پرونده خدا

عبادت عبارت است از آن آخرین حد خضوع و تواضع که به عنوان تعلق و وابستگى مطلق و تسلیم بى قید و شرط عابد در برابر معبود انجام مى گیرد. بنابر این عبادت به معنای اظهار ذلّت، عالی ترین نوع […]

سنت و قانون، چیزی نیست که آفرینش خاص و خلقت جداگانه ای به آن تعلق بگیرد. قانون، یک مفهوم کلی و انتزاع ذهنی است و در خارج به شکل کلیت و قانون بودن وجود ندارد. آنچه در خارج وجود دارد

گاهی این انسانی که به عنوان خلیفهُ اللهی و مَظهر خدا در آفرینش قرار گرفته ، چنان خود را سقوط میدهد و در دَرَکات ذُل ماده و انغمار در جاه و آمال بی پایه و اساس فرو میرود که مانند

نظرى بجهان از راه هستى و واقعیت – ضرورت وجود خدا درک و شعور انسان که با پیدایش او توأم است در نخستین گامى که برمیدارد هستى خداى جهان و جهانیان را بر وى روشن میسازد. زیرا برغم آنان که

شک نیست که طریق سیر معنوی و معرفت نفس، در صورت صحت، راه روشنی برای خداشناسی (یا به عبارت دیگر معادشناسی) است و برای کسی که رهسپار این راه گردد و از مخاطر آن مصون مانده، از پای درنیاید، حق

عقل معاش – که عقل عملی نیز نامیده می شود، یعنی شعوری که به وسیله آن، زندگی خود را اداره می کنیم- به ما اجازه می دهد که از هر چیز که قابل استفاده است به نفع زندگی خود استفاده

سبب این که اسلام در همه دستورات کلی و جزئی خود، جهات مادی و معنوی را به همدیگر آمیخته و منافع روحانی و جسمانی را از همدیگر جدا فرض نکرده و حیات اجتماعی را در ردیف حیات فردی نگهداشته و

اگر بگویند لازم ترین و مفیدترین داناییها و توجه ها برای بشر چیست؟ باید گفت توجه به فقر علمی و توجه به نادانی، این توجه است که عطش شدید فرو ننشستنی در بشر برای طلب علم و تکمیل عقل و

بسوى هدف – هدایت عمومى : دانه گندمى که در شکم خاک با شرائط مناسبى قرار میگیرد شروع به رشد و نمو کرده به شاهراه تحول میافتد و هر لحظه صورت و حالت تازه اى بخود گرفته با نظم و

در قرآن کریم در آیه ۲۶ سوره انفال آمده است: «واذکروا اذ انتم قلیل مستضعفون فی الارض تخافون ان یتخطفکم الناس فاواکم و ایدکم بنصره و رزقکم من الطیبات لعلکم تشکرون؛ به یاد آرید زمانی را که جمعیتی اندک بودید

کسانی که به زبان عربی آشنا هستند می دانند که وزن فعله دلالت بر نوع یعنی گونه می کند. جلسه یعنی نشستن، و  جلسه یعنی نوع خاصی از نشستن. جلست جلسه زید یعنی نشستم به گونه نشستن زید،همانگونه که زید

آیاتی در قرآن کریم داریم که دلالت دارند بر عدم بطلان عالم ، مثل آیه: «وَ مَا خَلَقْنَا السمَآءَ وَ الاْرْضَ وَ مَا بَیْنَهُمَا باطِلاً ذَ’لِکَ ظَن الذِینَ کَفَرُوا فَوَیْلٌ لِلذِینَ کَفَرُوا مِنَ النارِ؛ و ما آسمان و زمین و

تمام عالم زنده است و دارای شعور و قدرت است ؛ حیوانات ، نباتات و جمادات هم دارای قوه ادراک و قدرت هستند. و بنابراین ما چنین می پنداریم که جمادات از حیات و علم خالی هستند، ولی حق مطلب

کمتر کسى است که این سؤال را از خود یا از دیگران نکرده باشد که هدف از آفرینش ما چه بوده؟ همواره گروهى متولد مى شوند، گروهى از جهان مى روند و براى همیشه خاموش مى شوند، مقصود از این

اگر ما باشیم و این ساختمان بشر، می‏بینیم این‏ ساختمان بشر هم نیاز دارد به رهبری و هدایت، و هم نیاز دارد به اینکه آن غریزه‏ منفعت جویی فردی او را رام کند یا به قول فروید آن را تعالی

