بهائیت

  در بخشي هاي قبلي مطالبي در مورد “احکـام اسلامـي و مقتضيـات زمانـه” خدمت عزيزان ارائه شد ، دوستان مي توانند براي اطلاع بيشتر به لينک زير رجوع کنند: از آنجا که اين بحث اهميت زيادي دارد  ، لذا در اين پست قصد داريم مطالب ديگري را در اين ارتباط خدمت عزيزان ارائه کنيم  ، […]

در خصوص رجعت حضرت مسيح ، عباس افندي بيان نموده: ” مقصود در نبوّات از ربّ الجنود و مسيح موعود ، جمال مبارک و حضرت اعلي است و بايد عقائد کل مرکوز بر اين نص صريح قاطع باشد.”( منتخباتى از مكاتيب حضرت عبدالبهاء – جلد ?- صفحه ???) طبق مدرک بالا، بهاء الله ربّ الجنود 

پس از انتشار مقاله «کتابي بي نام با نامي تازه» درباره تاريخ منسوب به حاجي ميرزا جاني کاشاني و پيش از چاپ مقاله هاي مکمل آن درباره تاريخ جديد و تاريخ منسوب به نبيل زرندي براي برخي از فضلاي نکته سنج در قم و اصفهان و تهران اين حيرت دست داده بود که چرا اين

يكي از احكامي كه در كتب بابيان و بهائيان به چشم مي خورد دستور آنها به پرهيز از كسب علم و تدريس (غير از بيان) مي باشد. در اين مكتب كسب علم و دانش روا نمي باشد و مردم حق الفت و انس با كتابهاي گوناگون را ندارند. براي اثبات اين ادعا نظر شما را

بهائيان معتقدند که با نزول کتاب مقدس، کتاب بيان نسخ شده است و در اين خصوص بيان مي دارند: ” لکن بهائيان کتاب اقدس را ناسخ کتاب بيان مي دانند…” ( گنجينهء حدود و احکام – صفحه 272- عبدالحميد اشراق خاوري- 128 بديع)   در حاليکه  بهاء الله اظهار داشته: ” و لکن باين مقرّ

در اين بخش مي خواهيم بررسي کنيم  که آيا قائم دين اسلام را نسخ مي کند؟ در اين خصوص لازم است که به روايات زير توجه کنيم: 1- الفضل ، عن علي بن عبدالله ، عن عبدالرحمان بن ابي عبدالله عن ابي الجارود  قال: قال ابوجعفر (ع): انّ القائم يملک ثلا ثمائة و تسع سنين،

بهائيان عبدالبهاء را امام خودشان مي دانند ! در کتاب خطابات حضرت عبدالبهاء در سفر  اروپا آمده:” حضرة الشيخ الموقّر السيد عباس افندي امام البهائيين ” ( خطابات حضرت عبدالبهاء در سفر  اروپا ، قسمت اول ،صفحه 2) اين در حالي است که عبدالبهاء به ميرزا حسن نامي (بهائي) اطلاع مي دهد که : ”

فيلسوف بزرگ شرق، ابوعلي سينا مي گويد: ” آنکس که سخنان بي برهان بر زبان آورد يا به گفتار بي دليل گوش فرا دهد ، بجاست که از جامعه ي انساني بيرون شود. ”  ( محمد تقي جعفري- تعاون الدين و العلم- ص16) چندي پيش يکي از سايتهاي بهائي شبهه اي با عنوان اشکالات عربي

اکثر اوقات ، زمانيکه در مورد  مقام خدايي باب و بهاء با اغنام الله  بحث مي شود و در اين ارتباط  به کتب نويسندگان بهائي استناد مي شود ، بهائيها بيان مي کنند که نويسنده آن کتاب نظر شخصي خود را آورده است . به عنوان نمونه درصفحه 207 کتاب تاريخ حضرت صدرالصدور تأليف جناب

شخص معترضي براي اينکه بتواند تحقيقات دانش آموزان را در زمينه ادعاي خدايي باب و بهاء رد کند ? آمده و بحث ادعاي خدايي حضرت محمد را مطرح مي کند ! و براي اثبات ادعاي خدايي پيامبر اسلام روايتي را نقل کرده ? هر چند شبهه بي اساسي را مطرح مي کند ? ليکن براي

