پرونده خدا

ایمان سرمایه زندگی : تولستوی که یکی از متفکرین و نویسندگان بزرگ قرن ما است و شهرت جهانی دارد، می گوید: ” ایمان آن چیزی است که آدمی با آن زندگی می کند”. مقصود او این است که ایمان بهترین سرمایه زندگی است، اگر انسان آن را از کف داد مهمترین سرمایه زندگی را از […]

در آیه 13 سوره جن، گروهی از جن که قرآن را از زبان پیامبر شنیده بودند می گویند: «و انا لما سمعنا الهدی امنا به» به قومشان می گویند ما وقتی که هدایت را شنیدیم – مقصود قرآن است: بانگ قرآن را که شنیدیم – ایمان آوردیم، معطل کسی نشدیم، چون شنیدیم ایمان آوردیم. کانه

خداوند ایمان و راه خدا را به نور تشبیه می کند و می فرماید: کتب أنزلنه إلیک لتخرج الناس من الظلمت إلى النور باذن ربهم؛ (این)کتابی است که آن را به سوی تو نازل کردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریکی ها به سوی روشنایی درآوری (ابراهیم/1). با توجه به اینکه نور لطیف

چراغ هدایت در چه خانه ای است؟ در خانه وجود انسان. هدایت وحی بالخصوص در خانه اولیاء خداست: «فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکرفیها اسمه؛ «(آن نور هدایت) در خانه هایی است که خدا رخصت داده که ارجمندش دارند و نام خدا در آنها یاد شود» نور/36 . یک وقتی کسی مطلبی از

ایمان اسلامی، ایمانی که در قرآن کریم آمده است یعنی شناخت جهان به طور کلی آنچنانکه هست. ایمان یعنی شناخت مبدأ جهان، شناخت جریان جهان، شناخت نظام جهان و شناخت اینکه جهان به چه نقطه ای برمی گردد. می گویند اینکه در قرآن از ایمان به خدا، ایمان به ملائکه خدا که وسائط و پله

گاهی اوقات به نام ” ”حقوق بشر” ” حرفهای مفت بی اساس – که درست فکر نکرده اند – می گویند. می گویند بشر فی حد ذاته قطع نظر از دین و مذهب حقوقی دارد. (اینجا باید گفت خدا پدر مارکسیست ها را بیامرزد که آنها این حرفها را به کلی نفی کرده اند). منشأ

کفر بر دو نوع است: یکی کفر از روی لجبازی و عناد که کفر جحود نامیده می شود و دیگر کفر از روی جهالت و نادانی و آشنا نبودن به حقیقت. در مورد اول، دلائل قطعی عقل و نقل گویاست که شخصی که دانسته و شناخته، با حق، عناد می ورزد و در صدد انکار

خداوند در قرآن کریم می فرماید: «و من یتق الله یجعل له من امره یسرا؛ هر کسی که تقوای الهی را پیشه کند خدا برای او در کارش سهولت و آسانی قرار می دهد» (طلاق/ 4). این جمله و جمله «و من یتق الله یجعل له مخرجا؛ و هر که از خدا پروا کند، برای

«له الحمد» یعنی حمد منحصرا از آن اوست. این همان مفاد «الحمد لله رب العالمین» است که ما در نمازها می خوانیم. گفته اند در «الحمد لله» لام، لام اختصاص است. «الحمدلله» یعنی جنس حمد اختصاص به خدا دارد. این معنایش چیست؟ آیا غیرخدا را نباید حمد کرد؟ پاسخ این است که هم غیرخدا را

در قرآن کریم داریم: یوم نحشر المتقین إلی الرحمـان وفدا * و نسوق المجرمین إلی ا جهنم وردا * لا یملکون الشفـاعة إلا من اتخذ عند الرحمـان عهدا؛ روز قیامت روزی است که ما مردمان متقی و پرهیزکار را مجتمعا به سوی خداوند رحمن محشور می گردانیم، و مردمان مجرم را به سوی ورود در

