوف عیب و نقص و فرط جهل دم زدند از مهدویت آشکار   گفت اول سید ذکرم سپس گفت باب حجتم در روزگار  

امام هادی(ع) پنج فرزند داشت (چهار پسر و یک دختر) به نام های: امام حسن عسکری (ع) ، حسین ، محمد، جعفر و علیه . در میان این فرزندان امام، جعفر، انسانی بدکار و دروغگو بود ، به طوری که

این ایدئولوژی با دست گذاشتن روی مفهوم « نایب امام زمان» از مکتب شیعه فاصله می گیرد و نهایتاً با تدوین اصول و فروع دین جدید کاملاً از دین اسلام جدا می شود. در دوره آقامحمدخان و فتحعلی شاه قاجار

پس از آنکه انگلیس ها در جنگ نخستین جهانی بسرداری لرد المبی فلسطین را از دست عثمانیها گرفتند در حیفا میان عبدالبها و لرد المبی دید و بازدید شد، عبدالبها درباره ی امپراطور انگلیس ژورژ پنجم آفرین ها گفت و

قرن بدیع – صفحه ۱۳ نویسنده شوقی افندی مترجم نصراله مودت: ….با ادامه دوران زندان قهرا” درتنفیذ این رسالت جلیل وقفه حاصل می گشت این بود که به تقدیرات الهی وحکم نافذه سلطانی وسایل استخلاص آن یوسف رحمانی از چاه

جنوری سنه ۶۱۸۳۴ وارد تهران شدم در ایران و به او طاعون – قحط و غلا بود- مردم پریشان و مرگ و میر فراوان – عنوانم مترجمی سفارت در تهران دارالفنون دانشکده نظام را کاملا خاتمه داده بودم و نیز

رسانه های رژیم صهیونیستی در کنار مسئولان سیاسی، قضایی و اقتصادی خود از این تشکیلات به طور وسیع حمایت کرده اند. این حمایت مقطعی نبود، بلکه در گذر زمان ادامه داشته است و دارد.  این امر مؤید آن است که

عباس افندی، به وسیله همکاری با ارتش بریتانیا در فتح قدس و گرفتن نشان از پادشاه انگلیس و دعا برای جرج پنجم، راهی را در تاریخ این فرقه گشود که در سراسر قرن بیستم و پس از آن تا امروز،

امروز یکی از دوستان ، مقاله ای را برای اینجانب ارسال کرده بود ، در این مقاله آمده بود که :” هرگز دیانت بهائی را با کشور روسیه ارتباطی نبوده و نیست و روسها از حضرت بهاء الله حمایت نمی

این که چرا و چه طور یهودیان جدید الاسلام در گرویدن به «صوفیه» و «شیخیه» و تشکیلات استعماری «بابیه» و «بهائیه» انتخاب شدند، و چه مهمی را برای دول استعماری تأمین می کردند، باید از آن زمان شناسائی کنیم که