دسته بندی :بخشندگی

بخشش هدیه‌ای است که شما به خود می‌دهید؛ رمز رهایی از زنجیرهای خشم و درد و انتخاب زندگی در زمان حال و آینده به جای زیستن در گذشته. با این همه خود به خود در شما به وجود نمی‌آید بلکه باید آن را انتخاب کنید.  زمانی که برای یافتن معنی

 آداب مهمانی و ضیافت از برجسته‌ترین خصلت‌های نیک مردان و آزادگان، کرم و سخاوت است. و همین آزادگی از تعلّقات و خوی بذل و بخشش است که دیگران را اسیر محبت و احسان می‌کند. «ضیافت» و داشتن دستی باز و سفره‌ای گشوده و عطایی پیوسته و مهمان‌داری و مهمان‌نوازی، از

خداوند انفاق را از نظر نحوه و کیفیت انفاق به دو گونه تقسیم می کند: انفاق آشکار و پنهان. خداوند در قرآن می فرماید: « وَ الَّذِینَ صبرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبهِمْ وَ أَقَامُوا الصلَوهَ وَ أَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَهً وَ یَدْرَءُونَ بِالحَْسنَهِ السیِّئَهَ أُولَئک لهَُمْ عُقْبى الدَّارِ؛ و

بخشندگی، صفت الهی     السَّخاءُ خُلُقُ اللَّهِ الأعظَمُ.(۵/۲۴۲۶؛ کنزالعمال: ۱۵۹۲۶)     بخشندگی خوی بزرگ خداوند است. نزدیک بودن انسان بخشنده به خداوند     السَّخِیُّ قَریبٌ مِنَ اللَّهِ، قریبٌ مِن الناسِ، قَریبٌ مِن الجَنَّهِ.    (۵/۲۴۲۸؛ بحار: ۷۳/۳۰۸) شخص بخشنده به خدا، نزدیک است؛ به مردم نزدیک است؛ به بهشت نزدیک است.

آفت زیرکی     آفهُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ.(۱/۱۵۰؛ کنزالعمال: ۴۴۰۹۱)     آفتِ زیرکی خودستایی است.  آفت شجاعت     آفهُ الشَّجاعه البغیُ.(۱/۱۵۰؛ کنزالعمال: ۴۴۰۹۱)     آفتِ شجاعت تعدّی است. آفت گذشت     آفهُ السَّماحهِ المَنُّ.(۱/۱۵۰؛ کنزالعمال: ۴۴۰۹۱)     آفتِ گذشت منّت است. آفت سخن     آفهُ الحدیثِ الکِذبُ.(۱/۱۵۰؛ کنزالعمال: ۴۴۰۹۱)     آفتِ سخن