
بخشندگی
بخشندگی، صفت الهی السَّخاءُ خُلُقُ اللَّهِ الأعظَمُ.(۵/۲۴۲۶؛ کنزالعمال: ۱۵۹۲۶) بخشندگی خوی بزرگ خداوند است. نزدیک بودن انسان بخشنده به خداوند السَّخِیُّ قَریبٌ مِنَ اللَّهِ، قریبٌ مِن الناسِ، قَریبٌ مِن الجَنَّهِ. (۵/۲۴۲۸؛ بحار: ۷۳/۳۰۸) شخص بخشنده به خدا، نزدیک است؛ به مردم نزدیک است؛ به بهشت نزدیک است.