دسته بندی :جملات آموزنده

هلاکت   عوامل نابودی أمّا المُهلِکاتُ: فشُحٌّ مُطاعٌ، وهَوَیً مُتَّبَعٌ، واعجابُ المَرءِ بنَفسِهِ. (۱۴/۶۶۶۴؛ الترغیب و الترهیب: ۱/۸۶) نابود کننده‏ ها، بخل‏ ورزی، هوا پرستی و خودپسندی هستند. وصیت   وصیت کردن، وظیفه مسلمان    الوَصِیَّهُ حَقٌّ علی کُلِّ مُسلمٍ.(۱۴/۶۸۳۸؛ وسائل الشیعه: ۱۳/۳۵۲)     وصیّت کردن (و وصیت‏نامه نوشتن) وظیفه هر

مکر   فریفتن برادر مسلمان     مَن غَشَّ أخاهُ المُسلِمَ نَزَعَ اللَّهُ عَنهُ بَرَکهَ رِزقِهِ، وأفسَدَ علَیهِ مَعیشَتَهُ، و وَکَلَهُ الی نفسِهِ.(۹/۴۳۶۱؛ بحار: ۷۶/۳۶۵)     هر که به برادر مسلمان خود دغل‏کاری روا دارد، خداوند برکت را از روزی او بگیرد و زندگی اش را بر وی تباه گرداند و

قضاوت نابجا   قضاوت، به جای خداوندوَیْلٌ للمُتَأ لِّینَ من اُمَّتی، الَّذینَ یقولونَ: فُلانٌ فی الجَنّهِ، وفُلانٌ فی النّارِ.(۲/۶۵۲؛ کنزالعمال: ۷۹۰۲) وای بر کسانی از امّت من که به جای خداوند حکم می‏کنند؛ همانان که می‏گویند: فلان بهشتی و بهمان دوزخی است.    عدالت   کمال جوانمردی و انسانیت    

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : ظهور امام زمان(عج) فراهم آورندگان زمینه ظهور     یَخرُجُ ناسٌ مِن المَشرِقِ فَیُوطّئونَ للمَهدِیِّ سُلْطانَهُ.(۲/۶۶۶؛ کنز العمال: ۳۸۶۵۷)     مردمی از مشرق قیام می‏کنند و زمینه حاکمیت مهدی را فراهم می‏ آورند.  برپایی قسط و عدل توسط امام عصر(عج)

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : زیان‏کاری   زیانکاران     الخاسِرُ مَن غَفَلَ عَن اصْلاحِ المَعَادِ.(۳/۱۳۹۸؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۱۸)     زیانکار کسی است که از آباد کردن آخرت غافل ماند.   صرف عمر در طلب دنیا، زیانکاری بزرگ     المُنْفِقُ عُمرَهُ فی طَلَبِ الدُّنیا خاسِرُ

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : خوشبختی خوشبخت حقیقی     لأمیرِ المُؤمنینَ علیه السلام : انَّ السَّعِیدَ حَقَّ السَّعیدِ مَن أحَبَّکَ وأطاعَکَ.(۵/۲۴۷۴؛ امالی طوسی: ۴۲۶)     خطاب به امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: خوشبخت حقیقی کسی است که تو را دوست بدارد و اطاعتت کند.

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  جهاد با دست و زبان     لَمّا سُئلَ عنِ الشُّعَراءِ قال: انّ المُؤمِنَ مُجاهِدٌ بِسَیفِهِ ولِسانِهِ، والذی نَفسی بیدِهِ لَکأنّما یَنضِحُونَهم بِالنَّبلِ.(۶/۲۷۶۴؛ نورالثقلین: ۴/۷۰)     پیامبر خدا صلی الله علیه وآله در پاسخ به سؤال از شاعران فرمود: همانا

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : جمعه  جمعه، برترین روز     یَومُ الجُمُعهِ سَیّدُ الأیّامِ، وأعظَمُ عِند اللَّهِ عزّ وجلّ مِن یَومِ الأضْحی ویَومِ الفِطْرِ. (۲/۷۶۴؛ بحار: ۸۹/۲۶۷)     روز جمعه مِهتر روزهاست و نزد خداوند عزّ و جل از روز قربان و روز فطر