تجربه های تاریخی نشان داده است که جدایی علم و ایمان خسارت های غیر قابل جبران به بار آورده است، ایمان را در پرتو علم باید شناخت، ایمان در روشنایی علم از خرافات دور می ماند، با دور افتادن علم از ایمان، ایمان به جمود و تعصب کور و با شدت به دور خود چرخیدن

در ایمان، خاصیت تغییر و تبدیل وجود دارد، غم و رنج را تبدیل به لذت و سرور می کند. تربیت شدگان اسلام در هنگام رویدادها و مصیبتها به این حقیقت توجه می کنند که «الذین اذا اصابتهم مصیبة قالوا انا لله و انا الیه راجعون؛ آنها که هرگاه مصیبتی بدانها رسد (صبوری کنند) و گویند

یاد خدا سبب قوت قلب انسان است مخصوصا وقتی که انسان در شرایط سختی قرار می گیرد، یاد کردن خدا که انسان از قدرت الهی استمداد کند، روحیه انسان را قوی می کند «یا ایها الذین آمنوا استعینوا بالصبر و الصلوة؛ ای کسانی که ایمان آورده اید از صبر و نماز کمک بگیرید» (بقره/ 153

جهان آفرينش مجموعه ­­ي از نشانه­ ها و شگفتيهاي خداست كه وقتي اين شگفتي­ها و آيات خدا را مي­نگريم عظمت خدا را  در جهان احساس كرده و غير او را حقير و كوچك مي­شماريم. خوشبختانه امروز با پيشرفت علوم طبيعى و كشف اسرار و شگفتى‏هاى جهان طبيعت و ريزه كارى‏هاى ساختمان وجود انسان و حيوان

اگر انسان با نهادی پاک و دلی آرام نگاهی به جهان هستی نماید، در هر گوشه و کنار آن، آثار و دلایل وجود پاک آفریدگار را مشاهده خواهد کرد و از هر در و دیواری به ثبوت این حقیقت گواهی خواهد شنید. چه انسان در این جهان با هر چه روبه رو می شود، یا

مفسرین بحثی را طرح کرده اند که خلق الموت و الحیوه یعنی چه؟ خدا، هم مرگ را آفرید و هم حیات را. حیات امری است وجودی، قابل آفرینش هست، مرگ نیستی است، فقدان حیات است، نیستی که دیگر قابل آفرینش نیست. مثل این است که ما نور داریم و سایه، سایه همان نبودن نور است،

انسان با فطرت خدادادی و سرشت کنجکاو خود، پیوسته واقع را می خواهد و می جوید، نه پندارهای پوچ و خرافی را، و نسبت به واقع، خضوع و کرنش می نماید، نه نسبت به هر بازیچه و گزاف، و اسلام نیز که خود را دین فطری معرفی می نماید، در کلیات دعوت خود از انسان،

كمال الدين غراب : در قرآن ذيل چهار واژه از انسان بحث شده است. اين چهار واژه عبارتند از: (انسان), (ناس), (بشر) و (آدم) (به اضافه بنى آدم). در يك نگاه سريع شايد بتوان گفت, قرآن ذيل واژه (انسان) از ويژگى هاى روان شناختى و ساختمان روحى و روانى و گاه ساختمان طبيعى او بحث

جائی که پیامبر اکرم، واسطه در خلقت عالم تکوین و سبب برای پیدایش موجودات جهان تجرد و ماده و نشأة ملک و ملکوت باشد، چه جای شگفت است که حائز مقام شفاعت در عالم شرع و شریعت و موجب ارتقاء مقام و علو مرتبت ابرار و نیکان و باعث غفران و آمرزش اشرار و تیره

قرآن كريم با تعبيرات متنوع و رازگونه از معاد و حشر عموم موجودات يادكرده است. گاه براى كل آفرينش و هستى معاد را گوشزد مى كند و زمانى به بيان حشر اجزاى مهم جهان مى پردازد. اينك شواهدى از قرآن در تثبيت اين برهان را مى آوريم: أَوَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِأُ اللَّهُ الخَلْقَ ثُمَّ

