دسته بندی :امامت

علی علیه السلام فرمود: خدا پیغمبرش را در زمان انقطاع پیامبران و اختلاف مردم فرستاد، به وسیله او رسالت تمام شد و وحی خاتمه یافت. (۱) حضرت علی علیه السلام فرمود: پدر و مادرم به فدایت یا رسول الله! بواسطه مرگ تو چیزی قطع شد که بواسطه مرگ دیگران قطع

عدم تصریح قرآن به اسامی مطهر اهل‌بیت (ع) و امامان شیعه (ع) سبب دل‌مشغولی من شده است. وقتی امامت از ارکان اساسی ساختمان فکر و رفتار دینی و الاهی است، چرا نام دوازده پیشوای شیعه در قرآن ذکر نشد تا موجب تقویت یقین مؤمنان باشد و حجت را بر مخالفان

امام صادق (ع) فرمود: خدای تبارک و تعالی ابراهیم را بنده خود برگزید قبل از آنکه پیامبر شود، و او را پیامبر نمود قبل از آنکه رسول شود، و او را رسول خود ساخت پیش از آنکه خلیل شود، و او را دوست گرفت قبل از آنکه او را امام

ام البنین چه می کنی ؟ این نوزاد کیست ؟ که دور سر حسین می گردانی ، چقدر زیبا و پر فروغ است ؟ام البنین تو از احوال همسرت علی آگاهی ، چرا به بازوان این نوزاد خیره شده است ؟ تو هم همان چیزی را حدس می زنی که

امامت در لغت به معناى پیشوایى و رهبرى است و هر کسى که متصدى رهبرى گروهى شود (امام) نامیده مى شود خواه در راه حق باشد یا در راه باطل. چنانکه در قرآن کریم، واژه (ائمه الکفر) درباره سران کفار بکار رفته است، و کسى که نماز گزاران به او

قل لا أسألکم علیه أجرا إلا الموده فی القربی ( شوری / ۲۳) (ای پیامبر)، بگو من از شما هییچ مزدی در برابر رسالتم نمی خواهم جز محبت و مودت در حق خویشاوندانم. عبارت فوق که بخشی از آیه ۲۳ سوره مبارکه شوری است به آیه مودت معروف است. در

بحثی مطرح است که آیا غیر مسلمانان که موحد و به قیامت معتقدند و برای خدا کار می‏کنند وضعشان چگونه است ؟ در میان اهل کتاب مردمی یافت می‏شوند که نه مسیح را فرزند خدا می‏دانند و نه عزیر را ، و نه ثنوی و آتش پرستند ، نه می‏گویند

اصل امامت، باور همگانى مسلمانان بوده و هست، دلایل نقلى، عقلى، جامعه شناختى و… پشتوانه‏ى این باور مى‏باشد با ره آورد بیشتر این ادله، اثبات امامى است که: داراى ملکه‏ى عصمت و معرفى شده از جانب خدا باشد؛ از آنجا که مشرب عقل مورد تأیید شرع و مقبول همگان است

متکلمان شیعه نبوت و امامت را از طریق « قاعده لطف» ثابت و حتى واجب دانسته اند. براساس این قاعده که یک قاعده عقلى است، بر خداوند واجب است که از راه لطف و رحمت بربندگان خود، پیامبران و اگرنه امامانى را در میان بندگان گسیل دارد تا راه و

یکی از ادله عقلی که معمولا دانشمندان و فلاسفه شیعه در اثبات امامت از آن بهره می گیرند ” قاعده امکان اشرف” است. از ویژگی های مهم این برهان، این است که همراه با اثبات اصل وجود امام، استمرار وجود مبارک او را در گستره ی عالم بشریت تا آخرین

« انما ولیکم الله و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوه و یوتون الزکوه و هم راکعون » « ولی شما تنها خدا و رسول او و کسانیکه ایمان آورده اند؛ همان کسانی که نماز را بر پا می دارند و در حال رکوع نماز زکات می پردازند، می‎باشند.» (مائده