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  ترک مجادله، رسیدن به کمال ایمان     لایَستَکمِلُ عَبدٌ حَقیقَهَ الایمانِ حتّی یَدَعَ المِراءَ وان کانَ مُحِقّاً.  (۱۱/۵۵۳۸؛ منیه المرید: ۱۷۱) هیچ بنده‏ای کاملاً به حقیقت ایمان نرسد، مگر آن گاه که مجادله را رها کند، هرچند حقّ با

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :  مباهات خداوند به جوان پرهیزگار     انَّ اللَّهَ تعالی یُباهِی بالشابِّ العابِدِ المَلائکهَ، یقولُ: اُنظُرُوا الی عَبدی ! تَرَکَ شَهوَتَهُ مِن أجلی.(۶/۲۶۵۰؛ کنزالعمال: ۴۳۰۵۷)     خداوند متعال، به وجود جوان عبادت پیشه بر فرشتگان می‏نازد و می‏فرماید: بنگرید این

 توبه، پوشاننده خطاها     التَّوبهُ تَجُبُّ ما قَبلَها(۲/۶۳۶؛ مستدرک الوسایل: ۱۲/۱۲۹)     توبه، گذشته‏ ها را می‏پوشاند.   پاک شدن توبه کار     التّائبُ مِن الذَّنبِ کَمَنْ لا ذَنْبَ لَهُ(۲/۶۳۶؛ کنزالعمال: ۱۰۱۷۴)     توبه کننده از گناه، مانند انسان بی گناه است. کسب دوستی خدا با توبه     لیسَ شَی‏ءٌ

تبلیغ دروغ از کالا     ثلاثهٌ لا یَنْظُرُ اللَّهُ الَیهِم… والمُزَکّی سِلْعَتَهُ بالکَذِبِ.(۲/۶۲۰، بحار: ۷۵/۲۱۱)     خداوند به سه گروه نگاه نمی کند… و گروهی که از کالای خود تبلیغ دروغ کنند.  کاسب راستگو، همنشین شهدا     التّاجرُ الأمینُ الصَّدوقُ المسلِمُ معَ الشّهداءِ یَومَ القیامهِ.  (۶۲۰/۲؛ کنزالعمال: ۹۲۱۶) کاسب درستکارِ

 مؤمنان، برادر یکدیگر     المؤمنونَ اخْوَهٌ، تَتَکافی دِماؤهُم، وَهُمْ یَدٌ علی مَن سِواهُم، یَسْعی بذِمّتِهم أدناهُم. (۱/۶۴؛ امالی مفید: ۱۸)     مؤمنان برادرند، خونشان برابر و در برابر دیگران یکدست اند. و کمترین آنان (می‏تواند) کسی را در امان همه مسلمانان درآورد.  ازدیاد برادران     استکْثِروا مِن الاخوانِ؛ فانَّ لکلِّ

پیری  پیری و جوان شدن آرزو     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ وتَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ: الحِرصُ والأمَلُ.(۱۴/۶۶۵۸؛ تحف العقول: ۵۶)   آدمی‏زاد پیر می‏شود و دو چیز در او جوان می‏گردد: آزمندی و آرزو. حرص پیران به دنیا     یَهرَمُ ابنُ آدَمَ ویَشِبُّ مِنهُ اثنانِ: الحِرصُ علَی المالِ، والحِرصُ علَی العُمرِ. (۱۴/۶۶۵۸؛ الخصال:

 پرخوری عامل بیماری روح و جسم     مَنْ قَلَّ طُعْمُهُ صَحَّ بَطْنُهُ وَصَفَا قَلْبُهُ، وَمَنْ کَثُرَ طُعْمُهُ سَقُمَ بَطْنُهُ وقَسَا قَلْبُهُ. (۱/۱۵۶؛ تنبیه الخواطر: ۱/۴۶) آن که غذا کم خورَد، معده ‏اش سالم ماند و صفای دل یابد. و هر که پرخور باشد معده ‏اش بیمار و قلبش سخت شود.