آنچه از قرآن مجید بدست میآید اینست که این کتاب آسمانی از راه وحیی که به پیغمبر اکرم (ص) شده بدست آمده است و وحی یک نوع تکلیم آسمانی (غیر مادی) است که از راه حس و تفکر عقلی درک

آفرینش آسمان و زمین، همگی برای این است که انسان با آگاهی و اراده و اختیار خود، نه به جبر و زور، در این میدان آزمایش بزرگ از میان راههای گوناگون، راه راست را انتخاب کند. از نظر خداوند، راه

اگر انسان با نهادی پاک و دلی آرام نگاهی به جهان هستی نماید، در هر گوشه و کنار آن، آثار و دلایل وجود پاک آفریدگار را مشاهده خواهد کرد و از هر در و دیواری به ثبوت این حقیقت گواهی

مفسرین بحثی را طرح کرده اند که خلق الموت و الحیوه یعنی چه؟ خدا، هم مرگ را آفرید و هم حیات را. حیات امری است وجودی، قابل آفرینش هست، مرگ نیستی است، فقدان حیات است، نیستی که دیگر قابل آفرینش

انسان با فطرت خدادادی و سرشت کنجکاو خود، پیوسته واقع را می خواهد و می جوید، نه پندارهای پوچ و خرافی را، و نسبت به واقع، خضوع و کرنش می نماید، نه نسبت به هر بازیچه و گزاف، و اسلام

جهان آفرینش مجموعه ­­ی از نشانه­ ها و شگفتیهای خداست که وقتی این شگفتی­ها و آیات خدا را می­نگریم عظمت خدا را  در جهان احساس کرده و غیر او را حقیر و کوچک می­شماریم. خوشبختانه امروز با پیشرفت علوم طبیعى

کمال الدین غراب : در قرآن ذیل چهار واژه از انسان بحث شده است. این چهار واژه عبارتند از: (انسان), (ناس), (بشر) و (آدم) (به اضافه بنى آدم). در یک نگاه سریع شاید بتوان گفت, قرآن ذیل واژه (انسان) از

جائی که پیامبر اکرم، واسطه در خلقت عالم تکوین و سبب برای پیدایش موجودات جهان تجرد و ماده و نشأه ملک و ملکوت باشد، چه جای شگفت است که حائز مقام شفاعت در عالم شرع و شریعت و موجب ارتقاء

قرآن کریم با تعبیرات متنوع و رازگونه از معاد و حشر عموم موجودات یادکرده است. گاه براى کل آفرینش و هستى معاد را گوشزد مى کند و زمانى به بیان حشر اجزاى مهم جهان مى پردازد. اینک شواهدى از قرآن

یکی از راه‎های خداشناسی که پیوسته مورد توجه متفکران و دانشمندان بوده است، و هم پیامبران الهی به آن اهتمام نموده و از این طریق بشر را به دین و خداپرستی هدایت کرده‎اند، راه فطرت است. فطرت در قرآن و روایات

جهان هستی – ماسوی – هرچه باشد و هر عظمت و وسعت حیرت انگیزی که داشته باشد و هر کثرت و اختلاف و تضاد و تزاحم و تنازعی که در آن حکمفرمایی نماید، یک واحد بیش نیست که فعل حق

گرچه از آن نظر که ایمان و اعتقاد ما به قیامت از ایمان به قرآن و گفتار پیامبران سرچشمه می گیرد لزومی ندارد که درباره قیامت به ذکر برهان و استدلال بپردازیم و یا شواهد و قرائن علمی بیاوریم، ولی

و از جمله اشکالات بر خلود در جهنم این گونه مطرح می شود که: “بهشت معبر و گذرگاست نه مقر و منزل همیشگی”، بهشت و جهنّم معبری است به منزل و مقرّی. بهشت معبر مطیع است در صراط مستقیم، و

قرآن کریم زنده شدن مردگان را مانند آفرینش سائر موجودات و پیدایش بقیه ممکنات می داند و بین آنها هیچ تفاوتی نیست، و نباید شگرف و عجیب به نظر آید. و إن تعجب فعجب قولهم أءذا کنا تر ا با

کافران بر این گمان اند که جسم وقتی پوسید چگونه به حال اولیه بر میگردد؟ اگر بدن تکه تکه شود، دوباره زنده می شود؟ بعد از عمل جراحی، خط جراحی روی بدن می ماند؛ چطور از بدن قطعه قطعه شده