دسته بندی :امام رضا(ع)

مکان خدا در عرش شخصی به نام ابوقره خدمت امام رضا ـ علیه‌السّلام ـ رسید و مسائل مختلفی را مورد گفتگو قرار داد، تا اینکه بحث به توحید منتهی شد و پرسید: خدا کجاست؟ امام: «کجا» مکان است، و این نوع سؤال سؤال، حاضر از غائب است، «مانند اینکه وقتی

عمران پس از مسلمان شدن حسن بن محمد نوفلی در ادامه‌ی روایت می‌گوید: آن شب امام علیه السلام عمران را برای شام دعوت کرد. سپس یک دست لباس و یک مرکب با ده هزار درهم به عمران هدیه کرد و او را سرپرست صدقات بلخ قرار داد. مأمون هم ده

سیاست و زندگی شرافتمندانه معمّربن خلاّد – که یکی از اصحاب امام علی بن موسی الرّضا علیهما السلام می‌باشد – حکایت کند: روزی در خدمت آن حضرت بودم ، ضمن صحبت هائی فرمود: روزی مأمون عبّاسی به من اظهار داشت : ای ابوالحسن ! عدّه‌ای در اطراف و حوالی شما

سازش یا نجات خود و اسلام همچنین مرحوم شیخ صدوق ، طبرسی و دیگر بزرگان آورده‌اند: پس از آن که امام علی بن موسی الرّضا علیهما السلام وارد شهر خراسان گردید، تحت مراقبت شَدید و مستقیم مأمون عبّاسی و ماءمورانش قرار گرفت و مرتّب شکنجه‌های گوناگون روحی و فکری بر

زمان وفات پیغمبر از امام رضا امام هشتم شیعیان نقل است که از زمان وفات پیغمبر ایرانیان در میان مسلمانان جایگاه خاصی یافته‌اند. اگر عمر طرفدار عربها بود در عوض امام رضا محبت خاصی به ایرانیان داشت و اینان نیز در مقابل به او عشق می‌ورزیدند. حال این حکایات رنگارنگ

چشمان شرجی نویسنده: سرور هادیان نام شفا یافته: صدیقه ظهوریان متأهل: ساکن مشهد نوع بیماری: تشنج – فلج و نابینایی تاریخ شفا: ۲۴/۱۱/۶۸ باور نمیکردم که همه زندگیم یک پنجره باشد پنجره ای که بارها و بارها دیده بودمش، اما نه این گونه. باور نمیکردم که عشقم پنجره ای باشد.

  شیخ نخودکی دو ماه قبل از رحلتش، اطرافیان را از روز مرگ خود آگاه کرد و حتی یک بار قبل از تاریخ فوت، روحش از بدن خارج شد اما با توسل به امام علی بن موسی الرضا(ع) برای انجام برخی وصایا، دوباره حیات ظاهر یافت. «شیخ حسن‌علی نخودکی»، رمز

پیرمردی با عصا این خاطره ای که اکنون برایتان می گویم، خاطره خودم نیست و تمامی خادمین حرم بر آن واقف اند و آن را می دانند: روزی پیرمردی با عصا لنگان لنگان با حالی نزار و بیمار به حرم می آید و نزد یکی از خادمین می رود و

زینب کذّابه و درندگان در دوران حکومت مأمون ، زنی به نام زینب مدّعی بود که از ذرّیه حضرت فاطمه زهراء علیها السلام می‌باشد و با این روش از مؤمنین پول می‌گرفت و مایحتاج زندگی خود را تأمین می‌کرد و بر دیگران فخر و مباهات می‌ورزید. وقتی حضرت علی بن

مناظره امام رضا(ع) و پرسش یونس ابن عبدالرحمن (یونس بن عبدالرّحمان، از شاگردان حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ بود، در آن عصر، بحث درباره «قضا و قدر و سرنوشت»، بازار داغی پیدا کرده بود، یونس می‌خواست بیان صحیح قضا و قدر را از زبان امام رضا ـ علیه السّلام