تهمت  سزای تهمت به مؤمن     مَن بَهَتَ مؤمناً أو مؤمنهً أو قالَ فیهِ ما لیسَ فیهِ أقامَهُ اللَّهُ تعالی یومَ القیامهِ علی تَلٍّ مِن نارٍ حتّی یَخرُجَ مِمّا قالَهُ فیهِ.(۲/۵۹۲؛ بحار: ۷۵/۱۹)     هر کس به مرد یا زن مؤمن بهتان زند یا درباره او چیزی بگوید که از

بخیل ترین مردم    انَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُکِرتُ عِندَهُ ولَم یُصَلِّ عَلَیَّ.(۷/۳۱۶۴؛ کنزالعمال: ۲۱۴۴)     بخیل‏ ترین مردم، کسی است که نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد. کم آسایش ترین مردم     أقلُّ النّاسِ راحهً البخیلُ.(۱/۴۴۶؛ بحار: ۷۳/۳۰۰)     آدم بخیل، کمترین آسایش را

 توکل به خدا، راه کسب تقوا     مَن أحَبَّ أن یَکونَ أتقَی النّاسِ فلْیَتَوکَّلْ علَی اللَّهِ(۱۴/۷۰۳۸؛ معانی الاخبار: ۱۹۶)     هر که دوست دارد با تقواترین مردم باشد، باید به خدا توکّل کند. توکل بر خدا، نیروبخش انسان مؤمن     مَن أحَبَّ أن یَکونَ أقوَی النّاسِ فلْیَتَوکَّلْ علَی اللَّهِ تعالی.  

 بیشترین سبب ورود به بهشت     أکْثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتی الجَنّهَ: تَقْوی اللَّهِ وحُسْنُ الخُلقِ.(۲/۷۹۶؛ کافی: ۲/۱۰۰)     امّت من بیشتر به سبب دو چیز وارد بهشت می‏شوند: خدا پروایی و خوشخویی سه خصلت بهشتی     ثلاثٌ مَن لَقِیَ اللَّهَ عزّ و جل بهِنَّ دَخلَ الجَنّهَ مِن أیِّ بابٍ

 توانگری، پشتیبان پرهیزکاری     نِعمَ العَونُ علی تَقوَی‏اللَّهِ الغِنی.(۹/۴۴۰۲؛ مستدرک الوسائل: ۱۳/۱)     توانگری، چه نیکو یاوری است برای پرهیزگاری از خدا. راه ثروتمند شدن     مَن أرادَ أن یَکونَ أغنَی الناسِ فَلْیَکُنْ بما فی یَدِ اللَّهِ أوثَقَ مِنهُ بما فی یَدِ غَیرِهِ.(۹/۴۴۰۶؛ کافی: ۲/۱۳۹)     هر که می‏خواهد توانگرترین

بی بلا، منفور خدا     انَّ اللَّهَ یُبغِضُ العِفْرِیَهَ النِّفْرِیَهَ الّذی لَم یُرْزَأْ فی جِسمِهِ ولامالِهِ.    (۲/۵۷۲؛ بحار: ۸۱/۱۷۴) خداوند انسان شیطان صفتی را که بلای جسمی و مالی نمی‏بیند دشمن دارد.  پرورش مؤمن با بلاء     انَّ اللَّهَ لَیُغذّی عَبدَهُ المؤمنَ بالبلاءِ کما تُغذِّی الوالِدَهُ ولَدَها باللَّبَنِ.  (۲/۵۷۴؛ بحار:

پرهیز از تعصب [بی جا و بی مورد]     مَن تَعَصَّبَ أو تُعُصِّبَ لَهُ فقَد خَلَعَ رِبْقَ الایمانِ مِن عُنُقِهِ.(۸/۳۷۹۴؛ کافی: ۲/۳۰۸)     کسی که تعصّب بورزد یا برایش تعصّب بورزند، حلقه ایمان را از گردن خویش باز کرده ‏است. خالی کردن قلب از تعصب [بی جا و جاهلیت]    

بی نیازی بی نیازترین مردم     اِرْضَ بِقَسْمِ اللَّهِ تَکُنْ أغنَی الناسِ.(۵/۲۰۹۲؛ بحار: ۶۹/۳۶۸)     به قسمت خدا راضی باش، بی‏نیازترین مردم خواهی بود. برکت  عوامل بی برکتی     أرْبَعٌ لا تَدخُلُ بَیتاً واحدهٌ مِنهُنَّ الّا خَرِبَ ولَم یَعْمُرْ بالبَرَکهِ: الخِیانهُ، والسَّرِقهُ، وشُربُ الخمرِ، والزِّنا.(۱/۴۸۸؛ بحار: ۷۹/۱۹)     چهار چیز