بيشتر اوقات، زمانيکه با مبلغين بهائي در مورد اظهار تدريجي امر باب بحث مي شود ، بيان مي کنند که پيامبران گذشته از جمله حضرت ابراهيم و حضرت عيسي مسيح و حضرت محمد هم مقام حقيقي خودشان را به صورت تدريجي بيان کردند! در اين بخش قصد داريم اين قضيه  را بررسي کنيم. 1- در

«فردا كه زياد دور نيست… پريشان موي و پياده پاي، به هركجاي كشورمان خواهيم رفت، و از بهائيان سرزمينمان، به خاطر سالها آسيب و در بدري و ظلم، دلجويي خواهيم كرد، و در پرداخت خسارت  مالي و جاني به هر آن كس كه از ما و پدرانمان آسيب ديده، شتاب خواهيم كرد.» (محمد نوريزاد، «روزي

از ظهور آيين بهايي به عنوان ديني که ادعاي الاهي بودن مي نمايد بيش ازدو سده نمي گذرد.اين آيين که توسط ميرزا حسينعلي نوري ملقب به بهاء الله در سال1280 هـ. ق و پس از اعلام نسخ آيين بابيت پايه گذاري گرديد، مدعي است که در ادامه سلسله انبياء الاهي قرار گرفته است و خداوندگار

1- حضرت باب در کتاب بيان فارسي درباره ي عمر جهان ذکر نموده اند: ” من ظهور آدم الي اول ظهور نقطه البيان از عمر اين عالم نگذشته الا دوازده هزار و دويست و ده سال” !(بيان فارسي – صفحه 95) غير علمي بودن اين مطلب بر همگان ثابت شده است. 2- باز ايشان در

انقلاب اسلامي ايران از بدو تأسيس ، نه تنها حقوق اقليت هاي ديني را محدود نکرد ، بلکه با آنان با احترام برخورد کرد .در اصل 13 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران آمده است: ” ايرانيان زرتشتي ، کليمي و مسيحي ، تنها اقليت هاي ديني شناخته مي شوند که در حدود قانون در انجام

مقدمه يکي از مباحث جالب در فرقه بهاييت ديدگاه بهاييان به افراد بشر مي باشد. بررسي اين موضوع جوانب مهمي از اين آيين را روشن مي نمايد. در اين مقاله مي خواهيم نظر آيين بهايي را در مورد افراد مختلف بشر و روش برخورد با آنان بررسي کنيم. بر اين اساس در مورد آيين بودايي

بهائيان وقتي در توجيه ادعاي خدائي و خدا آفريني بهاءاله در تنگنا قرار مي گيرند مثل خود ميرزا به مطالب کهنه صوفيان متوسل مي شوند و مقلد وار سخنان آنها را در قالب الفاظ در آورده و ناشيانه به اسم مظهريت ارائه مي کنند و براي نا آکاهان از فرهنگ صوفيان حرف هاي نو جلوه

ميرزا حسينعلي نوري (بهاء الله) کتاب ايقان را در سال 1278 قمري  ، در اثبات کتاب بيان و باب و اوامر او نوشت. اين کتاب به گفته‌ي شوقي افندي ، بزرگ‌ترين و قديمي‌ترين کتاب بهائيت محسوب مي‌شود. در اين بخش قصد داريم به چند مورد از اغلاط ادبي ايقان اشاره کنيم:   1- لَعَلَّ تَصِلُنَّ(صفحه

ميرزا علي محمد باب در آثار خود بارها به شخصي به نام ” محمد بن الحسن” اشاره کرده است، به عنوان نمونه در تفسير سوره يوسف ذکر نموده است:  “الله قد قدّر ?ن يخرج  ذالک  الکتاب في تفسير أحسن القصص من عند محمّد بن الحسن بن علي بن محمّد بن علي بن موسي بن جعفر

در بازخواني کتاب مکاتبات عبدالبهاء مجلّد دوم، صفحات 108 -112 تقرير ديگري از تطابق دين با علم را ديدم که به نظرم رسيد، آن را نقل نمايم و تحليل مختصري در مورد آن داشته باشم. او مي گويد اگر در يک زمان بين دين و علم روز، مغايرتي به وجود آيد، نبايد جانب علم را

