بهائیت

اسلام پس از بلوغ و رشد مرد و زن: حريت و آزادي و اختيار و استقلال آنها را برسميت شناخته، و رضايت خود آنها را در اقسام معاملات و نكاح نافذ و مؤثر و كافي ديده است، و البته براي حفظ شئون پدر و مادر و از جنبه ي تشريفاتي و هم از نظر صلاح

نخستين و مهم ترين نکته در برخورد انديشگي با بهائيان اين است که بايد از آنان خواست بايد نخست اثبات کنند که بهائيت ديني آسماني است آن گاه به بيان تعاليم آن بپردازند. ممکن است جناب بهاء الله يا عبدالبهاء يا شوقي افندي حرف هاي خوبي زده باشند، اما مهم آن است که ثابت شود

بهاء الله درباره خوردن غذا در کتاب اقدس ذکر مي کند: ” ايّاکم ان تنغمس اياديکم في الصّحاف و الصّحان خذوا ما يکون  اقرب الي اللّطافة انّه اراد ان يراکم علي اداب اهل الرّضوان”( کتاب اقدس-  ص 44) عبدالحميد اشراق خاوري (مبلغ بهائي) در اين ارتباط بيان مي کند: در باره خوردن غذا جمال مبارک

در ابن قسمت مي خواهيم به نمونه هايي از احكام و بيانات پيامبر  بهائيان(بهاءالله) ، اشاره نمائيم:   1-  سارق را بايد اول تبعيد نمود و سپس محبوس ساخت و بار سوم علامتي بر پيشاني او بنهند و براي دفعات بعد در بهائيت حکمي نيست: *) قد کتب علي السارق النّفي و الحبس و في

در بهائيت دست بوسيدن و برپاي افتادن و سجده و تعظيم نمودن نهي شده است ، شايد اين موضوع از نظر برخي افراد بي اهميت باشد ، ولي از آنجايي که در مهمترين کتاب بهائيان يعني کتاب اقدس ، اين مسئله مطرح شده است ، لذا ما نيز در اين بخش قصد داريم به بررسي

بهائيان يک نماز نه رکعتي داشته اند که در گير و دار دعواها و مشاجرات دو پسر ميرزا حسينعلي (عباس و محمد علي : ثابتين و ناقضين) پس از فوت او بر سر جانشيني پدر،گم يا به قول عبدالبهاء”>عباس افندي توسط ناقضين(محمد علي و اتباع او) دزديده شده است! جويا اين موضوع را اين چنين

مهناز رئوفي (فاطمه السادات رستگاري) يکي از مستبصراني است که به توفيق الهي، از فرقه ضاله بهائيت رويگردان شده، به اسلام عزيز گرويد. او از سادات و اصالتا بهايي زاده است اما به همراه شوهرش به عقايد پوچ بهائيت پي برد و با اراده ­اي محکم و با تحقيق به اسلام ايمان آورد و همچنين

از جمله تعاليم بهائيان که بسيار برآن تبليغ مي کنند” تساوي حقوق زنان و مردان “است. آنها چنين جلوه مي دهند که ديگر اديان مساوات بين زن و مرد را در نظر نگرفته اند ولي بهائيت تساوي را بطور کامل بر قرار کرده است. منتقدين با بررسي مختصر ،خلاف اين ادعا را در نظامات بهايي

متعه (صيغه) در مرام بهائيت بر خلاف تقوي و پرهيزكاري است لذا حكم بر حرمت آن شده است!!! در گنجينة الاحكام صفحه 142 مي گويد و اما الازدواج الموقت حرمه الله في هذا الكور المقدس و منع النفوس عن الهوي حتي يرتد و ابرداء التقوي و هو التنزيه و التقديس بين الملاء الاعلي: ترجمه: اما

در کتاب اقدس که مهمترين کتاب بهائيان است، حسينعلي نوري درباره حرمت ازدواج بهاييان گفته است«قد حرمت عليکم ازواج آبائکم، يعني حرام شد بر شما ازدواج با زن پدرتان» و در مورد ازدواج با ساير محارم هيچ حکمي را ذکر نکرده است.  اديان نيوز: حجت الاسلام همايون، کارشناس و پژوهشگر حوزه علميه قم، در گفت‌و‌گو