یکی از راه‎های خداشناسی كه پیوسته مورد توجه متفكران و دانشمندان بوده است، و هم پیامبران الهی به آن اهتمام نموده و از این طریق بشر را به دین و خداپرستی هدایت كرده‎اند، راه فطرت است. فطرت در قرآن و روایات به معنی آفرینش بدیع و بی‎سابقه است. ابتكاری بودن آفرینش جهان به دو جهت است،

از جمله آياتى كه فلسفه انسان و جن را بيان مى‏كند آيه‏ كريمه‏ 56 از سوره‏ ذاريات مى‏باشد كه مى‏فرمايد: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُون؛ جن و آدمى را نيافريديم مگر براى عبادت و پرستش كردن». مقدمه‏ : قرآن مجيد كتاب زندگى و نسخه‏ تكامل و سعادت آدمى است؛(1) بنابراين به جا

یکی از زیبایی های فوق الوصف دین مقدس اسلام این است که تعلیمات حقه خود را به نحوی قرار داده که از هر جهت برای جامعه انسانی، قابل هضم می باشد. ما باید برای درک مفهوم این مسأله و نتایج گرانبهای آن، تعمق و تأمل بیشتری به کار ببندیم. البته ما حس می کنیم که

قرآن کریم درباره ساعت وقوع قیامت می فرماید: و یقولون متی هذا الوعد ان کنتم صادقین،‌ قل لکم میعاد یوم لاتستئخرون عنه ساعة‌ و لا تستقدمون. (آیه بیست و نهم و سی ام،‌ از سوره سبا: سی و چهارمین سوره از قرآن کریم) و میگویند: اگر شما از راستگویانید، بگوئید این وعده قیامت در چه

ضرورت معاد و قیامت برای اجرای عدل الهی : معارف اسلامى در قرآن کریم، از راههاى گوناگون بیان شده است و راههاى نامبرده بطور کلى بدوطریق ظاهر وباطن منقسم میشود. بیان معارف اسلامی از طریق ظاهر بیانى است که مناسب سطح افکار ساده عامه میباشد بخلاف طریق باطن که اختصاص بخاصه دارد و یا روح

خداوند می فرماید: رَب السمَوَتِ وَ الأَرْضِ وَ مَا بَیْنهُمَا الْعَزِیزُ الْغَفّارُ؛ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، پروردگار عزیز و غفار (ص/66). در این آیه به مساله ربوبیت او نسبت به تمام عالم هستى می پردازد و اینکه او مالك همه این جهان است مالكى كه آنها را تدبیر و

گر خلقت كيهان آگاهانه و هدفمند است ، آيا خالق پيغامي از خود بجاي گذاشته كه بواسطه آن بتوان به رمز آفرينش هستي پي برد؟ طي مقاله اي كه توسط استفان هسو فيزيكدان دانشگاه اوريگان و آنتوني زي فيزيكدان دانشگاه كاليفرنيا (سانتا باربارا) در مجله اختر فيزيك چاپ شد يك ايده در اين مورد مطرح كردند:

خداوند خودش در قرآن در مورد اهمیت و عظمت قرآن می فرماید لو انزلنا هذا القرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشية الله و تلك الامثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون، حشر ،21 اگراين قرآن را بر كوهى فرو مى فرستاديم، يقينا آن كوه را ازبيم خدا فروتن واز هم پاشيده مى ديدى. و اين

مرگ از نظر اسلام : در عین اینکه نظر سطحى، مرگ انسان را نابودى وى فرض میکند و زندگى انسان را تنها همین زندگى چند روزه که در میان زایش و درگذشت محدود میباشد، میپندارد، اسلام مرگ را انتقال انسان از یک مرحله زندگى به مرحله دیگرى تفسیر مینماید. بنظر اسلام انسان زندگانى جاویدانى دارد

یکی از اصول سه گانه اسلام، اعتقاد به نبوت می باشد، نبوت که از ضروریات دین اسلام است، معنایش آن است که خدای متعال برای راهنمایی مردم، دستورهایی به وسیله برخی از بندگان خود فرستاده، دستورهای نام برده، دین و آورنده آن ها، نبی یا پیامبر نامیده می شود. حضرت محمد (ص) خاتم پیامبران و