دسته بندی :خداشناسی

هر یک از این چهار برخورد به گونه ای خاص به سراغ قرآن رفته اند و هر کدام با قرآن شناسی مخصوص به خود، نظامی خاص را برای «ارتباط با قرآن» و «استفاده» از آن پیشنهاد کرده اند که عبارتند از: الف) اصالت کمیت ب) اصالت کیفیت ج) کمیت گرایی

همه‌ی دعاهایی را که حضرات علیهم السلام فرموده‌اند، به نوبت بخوانید. هر روز یکی را؛ هر ماه یکی را؛ هر سال یکی را بخوانید. در همه‌ی دعاها گردش کنید و إن‌شاءالله از همه استفاده کنید. همه دعاهایی را که معصوم فرموده، همه‌اش خوب و مفید است؛ منتها همه را نمی‌شود

یکی از نکاتی که باید همیشه و در همه جا مد نظر داشت و طبق آن سخن گفت جامعیت یک چیز است. گاهی مثلا تا می خواهیم برای رفتارهای خودمان مصداق و تأیید دینی بیاوریم می رویم و می گردیم ببینیم کجای گوشه کنار دین، روایات و حتی تیکه ای

قرآن و اهل بیت. در مورد قرآن داریم: «إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَهٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى‏ رَبِّهِ سَبیلاً»(الإنسان/۲۹) این قرآن مایه‌ ی تذکّر است، هرکس می خواهد با آن راهی به سمت خدا باز بکند. یعنی هر کسی هر چقدر می ‌خواهد خود را به خداوند نزدیک کند، باید «فَاقْرَؤُا ما

در حدیث از امام باقر علیه السلام است: «مَنْ دانَ اللّهَ بعبادَهٍ یَجْهَدُ فیها نَفْسَهُ وَ لا اِمام لَهُ مِنَ اللّه فَسَعْیُهُ غَیر مُقْبُولٍ» (وسائل‏ الشیعه، ج۱، ص۹۰) کسى که به خدا ایمان دارد و عبادت ‏هاى طاقت‏ فرسا هم انجام مى‏ دهد ولى امام لایقى از طرف خدا ندارد،

کافران چه کسانى هستند؟ «الَّذِینَ یَسْتَحِبُّونَ الْحَیاهَ الدُّنْیا عَلَى الْآخِرَهِ وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَ یَبْغُونَها عِوَجاً أُولئِکَ فِی ضَلالٍ بَعِیدٍ» علامت اول: کسانى که درب آخرت را به روى خود بستند و گفتند: ما نمى خواهیم، ما فقط شکم، شهوت، پول و املاک مى خواهیم.علامت دوم: دیگران را که

تُبّع ” از ریشه ” تَبِعَ ” و در لغت به معنی پیروی کردن است؛ خواه به طور دنبال کردن و تعقیب باشد، خواه از نظر پذیرفتن دستور و اطاعت کردن.۱ و در اصطلاح به رؤسایی گفته می شود که به خاطر پیروی بعضی از آنها از بعضی دیگر در

خداوند متعال در قرآن کریم در ارتباط با تکالیف و وظایفی که متوجه بندگان کرده، می‌فرماید: «لا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها، لَها ما کَسَبَتْ وَ عَلَیْها مَا اکْتَسَبَتْ…»؛[۱] خداوند هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمى‌‏کند، هر کس هر کار خیرى کسب کرده به سود او است،

آیت‌ الله بهجت قدس‌سره: در زمان اسارتِ اهل‌بیت سیدالشهدا علیه ‌السلام، یزید دید در دست امام‌ سجاد علیه ‌السلام تسبیحی است که حضرت آن را می ‌چرخاند؛ لذا به امام علیه ‌السلام اعتراض کرد که چرا کار بیهوده انجام می‌ دهی؟! امام‌ سجاد علیه‌السلام فرمود: از پدرم شنیدم که جدم

حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند: سلام علیکم و رحمه الله مستجاب شدن دعا شرائط دارد. شخص باید دستورات الهی را عمل کند از گناهان کاملا پرهیز کند. آنچه می خورد پاک و حلال باشد. بدهکار مردم به هیچ وجه نباشد. یعنی به مردم ظلمی با زبان با دست نکرده

واژه شناسان نوشته ‌اند: «برکت» در اصل «از بَرَکَ البعیر» می ‌باشد وقتی شتر روی زمین می نشیند و سینه‌ ی او به زمین می ‌رسد و به حالت ثبات و قرار می ‌رسد عرب می‌گوید بَرَکَ البعیر. پس برکت به معنای ثابت بودن می ‌باشد. همچنین معنای رشد و

استاد برجسته اخلاق افزودند: در این خصوص مشخص می شود که خداوند عنصر زمان را یکسان قرار نداده است و بخشی از زمان ها را در پیشگاه خودش با احترام خاص و ارزش ویژه ای مخصوص کرده است با این تفاوت که خود حضرت حق برای زمان ها اعتبار کرده

اگرکسی منزلت این دعوت عظیم را بشناسد ناچار است که توجه کند تا مشمول دعوت شده و در آن داخل شود. شعبان برای سالک به سوی خدای تعالی یکی از منازل سلوک در عمر انسان است و برای آن شأن عظیم و فضیلت کثیری است و در آن به بیان

عده ای از ما آدم ها فکر می کنیم تنها وقتی گرفتاریم و حاجتی داریم؛ دعا تنها برای زمانی است که مریض هستیم، مریض داریم، چکمان پاس نشده و خلاصه گره ای به کارمان افتاده است … در واقع تصر بر این است که دعا برای زمان درماندگی و بیچارگی

محرّمات اعتکاف را به دو دسته می توان تقسیم کرد:الف- محرّمات خاص مقصود از محرّمات خاص، اموری هستند که تنها برای معتکف، گناه شمرده می شوند؛ ولی برای غیر معتکف، نه تنها حرام نیستند، بلکه ممکن است مستحب و حتّی گاهی واجب باشند. محرّماتی که به اعتکاف اختصاص دارند عبارت‌اند

ورود عاشقانه به ماه شعبان شاید بهترین توصیه برای نحوه ورود به ماه عزیز و پر برکت رمضان، یادآوری پیش از موعد دعایی است که امام رضا (علیه السلام) سفارش کردند در آخر ماه شعبان، فراوان خوانده شود؛ که: اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِیمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ

همان گونه که ارتکاب انواع گناهان و ظلم و تجاوز به حقوق دیگران باعث بروز گرفتاری‌های مختلف خصوصاً فقر و فلاکت برای انسان‌ها است، پرهیز از گناهان و رعایت حقوق دیگران عامل اصلی توسعه رزق و روزی و جاری شدن سرچشمه‌های خیر و برکت برای انسان است.قرآن کریم در آیه

ماه رجب، فرصت مناسبی برای خودسازی روحی و تقرب به درگاه الهیست. دعای بندگان مخلص خدا در این ماه این است که: «وَ لَا تَجْعَلْنِی‏ مِنَ‏ الْغَافِلِینَ‏ الْمُبْعَدِین‏[۱] خدایا مرا از غافلین و دورشدگان از درگاهت قرار مده.»  شمه‎ای از فضایل ماه رجب۱ــ رجب، نهری در بهشت امام موسی کاظم

صدا، صدای پیرزنی بود… ناله ‌ای که از دل برآمد و همچون نفسی قُدسی در جسم نیمه‌ جان بنی ‌اسرائیل دمیده شد. صدای استغاثه بلند شد. ای خداوند، خدای ما… به فریادمان برس که جز تو پناهگاهی نداریم. ما را از این مهلکه نجات ده! خداوند نیز درهای رحمت را