آن اشيائي كه مخصوص ميت بوده، و پس از فوت او باقي مانده است، حبوه گويند. اين اشياء جزو ميراث ميت حساب نشده، و به نزديكترين شخصي كه سمت جانشيني ميت را دارد: واگذار مي شود. در اقدس (ص 8 س 13) مي گويد: و جعلنا الدار المسكونة و الالبسة المخصوصة للذرية من الذكران دون

يکي از احکام و دستوراتي که بهائيان به آن عمل مي کنند حکم به جواز موسيقي است ، و بدون در نظر گرفتن آفت ها ي آن ، گوش و چشم بسته به اين دستور عمل مي کنند، زيرا بهاء الله بيان کرده: “انّا حلّلنا لکم اصغآء الاصوات و النّغمات ايّاکم ان  يخرجکم الاصغآء عن

در اين بخش قصد داريم در ارتباط با ازدواج با محارم در بهائيت ، مطالبي را خدمت عزيزان ارائه کنيم ، انشاء الله که مفيد واقع گردد. در کتاب شؤون خمسه  آمده: “و لقد أذن الله بين الاخ و اخته ” از اين جمله اين مفهوم برداشت مي شود که ازدواج خواهر و برادر جايز

مطالعه کتب بهائيت نشان ميدهد که رهبران چهارگانه بهائيت علاوه بر کارنامه منفي در عملکرد رفتاري خود احکام و دستوراتي را به بشريت عصر حاضر ارائه نموده اند که بيان نمونه‌هائي از آنها نه تنها در تضاد با شعار وحدت عالم انساني است بلکه موجب شرمساري و خجالت و سرافکندگي طرفداران اين آئين خواهد بود.

با توجه به مسئله ي لزوم ازدواج در بهائيت، به نكاتي جالب توجه در تساوي حقوق زن و مرد به عنوان دو شريك زندگي مي پردازيم. با نگاهي به گذشته ي بهائيت در مي يابيم كه: ميرزا حسينعلي بهاء -شارع امر بهائي-  براي خود چهارهمسر اختيار نمود اما به ديگر مردان بهائي اجازه گزينش بيش

بهائيان تنها خودشان را حلال زاده مي دانند ، زيرا بهاء الله درباره ي منکرين خودش چنين بيان داشته:” من ينکر هذا الفضل الظاهر الباهر المتعالي المنير ينبغي له بان يسئل من امه حاله فسوف يرجع الي اسفل الجحيم.” (مائده آسماني – جلد4 – صفحه ي 355 ) معني: هر کس که اين فضل ظاهر

يکي از سخيف ترين اعتقادات بهائيت و بابيت اعتقاد به اله بودن باب و حسينعلي نوري است علي محمد باب ادعا کرده است که رفيع ترين مراتب حقيقت يعني الوهيت در او حلول کرده آن هم حلولي مادي و جسماني،اين اعتقاد بهائيت با مباني تمام اديان آسماني در تضاد مي باشد زيرا الوهيت مختص حضرت

يكي ديگر از احكام و دستوراتي كه بابيان و بهائيان به آن معتقدند و به آن عمل مي كنند دستور كشف حجاب مي باشد كه آنها قائلند حجاب امر ضروري نمي باشد و تنها يك عادت محسوب مي شود و عمل نكردن به آن ضرري به دين نمي زند. مسيوئيكلا در كتاب مذاهب ملل ص

ميرزا حسينعلي نوري در مقدمه کتاب احکام اقدس که مهمترين کتاب درنزد بهائيان شمرده مي شود آنچنان محو افاضات و سخنان خود شده که در صفحه ? اين کتاب مي نويسد ( ترجمه) :   ” اي مردم روي زمين احکام و فرمانهاي من بمنزله چراغهاي ياري و راهنمائي بندگانم بوده و کليدهاي بخشش براي