ملحداني ديگر از بس حرص و آز با همه اخلاق رذل و حال زار   با صنوف عيب و نقص و فرط جهل دم زدند از مهدويت آشکار   گفت اول سيد ذکرم سپس گفت باب حجتم در روزگار   پس بگفتا نائب خاصم چو ديد شد به بعضي مردم نادان سوار   بعد از

امام هادي(ع) پنج فرزند داشت (چهار پسر و يک دختر) به نام هاي: امام حسن عسکري (ع) ، حسين ، محمد، جعفر و عليه . در ميان اين فرزندان امام، جعفر، انساني بدکار و دروغگو بود ، به طوري که لقب “کذّاب” را گرفت. وي که برادر امام حسن(ع) و عموي امام زمان (عج) بود

اين ايدئولوژي با دست گذاشتن روي مفهوم « نايب امام زمان» از مكتب شيعه فاصله مي گيرد و نهايتاً با تدوين اصول و فروع دين جديد كاملاً از دين اسلام جدا مي شود. در دوره آقامحمدخان و فتحعلي شاه قاجار با رشد دانش دين در نزد ايران و عتبات عاليات، مخالفت با تصوف و اخباري

پس از آنكه انگليس ها در جنگ نخستين جهاني بسرداري لرد المبي فلسطين را از دست عثمانيها گرفتند در حيفا ميان عبدالبها و لرد المبي ديد و بازديد شد، عبدالبها درباره ي امپراطور انگليس ژورژ پنجم آفرين ها گفت و به زبان تازي روزي كه آنها بحيفا رسيدند بدين گونه خدا را خواند:  «اللهم ان

قرن بديع – صفحه 13 نويسنده شوقي افندي مترجم نصراله مودت: ….با ادامه دوران زندان قهرا” درتنفيذ اين رسالت جليل وقفه حاصل مي گشت اين بود كه به تقديرات الهي وحكم نافذة سلطاني وسايل استخلاص آن يوسف رحماني از چاه ظلماني از هر جهت فراهم گرديد وابواب سجن مفتوح شد از يك طرف وساطت …

جنوري سنه 61834 وارد تهران شدم در ايران و به او طاعون – قحط و غلا بود- مردم پريشان و مرگ و مير فراوان – عنوانم مترجمي سفارت در تهران دارالفنون دانشكده نظام را كاملا خاتمه داده بودم و نيز در دانشكده ي حقوق و سياسي وزارت خارجه كه مخصوص اشخاص و كساني بود كه

رسانه هاي رژيم صهيونيستي در كنار مسئولان سياسي، قضايي و اقتصادي خود از اين تشكيلات به طور وسيع حمايت كرده اند. اين حمايت مقطعي نبود، بلكه در گذر زمان ادامه داشته است و دارد.  اين امر مؤيد آن است كه حمايت اسرائيل از بهائيت جلوه هاي ديگر نيز دارد؛ از جمله رسانه هاي اسرائيل با

عباس افندي، به وسيله همكاري با ارتش بريتانيا در فتح قدس و گرفتن نشان از پادشاه انگليس و دعا براي جرج پنجم، راهي را در تاريخ اين فرقه گشود كه در سراسر قرن بيستم و پس از آن تا امروز، با قوت ادامه دارد. به نمونه هايي از پيوند بهائيان با دولت انگليس و ديكتاتورهاي

امروز يکي از دوستان ، مقاله اي را براي اينجانب ارسال کرده بود ، در اين مقاله آمده بود که :” هرگز ديانت بهائي را با کشور روسيه ارتباطي نبوده و نيست و روسها از حضرت بهاء الله حمايت نمي کردند  ” . در حاليکه اسناد و مدارک زيادي وجود دارند که نشان مي دهند

اين كه چرا و چه طور يهوديان جديد الاسلام در گرويدن به «صوفيه» و «شيخيه» و تشكيلات استعماري «بابيه» و «بهائيه» انتخاب شدند، و چه مهمي را براي دول استعماري تأمين مي كردند، بايد از آن زمان شناسائي كنيم كه «وهب ابن مبنه» و «كعب الاحبار» يهودي براي تحريف اسلام با موهومات و افسانه هائي