مصونیت از خطا و فراموشکارى و گناه یکى دیگر از شرائط عمومى امامان راستین است و در واقع تمام دلائلى که دلالت بر معصوم بودن پیامبران الهى دارد دلالت بر عصمت امامان (ع) نیز دارد چرا که مسئولیت آنان تا حد زیادى شباهت به یکدیگر دارد. درست است که پیامبر

علما و محدثان شیعه و سنی نقل کرده اند که پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله) در موارد مختلفی خطاب به امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمودند: موقعیت تو نسبت به من مانند موقعیت هارون (علیه السلام) نسبت به موسی(علیه السلام) است جز این که پس از من پیامبری نخواهد بود؛ یعنی

از متون دینی این چنین استفاده می‌شود که مقام امامت رفیع‌تر از مقام نبوّت و رسالت است و جز اندکی از بندگان مخلص خدا، همچون انبیای اولوالعزم و امامان دوازده‌گانه(ع) کسی بدان راه نمی‌یابد. امام صادق(ع) می‌فرمایند: «… آن پیامبری که در خوابش [حقایق را] می‌بیند و صدا[ی خاص] را

پاسخ: علویّون امروزه در شمال لبنان و ساحل سوریه و کوه های علویین و مناطق اسکندرون و بعضی مناطق جنوبی ترکیه ساکن هستند.[۱] از نظر اعتقادی عقائد آنها از عقائد شیعه اثنی عشری جدا نیست؛‌ زیرا علویین مانند شیعه امامیه(اثنی عشری) به رسالت حضرت محمد بن عبدالله ـ صلّی الله

پاسخ: با صرف نظر از کج اندیشی ها در تلقی نصوص و آیات الهی و سخنان رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ، آنچه مبدأ و مبنای تفرّق و تشتّت و به وجود آمدن مذاهب و فرق مختلف گردید. قدرت طلبی ها و مقام خواهی هایی بود که

پاسخ: در دیدگاه شیعه، امامت یکی از اصول دین اسلام است که ایمان و عمل هیچ کس، بدون قبول کردن اهل بیت عصمت و طهارت ـ علیهم السّلام ـ قبول نیست. چرا که قرآن کریم اتمام دین و اکمال آن را در سایه امامت دانسته و برای همین، وقتی پیامبر

پاسخ: علماء، امامت را به ریاست عامه ‌شخصی تعریف کرده?اند که توسط پیامبر به نص آشکار تعیین شده باشد و آن شخص در نزد شیعه علی ابن ابی طالب ـ علیه السّلام ـ و یازده فرزند او هست که یکی پس از دیگری جانشین آن حضرت می?باشند.[۱]اسماعیلیه به این اصل

از جمله مفاهیم بسیار مهم و کلیدى در کلام مسیحیت، مفهوم لطف [Grace] است. متناظر با این مفهوم، در کلام شیعى قاعده لطف قرار دارد که از مسائل پراهمیت است و کاربردى گسترده دارد. در بدو امر، ممکن است این سؤال به نظر آید که چه نسبتى بین این دو

پاسخ: به اعتقاد شیعه اثنی عشری امامت تنها یک مقام حکومت ظاهری نیست، بلکه یک مقام بسیار والای معنوی و روحانی است، و امام علاوه بر رهبری حکومت اسلامی، هدایت همه جانبه را در امر دین و دنیا بر عهده دارد. و همچنین امامیه بر این عقیده‌اند که باید در

عقیده شیعیان اثنی عشری این است که امامت از اصول اعتقادی است نه از فروع؛ و تعیین امام با خداوند است نه با انتخاب مردم، و نیز عقیده دارند که بعد از رسول خداصلی اللَّه علیه و آله دوازده نفر به نصّ پیامبر گرامی به عنوان امام معصوم معرفی شده