يكي ديگر از احكام و دستوراتي كه باب و بهاء به آن دستور مي دهند حج مي باشد ولي حج از نظر آنها يعني طواف خانه آنها (باب و بهاء) و وارد شدن به خانه آنها چنان كه در كتب خود به آن اشاره مي كنند. باب در بيان باب 16 از واحد 4 مي

در قرآن کريم در سوره الفاتحه آمده: ” مالک يَوْمِ الدِّينِ” (سوره الفاتحه – آيه 4) يعني (خداوندي که) مالک روز جزاست. در ارتباط با اين آيه در کتاب تفسير نورالثقلين آمده: ” فيمن لا يحضره الفقيه و فيما ذکره الفضل من العلل عن الرضا (عليه السلام) انه قال: (مالک يوم الدين) اقرار له بالبعث

يكي از احكامي كه باب و بهاء در كتاب بيان و اقدس به بيان آن پرداخته اند حكم مربوط به جواز زنا و استمناء مي باشد كه به آن اشاره مي كنيم: علي محمد باب در واحد هشتم، باب 15 بيان فارسي مي گويد: «بر هر شخصي واجب شده است كه ازدواج كند تا نسل

بنا به دلايلي كه از كتب بهائيان نقل مي گردد مسلم مي شود هر كسي خود را از اين فرقه بداند كوركورانه بها را خداوند عالميان دانسته و به ربوبيت و الوهيت او صحه گذاشته است در صفحات پيش كتابهاي مورد قبول بهائيان را معرفي نموديم تا آنچه از آن نوشته ها نقل مي شود

يكي ديگر از احكام و دستوراتي كه باب و بهاء پيروان خود را به آن امر مي كنند حكم به حلال بودن ربا مي باشد كه در كتابهايشان به آن اشاره كرده اند. ميرزا علي محمد باب در بيان باب 18 از واحد پنجم مي گويد: «و اذن فرموده خداوند تجار را در تنزيلي كه

چوپاني به نام محمد زرندي معروف به نبيل [1] افسانه هايي جمع آوري كرده كه مقداري از آن به نام تلخيص تاريخ نبيل در دسترس بهائيت است اين كتاب با نظر و موافقت آقاي ميرزا حسينعلي نوشته شده و از معتبرترين تاريخ بهائي به شمار مي آيد مندرجات تاريخ مذكور شامل تناقضات و دروغها و

يكي ديگر از احكام و دستوراتي كه بابيان و بهائيان به آن عمل مي كنند حكم به جواز موسيقي است و بدون در نظر گرفتن آفت هاي آن گوش و چشم بسته به اين دستور عمل مي كنند. بهاء در كتاب اقدس صفحه 16 مي گويد: «ما شنيدن آوازها و نغمه ها را حلال كرديم،

يكي از بهائيان به نام ملا بهرام اختر خاوري در عباس آباد حوالي پيشكوه يزد… گرفتار مي شود ملا بهرام و سايرين كه ديدند راه گريز مسدود است تن به قضا دادند و پناه به جمال قدم (بهاءالله) بردند [1] ملا بهرام در روستاي يزد به كسي پناه مي برد كه سالها قبل از آن

يكي ديگر از دستورات باب و بهاء كه مورد توجه بايد قرار بگيرد. حرام كردن خوردن سير و پياز است. سير و پيازي كه در هيچ ديني حرام نبوده است و همه اطباء در خصوصيات آن كلماتي بيان كرده اند ولي باب و بهاء خوردن آن را نهي كرده اند چنانچه در بيان صفحه 21

باز متذكر شدم از يادداشتهائيكه داشتم، و يادم آمد كه: خود جناب بهاء خداي مقصود و مطلوب خويشرا نيز معين نموده، و اشكال گذشته را در هشتاد سال پيش از اينكه ما متوجه باشكال باشيم، حل كرده است. جناب بهاء در موارد زيادي بعنوان رب و اله و مقصود و محبوب و امثال آنها: بسيد