روش برخورد با مردم مرحوم شیخ طوسی رضوان اللّه تعالی علیه در کتاب رجال خود آورده است : در یکی از روزها، عدّه‌ای از دوستان امام رضا علیه السلام در منزل آن حضرت گرد یکدیگر جمع شده بودند و یونس بن عبدالرّحمن نیز که از افراد مورد اعتماد حضرت و

بازدید حضرت در سه موقعیت حسّاس هشتمین امام نور(علیه السلام) فرمود: «هر کس مرا در سرزمین غربت و دور از خانه و خاندانم، آگاهانه زیارت کند در سه جا و سه موقعیّت حسّاس به بازدیدش خواهم رفت تا او را از هراس سهمگین، رهایی بخشم. نخست: به هنگام دریافت کارنامه

دیده شدن خداوند توسط پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله) ؟! مناظره امام رضا(ع) با ابو قره مسیحی ابوقُرّه (مسیحی از دوستان اُسقف اعظم) یکی از خبرپردازهای عصر امام رضا ـ علیه السّلام ـ بود، صفوان بن یحیی یکی از شاگردان امام رضا ـ علیه السّلام ـ می‌گوید ابوقرّه

نداری مرد فقیری نزد امام رفته بود و از مشکلات زندگی شکایت می‌کرد. امام فرمود «هرگاه صدای اذان را شنیدی، همان‌گونه که مؤذن اذان می‌گوید، تو هم اذان بگو ان‌شاءالله مشکلاتت برطرف خواهد شد.» به‌گمانم منظور امام این بود که کلمات اذان را همراه مؤذن آهسته‌آهسته بگوید. این را از

فروتنی بخار آب فضای حمام را فراگرفته بود. امام وارد حمام شد و مکانی را برای خود در نظر گرفت… . امام می‌خواست خود را بشوید که مردی ایشان را صدا زد و گفت «ای مرد! بیا این‌جا مرا کیسه بکش!» ایشان بی‌درنگ به‌طرف او رفته، کیسه را گرفت و

کاروانى که به سوى شیراز ره مى سپرد، به خان زینان رسید. هدف این کاروان پانزده هزار نفره، مرو بود؛ اما سرنوشت دیگرى در کمین آن نشسته بود. کاروانیان براى استراحتى کوتاه بار افکندند. چندى نگذشت که ناگهان با سپاهى عظیم و چهل هزار نفره رو به رو شدند. قتلغ

سومین بقعه ای که در خوزستان به نام امام رضا دیمی مشهور است در دزفول واقع شده است. این بقعه در ضلع شرقی شهر دزفول، نزدیک میدان بزرگ و نوساز، در کنار کوره های آجرپزی که هنوز هم تعدادی از آنها دایر است واقع شده و این کوی را محلّه

دو معجزه و یک غیب گوئی محمّد بن فضیل – که یکی از راویان حدیث است – حکایت کند: مدّتی بود که به ناراحتی درد پهلو و درد پا مبتلا شد بودم ، به همین جهت محضر مبارک حضرت ابوالحسن ، امام رضا علیه السلام شرفیاب شدم تا شفای خود

تکریم فرزند عرب‌ها غیر از نام، «کنیه» هم دارند. آن‌ها وقتی می‌خواهند به کسی احترام بگذارند، او را با «نام» صدا نمی‌کنند؛ بلکه با کنیه خطاب می‌کنند. برای من جالب بود که آن حضرت، هیچ‌گاه نام فرزندش «محمد» را نمی‌برد، مگر با کنیه، مثلاً می‌فرمود «ابوجعفر» برایم نامه‌ای فرستاده است،

زیارت حضرت معصومه(س) برخی مسافران و ساداتی که از مدینه به خراسان آمده بودند، خبر دادند که قرار است جمعی از نزدیکان، به‌ویژه خواهر امام به خراسان بیایند. آن‌ها قرار بود از جاده بالایی که از منطقه اصفهان و ساوه می‌گذشت، به خراسان سفر کنند. چند روزی از این خبر

