6.نگاهی تازه به استغفار

بسم الله الرحمن الرحیم

کارشناس: استاد پناهیان

عنوان: نگاهی تازه به استغفار

انصافاً بعضی از اوقات ما می‌رویم درِ خانۀ خدا توبه می‌کنیم، استغفار می‌کنیم، حالا به هر دلیل مجبور می‌شویم از گناهان‌مان حرف بزنیم و طلب مغفرت بکنیم، یک مقدار هم اذیت می‌شویم در این باره صحبت می‌کنیم با خدا. خدایا این گناه‌های ما را ببخش بحث در این باره تمام بشود، خیلی دارم شکنجه می‌شوم، دوست ندارم دیگر از آنها حرف بزنم. شما هم از آنها حرف نزن. دیگر حالا مجبورم یک‌بار بگویم دیگر. بعد می‌آییم یک دفعه‌ای به کلمات امیرالمؤمنین (ع) نگاه می‌کنیم اِ! آقا را نگاه کن. دنبال بهانه می‌گردد یک‌جوری از گناه صحبت کنیم. بابا ما که گنهکار هستیم دوست نداریم از گناه‌هایمان حرف بزنیم! شما که اصلاً گناه نکردی این همه گناه را وسط می‌کشی آخر برای چه؟! چه لذّتی در سخن گفتن از گناه در مناجات‌های تو هست یا امیرالمؤمنین؟!

من را ببین که می‌روم مناجات می‌کنم می‌خواهم استغفار بکنم این قسمتش برایم سخت است می‌خواهم بلکه زودتر تمام بشود بگذارمش کنار خدا هم ببخشد که دیگر در موردش صحبت نکنم. در حالی که یک کسی نیست به من بگوید بابا خنگ دیوانه! اینکه تو گناهی انجام دادی این که دیگر فرصت طلایی است. می‌توانی تا آخر عمرش سرش با خدا صحبت کنی. آخر کجای کار هستی؟! تو چرا احساس اذیت می‌کنی زود می‌خواهی بحث را جمع کنی بگذاری کنار؟! اصلاً خدا گفت بخشیدمت، هر شب بروی. ای خدا! یک شب این‌جوری بگویی، من این گناه را کردم تو را یادم رفته بود. یک شب آن‌جوری بگویی. من این گناه را کردم نعمت‌هایت را یادم رفته بود. یک شب یک‌جور دیگر بگویی. من این گناه را کردم اصلاً تو ببخشی من چی‌کار کنم؟

آقا! آنهایی که این رابطه را زیبایی‌اش را درک می‌کنند، عاشق معصیت نیستند، بدشان می‌آید از معصیت، ولی عاشق استغفار هستند؛ بدون معصیت هم استغفار می‌کنند. و بعد خدا! خدا! عاشق استغفار بنده‌اش است! گاهی بیشتر از طاعتی که بنده می‌کند! لذا هیچ‌کدام از اولیاء خدا آمار طاعات خودشان را درِ خانۀ خدا نمی‌برند. می‌دانند مولا از این چیزها خوشَش نمی‌آید. یعنی من این نماز را خواندم این نماز را خواندم این نماز را خواندم؟! بس است دیگر! ولی شروع می‌کند من غلط کردم، من اشتباه کردم، من عذرخواهی می‌کنم. ها! بگو بگو! ادامه بده.

آمدند نزد امام باقر(ع)، این حدیث در کتاب کافی شریف هست. گفتند آقا ما تا وقتی کنار شما هستیم خیلی حالمان خوب است، ولی از پیش شما می‌رویم حالمان بد می‌شود. در مجلس شما هستیم خیلی انگیزۀ طاعت داریم اینها، بعد کم‌کم می‌رویم دچار گناه می‌شویم. فرمود: «لو لا أنّکُم تُذنِبون فَتَستَغفِرونَ الله»، اگر نباشید شما آن کسانی که گناه می‌کنند و استغفار می‌کنند، «لَخَلَقَ اللهُ خَلقاَ حتّی یُذنِبوا ثمَّ یَستَغفِروا»؛ خدا یک عده‌ای را می‌آفریند گناه بکنند که بعد استغفار کنند. اینقدر ناامید نباشید از اینکه گاهی گناه می‌کنید.

خب خدایا، عبد معصیت نکند که عبد نیست. فرشته است. تو من را خلق کردی. زیرپوستی پشت سر همۀ آن تهدیدهایت، معلوم است گناه می‌کنم یک نَمه هم خوشحال می‌شوی ها! می‌گوید الآن می‌آید شروع می‌کند عذرخواهی کردن. رابطه شکل گرفت. آقا! آنهایی که این رابطه را زیبایی‌اش را درک می‌کنند، عاشق معصیت نیستند، بدشان می‌آید از معصیت، ولی عاشق استغفار هستند؛ بدون معصیت هم استغفار می‌کنند. و بعد خدا! خدا! عاشق استغفار بنده‌اش است! گاهی بیشتر از طاعتی که بنده می‌کند!