دسته بندی :عفو

عفو امام صادق (ع) فرمود: عفو به هنگام قدرت، از سنت‌های پیامبران خدا ترسان است و معنای عفو آن است که رفیقت را در گناهی که آشکارا مرتکب شده مؤاخذه نکنی؛ در حالی که خود در نهان مرتکب آن شده‌ای و بر او احسان و نیکی کنی. کسی را به

دست یابی به جایگاه و معرفت این ماه خدا به آسانی و برای هر انسانی قابل دست یابی نیست، به همین جهت نیاز است برای دست یابی به جایگاه و منزلت این ماه، خوشه چین خرمن معرفت و معارف انسان هایی شویم که در معرفت الهی ذوب شده اند، صحیفه

در حساب مردم در روز قیامت، ظلم و جوری نیست؛ حساب کسی را از کس دیگر نمیگیرند. «و لا تزرو وازرة وزر أخری ‘» (آیه 164 سوره انعام) و از کسی بدون جهت بازپرسی نمیکنند، و زیاده بر گناه او بر او تحمیل نمی نمایند؛ لیکن ممکن است که در

 بخشنده بودن خداوند     انَّ اللَّهَ عَفُوٌّ يُحِبُّ العَفوَ.(8/3832؛ كنزالعمال: 7005)     خداوند بسيار با گذشت است و گذشت را دوست دارد.   گذشت، افزاينده عزت     عَلَيكُم بِالعَفوِ؛ فَانَ العَفوَ لا يَزيدُ العَبدَ الّا عِزّاً، فَتَعافَوا يُعِزَّكُمُ اللَّهُ.   (8/3834؛ كافي: 2/108) بر شما باد به گذشت؛ زيرا كه گذشت

اشاره: آنچه مي خوانيد درنگي است در سيره، زندگي و شخصيت قرآني امام حسين عليه السلام که از دوران كودكي حضرت تا روز شهادتشان را در بر مي گيرد. با اذعان به اينکه پرداختن به تمام زواياي زندگي و اضلاع شخصيتي که بر محور قرآن شکل گرفته است، مجالي فراختر