گاهی برای رفع حاجتمان عجله می کنیم وبعد از مدتی که حاجت روا نمی شویم، به سرعت از درگاه خدا نا امید بر میگردیم  اما  آنچه باید برای ما مهم باشد رفع حاجت است و دیر یا زود آن مهم نسیت  چرا که گاهی مصلحت اینگونه اقتضا می کند که

استدلال امام صادق (علیه السلام) امام صادق (علیه السلام) فرمود اگر فرض باشد که ما دو واجب الوجود داشته باشیم یا دو تا قدیم داشته باشیم اینها باید با هم تفاوت داشته باشند یعنی باید یک فصل تمایزی با هم داشته باشند . به عبارت دیگر باید دو تا اصل

تعبیرعجیبی در فرازی از آیه ششم سوره مبارکه زمر وجود دارد که می‌فرماید:: وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِیَهَ أَزْواجٍ(زمر/۶)، یعنی «برای شما هشت زوج از چهارپایان را نازل کرد!». با خواندن این آیه، این سوال در ذهن و زبان انسان می‌تراود که مگر چهارپا، چیزی از جنس باران است

رجب و استغفار  پیامبر اسلام، هفتاد مرتبه در صبح، ذکر «أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ» و هفتاد مرتبه در عصر را برای بهره برداری مناسب از ثواب ماه رجب، بیان می کنند. [۱] همچنین در اعمال این ماه آمده است که از خدا بخواهیم ما را در حالی که بخشیده

زیارت، عملی عبادی است به معنای حضور در پیشگاه پیشوایان دینی یا نزد قبور آنان یا دیدار از مکانی مقدس یا محترم برای اظهار ارادت و احترام و کسب فیض معنوی. زیارت همواره از اعمال پسندیده اسلام بوده و در طول تاریخ، مسلمانان به آن عنایت و اهتمام داشته‌اند. این

امام هادی (علیه السلام) می فرماید: ای انسان به یاد بیاور آن زمان که در حضور خانواده ات به زمین افتادی و در حال رفتن هستی نه طبیبی وجود دارد که به دردت بخورد و برایت فایده داشته باشد و نه دوستی می تواند به تو سودی برساند. آن حالت

خیلی از اوقات شده است که با عزیزی مواجهه می شویم که غصه دار است، مشکل دارد، گره به کارش افتاده است و ما از این اتفاق برایش خیلی ناراحت می شویم و در صدد حل مشکلش بر می آییم … خیلی هم تلاش می کنیم اما گویی حل مشکل

مسئله اعتکاف ریشه در تاریخ قبل از اسلام داشته به طوری که قرآن کریم در موارد زیادی از این اصطلاح برای دیگر ادیان استفاده کرده است. «اعتکاف»، مصدر باب افتعال از ریشه «ع‌ ـ ‌ک ـ ‌ف» به معناى محبوس کردن و روى‌آوردن به چیزى است. راغب گوید: «اعتکاف به

در سه روز از میانه ماه رجب که به ایام تشریق معروف است، به اعتکاف سفارش و تأکید شده است. معتکف در این روزها، دهان بر لقمه می‌بندد و پا از مسجد بیرون نمی‌گذارد. اعتکاف تمرین انقطاع از غیر وجود آدمی است و انسانِ مختار، بر سر دو راهی انتخاب

در بین لحظات طول سال، ایّامی هستند که نزد خداوند، دارای ارزش و شرافت ویژه ای هستند. ماه عظیم الشأن رجب، از جمله آنهاست. فرصت ویژه ای که بندگان زرنگ، از آن به خوبی استفاده می کنند. وقتی ماه رجب فرا می رسد جارچی در آسمان هفتم هر شب تا

با دعا پیروز و رستگار باش! دوستان خداوند در همه حال متوجه خدا هستند، ولى در سفرها، و گرفتاری ها و مشکلات پیچیده توجّه بیشترى به ذات پاک او داشته اند، و کار خود را با دعا شروع مى کردند که هم راهگشا بود، و هم مایه قوّت قلب و