 اهانت به امیرالمؤمنین علیه‏ السلام  حال و هواى مرکز حاکمیت اسلامى به شکل دیگرى درآمده و جامه‏ى خلافت و حکومت تن‏پوش دیگران شده بود و خلیفه‏ى بلافصل پیامبر نیز چاره‏اى جز تحمل محرومیت و مداراى با معماران شبکه‏ى براندازى سقیفه بنى‏ساعده نداشت. در حقیقت با یک لعاب مردمى راه و

شهادت بر او     ولید بن عقبه در زمان حکومت عثمان والی کوفه بود یک روز صبح نماز را در حالت مستی اقامه نمود و به جای دو رکعت چهار رکعت نماز خواند و بعد گفت:«می‌خواهید بیشتر بخوانم». این خبر در شهر پیچید،« ابوزبیب بن عوف» و «جندب بن زهیر

منتقب نهم اشتراک حضرت صدیقه سلام‏اللَّه‏علیهاست با امیرالمؤمنین و یازده فرزند معصومش، در محدث بودن (یعنى شنیدن حدیث فرشتگان). منصبهاى الهى سه قسم است: نبوت، رسالت، و امامت. علماى عامه در کتب خود نقل کرده‏اند که عبداللَّه بن عباس آیه‏ى (و ما ارسلنا من قبلک من رسول و لا نبى)

آماده نبرد  پیامبر(ص) در ماه شوال به یارانش اعلام نمود، تا برای جنگ با سپاه کفر آماده شوند، آن شب عبدالله در پوست خود نمی‌‌گنجید. پیامبر (ص) از آنان برای جنگ با کفار یاری خواسته بود و این برای او افتخاری بس عظیم به شمارمی‌رفت. پاسی از شب گذشته در

ازدواج دو ستاره  بزرگان قریش به خواستگاری دختر رسول خدا(ص) آمدند، اما حضرت (ص) به تمامی آنها پاسخ منفی داد. انصار مدینه به علی (ع) گفتند: «گویی فاطمه (س) تنها برای توست.» حیدر کرار با چهره ای شرمگین به دیدار رسول خدا (ص) رفت و عرض کرد: «یا رسول الله

در سایر مسائل الهیات اگر شبهات و اشکالاتی هست، برای طبقه متکلمین و فلاسفه و اهل فن مطرح است. آن مطالب هر چند دشوار باشد ولی چون از قلمروی افکار عامه مردم خارج است، اشکال و جواب آنها هر دو در سطحی بالاتر از سطح درک توده طرح می شود.

پرسش  ـ طبق آیه ابتلا می‏دانیم که مقام امامت بالاتر از مقام نبوت است. آیا مقام و منصب امامت حضرت علی(ع) و ائمه(ع) با مقام انبیاءاولوالعزم برابر است؟ آیا حضرت ابراهیم(ع) که دارای مقام نبوت و هم امامت بودند از حضرت علی(ع) بالاتر نیستند؟ لطفاً با دلیل عقلی توضیح بفرمایید.

پرسش. چرا جایگاه زن در رسیدن به مقام پیامبری یا امامت نادیده گرفته شده است؟ پاسخ: ماهیت کمال انسان و درجه قرب الهی ارتباطی به مذکر یا مؤنث بودن سالک و رهرو مسیر ندارد بلکه با ایمان و عمل صالح است که مراتب قرب طی می‏شود. در قرآن کریم ملاحظه

ضرورت شناخت امام     مَن ماتَ وَهُوَ لا یَعرفُ امامَهُ ماتَ مِیتهً جاهلیّهً.(۱/۲۱۸؛ بحار: ۲۳/۷۶)     هر که بمیرد و امام خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلی مرده ‏است.  فرمان نبردن از حاکم جور     لا طاعهَ لِمَنْ لَمْ یُطِعِ اللَّهَ.(۱/۲۳۴؛ کنزالعمال: ۱۴۸۷۲)     از کسی که فرمانبردار خدا