نکته‌هایی از زندگی امام رضا(ع) صلوات هرگاه حضرت می‌خواست دعایی کند، با صلوات بر محمد و آل‌محمد شروع می‌کرد. او در نماز و غیر آن بسیار صلوات می‌فرستاد و می‌فرمود «هرکس نمی‌تواند کاری کند که به سبب آن، گناهانش زدوده شود، بر محمد و خاندان او بسیار درود فرستد؛ زیرا

مناظره امام رضا(ع) با منکر خدا یکی از منکران وجود خدا نزد امام رضا ـ علیه السلام ـ آمد، در حالی که گروهی در محضر آن حضرت بودند. امام به او فرمود: اگر حق با شما باشد ـ که نیست ـ و خدایی وجود نداشته باشد، در این صورت ما

در زمانی که حضرت ابوالحسن ، امام رضا علیه السلام توسّط ماءمون عبّاسی از مدینه به خراسان احضار شده بود، در مسیر راه خویش به محلّی به نام ((حمراء)) رسید. حضرت برای استراحت ، کنار چشمه‌ای فرود آمد و چون سفره غذا را پهن کردند، حضرت با همراهانش مشغول تناول

درویش نقل کرده اندکه درویشی فقیر به نام عنایت درمشهد بود که گاهی دو روز را در گرسنگی به سر می‌برد زیرا عادت نداشت چیزی را از مردم طلب کند پس با نهایت گرسنگی و ناتوانی به حرم مطهر مشرف شد و خدمت قبر آن حضرت گریه نمود. ناگهان حالت

مثل همه ایستاده بود تا سؤال بپرسد اما نه مثل همه! از خوارج بود. به دوستش گفته بود: « اگر جواب صحیحی ندهد می‌کشمش. گمان می‌کند چون فرزند رسول خداست، می‌تواند ولیعهدی طاغوت زمان را بپذیرد.» ـ بپرس. جوابت را خواهم گفت، اما به شرطی! ـ به چه شرطی؟ –

پیرمرد نشسته بود توی حمام و آرام روی خودش آب می‌ریخت و چشم می‌چرخاند. از پشت بخار، مردی را دید که وارد حمام شد و گوشه‌ای را پیدا کرد و نشست. مرد تازه‌وارد می‌خواست مشغول شستن خود شود که پیرمرد قولنج گردنش را شکست و داد زد: + تازه‌وارد! +هی

دعاى مستجاب – آل برمک، مخصوصاً یحیى بن خالد بر مکى براى حفظ حکومت و مقام خویش هارون عباسى را وادار کردند تا موسى بن جعفر (ع) را شهید کرد، بدین سبب امام رضا (ع) در مکه به آنها نفرین کردند، حکومت و مقامشان تار و مار گردید. محمد بن

همنشین امام هشتم(علیه السلام) هشتمین امام نور حضرت رضا(علیه السلام) فرمود: «هرگز روزگار، پایان نخواهد پذیرفت تا اینکه «طوس» میعادگاه عاشقان و جایگاه رفت و آمد زائران من گردد…. مردم! بدانید هر کس در «طوس» و در اوج تنهایی من، مرا زیارت کند در روز رستاخیز مورد بخشایش خدا قرار

راهنمایی امام جهت تشخیص راه درست در آن صبح آفتابی ، مکه این قبله گاه دل ها از نوه محمّد استقبال می کرد. شترها بوی نزدیکی وطن را حس می کردند. پرسش ها، مانند حباب هایی که بر آب ها برویند، برلب ها آشکار شدند. نه موسم حج بود و

در جنوب شهر شوشتر، پس از خرابه های حصار شهر، در پشت بقعه امامزاده عبد اللّه، کمی دورتر از پلهای شاه علی و لشکر، بقعه إمام راضاعلیه السلام دیمی واقع ( دیار شهریاران، بخش أوّل، ۴/۱ – ۵۸۳ و علیه السلام علیه السلام علیه السلام ؛ ابن بطوطه، سفرنامه، ۲۰۲/۱.