 بزرگ و فراوان بودن عملِ همراه با تقوا     کُن بالعَمَلِ بالتَّقوی أشَدَّ اهتِماماً مِنکَ بالعَمَلِ بغَیرِهِ؛ فانّهُ لا یَقِلُّ عَملٌ بالتَّقوی، وکَیفَ یَقِلُّ عَملٌ یُتَقَبَّلُ ؟!(۱۴/۷۰۰۲؛ بحار: ۷۰/۲۸۶)     به عملِ با تقوا بیشتر اهتمام داشته باش تا به عملِ بدون تقوا؛ زیرا هیچ عملی که با تقوا توأم

پارسایی، اساس ایمان     لکلِّ شَی‏ءٍ اُسٌّ، واُسُّ الایمانِ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ کنزالعمال: ۷۲۸۴)     هر چیزی بنیادی دارد و بنیاد ایمان پارسایی است. پارسایی، ملاک و معیار دین     مِلاکُ الدِّینِ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ کنزالعمال: ۷۳۰۰)     قوام دین بر پارسایی است.  برترین بخش دینداری     أفضَلُ دِینِکُمُ الوَرَعُ.(۱۴/۶۷۵۴؛ بحار: ۷۰/۳۰۴)     برترین

 متکبران، منفورترین‏ ها     أمقَتُ الناسِ المُتَکبِّرُ.(۱۱/۵۰۸۴؛ بحار: ۷۳/۲۳۱)     منفورترین مردمان، شخص متکبّر است.  بدترین بندگان خدا     ألا اُخبِرُکُم بِشَرِّ عِبادِ اللَّهِ؟ الفَظُّ المُتَکبِّرُ، ألا اُخبِرُکم بخَیرِ عِبادِ اللَّهِ ؟ الضَّعیفُ المُستَضعَفُ.(۷/۳۲۴۶؛ کنزالعمال: ۵۹۴۴)     آیا شما را از بدترین بندگان خدا آگاه نسازم؟ درشتخوی متکبّر؛ آیا شما

 بهترین افراد امت     خَیْرُ اُمّتی أزْهَدُهُمْ فی الدُّنْیا، وأرْغَبُهُمْ فی الآخِرَهِ.(۱/۱۹۴؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۳)     بهترین افراد امّت من آنان اند که به دنیا بی‏اعتناتر و به آخرت مشتاق‏ ترند. گزیده ترین فرد امت     خَیْرُ اُمّتی مَنْ هَدَمَ شَبابَهُ فی طاعهِ اللَّهِ، وفَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذّاتِ الدُّنْیا وتَوَلَّهَ

 نهی از تحقیر بندگان خدا     لا یَزْرَأنَّ أحدُکُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا یَدری أیُّهُم ولیُّ اللَّهِ.    (۳/۱۲۲۴؛ بحار: ۷۵/۱۴۷) هیچ یک از شما نباید احدی از بندگان خدا را خوار و بی مقدار شمرد؛ زیرا نمی‏داند که کدام یک از آنها دوست و ولّی خداست.  احترام به

 ترجیح پیامبر بر خود     لا یُؤمنُ عَبدٌ حتّی أکونَ أحَبَّ الَیهِ مِن نَفْسِهِ، وتَکونَ عِتْرَتی الَیهِ أعَزَّ مِن عِتْرَتِهِ، ویکونَ أهْلی أحَبَّ الَیهِ مِن أهْلِهِ، وتکونَ ذاتی أحَبَّ الَیهِ مِن ذاتِهِ.(۲/۹۷۲؛ علل الشرایع: ۱۴۰)     هیچ بنده‏ای ایمان ندارد مگر آن‏که مرا از خودش بیشتر دوست بدارد و خاندان

پاکیزگی   بنای اسلام بر پاکیزگی     تَنَظَّفوا بکُلِّ ما استَطَعتُم؛ فانَّ اللَّهَ تعالی بَنَی الاسلامَ علَی النَّظافَهِ، ولَن یَدخُلَ الجَنَّهَ الّا کُلُّ نَظیفٍ.(۱۳/۶۳۴۲؛ کنز العمال: ۲۶۰۰۲)     خودتان را با هر وسیله‏ای که می‏توانید پاکیزه کنید؛ زیرا که خداوند متعال اسلام را بر پایه پاکیزگی بنا کرده است و